มัทธิว 11
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
Tongan Bible, Revised West Version
1เมื่อพระเยซูกำชับสาวกสิบสองคนของพระองค์เสร็จแล้ว พระองค์ออกจากที่นั่นไปสอนและประกาศตามเมืองต่าง ๆ ของพวกเขา
1Pea kuo fakaʻosi ʻe Sisu ʻene akonaki ki heʻene kau ākonga ʻe toko hongofulu ma toko ua, naʻe ʻalu ia mei ai ke akonaki mo malanga ʻi honau ngaahi kolo.
2เมื่อยอห์นอยู่ในคุก และได้ยินถึงสิ่งที่พระคริสต์ทำ เขาจึงส่งสาวกของตนสองคน
2Pea kuo fanongo ʻa Sione ʻi he fale fakapōpula ki he ngaahi ngāue ʻa Kalaisi, pea fekau atu ʻe ia ʻene ākonga ʻe toko ua,
3ไปถามพระองค์ว่า “ท่านคือผู้ที่จะมา หรือพวกเราควรมองหาคนอื่น?”
3ʻO na pehē kiate ia, “Ko koe ia naʻe pehē ʻe haʻu, pe te tau ʻamanaki ki ha taha?”
4พระเยซูตอบพวกเขาว่า “จงกลับไปบอกยอห์นถึงสิ่งที่พวกคุณได้ยินและเห็น
4Pea pehēange ʻe Sisu kiate kinaua, “Mo ō, ʻo fakahā kia Sione ʻae ngaahi meʻa ʻoku mo fanongo, mo mamata ki ai:
5คนตาบอดมองเห็น คนขาพิการเดินได้ คนเป็นโรคเรื้อนสะอาด คนหูหนวกได้ยิน คนตายฟื้นขึ้นจากความตาย และมีการประกาศข่าวดีแก่คนยากจน
5ʻOku ʻā ʻae kui, ʻoku ʻeveʻeva ʻae pipiki, ʻoku maʻa ʻae kilia, pea ongo ʻae tuli, pea fokotuʻu ʻae mate, pea ʻoku malangaʻaki ʻae ongoongolelei ki he kakai masiva.
6คนที่ไม่สะดุดล้มเพราะเราย่อมเป็นสุข”
6Pea ʻoku monūʻia ia, ʻaia ʻoku ʻikai tūkia, ʻiate au.”
7ขณะที่สาวกของยอห์นกำลังจากไป พระเยซูเริ่มกล่าวกับฝูงชนถึงยอห์นว่า “พวกคุณออกไปในถิ่นทุรกันดารเพื่อดูอะไร? ต้นอ้อที่ลมพัดไหวหรือ?
7¶ Pea kuo na ō, pea lea ʻa Sisu ki he kakai ʻia Sione, “Naʻa mou ʻalu ki he toafa ke mamata ki he hā? Ha vaʻa kaho ʻoku luluʻi ʻe he matangi?
8แล้วพวกคุณออกไปเพื่อดูอะไร? คนที่สวมเสื้อผ้าเนื้อนุ่มหรือ? ดูสิ คนที่สวมเสื้อผ้าเนื้อนุ่มอยู่ในวังของกษัตริย์
8Ka naʻa mou ʻalu atu ke mamata ki he hā? Ha tangata ʻoku kofuʻaki ʻae kofu molū? Vakai, ko kinautolu ʻoku kofu molū ʻoku nau ʻi he fale ʻoe ngaahi tuʻi.
9แล้วพวกคุณออกไปทำไม? ไปดูผู้เผยพระวจนะหรือ? ใช่ เราบอกพวกคุณว่า ยิ่งกว่าผู้เผยพระวจนะมากเสียอีก
9Ka naʻa mou ʻalu atu ke mamata ki he hā? Ha palōfita? ʻIo, pea ʻoku ou tala atu kiate kimoutolu, ʻoku lahi hake ia ʻi he palōfita.
10เพราะมีเขียนไว้ถึงยอห์นว่า ‘เราส่งผู้ส่งสารของเราไปก่อนเจ้า ผู้ที่จะเตรียมทางไว้ข้างหน้าเจ้า’
10He ko eni ia kuo tohi ki ai, ‘Vakai, ʻoku ou fekau atu ʻeku talafekau ke muʻomuʻa ʻiate koe, ʻaia te ne teuteu ho hala ʻi ho ʻao.’
11เราบอกความจริงแก่พวกคุณว่า ในบรรดาคนที่เกิดจากผู้หญิง ไม่มีใครยิ่งใหญ่กว่ายอห์นผู้ทำพิธีบัพติศมา แต่คนที่เล็กน้อยที่สุดในอาณาจักรแห่งสวรรค์ก็ยังยิ่งใหญ่กว่าเขา
11Ko ʻeku tala moʻoni atu kiate kimoutolu, ʻOku ʻikai tupu ha tokotaha lahi hake ʻia Sione ko e Papitaiso ʻiate kinautolu kuo fanauʻi ʻe he fefine: ka ko ia ʻoku siʻi taha pe ʻi he puleʻanga ʻoe langi ʻoku lahi ia ʻiate ia.
12ตั้งแต่สมัยของยอห์นผู้ทำพิธีบัพติศมาจนถึงบัดนี้ อาณาจักรแห่งสวรรค์เผชิญความรุนแรง และคนที่ใช้ความรุนแรงก็ชิงเอาไปด้วยกำลัง
12Pea talu mei he ngaahi ʻaho ʻo Sione ko e Papitaiso ʻo aʻu ki he ʻaho ni, ʻoku fai mālohi ki he puleʻanga ʻoe langi, pea ʻoku lavaʻi fakamālohi ia ʻe he kau mālohi.
13เพราะบรรดาผู้เผยพระวจนะทั้งหมดและธรรมบัญญัติได้เผยพระวจนะมาจนถึงยอห์น
13He naʻe akonaki ʻae kau palōfita kotoa pē mo e fono ʻo hoko mo Sione.
14ถ้าพวกคุณเต็มใจจะรับเรื่องนี้ ยอห์นก็คือเอลียาห์ผู้ที่จะมา
14Pea kapau ʻoku mou faʻa maʻu ia, ko ʻIlaisiā eni, ʻaia naʻe pehē ʻe haʻu.
15ใครมีหูจะฟัง ก็จงฟัง
15Ko ia ʻoku ai ʻae telinga ke ongo, ke ongoʻi ia.
16“เราจะเปรียบคนรุ่นนี้กับอะไร? พวกเขาเหมือนเด็ก ๆ ที่นั่งอยู่ตามตลาด และเรียกเพื่อน ๆ ของตน
16¶ “Ka te u fakatatau ʻae toʻutangata ni ki he hā? ʻOku tatau ia mo e tamaiki ʻoku nofo ʻi he potu fakatau, ʻoku nau ui ki honau niʻihi,
17ว่า ‘พวกเราเป่าขลุ่ยให้พวกเธอฟัง แต่พวกเธอไม่เต้น พวกเราร้องคร่ำครวญ แต่พวกเธอไม่โศกเศร้า’
17ʻO pehē, ‘Naʻa mau ifi fangufangu kiate kimoutolu, pea ʻikai te mou meʻe; naʻa mau hiva fakatangi kiate kimoutolu, kae ʻikai te mou tangi.’
18เพราะยอห์นมา ไม่กินไม่ดื่ม และพวกเขาก็พูดว่า ‘เขามีปีศาจสิง’
18He naʻe ʻikai haʻu ʻa Sione ʻo kai mo inu, pea nau pehē, ‘ʻOku ʻiate ia ha tēvolo.’
19บุตรมนุษย์มา ทั้งกินและดื่ม แล้วพวกเขาก็พูดว่า ‘ดูสิ คนตะกละและคนขี้เมา เพื่อนของคนเก็บภาษีและคนบาป!’ แต่ลูก ๆ ของปัญญาเป็นเครื่องพิสูจน์ว่าปัญญานั้นถูกต้อง”
19Ka kuo haʻu ʻae Foha ʻoe tangata ʻo kai mo inu, pea nau pehē, ‘Vakai, ko e tangata faʻa kai, mo faʻa inu uaine, ko e kāinga ʻoe kau tānaki tukuhau mo e angahala.’ Ka ʻoku fakatonuhia ʻae poto ʻe heʻene fānau.”
20แล้วพระองค์เริ่มตำหนิเมืองต่าง ๆ ที่พระองค์ได้ทำการอัศจรรย์อันยิ่งใหญ่ส่วนมาก เพราะผู้คนในเมืองเหล่านั้นไม่กลับใจ
20¶ Pea toki kamata valoki ʻe ia ki he ngaahi kolo naʻe fai lahi ai ʻene ngaahi ngāue mana, koeʻuhi ko ʻenau taʻefakatomala:
21“วิบัติแก่เจ้า โคราซิน! วิบัติแก่เจ้า เบธไซดา! เพราะถ้าการอัศจรรย์อันยิ่งใหญ่ที่เกิดขึ้นในพวกเจ้า ได้เกิดขึ้นในไทระและไซดอน พวกเขาคงกลับใจนานแล้ว โดยสวมผ้ากระสอบและนั่งในกองขี้เถ้า
21“ʻE malaʻia ʻa koe, Kolesini! ʻE malaʻia ʻa koe, Peteseta! He ka ne fai ʻi Taia mo Saitone ʻae ngaahi ngāue lahi, ʻaia kuo fai ʻiate kimoutolu, pehē, kuo loa ʻenau fakatomala ʻi he tauangaʻa mo e efuefu.
22แต่เราบอกพวกเจ้าว่า ในวันพิพากษา ไทระและไซดอนจะรับโทษเบากว่าพวกเจ้า
22Ka ʻoku ou tala atu kiate kimoutolu, ʻe kātakingofua ʻa Taia mo Saitone ʻi he ʻaho fakamaau ʻiate kimoutolu.
23ส่วนเจ้า คาเปอรนาอุม ผู้สูงส่งถึงสวรรค์ เจ้าจะลงไปถึงฮาเดส เพราะถ้าการอัศจรรย์อันยิ่งใหญ่ที่เกิดขึ้นในเจ้า ได้เกิดขึ้นในโสโดม เมืองนั้นคงอยู่มาจนถึงทุกวันนี้
23Pea ko Koe Kapaneume, ʻa Koe kuo hiki ki he langi, ʻe fakahifo Koe ki heli: he ka ne fai ʻi Sotoma ʻae ngaahi ngāue lahi, ʻaia kuo fai ʻiate koe, pehē, kuo tuʻumaʻu ia ʻo aʻu ki he ʻaho ni.
24แต่เราบอกเจ้าว่า ในวันพิพากษา ดินแดนโสโดมจะรับโทษเบากว่าเจ้า”
24Ka ʻoku ou tala atu kiate kimoutolu, ʻE kātakingofua ʻae fonua ko Sotoma ʻi he ʻaho fakamaau ʻiate koe.”
25ในเวลานั้น พระเยซูกล่าวตอบว่า “เราขอบพระคุณพระองค์ พระบิดา องค์พระผู้เป็นเจ้าแห่งสวรรค์และแผ่นดินโลก เพราะพระองค์ซ่อนสิ่งเหล่านี้จากคนมีปัญญาและคนที่มีความเข้าใจ แต่เปิดเผยแก่เด็กเล็ก
25¶ Pea lea ʻa Sisu ʻi he ʻaho ko ia, ʻo pehē, “ʻOku ou fakafetaʻi kiate koe, ʻe Tamai, ko e ʻEiki ʻoe langi mo māmani, ʻi hoʻo fufū ʻae ngaahi meʻa ni mei he kau poto mo e fieʻiloʻilo, ka kuo ke fakahā ia ki he kau valevale.
26ใช่ พระบิดา เพราะพระองค์พอใจให้เป็นเช่นนั้น
26Ke pehē, ʻe Tamai: he ʻoku lelei ia ʻi ho ʻao ke pehē.
27พระบิดาของเราได้มอบทุกสิ่งแก่เราแล้ว ไม่มีใครรู้จักพระบุตรนอกจากพระบิดา และไม่มีใครรู้จักพระบิดานอกจากพระบุตร และผู้ที่พระบุตรต้องการเปิดเผยพระบิดาให้รู้จัก
27“Kuo tuku ʻae meʻa kotoa pē kiate au ʻe heʻeku Tamai: pea ʻoku ʻikai ʻilo ʻae ʻAlo ʻe ha taha, ka ko e Tamai pe; pea ʻoku ʻikai ʻilo ʻae Tamai ʻe ha taha, ka ko e ʻAlo pe, mo ia ʻe fakahā ia ki ai ʻe he ʻAlo.
28“ทุกคนที่เหน็ดเหนื่อยและแบกภาระหนัก จงมาหาเรา แล้วเราจะให้พวกคุณได้พัก
28¶ “Haʻu kiate au ʻakimoutolu kotoa pē ʻoku feinga mo māfasia, pea te u foaki ʻae fiemālie kiate kimoutolu.
29จงแบกแอกของเราไว้ และเรียนรู้จากเรา เพราะเราอ่อนโยนและถ่อมใจ แล้วจิตวิญญาณของพวกคุณจะได้พัก
29Toʻo ʻeku haʻamonga kiate kimoutolu, pea mou ako ʻiate au; he ʻoku ou angavaivai mo angamalū: pea te mou ʻilo ai ʻae fiemālie ki homou laumālie.
30เพราะการแบกแอกของเราไม่ลำบาก และภาระของเราก็เบา”
30He ʻoku faingofua pe ʻeku haʻamonga, pea ʻoku maʻamaʻa ʻeku kavenga.”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.