ลูกา 15
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
Smith–Van Dyck Arabic Bible (فان دايك)
1คนเก็บภาษีและคนบาปทั้งหมดเข้ามาใกล้พระองค์เพื่อฟังพระองค์
1وَكَانَ جَمِيعُ ٱلْعَشَّارِينَ وَٱلْخُطَاةِ يَدْنُونَ مِنْهُ لِيَسْمَعُوهُ.
2พวกฟาริสีและพวกอาลักษณ์บ่นว่า “คนนี้ต้อนรับคนบาปและกินอาหารกับพวกเขา”
2فَتَذَمَّرَ ٱلْفَرِّيسِيُّونَ وَٱلْكَتَبَةُ قَائِلِينَ: «هَذَا يَقْبَلُ خُطَاةً وَيَأْكُلُ مَعَهُمْ!».
3พระองค์จึงเล่าอุปมานี้ให้พวกเขาฟังว่า
3فَكَلَّمَهُمْ بِهَذَا ٱلْمَثَلِ قَائِلًا:
4“ถ้าใครในพวกคุณมีแกะหนึ่งร้อยตัว แล้วหายไปตัวหนึ่งเขาจะไม่ทิ้งเก้าสิบเก้าตัวไว้ในถิ่นทุรกันดารแล้วออกตามหาตัวที่หายไปจนพบหรือ?
4«أَيُّ إِنْسَانٍ مِنْكُمْ لَهُ مِئَةُ خَرُوفٍ، وَأَضَاعَ وَاحِدًا مِنْهَا، أَلَا يَتْرُكُ ٱلتِّسْعَةَ وَٱلتِّسْعِينَ فِي ٱلْبَرِّيَّةِ، وَيَذْهَبَ لِأَجْلِ ٱلضَّالِّ حَتَّى يَجِدَهُ؟
5เมื่อพบแล้วเขาก็แบกมันขึ้นบ่าด้วยความชื่นชมยินดี
5وَإِذَا وَجَدَهُ يَضَعُهُ عَلَى مَنْكِبَيْهِ فَرِحًا،
6เมื่อกลับถึงบ้านเขาเรียกเพื่อนและเพื่อนบ้านมารวมกันแล้วบอกว่า ‘มาชื่นชมยินดีกับฉันเถิดเพราะฉันพบแกะของฉันที่หายไปแล้ว!’
6وَيَأْتِي إِلَى بَيْتِهِ وَيَدْعُو ٱلْأَصْدِقَاءَ وَٱلْجِيرَانَ قَائِلًا لَهُمُ: ٱفْرَحُوا مَعِي، لِأَنِّي وَجَدْتُ خَرُوفِي ٱلضَّالَّ!
7เราบอกพวกคุณว่าเช่นเดียวกันในสวรรค์จะมีความชื่นชมยินดีเพราะคนบาปคนเดียวที่กลับใจมากกว่าเพราะคนชอบธรรมเก้าสิบเก้าคนที่ไม่จำเป็นต้องกลับใจ
7أَقُولُ لَكُمْ: إِنَّهُ هَكَذَا يَكُونُ فَرَحٌ فِي ٱلسَّمَاءِ بِخَاطِئٍ وَاحِدٍ يَتُوبُ أَكْثَرَ مِنْ تِسْعَةٍ وَتِسْعِينَ بَارًّا لَا يَحْتَاجُونَ إِلَى تَوْبَةٍ.
8“หรือหญิงคนใดมีเหรียญดรัคมาสิบเหรียญ ถ้าทำหายไปหนึ่งเหรียญจะไม่จุดตะเกียงกวาดบ้านและค้นหาอย่างละเอียดจนพบหรือ?
8«أَوْ أَيَّةُ ٱمْرَأَةٍ لَهَا عَشْرَةُ دَرَاهِمَ، إِنْ أَضَاعَتْ دِرْهَمًا وَاحِدًا، أَلَا تُوقِدُ سِرَاجًا وَتَكْنُسُ ٱلْبَيْتَ وَتُفَتِّشُ بِٱجْتِهَادٍ حَتَّى تَجِدَهُ؟
9เมื่อพบแล้วนางก็เรียกเพื่อนและเพื่อนบ้านมารวมกันแล้วพูดว่า ‘มาชื่นชมยินดีกับฉันเถิดเพราะฉันพบเหรียญดรัคมาที่ทำหายไปแล้ว!’
9وَإِذَا وَجَدَتْهُ تَدْعُو ٱلصَّدِيقَاتِ وَٱلْجَارَاتِ قَائِلَةً: ٱفْرَحْنَ مَعِي لِأَنِّي وَجَدْتُ ٱلدِّرْهَمَ ٱلَّذِي أَضَعْتُهُ.
10เราบอกพวกคุณว่าเช่นเดียวกัน มีความชื่นชมยินดีต่อหน้าทูตสวรรค์ของพระเจ้า เพราะคนบาปคนเดียวที่กลับใจ”
10هَكَذَا، أَقُولُ لَكُمْ: يَكُونُ فَرَحٌ قُدَّامَ مَلَائِكَةِ ٱللهِ بِخَاطِئٍ وَاحِدٍ يَتُوبُ.
11พระองค์กล่าวว่า “ชายคนหนึ่งมีลูกชายสองคน
11وَقَالَ: «إِنْسَانٌ كَانَ لَهُ ٱبْنَانِ.
12ลูกคนเล็กพูดกับบิดาว่า ‘พ่อขอส่วนทรัพย์สินที่ควรเป็นของลูกเถิด’ บิดาจึงแบ่งทรัพย์สมบัติให้ลูกทั้งสอง
12فَقَالَ أَصْغَرُهُمَا لِأَبِيهِ: يَا أَبِي أَعْطِنِي ٱلْقِسْمَ ٱلَّذِي يُصِيبُنِي مِنَ ٱلْمَالِ. فَقَسَمَ لَهُمَا مَعِيشَتَهُ.
13ไม่กี่วันต่อมาลูกคนเล็กรวบรวมสิ่งของทั้งหมดของตนแล้วเดินทางไปยังประเทศห่างไกลที่นั่นเขาผลาญทรัพย์สินไปกับการใช้ชีวิตเสเพล
13وَبَعْدَ أَيَّامٍ لَيْسَتْ بِكَثِيرَةٍ جَمَعَ ٱلِٱبْنُ ٱلْأَصْغَرُ كُلَّ شَيْءٍ وَسَافَرَ إِلَى كُورَةٍ بَعِيدَةٍ، وَهُنَاكَ بَذَّرَ مَالَهُ بِعَيْشٍ مُسْرِفٍ.
14เมื่อเขาใช้ทุกอย่างจนหมดก็เกิดการกันดารอาหารอย่างรุนแรงในประเทศนั้นและเขาเริ่มขัดสน
14فَلَمَّا أَنْفَقَ كُلَّ شَيْءٍ، حَدَثَ جُوعٌ شَدِيدٌ فِي تِلْكَ ٱلْكُورَةِ، فَٱبْتَدَأَ يَحْتَاجُ.
15เขาจึงไปฝากตัวอยู่กับพลเมืองคนหนึ่งของประเทศนั้นคนนั้นส่งเขาไปเลี้ยงหมูในทุ่งนา
15فَمَضَى وَٱلْتَصَقَ بِوَاحِدٍ مِنْ أَهْلِ تِلْكَ ٱلْكُورَةِ، فَأَرْسَلَهُ إِلَى حُقُولِهِ لِيَرْعَى خَنَازِيرَ.
16เขาอยากกินฝักที่หมูกินให้อิ่มท้องแต่ไม่มีใครให้อะไรเขาเลย
16وَكَانَ يَشْتَهِي أَنْ يَمْلَأَ بَطْنَهُ مِنَ ٱلْخُرْنُوبِ ٱلَّذِي كَانَتِ ٱلْخَنَازِيرُ تَأْكُلُهُ، فَلَمْ يُعْطِهِ أَحَدٌ.
17เมื่อเขาได้สติก็พูดกับตัวเองว่า ‘ลูกจ้างของพ่อฉันตั้งกี่คนมีอาหารกินเหลือเฟือแต่ฉันกลับกำลังจะตายเพราะความหิว!
17فَرَجَعَ إِلَى نَفْسِهِ وَقَالَ: كَمْ مِنْ أَجِيرٍ لِأَبِي يَفْضُلُ عَنْهُ ٱلْخُبْزُ وَأَنَا أَهْلِكُ جُوعًا!
18ฉันจะลุกขึ้นกลับไปหาพ่อและพูดกับพ่อว่า “พ่อลูกได้ทำบาปต่อสวรรค์และต่อหน้าพ่อ
18أَقُومُ وَأَذْهَبُ إِلَى أَبِي وَأَقُولُ لَهُ: يَا أَبِي، أَخْطَأْتُ إِلَى ٱلسَّمَاءِ وَقُدَّامَكَ،
19ลูกไม่สมควรจะได้ชื่อว่าเป็นลูกของพ่ออีกต่อไปโปรดให้ลูกเป็นเหมือนลูกจ้างคนหนึ่งของพ่อเถิด”’
19وَلَسْتُ مُسْتَحِقًّا بَعْدُ أَنْ أُدْعَى لَكَ ٱبْنًا. اِجْعَلْنِي كَأَحَدِ أَجْرَاكَ.
20“เขาจึงลุกขึ้นและกลับไปหาบิดาขณะที่เขายังอยู่ไกล บิดามองเห็นเขาก็สงสารจึงวิ่งไปโผกอดคอและจูบเขา
20فَقَامَ وَجَاءَ إِلَى أَبِيهِ. وَإِذْ كَانَ لَمْ يَزَلْ بَعِيدًا رَآهُ أَبُوهُ، فَتَحَنَّنَ وَرَكَضَ وَوَقَعَ عَلَى عُنُقِهِ وَقَبَّلَهُ.
21ลูกพูดกับบิดาว่า ‘พ่อลูกได้ทำบาปต่อสวรรค์และต่อหน้าพ่อลูกไม่สมควรจะได้ชื่อว่าเป็นลูกของพ่ออีกต่อไป’
21فَقَالَ لَهُ ٱلِٱبْنُ: يَا أَبِي، أَخْطَأْتُ إِلَى ٱلسَّمَاءِ وَقُدَّامَكَ، وَلَسْتُ مُسْتَحِقًّا بَعْدُ أَنْ أُدْعَى لَكَ ٱبْنًا.
22“แต่บิดาสั่งพวกผู้รับใช้ว่า ‘รีบเอาเสื้อคลุมที่ดีที่สุดมาสวมให้เขา สวมแหวนให้เขาและเอารองเท้าสวมเท้าให้เขา
22فَقَالَ ٱلْأَبُ لِعَبِيدِهِ: أَخْرِجُوا ٱلْحُلَّةَ ٱلْأُولَى وَأَلْبِسُوهُ، وَٱجْعَلُوا خَاتَمًا فِي يَدِهِ، وَحِذَاءً فِي رِجْلَيْهِ،
23เอาลูกวัวขุนมาฆ่า แล้วให้พวกเรากินและฉลองกัน
23وَقَدِّمُوا ٱلْعِجْلَ ٱلْمُسَمَّنَ وَٱذْبَحُوهُ فَنَأْكُلَ وَنَفْرَحَ،
24เพราะลูกของฉันคนนี้ตายไปแล้วแต่กลับมีชีวิตอีกเขาหายไปแต่พบแล้ว’ แล้วพวกเขาก็เริ่มฉลองกัน
24لِأَنَّ ٱبْنِي هَذَا كَانَ مَيِّتًا فَعَاشَ، وَكَانَ ضَالًّا فَوُجِدَ. فَٱبْتَدَأُوا يَفْرَحُونَ.
25“ส่วนลูกคนโตอยู่ในทุ่งนาเมื่อเขากลับมาใกล้บ้านก็ได้ยินเสียงดนตรีและการเต้นรำ
25وَكَانَ ٱبْنُهُ ٱلْأَكْبَرُ فِي ٱلْحَقْلِ. فَلَمَّا جَاءَ وَقَرُبَ مِنَ ٱلْبَيْتِ، سَمِعَ صَوْتَ آلَاتِ طَرَبٍ وَرَقْصًا.
26เขาเรียกผู้รับใช้คนหนึ่งมาถามว่าเกิดอะไรขึ้น
26فَدَعَا وَاحِدًا مِنَ ٱلْغِلْمَانِ وَسَأَلَهُ: مَا عَسَى أَنْ يَكُونَ هَذَا؟
27ผู้รับใช้ตอบว่า ‘น้องชายของท่านกลับมาแล้วและบิดาของท่านฆ่าลูกวัวขุนเพราะได้เขากลับคืนมาอย่างปลอดภัยและสบายดี’
27فَقَالَ لَهُ: أَخُوكَ جَاءَ فَذَبَحَ أَبُوكَ ٱلْعِجْلَ ٱلْمُسَمَّنَ، لِأَنَّهُ قَبِلَهُ سَالِمًا.
28แต่เขาโกรธและไม่ยอมเข้าบ้านบิดาจึงออกมาขอร้องเขา
28فَغَضِبَ وَلَمْ يُرِدْ أَنْ يَدْخُلَ. فَخَرَجَ أَبُوهُ يَطْلُبُ إِلَيْهِ.
29เขาตอบบิดาว่า ‘หลายปีมานี้ลูกรับใช้พ่อมาตลอดและไม่เคยฝ่าฝืนคำสั่งของพ่อเลย แต่พ่อไม่เคยให้ลูกแม้แต่แพะสักตัวเพื่อฉลองกับเพื่อน ๆ
29فَأَجَابَ وَقَالَ لِأَبِيهِ: هَا أَنَا أَخْدِمُكَ سِنِينَ هَذَا عَدَدُهَا، وَقَطُّ لَمْ أَتَجَاوَزْ وَصِيَّتَكَ، وَجَدْيًا لَمْ تُعْطِنِي قَطُّ لِأَفْرَحَ مَعَ أَصْدِقَائِي.
30แต่พอลูกของพ่อคนนี้ซึ่งผลาญทรัพย์สมบัติของพ่อกับพวกหญิงโสเภณีกลับมาพ่อกลับฆ่าลูกวัวขุนให้เขา’
30وَلَكِنْ لَمَّا جَاءَ ٱبْنُكَ هَذَا ٱلَّذِي أَكَلَ مَعِيشَتَكَ مَعَ ٱلزَّوَانِي، ذَبَحْتَ لَهُ ٱلْعِجْلَ ٱلْمُسَمَّنَ!
31“บิดาพูดกับเขาว่า ‘ลูกเอ๋ย ลูกอยู่กับพ่อเสมอและทุกสิ่งที่เป็นของพ่อก็เป็นของลูก
31فَقَالَ لَهُ: يَا بُنَيَّ أَنْتَ مَعِي فِي كُلِّ حِينٍ، وَكُلُّ مَا لِي فَهُوَ لَكَ.
32แต่เราควรจะฉลองและชื่นชมยินดีเพราะน้องชายของลูกคนนี้ตายไปแล้วแต่กลับมีชีวิตอีกเขาหายไปแต่พบแล้ว’”
32وَلَكِنْ كَانَ يَنْبَغِي أَنْ نَفْرَحَ وَنُسَرَّ، لِأَنَّ أَخَاكَ هَذَا كَانَ مَيِّتًا فَعَاشَ، وَكَانَ ضَالًّا فَوُجِدَ».
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.