ลูกา
Chapter 14
Freedom Bible (Thai)

Read in

Smith–Van Dyck Arabic Bible (فان دايك)Brezhoneg (Breton Gospels, 1827)Judson Burmese Bible (1840)Chamorro: Gospels, Acts and PsalmsChinese Union Version, punctuated (Simplified)Chinese Union Version, punctuated (Traditional)Coptic New TestamentCoptic New Testament (Bohairic)Kralice Bible (1613)Testamenta Marra (Dieri New Testament)Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)Asang Khongca Bible (Eastern Khumi Chin, 2019)Berean Standard BibleDouay-Rheims Bible, American Edition (1899)King James Version with ApocryphaWorld English BibleLondona Biblio (Esperanto, 1910)Louis Segond 1910Lutherbibel 1912Greek New Testament, word by word (STEPBible TAGNT)Greek New Testament: 1904 Patriarchal Text (Byzantine)Greek New Testament: Byzantine Text (Robinson–Pierpont 2018)Greek New Testament: Textus ReceptusSBL Greek New TestamentBaibala Hemolele (Hawaiian Bible, 1868 revision)Modern Hebrew BibleDiodati Bibbia 1885Freedom Bible (フリーダム・バイブル)Korean Bible, 1910 (한국어 성경)Bible Mutal (Kosraean)Clementine Vulgate, 1598Baibal Olcim (Matupi Chin)Meriam Mir GospelsOld Persian Version (ترجمه قدیم)Kadede Kap (Pohnpeian New Testament and Psalms)Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)Cornilescu Bible (1924), Cyrillic scriptSynodal Translation (Синодальный перевод)Daničić–Karadžić Bible (1868), CyrillicReina-Valera 1909Biblia Takatifu (Swahili): New Testament portionsFreedom Bible (Thai)Tongan Bible, Revised West VersionKulish and Puluj Bible (1905)Vietnamese Bible (1923 translation)
vs Tongan Bible, Revi…

Compare with

Smith–Van Dyck Arabic Bible (فان دايك)Brezhoneg (Breton Gospels, 1827)Judson Burmese Bible (1840)Chamorro: Gospels, Acts and PsalmsChinese Union Version, punctuated (Simplified)Chinese Union Version, punctuated (Traditional)Coptic New TestamentCoptic New Testament (Bohairic)Kralice Bible (1613)Testamenta Marra (Dieri New Testament)Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)Asang Khongca Bible (Eastern Khumi Chin, 2019)Berean Standard BibleDouay-Rheims Bible, American Edition (1899)King James Version with ApocryphaWorld English BibleLondona Biblio (Esperanto, 1910)Louis Segond 1910Lutherbibel 1912Greek New Testament, word by word (STEPBible TAGNT)Greek New Testament: 1904 Patriarchal Text (Byzantine)Greek New Testament: Byzantine Text (Robinson–Pierpont 2018)Greek New Testament: Textus ReceptusSBL Greek New TestamentBaibala Hemolele (Hawaiian Bible, 1868 revision)Modern Hebrew BibleDiodati Bibbia 1885Freedom Bible (フリーダム・バイブル)Korean Bible, 1910 (한국어 성경)Bible Mutal (Kosraean)Clementine Vulgate, 1598Baibal Olcim (Matupi Chin)Meriam Mir GospelsOld Persian Version (ترجمه قدیم)Kadede Kap (Pohnpeian New Testament and Psalms)Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)Cornilescu Bible (1924), Cyrillic scriptSynodal Translation (Синодальный перевод)Daničić–Karadžić Bible (1868), CyrillicReina-Valera 1909Biblia Takatifu (Swahili): New Testament portionsTongan Bible, Revised West VersionKulish and Puluj Bible (1905)Vietnamese Bible (1923 translation)Stop comparing
Aa
Text size
Line width
Verse numbers

ลูกา 14

Freedom Bible (Thai)
Tongan Bible, Revised West Version
1ใน​วันสะบาโต​วัน​หนึ่ง พระองค์​เข้า​ไป​ใน​บ้านของ​ผู้นำ​คน​หนึ่ง​ของ​พวก​ฟาริสี​เพื่อ​รับประทาน​อาหาร​และ​พวก​เขา​คอย​จับตา​ดู​พระองค์
1Pea pehē, ʻi heʻene hū ki he fale ʻoe ʻeiki ʻe tokotaha ʻoe kau Fālesi ke kai mā ʻi he ʻaho Sāpate, naʻa nau lamasi ia.
2มี​ชาย​คน​หนึ่ง​ที่​เป็น​โรค​บวมน้ำ​อยู่​ตรง​หน้า​พระองค์
2Pea vakai, naʻe ʻi hono ʻao ha tangata naʻe fulavai.
3พระเยซู​กล่าว​กับ​พวก​ผู้เชี่ยวชาญ​ธรรมบัญญัติ​และ​พวก​ฟาริสี​ว่า “ใน​วัน​สะบาโต​อนุญาต​ให้​รักษา​คน​หรือ​ไม่?”
3Pea lea ʻa Sisu ki he kau akonaki ʻi he fono mo e kau Fālesi, ʻo ne pehē, “ʻOku ngofua ke fakamoʻui ʻi he ʻaho Sāpate?”
4แต่​พวก​เขา​นิ่ง​เงียบ พระองค์​จึง​จับ​ชาย​คน​นั้น​รักษา​เขา​ให้​หาย​แล้ว​ให้​เขา​กลับ​ไป
4Pea nau fakalongo pe. Pea ne ʻomi ʻo fakamoʻui ia, pea tukuange ke ʻalu;
5พระองค์​ถาม​พวก​เขา​ว่า “ถ้า​ลูกชาย​ของ​ใคร​ใน​พวกคุณ หรือ​วัว​ของ​เขา​ตก​ลง​ไป​ใน​บ่อ​เขา​จะ​ไม่​รีบ​ดึง​ขึ้น​มา​ทันที​ใน​วัน​สะบาโต​หรือ?”
5Pea leaange ia, ʻo pehē kiate kinautolu, “Ko hai ʻiate kimoutolu kapau ʻe tō ʻene ʻasi pe ko ʻene pulu ki ha luo, ʻe ʻikai toʻo leva ia mei ai ʻi he ʻaho Sāpate?”
6พวก​เขา​ไม่​สามารถ​ตอบ​พระองค์​ใน​เรื่อง​เหล่า​นี้​ได้
6Pea naʻe ʻikai te nau faʻa tali ia ʻi he ngaahi meʻa ni.
7เมื่อ​พระองค์​สังเกต​ว่า​คน​ที่​ได้​รับ​เชิญ​ต่าง​เลือก​ที่​นั่ง​ดี​ที่สุด​พระองค์​จึง​เล่า​อุปมา​ให้​พวก​เขา​ฟัง​ว่า
7¶ Pea ʻi heʻene vakai kiate kinautolu naʻe tala ki ai , ʻoku nau fili ki he ngaahi potu lelei, pea ne lea ʻaki ʻae fakatātā, ʻo ne pehē kiate kinautolu.
8“เมื่อ​มี​ใคร​เชิญ​ท่าน​ไป​งาน​เลี้ยง​แต่งงาน​อย่า​เลือก​นั่ง​ใน​ที่​ดีที่สุดเพราะ​เขา​อาจ​เชิญ​คน​ที่​มี​เกียรติ​มาก​กว่า​ท่าน​มา​ด้วย
8“ʻOka tala kiate koe ʻe ha taha ke ke ʻalu ki he taʻane, ʻoua naʻa ke nofo hifo ʻi ha potu māʻolunga ʻaupito; telia kuo tala ʻe ia ki ha taha ʻoku lahi ʻiate koe;
9แล้ว​คน​ที่​เชิญ​ทั้ง​ท่าน​และ​เขา​จะ​มา​บอก​ท่าน​ว่า ‘จง​ให้​ที่​แก่​คน​นี้’ ตอน​นั้น​ท่าน​จะ​ต้อง​อับอาย​และ​ไป​นั่ง​ใน​ที่​ต่ำสุด
9Pea haʻu ia, ʻaia ne ne tala kiate koe mo ia, ʻo ne pehē kiate koe, ‘Fakaʻataʻatā ki he tangata ni;’ pea ke toki mā ai, ʻo ʻalu ki he potu māʻulalo.
10แต่​เมื่อ​ท่าน​ได้​รับ​เชิญ จง​ไป​นั่ง​ใน​ที่​ต่ำสุด​เพื่อ​ว่า​เมื่อ​เจ้าภาพ​มา​เขา​จะ​พูด​กับ​ท่าน​ว่า ‘เพื่อน​เอ๋ย เชิญ​ขึ้น​มา​นั่ง​ใน​ที่​สูง​กว่า​นี้’ แล้ว​ท่าน​จะ​ได้​รับ​เกียรติ​ต่อ​หน้า​ทุก​คน​ที่​ร่วม​โต๊ะ​กับ​ท่าน
10Ka ʻoka tala kiate koe, pea ke ʻalu ʻo nofo ʻi he potu māʻulalo: koeʻuhi ʻoka haʻu ia naʻe tala kiate koe, te ne pehē kiate koe, ‘Kāinga, ʻalu koe ki ʻolunga:’ pea te ke maʻu ʻae fakamālō ʻi he ʻao ʻokinautolu ʻoku mou nofo ʻo kai.
11เพราะ​ทุก​คน​ที่​ยก​ตัวเอง​ขึ้น​จะ​ถูก​ทำ​ให้​ต่ำลง​และ​คน​ที่​ถ่อม​ตัว​ลง​จะ​ถูก​ยก​ขึ้น”
11He ko ia ia ʻoku hiki hake ia, ʻe fakavaivai ia; pea ko ia ʻoku fakavaivai ia, ʻe hakeakiʻi ia.”
12พระองค์​กล่าว​กับ​คน​ที่​เชิญ​พระองค์​มา​ด้วย​ว่า “เมื่อ​ท่าน​จัด​อาหาร​กลางวัน​หรือ​อาหาร​เย็น อย่า​เชิญ​เพื่อน พี่น้อง ญาติ หรือ​เพื่อนบ้าน​ที่​ร่ำรวย​เพราะ​พวกเขา​อาจ​เชิญ​ท่าน​กลับ แล้ว​ท่าน​ก็​ได้​รับ​การ​ตอบแทน
12¶ Pea pehē ai foki ʻe ia kiate ia ne ne tala kiate ia, “ʻOka ke ka teuteu ʻae kai hoʻatā pe ʻae ʻohomohe, ʻoua naʻa ke ui ki ai ho kaumeʻa, pe ho ngaahi temomo, pe ho kāinga, pe ko e kaungāʻapi koloaʻia, telia naʻa nau toe tala kiate koe, pea totongi ai kiate koe.
13แต่​เมื่อ​ท่าน​จัด​งาน​เลี้ยง จง​เชิญ​คน​ยากจน คน​พิการ คน​ขา​พิการ และ​คน​ตาบอด
13Ka ʻoka ke ka teu ʻae kātoanga, ui ʻae kau masiva, mo e lavea, mo e pipiki, mo e kui:
14แล้ว​ท่าน​จะ​เป็นสุข เพราะ​พวกเขา​ไม่มี​อะไร​จะ​ตอบแทน​ท่าน และ​ท่าน​จะ​ได้​รับ​การ​ตอบแทนเมื่อ​คน​ชอบธรรม​ฟื้นขึ้น​จาก​ความตาย”
14‌ʻE monūʻia ai ʻa koe; he ʻoku ʻikai te nau faʻa totongi kiate koe: ka ʻe totongi kiate koe ʻi he toetuʻu ʻoe angatonu.”
15เมื่อ​คน​หนึ่ง​ที่​ร่วม​โต๊ะ​กับ​พระองค์​ได้ยิน​เช่น​นั้น​เขา​พูด​กับ​พระองค์​ว่า “คน​ที่​จะ​ได้​ร่วม​งาน​เลี้ยง​ใน​อาณาจักร​ของ​พระเจ้า​เป็น​สุข!”
15¶ Pea ko e tokotaha naʻe nofo ʻo kai mo ia, ʻi heʻene fanongo ki he ngaahi meʻa ni, naʻa ne pehē kiate ia, “ʻE monūʻia ia ʻaia te ne kai mā ʻi he puleʻanga ʻoe ʻOtua.”
16แต่​พระองค์​กล่าว​กับ​เขา​ว่า “ชาย​คน​หนึ่ง​จัด​งาน​เลี้ยง​ใหญ่​และ​เชิญ​คน​จำนวน​มาก
16Pea toki pehē ʻe ia kiate ia, “Naʻe te u ʻe he tangata ʻe tokotaha ʻae ʻohomohe lahi, ʻo ne tala ia ki he tokolahi:
17เมื่อ​ถึง​เวลา​งาน​เลี้ยง​เขา​ส่ง​ผู้รับใช้​ไป​บอก​คน​ที่​ได้​รับ​เชิญ​ว่า ‘เชิญ​มา​เถิด​เพราะ​ทุก​อย่าง​พร้อม​แล้ว’
17Pea hoko ʻae feituʻupō ke kai, pea ne fekau ʻene tamaioʻeiki ke fakahā kiate kinautolu naʻe tala ki ai, ‘Haʻu he kuo teuteu ʻae meʻa kotoa pē.’
18แต่​ทุกคน​ต่าง​ก็​เริ่ม​หา​ข้ออ้าง​เพื่อ​ไม่​มา “คน​แรก​พูด​กับ​ผู้รับใช้​ว่า ‘ฉัน​ซื้อ​ที่ดิน​ไว้​และ​จำเป็น​ต้อง​ไป​ดู​โปรด​ให้​ฉัน​ขอ​ตัว​ด้วย’
18Pea naʻa nau loto taha kotoa pē ʻo kamata fakafisi. Naʻe pehē ʻe he ʻuluaki kiate ia, ‘Kuo u fakatau ʻae potu fonua, pea ʻoku ngali ke u ʻalu ʻo vakai ia:’ ʻoku ou kole kiate koe, ke ke tukuange au.
19“อีก​คน​หนึ่ง​พูด​ว่า ‘ฉัน​ซื้อ​วัว​ไถนา​ห้า​คู่​และ​กำลัง​จะ​ไป​ทดลอง​ใช้ โปรด​ให้​ฉัน​ขอ​ตัว​ด้วย’
19Pea pehē ʻe he tokotaha, ‘Kuo u fakatau ʻae taulua pulu ʻe nima, pea ʻoku ou ʻalu ko hono ʻahiʻahi: ʻoku ou kole kiate koe, ke ke tukuange au.’
20“อีก​คน​หนึ่ง​พูด​ว่า ‘ฉัน​เพิ่ง​แต่งงาน​จึง​มา​ไม่​ได้’
20Pea pehē ʻe he tokotaha, ‘Kuo u mali mo e fefine, pea ko ia ʻe ʻikai te u faʻa ʻalu ai:’
21“ผู้รับใช้​คน​นั้น​กลับ​มา​เล่า​เรื่อง​ทั้ง​หมด​ให้​เจ้านาย​ฟัง เจ้าของ​บ้าน​จึง​โกรธ​และ​สั่ง​ผู้รับใช้​ว่า ‘รีบ​ออก​ไป​ตาม​ถนน​และ​ตรอก​ใน​เมือง พา​คน​ยากจน คน​พิการ คน​ตาบอด และ​คน​ขา​พิการ​เข้า​มา​ที่​นี่’
21Pea liu mai ʻae tamaioʻeiki ko ia, ʻo fakahā ki heʻene ʻeiki ʻae ngaahi meʻa ni. Pea tuputāmaki ʻae ʻeiki ʻoe fale, ʻo ne pehē ki heʻene tamaioʻeiki, ‘ʻAlu fakavave ki he ngaahi hala motuʻa mo e ngaahi hala siʻi ʻoe kolo, ʻo ʻomi ki heni ʻae masiva, mo e mutu, mo e pipiki, mo e kui.’
22“ผู้รับใช้​พูด​ว่า ‘นาย​ครับ ผม​ทำ​ตาม​ที่​นาย​สั่ง​แล้ว​แต่​ยัง​มี​ที่​ว่าง​อยู่’
22Pea pehē ʻe he tamaioʻeiki, ‘ʻEiki, kuo fai ʻo hangē ko hoʻo fekau, ka ʻoku kei ʻataʻatā pe.’
23“เจ้านาย​จึง​สั่ง​ผู้รับใช้​ว่า ‘ออก​ไป​ตาม​ถนน​ใหญ่​และ​ริม​รั้ว และ​บังคับ​ให้​คน​เข้า​มา​เพื่อ​บ้าน​ของ​ฉัน​จะ​เต็ม
23Pea pehē ʻe he ʻeiki ki heʻene tamaioʻeiki, ‘ʻAlu ki he ngaahi hala motuʻa mo e ngaahi mangaʻi hala, ʻo fakaafeʻi ʻakinautolu ke haʻu, kae fonu ai hoku fale.
24เพราะ​ฉัน​บอก​เจ้า​ว่า​ใน​บรรดา​คน​ที่​ได้​รับ​เชิญ​เหล่า​นั้น​จะ​ไม่​มี​ใคร​ได้​ลิ้มรส​งาน​เลี้ยง​ของ​ฉัน เพราะ​มี​คน​มาก​ที่​ถูก​เรียก​แต่​มี​น้อย​คน​ที่​ถูก​เลือก ’”
24He ʻoku ou tala atu kiate kimoutolu, ʻE ʻikai ha tokotaha ʻi he kakai ko ia naʻe tala ki ai te ne kamata ʻeku ʻohomohe.’”
25มี​ฝูงชน​จำนวน​มาก​เดินทาง​ไป​กับ​พระองค์ พระองค์​หัน​มาและ​กล่าว​กับ​พวก​เขา​ว่า
25¶ Pea naʻe ʻalu mo ia ʻae fuʻu kakai, pea tafoki ia, ʻo ne pehē kiate kinautolu,
26“ถ้า​ใคร​มา​หา​เรา​แต่​ไม่​ยอม​ละ​ความ​ผูกพัน​ต่อ​บิดา มารดา ภรรยา ลูก พี่น้อง​ชาย และ​พี่น้อง​หญิง​ของ​ตน รวม​ทั้ง​ชีวิต​ของ​ตน​เอง​ด้วย คน​นั้น​จะ​เป็น​สาวก​ของ​เรา​ไม่​ได้
26“Kapau ʻe haʻu ha taha kiate au, kae ʻikai fehiʻa ki heʻene tamai, mo e faʻē, mo e uaifi, mo e fānau, mo e ngaahi tokoua, mo e ngaahi tuofefine, ʻio, ki heʻene moʻui foki, ʻe ʻikai siʻi hoko ia ko ʻeku ākonga.
27ใคร​ที่​ไม่​แบก​กางเขน​ของ​ตน​และ​ตาม​เรา​มา​ก็​จะ​เป็น​สาวก​ของ​เรา​ไม่​ได้
27Pea ko ia ʻe ʻikai te ne fua ʻene ʻakau māfasia, ʻo muimui kiate au, ʻe ʻikai siʻi hoko ia ko ʻeku ākonga.
28เพราะ​ใน​พวกคุณ​มี​ใคร​บ้าง​ที่​คิด​จะ​สร้าง​หอคอย​แล้ว​ไม่​นั่งลง​คำนวณ​ค่าใช้จ่าย​ก่อนว่า​มี​พอ​ที่​จะ​สร้าง​ให้​เสร็จ​หรือ​ไม่?
28He Ko hai ʻiate kimoutolu ʻoku te u langa ha fale, kae ʻikai tomuʻa nofo hifo ia ʻo lau hono totongi, pe ʻoku ʻiate ia ke faʻa fakaʻosi ʻaki?
29มิฉะนั้น​เมื่อ​เขา​วาง​รากฐาน​แล้ว​แต่​สร้าง​ให้​เสร็จ​ไม่​ได้​ทุก​คน​ที่​เห็น​ก็​จะ​เริ่ม​เยาะเย้ย​เขา
29Telia naʻa hili hono ʻai ʻae tuʻunga, ka ʻoku ʻikai te ne faʻa fakaʻosi ia , ʻe kamata manuki kiate ia ʻakinautolu kotoa pē ʻe mamata ai ,
30ว่า ‘คน​นี้​เริ่ม​สร้าง​แต่​สร้าง​ให้​เสร็จ​ไม่​ได้’
30‌ʻo pehē, ‘Ko e tangata eni naʻe kamata fokotuʻu, ka naʻe ʻikai faʻa fakaʻosi.’
31หรือ​มี​กษัตริย์​องค์​ใด​บ้าง​ที่​เมื่อ​จะ​ออก​ไป​ทำ​สงคราม​กับ​กษัตริย์​อีก​องค์​หนึ่ง จะ​ไม่​นั่งลง​คิด​ก่อนว่า​ด้วย​กำลัง​หนึ่ง​หมื่น​คน​ตน​จะ​ต่อสู้​กับ​ฝ่าย​ที่​ยก​มา​สอง​หมื่น​คน​ได้​หรือ​ไม่?
31Pe ko e tuʻi fē ʻoku te u tau ki ha tuʻi ʻe taha, ʻoku ʻikai ke tomuʻa nofo hifo, ʻo fakakaukau pe te ne faʻa tauʻi ʻaki ʻae toko mano, ʻaia ʻoku haʻu kiate ia mo e toko ua mano?
32ถ้า​สู้​ไม่​ได้​ขณะ​ที่​อีก​ฝ่าย​ยัง​อยู่​ไกล​เขา​ก็​จะ​ส่ง​ทูต​ไป​ขอ​เงื่อนไข​สันติภาพ
32Pea ka ʻikai, ʻoku ne kouna ha talafekau, ʻi he kei mamaʻo ʻae tokotaha, ʻo kole ke na fakalelei.
33เช่น​เดียว​กัน​ทุก​คน​ใน​พวกคุณ​ที่​ไม่​สละ​ทุก​สิ่ง​ที่​ตน​มี​ก็​จะ​เป็น​สาวก​ของ​เรา​ไม่​ได้
33Pea ʻoku pehē foki, ko ia ia ʻiate kimoutolu ʻoku ʻikai te ne siʻaki ʻaia kotoa pē ʻoku ne maʻu, ʻe ʻikai hoko ia ko ʻeku ākonga.
34“เกลือ​เป็น​สิ่ง​ดี​แต่​ถ้า​เกลือ​หมด​รส​เค็ม​แล้ว​จะ​ใช้​อะไร​ทำ​ให้​มัน​เค็ม​อีก?
34¶ “ʻOku lelei ʻae māsima: pea kapau kuo mole ʻi he māsima hono kona, ʻe toe fakakona ia mei fē?
35มัน​ไม่​เหมาะ​ทั้ง​สำหรับ​ดิน​และ​กอง​ปุ๋ย​จึง​ถูก​โยน​ทิ้ง ใคร​มี​หู​ที่​จะ​ฟัง​ก็​จง​ฟัง”
35‌ʻOku ʻikai ʻaonga ia ki he kelekele, pe ki he tuʻunga ʻotoʻota; ka ʻoku lī ia kituʻa. Ko ia ʻoku ne telinga ongo, ke ongoʻi ia.”

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.