โยชูวา 17
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
Berean Standard Bible
1ส่วนที่จับสลากได้เป็นของเผ่ามนัสเสห์ เพราะมนัสเสห์เป็นบุตรหัวปีของโยเซฟ ส่วนมาคีร์บุตรหัวปีของมนัสเสห์ ผู้เป็นบิดาของกิเลอาดได้รับกิเลอาดกับบาชาน เพราะเขาเป็นนักรบ
1Now this was the allotment for the tribe of Manasseh as Joseph’s firstborn son, namely for Machir the firstborn of Manasseh and father of the Gileadites, who had received Gilead and Bashan because Machir was a man of war.
2ส่วนที่เหลือเป็นของลูกหลานมนัสเสห์ตามตระกูล ได้แก่ลูกหลานอาบีเอเซอร์ ลูกหลานเฮเลค ลูกหลานอัสรีเอล ลูกหลานเชเคม ลูกหลานเฮเฟอร์ และลูกหลานเชมิดา คนเหล่านี้คือลูกหลานชายของมนัสเสห์บุตรโยเซฟตามตระกูลของพวกเขา
2So this allotment was for the rest of the descendants of Manasseh—the clans of Abiezer, Helek, Asriel, Shechem, Hepher, and Shemida. These are the other male descendants of the clans of Manasseh son of Joseph.
3แต่เศโลเฟหัดบุตรเฮเฟอร์ ผู้เป็นบุตรกิเลอาด ผู้เป็นบุตรมาคีร์ ผู้เป็นบุตรมนัสเสห์ ไม่มีบุตรชาย มีแต่บุตรสาว บุตรสาวของเขาชื่อมาห์ลาห์ โนอาห์ โฮกลาห์ มิลคาห์ และทีรซาห์
3But Zelophehad son of Hepher (the son of Gilead, the son of Machir, the son of Manasseh) had no sons but only daughters. These are the names of his daughters: Mahlah, Noah, Hoglah, Milcah, and Tirzah.
4พวกนางเข้าไปหาเอเลอาซาร์ปุโรหิต โยชูวาบุตรของนูน และบรรดาผู้นำ แล้วกล่าวว่า “พระยาห์เวห์ทรงบัญชาโมเสสให้มอบมรดกแก่พวกเราท่ามกลางพี่น้องชายของเรา” ดังนั้นโยชูวาจึงมอบมรดกแก่พวกนางท่ามกลางพี่น้องชายของบิดา ตามพระบัญชาของพระยาห์เวห์
4They approached Eleazar the priest, Joshua son of Nun, and the leaders, and said, “The LORD commanded Moses to give us an inheritance among our brothers.” So Joshua gave them an inheritance among their father’s brothers, in keeping with the command of the LORD.
5มนัสเสห์จึงได้รับส่วนแบ่งสิบส่วน นอกเหนือจากดินแดนกิเลอาดและบาชานซึ่งอยู่ทางฟากตะวันออกของแม่น้ำจอร์แดน
5Thus ten shares fell to Manasseh, in addition to the land of Gilead and Bashan beyond the Jordan,
6เพราะบุตรสาวในเผ่ามนัสเสห์ได้รับมรดกร่วมกับบุตรชายในเผ่า ส่วนดินแดนกิเลอาดเป็นของลูกหลานชายที่เหลือของมนัสเสห์
6because the daughters of Manasseh received an inheritance among his sons. And the land of Gilead belonged to the rest of the sons of Manasseh.
7เขตแดนของมนัสเสห์เริ่มจากอาเชอร์ไปยังมิคเมธัท ซึ่งอยู่ตรงหน้าเชเคม จากนั้นเขตแดนวกไปทางขวาจนถึงถิ่นที่ชาวเอนทัปปูวาห์อาศัยอยู่
7Now the border of Manasseh went from Asher to Michmethath near Shechem, then southward to include the inhabitants of En-tappuah.
8ดินแดนทัปปูวาห์เป็นของมนัสเสห์ แต่เมืองทัปปูวาห์ที่เขตแดนมนัสเสห์เป็นของลูกหลานเอฟราอิม
8The region of Tappuah belonged to Manasseh, but Tappuah itself, on the border of Manasseh, belonged to Ephraim.
9เขตแดนลงไปถึงลำธารคานาห์ทางใต้ของลำธาร เมืองเหล่านี้เป็นของเอฟราอิมแม้จะอยู่ท่ามกลางเมืองต่าง ๆ ของมนัสเสห์ เขตแดนของมนัสเสห์อยู่ทางเหนือของลำธารและสิ้นสุดที่ทะเล
9From there the border continued southward to the Brook of Kanah. There were cities belonging to Ephraim among the cities of Manasseh, but the border of Manasseh was on the north side of the brook and ended at the Sea.
10ด้านใต้เป็นของเอฟราอิม ด้านเหนือเป็นของมนัสเสห์ และทะเลเป็นเขตแดนของมนัสเสห์ เขตแดนนี้จดอาเชอร์ทางเหนือและอิสสาคาร์ทางตะวันออก
10Ephraim’s territory was to the south, and Manasseh’s was to the north, having the Sea as its border and adjoining Asher on the north and Issachar on the east.
11มนัสเสห์มีที่สูงสามแห่งในอิสสาคาร์และในอาเชอร์ คือเบธเชอานพร้อมเมืองบริวาร อิบเลอัมพร้อมเมืองบริวาร ชาวเมืองโดร์พร้อมเมืองบริวาร ชาวเมืองเอนโดร์พร้อมเมืองบริวาร ชาวเมืองทาอานาคพร้อมเมืองบริวาร และชาวเมืองเมกิดโดพร้อมเมืองบริวาร
11Within Issachar and Asher, Manasseh was assigned Beth-shean, Ibleam, Dor (that is, Naphath), Endor, Taanach, and Megiddo, each with their surrounding settlements.
12แต่ลูกหลานมนัสเสห์ไม่สามารถขับไล่ชาวเมืองเหล่านั้นออกไปได้ ชาวคานาอันยังคงอาศัยอยู่ในดินแดนนั้น
12But the descendants of Manasseh were unable to occupy these cities, because the Canaanites were determined to stay in this land.
13เมื่อชาวอิสราเอลมีกำลังเข้มแข็งขึ้น พวกเขาเกณฑ์ชาวคานาอันเป็นแรงงานบังคับ แต่ไม่ได้ขับไล่พวกเขาออกไปจนหมดสิ้น
13However, when the Israelites grew stronger, they put the Canaanites to forced labor; but they failed to drive them out completely.
14ลูกหลานโยเซฟพูดกับโยชูวาว่า “เหตุใดท่านจึงจัดสรรมรดกให้พวกเราเพียงหนึ่งสลากและหนึ่งส่วนแบ่ง ในเมื่อพวกเรามีประชากรมาก เพราะพระยาห์เวห์ทรงอวยพรพวกเรามาจนถึงบัดนี้?”
14Then the sons of Joseph said to Joshua, “Why have you given us only one portion as an inheritance? We have many people, because the LORD has blessed us abundantly.”
15โยชูวาตอบพวกเขาว่า “ถ้าพวกเจ้ามีประชากรมาก ก็จงขึ้นไปยังป่าและถางที่ดินให้ตนเองในดินแดนของชาวเปริสซีและชาวเรฟาอิม เพราะเขตภูเขาเอฟราอิมแคบเกินไปสำหรับพวกเจ้า”
15Joshua answered them, “If you have so many people that the hill country of Ephraim is too small for you, go to the forest and clear for yourself an area in the land of the Perizzites and the Rephaim.”
16ลูกหลานโยเซฟตอบว่า “เขตภูเขาไม่พอสำหรับพวกเรา และชาวคานาอันทั้งหมดที่อาศัยในหุบเขาก็มีรถศึกเหล็ก ทั้งผู้ที่อยู่ในเบธเชอานกับเมืองบริวาร และผู้ที่อยู่ในหุบเขายิสเรเอล”
16“The hill country is not enough for us,” they replied, “and all the Canaanites who live in the valley have iron chariots, both in Beth-shean with its towns and in the Valley of Jezreel.”
17โยชูวาพูดกับวงศ์วานโยเซฟ คือเอฟราอิมและมนัสเสห์ว่า “พวกเจ้ามีประชากรมากและมีกำลังมหาศาล พวกเจ้าจะไม่ได้รับเพียงส่วนเดียวจากการจับสลาก
17So Joshua said to the house of Joseph—to Ephraim and Manasseh—“You have many people and great strength. You shall not have just one allotment,
18แต่เขตภูเขาจะเป็นของพวกเจ้า แม้จะเป็นป่า พวกเจ้าก็จงถางเสีย แล้วอาณาเขตไปจนถึงปลายสุดจะเป็นของพวกเจ้า เพราะพวกเจ้าจะขับไล่ชาวคานาอันออกไป แม้พวกเขาจะมีรถศึกเหล็กและแข็งแกร่งก็ตาม”
18because the hill country will be yours as well. It is a forest; clear it, and its farthest limits will be yours. Although the Canaanites have iron chariots and although they are strong, you can drive them out.”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.