โยชูวา 14
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
Tongan Bible, Revised West Version
1ต่อไปนี้คือมรดกที่ชาวอิสราเอลได้รับในแผ่นดินคานาอัน ซึ่งเอเลอาซาร์ปุโรหิต โยชูวาบุตรของนูน และหัวหน้าตระกูลฝ่ายบิดาของเผ่าอิสราเอลแบ่งสรรให้พวกเขา
1Pea ko e ngaahi fonua eni ʻaia naʻe maʻu ʻe he fānau ʻa ʻIsileli ʻi he fonua ko Kēnani, ʻaia naʻe tufaki ʻe ʻEliesa ko e taulaʻeiki mo Siosiua ko e foha ʻo Nuni, mo e ngaahi ʻeiki ʻoe kau mātuʻa, ʻi he ngaahi faʻahinga ʻoe fānau ʻa ʻIsileli, ko e tofiʻa moʻonautolu.
2พวกเขาจับสลากแบ่งมรดกตามที่พระยาห์เวห์ทรงบัญชาผ่านโมเสส ให้แก่เก้าเผ่ากับอีกครึ่งเผ่า
2Naʻe vahe talotalo pe ʻae tofiʻa ʻoe faʻahinga ʻe hiva mo hono vaeuaʻanga ʻoe faʻahinga ʻe taha, hangē ko e fekau ʻa Sihova ʻi he nima ʻo Mōsese.
3เพราะโมเสสได้มอบมรดกแก่สองเผ่ากับอีกครึ่งเผ่าทางฟากแม่น้ำจอร์แดนแล้ว แต่ไม่ได้มอบมรดกแก่ชาวเลวีท่ามกลางพวกเขา
3He kuo ʻosi hono foaki ʻe Mōsese ʻae tofiʻa ki he faʻahinga ʻe ua mo hono vaeuaʻanga ʻoe faʻahinga ʻi he kauvai ʻe taha ʻo Soatani: ka naʻe ʻikai tuku ʻe ia ki he kau Livai ha tofiʻa ʻiate kinautolu.
4ลูกหลานของโยเซฟแบ่งเป็นสองเผ่า คือมนัสเสห์และเอฟราอิม ชาวอิสราเอลไม่ได้มอบส่วนแบ่งในแผ่นดินแก่ชาวเลวี นอกจากเมืองสำหรับอยู่อาศัยพร้อมทุ่งหญ้าเลี้ยงฝูงสัตว์และทรัพย์สินของพวกเขา
4He ko e faʻahinga ʻe ua ʻoe fānau ʻa Siosefa, ko Manase mo ʻIfalemi: ko ia naʻe ʻikai ʻatu ha vāhenga ki he kau Livai ʻi he fonua, ka ko e ngaahi ʻapi kenau nofo ai, mo honau ngaahi potu ki heʻenau fanga manu, mo ʻenau koloa.
5ชาวอิสราเอลทำตามที่พระยาห์เวห์ทรงบัญชาโมเสส และพวกเขาก็แบ่งแผ่นดินกัน
5Hangē ko e fekau ʻa Sihova kia Mōsese, naʻe pehē pe hono fai ʻe he fānau ʻa ʻIsileli, ʻonau vahe ʻae fonua.
6แล้วลูกหลานยูดาห์เข้ามาหาโยชูวาที่กิลกาล คาเลบบุตรเยฟุนเนห์ชาวเคนัสพูดกับเขาว่า “ท่านรู้เรื่องที่พระยาห์เวห์ตรัสกับโมเสสคนของพระเจ้าเกี่ยวกับข้าพเจ้าและท่านที่คาเดชบาร์เนีย
6¶ Pea naʻe haʻu ai ʻae fānau ʻa Siuta kia Siosiua ki Kilikali: pea ko Kelepi ko e foha ʻo Sifune mei he faʻahinga ʻo Kenasi naʻe lea kiate ia, “ʻOku ke ʻilo ʻaia naʻe folofolaʻaki ʻe Sihova kia Mōsese ko e tangata ʻae ʻOtua kiate au mo koe ʻi Ketesi-pania.
7ข้าพเจ้าอายุสี่สิบปีเมื่อโมเสสผู้รับใช้ของพระยาห์เวห์ส่งข้าพเจ้าจากคาเดชบาร์เนียไปสอดแนมแผ่นดิน ข้าพเจ้ากลับมารายงานตามความเชื่อมั่นในใจ
7Naʻe fāngofulu taʻu hoku motuʻa ʻi he fekauʻi au ʻe Mōsese ko e tamaioʻeiki ʻa Sihova mei Ketesi-pania ke matakiʻi ʻae fonua; pea ne u ʻomi kiate ia hono tala ʻo hangē ko ia naʻe ʻi hoku loto.
8แต่พี่น้องของข้าพเจ้าที่ขึ้นไปด้วยกันทำให้ประชาชนหมดกำลังใจ ส่วนข้าพเจ้าติดตามพระยาห์เวห์พระเจ้าของข้าพเจ้าอย่างสุดใจ
8Ka ko hoku ngaahi kāinga naʻe ʻalu hake mo au naʻa nau ngaohi ke vai ʻo ʻosi ʻae loto ʻoe kakai: ka naʻaku tuli tāupau kia Sihova ko hoku ʻOtua.
9ในวันนั้นโมเสสสาบานว่า ‘แผ่นดินที่เจ้าเหยียบย่างจะเป็นมรดกของเจ้าและลูกหลานของเจ้าตลอดไปอย่างแน่นอน เพราะเจ้าได้ติดตามพระยาห์เวห์พระเจ้าของข้าพเจ้าอย่างสุดใจ’
9Pea naʻe fuakava ʻe Mōsese ʻi he ʻaho ko ia, ʻo pehē, Ko e moʻoni ko e fonua ʻaia kuo tuʻu ki ai ho vaʻe ko e tofiʻa ia ʻoʻou, pea ki hoʻo fānau ʻo taʻengata, ko e meʻa ʻi hoʻo tuli tāupau kia Sihova ko ho ʻOtua.
10“บัดนี้พระยาห์เวห์ทรงรักษาชีวิตข้าพเจ้าไว้ตามที่พระองค์ตรัส ตลอดสี่สิบห้าปีนับตั้งแต่พระยาห์เวห์ตรัสเรื่องนี้กับโมเสส ขณะที่อิสราเอลเดินทางในถิ่นทุรกันดาร วันนี้ข้าพเจ้าอายุแปดสิบห้าปีแล้ว
10Pea ko eni, vakai, kuo tauhi ʻeku moʻui ʻe Sihova, ʻo hangē ko ʻene folofola, ʻi he tau ni ʻe fāngofulu ma nima, ʻio talu hono folofolaʻaki ʻe Sihova ʻae lea ni kia Mōsese, ʻi he kei feʻaluʻaki fano ʻae fānau ʻa ʻIsileli ʻi he toafa: pea ko eni, vakai, ʻoku kakato ʻa hoku taʻu ʻe valungofulu ma nima he ʻaho ni.
11วันนี้ข้าพเจ้ายังแข็งแรงเหมือนวันที่โมเสสส่งข้าพเจ้าไป กำลังของข้าพเจ้าตอนนี้ยังเท่ากับตอนนั้น ทั้งสำหรับออกรบและกลับจากรบ
11ʻOku ou kei mālohi tatau he ʻaho ni mo ʻeku mālohi ʻi he ʻaho ko ia naʻe fekau ʻe Mōsese kiate au: ʻoku tatau pe ʻeku mālohi ko eni mo ʻeku mālohi ʻi he ʻaho ko ia, ki he tau, ke ʻalu kituʻa, pea ke hū mai.
12เพราะฉะนั้น โปรดมอบเขตภูเขานี้ที่พระยาห์เวห์ตรัสถึงในวันนั้นแก่ข้าพเจ้า เพราะวันนั้นท่านได้ยินว่าชาวอานาคอยู่ที่นั่นและมีเมืองใหญ่ที่มีป้อมปราการ บางทีพระยาห์เวห์จะทรงอยู่กับข้าพเจ้า และข้าพเจ้าจะขับไล่พวกเขาออกไปตามที่พระยาห์เวห์ตรัส”
12Pea ko eni, foaki mai kiate au ʻae moʻunga ni, ʻaia naʻe folofola ki ai ʻa Sihova ʻi he ʻaho ko ia; he naʻa ke fanongo ʻi he ʻaho ko ia, koeʻuhi ʻoku ʻi ai ʻae kau ʻAnaki, pea ko ʻenau ngaahi kolo naʻe fuʻu lahi, pea ʻāʻi: kapau ʻe ʻiate au ʻa Sihova, pea te u toki mafai ke kapusi ʻakinautolu, ʻo hangē ko e folofola ʻa Sihova.”
13โยชูวาอวยพรคาเลบบุตรเยฟุนเนห์ และมอบเฮโบรนให้เขาเป็นมรดก
13Pea naʻe tāpuaki ia ʻe Siosiua, ʻo ne foaki kia Kelepi ko e foha ʻo Sifune ʻa Hepeloni ko hono tofiʻa.
14ดังนั้นเฮโบรนจึงเป็นมรดกของคาเลบบุตรเยฟุนเนห์ชาวเคนัสจนถึงทุกวันนี้ เพราะเขาติดตามพระยาห์เวห์พระเจ้าของอิสราเอลอย่างสุดใจ
14Ko ia naʻe hoko ai ʻa Hepeloni ko e tofiʻa ʻo Kelepi ko e foha ʻo Sifune ko e tangata Kenasi ʻo aʻu ki he ʻaho ni, ko e meʻa ʻi heʻene tuli tāupau kia Sihova ko e ʻOtua ʻo ʻIsileli.
15เดิมเฮโบรนชื่อคีริยาทอารบา ซึ่งตั้งชื่อตามชายที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในหมู่ชาวอานาค แล้วแผ่นดินก็ได้พักสงบจากสงคราม
15Pea ko hono hingoa ʻi muʻa ʻo Hepeloni ko Kesa-ʻAlipa; ko ʻAlipa ko ia ko e tangata lahi ʻi he kau ʻAnaki. Pea naʻe mālōlō ʻae fonua mei he tau.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.