ยอห์น 6
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
1หลังจากนั้น พระเยซูไปอีกฝั่งหนึ่งของทะเลกาลิลี ซึ่งเรียกอีกชื่อหนึ่งว่าทะเลทิเบเรียส
1Poste Jesuo foriris trans la maron de Galileo, tio estas de Tiberias.
2ฝูงชนจำนวนมากติดตามพระองค์ เพราะพวกเขาเห็นหมายสำคัญที่พระองค์ทำแก่คนป่วย
2Kaj granda homamaso lin sekvis, ĉar ili vidis la signojn, kiujn li faris por la malsanuloj.
3พระเยซูขึ้นไปบนภูเขา และนั่งอยู่ที่นั่นกับสาวกของพระองค์
3Kaj Jesuo supreniris sur la monton, kaj tie li sidis kun siaj disĉiploj.
4ขณะนั้น เทศกาลปัสกา ซึ่งเป็นเทศกาลของชาวยิว ใกล้เข้ามาแล้ว
4Kaj la Pasko, la festo de la Judoj, estis proksima.
5พระเยซูเงยหน้าขึ้นและเห็นฝูงชนจำนวนมากกำลังมาหาพระองค์ จึงถามฟีลิปว่า “พวกเราจะซื้อขนมปังจากที่ไหนให้คนเหล่านี้กิน?”
5Jesuo do, levinte siajn okulojn, kaj ekvidinte, ke granda homamaso venas al li, diris al Filipo: De kie ni aĉetu panojn, por ke ĉi tiuj manĝu?
6พระองค์ถามเช่นนี้เพื่อทดสอบเขา เพราะพระองค์เองรู้อยู่แล้วว่าจะทำอะไร
6Tion li diris, por provi lin; ĉar li mem sciis, kion li faros.
7ฟีลิปตอบพระองค์ว่า “ขนมปังราคาสองร้อยเดนาริอุส ก็ยังไม่พอให้แต่ละคนได้กินแม้เพียงเล็กน้อย”
7Filipo respondis al li: Panoj por ducent denaroj ne sufiĉus por ili, por ke ĉiu iometon ricevu.
8สาวกคนหนึ่งของพระองค์ คืออันดรูว์น้องชายของซีโมนเปโตร กล่าวกับพระองค์ว่า
8Unu el liaj disĉiploj, Andreo, frato de Simon Petro, diris al li:
9“ที่นี่มีเด็กชายคนหนึ่ง มีขนมปังข้าวบาร์เลย์ห้าก้อนกับปลาสองตัว แต่แค่นี้จะพออะไรกับคนมากขนาดนี้?”
9Ĉi tie estas knabo, kiu havas kvin hordeajn panojn kaj du malgrandajn fiŝojn; sed kio estas tio por tiom da homoj?
10พระเยซูกล่าวว่า “ให้คนเหล่านั้นนั่งลง” ที่บริเวณนั้นมีหญ้ามาก พวกเขาจึงนั่งลง มีผู้ชายประมาณห้าพันคน
10Jesuo diris: Sidigu la homojn. Kaj estis tie multe da herbo. La viroj do sidiĝis, nombre ĉirkaŭ kvin mil.
11พระเยซูหยิบขนมปังขึ้นมา กล่าวคำขอบคุณ แล้วแจกให้สาวก และสาวกก็แจกให้คนที่นั่งอยู่ พระองค์ทำเช่นเดียวกันกับปลา ให้พวกเขามากเท่าที่ต้องการ
11Kaj Jesuo prenis la panojn, kaj doninte dankon, disdonis al la sidiĝintoj; kaj tiel same el la fiŝoj tiom, kiom oni deziris.
12เมื่อทุกคนกินอิ่มแล้ว พระองค์กล่าวกับสาวกว่า “เก็บเศษที่เหลือไว้ อย่าให้อะไรสูญเปล่า”
12Kaj kiam ili satiĝis, li diris al siaj disĉiploj: Kolektu la postrestantajn fragmentojn, por ke nenio perdiĝu.
13พวกเขาจึงเก็บเศษขนมปังข้าวบาร์เลย์ห้าก้อนที่เหลือจากคนที่กิน ได้เต็มสิบสองตะกร้า
13Ili do kolektis ilin, kaj plenigis dek du korbojn per la fragmentoj de la kvin hordeaj panoj, kiuj postrestis al la manĝintoj.
14เมื่อผู้คนเห็นหมายสำคัญที่พระเยซูทำ พวกเขาพูดว่า “ท่านผู้นี้เป็นผู้เผยพระวจนะที่จะมาในโลกอย่างแท้จริง”
14Kiam do la homoj vidis la signon, kiun Jesuo faris, ili diris: Ĉi tiu estas vere la profeto, kiu devis veni en la mondon.
15พระเยซูรู้ว่าพวกเขากำลังจะมาจับพระองค์ไปตั้งเป็นกษัตริย์โดยใช้กำลัง จึงหลบขึ้นไปบนภูเขาตามลำพังอีกครั้ง
15Tial Jesuo, eksciante, ke oni celas veni kaj kapti lin, por fari lin reĝo, denove fortiris sin sola al la monto.
16เมื่อถึงเวลาเย็น สาวกของพระองค์ลงไปที่ทะเล
16Kaj kiam vesperiĝis, liaj disĉiploj malsupreniris al la maro;
17พวกเขาลงเรือและออกเดินทางข้ามทะเลไปยังคาเปอรนาอุม ตอนนั้นมืดแล้ว และพระเยซูยังไม่ได้มาหาพวกเขา
17kaj enŝipiĝinte, ili veturis trans la maron al Kapernaum. Kaj jam estis mallume, kaj Jesuo ankoraŭ ne venis al ili.
18ทะเลมีคลื่นแรง เพราะมีลมแรงพัดอยู่
18Kaj la maro malsereniĝis de forta vento, kiu blovis.
19เมื่อพวกเขาพายเรือไปได้ประมาณยี่สิบห้าถึงสามสิบสตาเดีย พวกเขาเห็นพระเยซูกำลังเดินอยู่บนทะเล และเข้ามาใกล้เรือ พวกเขาก็กลัว
19Kiam do ili remis proksimume dudek kvin ĝis tridek stadiojn, ili ekvidis Jesuon iranta sur la akvo, kaj proksimiĝanta al la ŝipo; kaj ili timis.
20แต่พระองค์กล่าวกับพวกเขาว่า “เราเอง อย่ากลัว”
20Sed li diris al ili: Ĝi estas mi; ne timu.
21พวกเขาจึงเต็มใจรับพระองค์ขึ้นเรือ และทันใดนั้นเรือก็ถึงฝั่งที่พวกเขากำลังไป
21Tiam ili volonte ricevis lin en la ŝipon, kaj tuj la ŝipo albordiĝis tien, kien ili veturis.
22วันรุ่งขึ้น ฝูงชนที่ยังอยู่อีกฝั่งของทะเลเห็นว่า ที่นั่นไม่มีเรือลำอื่น นอกจากเรือลำที่สาวกของพระองค์ขึ้นไป และเห็นว่าพระเยซูไม่ได้ลงเรือไปกับสาวก แต่สาวกของพระองค์ออกไปกันตามลำพัง
22La sekvantan tagon, kiam la homamaso, kiu restis trans la maro, vidis, ke nenia ŝipeto estas tie krom unu, kaj ke Jesuo ne eniris kun la disĉiploj en la ŝipon, sed la disĉiploj solaj veturis
23แต่มีเรือหลายลำจากทิเบเรียสมาใกล้สถานที่ที่พวกเขากินขนมปัง หลังจากองค์พระผู้เป็นเจ้ากล่าวคำขอบคุณแล้ว
23(venis tamen ŝipetoj el Tiberias proksime al la loko, kie oni manĝis la panon, post kiam la Sinjoro donis dankon) —
24เมื่อฝูงชนเห็นว่าพระเยซูไม่อยู่ที่นั่น และสาวกของพระองค์ก็ไม่อยู่ พวกเขาจึงลงเรือเหล่านั้นไปยังคาเปอรนาอุม เพื่อตามหาพระเยซู
24kiam do la homamaso vidis, ke Jesuo ne estas tie, nek liaj disĉiploj, ili ankaŭ eniris la ŝipetojn kaj veturis al Kapernaum, serĉante Jesuon.
25เมื่อพบพระองค์อีกฝั่งของทะเล พวกเขาถามว่า “รับบี ท่านมาถึงที่นี่เมื่อไร?”
25Kaj trovinte lin trans la maro, ili diris al li: Rabeno, kiam vi venis ĉi tien?
26พระเยซูตอบพวกเขาว่า “เราขอยืนยันกับพวกคุณว่า พวกคุณตามหาเรา ไม่ใช่เพราะเห็นหมายสำคัญ แต่เพราะพวกคุณได้กินขนมปังจนอิ่ม
26Jesuo respondis al ili kaj diris: Vere, vere, mi diras al vi: Vi min serĉas, ne ĉar vi vidis signojn, sed ĉar vi manĝis el la panoj kaj satiĝis.
27อย่าทำงานเพื่ออาหารที่เสื่อมสลาย แต่จงทำงานเพื่ออาหารที่คงอยู่จนถึงชีวิตนิรันดร์ ซึ่งบุตรมนุษย์จะให้แก่พวกคุณ เพราะพระเจ้าพระบิดาได้ประทับตราพระองค์ไว้แล้ว”
27Laboru ne por la pereema nutraĵo, sed por la nutraĵo, kiu restas ĝis eterna vivo, kiun la Filo de homo donos al vi; ĉar lin Dio, la Patro, sigelis.
28พวกเขาจึงถามพระองค์ว่า “พวกเราต้องทำอะไร เพื่อจะทำงานของพระเจ้า?”
28Ili do diris al li: Kiel ni agu, por ke ni faru la farojn de Dio?
29พระเยซูตอบพวกเขาว่า “งานของพระเจ้าคือให้พวกคุณเชื่อในผู้ที่พระองค์ส่งมา”
29Jesuo respondis kaj diris al ili: Jen la faro de Dio: kredi al tiu, kiun Li sendis.
30พวกเขาจึงถามพระองค์ว่า “แล้วท่านจะทำหมายสำคัญอะไร ให้พวกเราเห็นและเชื่อท่าน? ท่านจะทำงานอะไร?
30Ili do diris al li: Kian signon vi montras, por ke ni vidu kaj kredu al vi? kion vi faras?
31บรรพบุรุษของพวกเรากินมานาในถิ่นทุรกันดาร ตามที่เขียนไว้ว่า ‘พระองค์ประทานขนมปังจากสวรรค์ให้พวกเขากิน’”
31Niaj patroj manĝis la manaon en la dezerto, kiel estas skribite: Li donis al ili ĉielan panon por manĝi.
32พระเยซูจึงกล่าวกับพวกเขาว่า “เราขอยืนยันกับพวกคุณว่า ไม่ใช่โมเสสที่ให้ขนมปังจากสวรรค์แก่พวกคุณ แต่พระบิดาของเราประทานขนมปังแท้จากสวรรค์แก่พวกคุณ
32Jesuo do diris al ili: Vere, vere, mi diras al vi: Ne Moseo donis al vi tiun ĉielan panon; sed mia Patro donas al vi la veran ĉielan panon.
33เพราะขนมปังของพระเจ้าคือขนมปังที่ลงมาจากสวรรค์และให้ชีวิตแก่โลก”
33Ĉar la pano de Dio estas tiu, kiu malsupreniras de la ĉielo kaj donas vivon al la mondo.
34พวกเขาจึงกล่าวกับพระองค์ว่า “ท่าน โปรดให้ขนมปังนี้แก่พวกเราเสมอไป”
34Ili do diris al li: Sinjoro, ĉiam donu al ni tiun panon.
35พระเยซูกล่าวกับพวกเขาว่า “เราคือขนมปังแห่งชีวิต ผู้ที่มาหาเราจะไม่หิว และผู้ที่เชื่อในเราจะไม่กระหายอีกเลย
35Jesuo diris al ili: Mi estas la pano de vivo; kiu venas al mi, tiu neniam malsatos, kaj kiu kredas al mi, tiu neniam soifos.
36แต่เราบอกพวกคุณแล้วว่า พวกคุณได้เห็นเราแล้ว แต่ก็ยังไม่เชื่อ
36Sed mi diris al vi, ke vi min vidis, kaj tamen vi ne kredas.
37ทุกคนที่พระบิดาประทานแก่เราจะมาหาเรา และผู้ที่มาหาเรา เราจะไม่ขับไล่ออกไปเลย
37Ĉio, kion la Patro donas al mi, venos al mi; kaj tiun, kiu venas al mi, mi ja ne elĵetos.
38เพราะเราลงมาจากสวรรค์ ไม่ใช่เพื่อทำตามความประสงค์ของเราเอง แต่เพื่อทำตามความประสงค์ของพระองค์ผู้ส่งเรามา
38Ĉar mi malsupreniris de la ĉielo, por plenumi ne mian volon, sed la volon de Tiu, kiu min sendis.
39และนี่คือความประสงค์ของพระบิดาผู้ส่งเรามา คือเราจะไม่สูญเสียใครเลยในบรรดาผู้ที่พระองค์ประทานแก่เรา แต่จะทำให้เขาฟื้นขึ้นในวันสุดท้าย
39Kaj estas la volo de Tiu, kiu min sendis, ke el ĉio, kion Li donis al mi, mi ne perdu ion, sed relevu ĝin en la lasta tago.
40เพราะนี่คือความประสงค์ของพระองค์ผู้ส่งเรามา คือทุกคนที่เห็นพระบุตรและเชื่อในพระองค์จะมีชีวิตนิรันดร์ และเราจะทำให้เขาฟื้นขึ้นในวันสุดท้าย”
40Ĉar estas la volo de mia Patro, ke ĉiu, kiu vidas la Filon kaj kredas al li, havu eternan vivon; kaj mi levos tiun en la lasta tago.
41ชาวยิวจึงบ่นพึมพำเรื่องพระองค์ เพราะพระองค์กล่าวว่า “เราคือขนมปังที่ลงมาจากสวรรค์”
41La Judoj do murmuris pri li, ĉar li diris: Mi estas la pano, kiu malsupreniris de la ĉielo.
42พวกเขาพูดว่า “คนนี้ไม่ใช่เยซูลูกของโยเซฟหรือ? พวกเรารู้จักทั้งพ่อและแม่ของเขา แล้วตอนนี้เขาพูดได้อย่างไรว่า ‘เราลงมาจากสวรรค์’?”
42Kaj ili diris: Ĉu ĉi tiu ne estas Jesuo, filo de Jozef, kies patron kaj patrinon ni konas? kiel do li diras: Mi malsupreniris de la ĉielo?
43พระเยซูจึงตอบพวกเขาว่า “อย่าบ่นพึมพำกันเลย
43Jesuo respondis kaj diris al ili: Ne murmuru inter vi.
44ไม่มีใครมาหาเราได้ เว้นแต่พระบิดาผู้ส่งเรามาจะดึงเขามา และเราจะทำให้เขาฟื้นขึ้นในวันสุดท้าย
44Neniu povas veni al mi, se la Patro, kiu min sendis, ne tiros lin; kaj mi levos tiun en la lasta tago.
45มีเขียนไว้ในหนังสือของบรรดาผู้เผยพระวจนะว่า ‘พระเจ้าจะสอนพวกเขาทุกคน’ ดังนั้น ทุกคนที่ได้ยินและเรียนรู้จากพระบิดาก็มาหาเรา
45Estas skribite en la profetoj: Kaj ĉiuj estos instruitaj de Dio. Ĉiu do, kiu aŭdis de la Patro kaj lernis, venas al mi.
46ไม่ใช่ว่ามีใครเคยเห็นพระบิดา นอกจากผู้ที่มาจากพระเจ้า พระองค์ได้เห็นพระบิดา
46Neniu vidis la Patron, krom tiu, kiu estas de Dio; li vidis la Patron.
47เราขอยืนยันกับพวกคุณว่า ผู้ที่เชื่อในเรามีชีวิตนิรันดร์
47Vere, vere, mi diras al vi: Kiu kredas, tiu havas vivon eternan.
48เราคือขนมปังแห่งชีวิต
48Mi estas la pano de vivo.
49บรรพบุรุษของพวกคุณกินมานาในถิ่นทุรกันดาร แต่พวกเขาก็ตาย
49Viaj patroj manĝis la manaon en la dezerto, kaj mortis.
50นี่คือขนมปังที่ลงมาจากสวรรค์ เพื่อให้ผู้ที่กินขนมปังนี้ไม่ตาย
50Jen la pano, kiu malsupreniris de la ĉielo, por ke oni manĝu el ĝi kaj ne mortu.
51เราคือขนมปังที่มีชีวิต ซึ่งลงมาจากสวรรค์ ถ้าใครกินขนมปังนี้ เขาจะมีชีวิตตลอดไป และขนมปังที่เราจะให้เพื่อชีวิตของโลกก็คือเนื้อหนังของเรา”
51Mi estas la viva pano, kiu malsupreniris de la ĉielo; se iu manĝos el ĉi tiu pano, tiu vivos eterne; kaj la pano, kiun mi donos, estas mia karno, por la vivo de la mondo.
52ชาวยิวจึงโต้เถียงกันเองว่า “คนนี้จะเอาเนื้อหนังของเขาให้พวกเรากินได้อย่างไร?”
52La Judoj do disputis inter si, dirante: Kiel ĉi tiu povas doni al ni sian karnon por manĝi?
53พระเยซูจึงกล่าวกับพวกเขาว่า “เราขอยืนยันกับพวกคุณว่า ถ้าพวกคุณไม่กินเนื้อหนังของบุตรมนุษย์และไม่ดื่มเลือดของพระองค์ พวกคุณก็ไม่มีชีวิตในตัว
53Jesuo do diris al ili: Vere, vere, mi diras al vi: Se vi ne manĝas la karnon de la Filo de homo kaj ne trinkas lian sangon, vi ne havas en vi vivon.
54ผู้ที่กินเนื้อหนังของเราและดื่มเลือดของเรา มีชีวิตนิรันดร์ และเราจะทำให้เขาฟื้นขึ้นในวันสุดท้าย
54Kiu manĝas mian karnon kaj trinkas mian sangon, tiu havas eternan vivon; kaj mi levos tiun en la lasta tago.
55เพราะเนื้อหนังของเราเป็นอาหารอย่างแท้จริง และเลือดของเราเป็นเครื่องดื่มอย่างแท้จริง
55Ĉar mia karno estas vera manĝaĵo, kaj mia sango estas vera trinkaĵo.
56ผู้ที่กินเนื้อหนังของเราและดื่มเลือดของเราอยู่ในเรา และเราอยู่ในเขา
56Kiu manĝas mian karnon kaj trinkas mian sangon, tiu restas en mi, kaj mi en li.
57พระบิดาผู้มีชีวิตส่งเรามา และเรามีชีวิตเพราะพระบิดาฉันใด ผู้ที่กินเราก็จะมีชีวิตเพราะเราฉันนั้น
57Kiel la vivanta Patro min sendis, kaj mi vivas pro la Patro, tiel, kiu min manĝas, tiu vivos pro mi.
58นี่คือขนมปังที่ลงมาจากสวรรค์ ไม่เหมือนกับที่บรรพบุรุษของพวกคุณกินมานาแล้วตาย ผู้ที่กินขนมปังนี้จะมีชีวิตตลอดไป”
58Jen la pano, kiu malsupreniris de la ĉielo; ne kiel la patroj manĝis, kaj mortis; kiu manĝas ĉi tiun panon, tiu vivos eterne.
59พระองค์กล่าวสิ่งเหล่านี้ขณะสอนอยู่ในธรรมศาลาที่คาเปอรนาอุม
59Tion li diris en la sinagogo, instruante en Kapernaum.
60เมื่อสาวกของพระองค์หลายคนได้ยิน จึงพูดว่า “คำพูดนี้ยากมาก ใครจะฟังได้?”
60Multaj do el liaj disĉiploj, aŭdinte tion, diris: Malfacila estas tiu parolo; kiu povas lin aŭskulti?
61แต่พระเยซูรู้อยู่ในใจว่าสาวกของพระองค์กำลังบ่นพึมพำเรื่องนี้ จึงกล่าวกับพวกเขาว่า “เรื่องนี้ทำให้พวกคุณสะดุดหรือ?
61Sed Jesuo, sciante en si mem, ke liaj disĉiploj pri tio murmuris, diris al ili: Ĉu tio faligas vin?
62แล้วถ้าพวกคุณเห็นบุตรมนุษย์ขึ้นไปยังที่ซึ่งพระองค์เคยอยู่ก่อนล่ะ?
62Kio do, se vi vidos la Filon de homo supreniranta tien, kie li antaŭe estis?
63วิญญาณเป็นผู้ให้ชีวิต เนื้อหนังไม่มีประโยชน์อะไร ถ้อยคำที่เราพูดกับพวกคุณเป็นวิญญาณและเป็นชีวิต
63La spirito estas la viviganto; la karno nenion utilas; la vortoj, kiujn mi diris al vi, estas spirito kaj estas vivo.
64แต่ในพวกคุณมีบางคนที่ไม่เชื่อ” เพราะพระเยซูรู้ตั้งแต่แรกว่าใครบ้างไม่เชื่อ และใครจะทรยศพระองค์
64Sed estas iuj el vi, kiuj ne kredas. Ĉar Jesuo sciis de la komenco, kiuj estas la nekredantoj, kaj kiu lin perfidos.
65พระองค์กล่าวว่า “เพราะเหตุนี้ เราจึงบอกพวกคุณว่า ไม่มีใครมาหาเราได้ เว้นแต่พระบิดาจะประทานให้เขามา”
65Kaj li diris: Tial mi diris al vi, ke neniu povas veni al mi, se tio ne estas donita al li de mia Patro.
66ตั้งแต่นั้น สาวกของพระองค์หลายคนก็ถอยกลับ และไม่ติดตามพระองค์อีก
66Ĉe tio multaj el liaj disĉiploj iris returne kaj lin ne plu akompanis.
67พระเยซูจึงถามสาวกสิบสองคนว่า “พวกคุณก็ไม่อยากจากไปด้วยใช่ไหม?”
67Jesuo do diris al la dek du: Ĉu vi ankaŭ volas foriri?
68ซีโมนเปโตรตอบพระองค์ว่า “องค์พระผู้เป็นเจ้า พวกเราจะไปหาใคร? พระองค์มีถ้อยคำแห่งชีวิตนิรันดร์
68Simon Petro respondis al li: Sinjoro, al kiu ni iru? vi havas la vortojn de eterna vivo.
69พวกเราเชื่อและรู้แล้วว่า พระองค์คือพระคริสต์ พระบุตรของพระเจ้าผู้มีชีวิตอยู่”
69Kaj ni ekkredis kaj scias, ke vi estas la Sanktulo de Dio.
70พระเยซูตอบพวกเขาว่า “เราไม่ได้เลือกพวกคุณทั้งสิบสองคนหรือ? แต่คนหนึ่งในพวกคุณเป็นมาร”
70Respondis al ili Jesuo: Ĉu mi ne elektis vin la dek du, kaj unu el vi estas diablo?
71พระองค์หมายถึงยูดาสบุตรของซีโมนอิสคาริโอท เพราะเขาคือคนที่จะทรยศพระองค์ ทั้งที่เป็นหนึ่งในสาวกสิบสองคน
71Li parolis pri Judas Iskariota, filo de Simon; ĉar tiu, unu el la dek du, estis perfidonta lin.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.