ผู้​วินิจฉัย
Chapter 21

ผู้​วินิจฉัย

Freedom Bible (Thai)
vs Judson Burmese Bib…
Aa
Text size
Line width
Verse numbers

ผู้​วินิจฉัย 21

Freedom Bible (Thai)
Judson Burmese Bible (1840)
1ชาย​อิสราเอล​ได้​สาบาน​ไว้​ที่​มิสปาห์​ว่า “พวก​เรา​จะ​ไม่​มี​ใคร​ยก​บุตร​สาว​ให้​ชาย​เบนยามิน​เป็น​ภรรยา”
1ဣသရေလ အမျိုးသား တို့သည် အဘယ်သူ မျှမိမိ သမီး ကို ဗင်္ယာမိန် အမျိုးသား၌ မ ပေးစား ရမည်အကြောင်း၊ မိဇပါ မြို့မှာ ကျိန်ဆို ခြင်းကို ပြုနှင့်ကြပြီ။
2ประชาชน​ไป​เบธเอล​และ​นั่ง​อยู่​ต่อ​หน้า​พระเจ้า​จน​ถึง​เย็น พวก​เขา​ส่งเสียง​ร้องไห้​อย่าง​หนัก
2လူ များတို့သည် ဘုရားသခင့် အိမ်တော်သို့ လာ ၍ ဘုရား သခင့် ရှေ့ တော်၌ ည ဦးတိုင်အောင် နေ လျက် ၊ အသံ ကို လွှင့် ၍ ငိုကြွေး လျက်၊
3พวก​เขา​กล่าว​ว่า “ข้า​แต่​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​แห่ง​อิสราเอล ทำไม​เรื่อง​นี้​จึง​เกิด​ขึ้น​ใน​อิสราเอล วัน​นี้​อิสราเอล​จึง​ขาด​ไป​หนึ่ง​เผ่า?”
3အိုဣသရေလ အမျိုး၏ ဘုရား သခင်ထာဝရဘုရား ၊ ဣသရေလ အမျိုး အနွယ်တို့တွင် ယနေ့ တမျိုး ချို့တဲ့ ရသောအမှု သည် အဘယ်ကြောင့် ဖြစ် ရပါသနည်းဟု လျှောက် ဆိုကြ၏။
4วัน​รุ่งขึ้น ประชาชน​ตื่น​แต่​เช้า สร้าง​แท่น​บูชา​ที่​นั่น และ​ถวาย​เครื่อง​เผา​บูชา​กับ​เครื่อง​สันติ​บูชา
4နက်ဖြန် နံနက်စောစောလူ များတို့သည် ထ ပြီးလျှင် ၊ ယဇ် ပလ္လင်ကိုတည် ၍ မီးရှို့ ရာယဇ်၊ မိဿဟာယ ယဇ်တို့ကို ပူဇော် ကြ၏။
5ชาว​อิสราเอล​ถาม​ว่า “มี​ใคร​จาก​เผ่า​ใด​ใน​อิสราเอล​ที่​ไม่​ได้​ขึ้น​มา​ร่วม​ชุมนุม​ต่อ​หน้า​พระยาห์เวห์?” เพราะ​พวก​เขา​ได้​สาบาน​อย่าง​จริงจัง​เกี่ยว​กับ​ผู้​ที่​ไม่​ได้​ขึ้น​มา​หา​พระยาห์เวห์​ที่​มิสปาห์​ว่า “ผู้​นั้น​ต้อง​ตาย​อย่าง​แน่นอน”
5ဣသရေလ အမျိုးသား တို့ကလည်း ၊ ဣသရေလ အမျိုး အနွယ်အပေါင်း တို့တွင် အဘယ်သူ သည် ပရိသတ် အပေါင်းနှင့်အတူထာဝရဘုရား ထံ တော်သို့ မ လာ ဘဲနေသနည်းဟုမေး ကြ၏။ အကြောင်း မူကား၊ မိဇပါ မြို့ထာဝရဘုရား ထံ တော်သို့ မ လာ ဘဲနေသောသူ သည် ဧကန်အမှန် အသေ သတ်ခြင်းကိုခံစေဟု ကြီးစွာ သော ကျိန်ဆို ခြင်းကိုပြု နှင့်ကြပြီ။
6ชาว​อิสราเอล​โศกเศร้า​เรื่อง​เบนยามิน​พี่น้อง​ของ​ตน​และ​กล่าว​ว่า “วัน​นี้​เผ่า​หนึ่ง​ถูก​ตัด​ออก​จาก​อิสราเอล
6ဣသရေလ အမျိုးသား တို့သည်လည်း ၊ ညီ ဗင်္ယာမိန် အတွက် နောင်တရ လျက် ၊ ဣသရေလ အမျိုး အနွယ်တို့တွင် ယနေ့ တမျိုး ဆုံး ပြီ။
7เรา​จะ​หา​ภรรยา​ให้​คน​ที่​เหลือ​อยู่​ได้​อย่างไร ใน​เมื่อ​เรา​สาบาน​ต่อ​พระยาห์เวห์​ว่า​จะ​ไม่​ยก​บุตร​สาว​ของ​เรา​ให้​เป็น​ภรรยา?”
7ငါ တို့သည် ကိုယ် သမီး ကို သူ တို့အား မ ပေးစား ရမည်အကြောင်း ၊ ထာဝရဘုရား ကို တိုင်တည်၍ ကျိန်ဆို သောကြောင့် ၊ ကျန် ကြွင်းသောသူတို့အဘို့ မိန်းမ တို့ကို အဘယ်သို့ ရ နိုင်သနည်းဟူ၍၎င်း၊
8พวก​เขา​ถาม​ว่า “มี​เผ่า​ใด​ใน​อิสราเอล​ที่​ไม่​ได้​ขึ้น​มา​หา​พระยาห์เวห์​ที่​มิสปาห์?” ไม่​มี​ใคร​จาก​ยาเบชกิเลอาด​มา​ยัง​ค่าย​เพื่อ​ร่วม​ชุมนุม​เลย
8ဣသရေလ အမျိုး အနွယ်တို့တွင် အဘယ်သူ သည် မိဇပါ မြို့ ထာဝရဘုရား ထံ တော်သို့ မ လာ ဘဲ နေသနည်းဟူ၍၎င်း မေးမြန်း လျှင် ၊ ဂိလဒ် ပြည်ယာဗက်မြို့သားတယောက် မျှ စုဝေး ရာ တပ် သို့ မ ရောက် မလာကြောင်းကို သိ ကြ၏။
9เมื่อ​นับ​ประชาชน ก็​ไม่​พบ​ชาว​ยาเบชกิเลอาด​อยู่​ที่​นั่น​แม้​แต่​คน​เดียว
9လူ များတို့ကို ရေတွက် သောအခါ ၊ ဂိလဒ် ပြည်ယာဗက်မြို့သား တယောက် မျှ မပါ။
10ชุมนุมชน​จึง​ส่ง​นักรบ​ผู้​กล้า​หาญ​ที่สุด​หนึ่ง​หมื่น​สอง​พัน​คน​ไป​ที่​นั่น และ​บัญชา​ว่า “จง​ไป​สังหาร​ชาว​ยาเบชกิเลอาด​ด้วย​ดาบ รวม​ทั้ง​ผู้หญิง​กับ​เด็ก​เล็ก
10ထိုအခါ စုဝေး သောသူတို့သည် စစ်သူရဲ တသောင်း နှစ်ထောင်တို့ကို စေလွှတ် လျက် ၊ သင်တို့သည် သွား ၍ ဂိလဒ် ပြည် ယာဗက်မြို့သား ယောက်ျား မိန်းမ သူငယ် တို့ကို ထား နှင့် လုပ်ကြံ ကြလော့။
11จง​ทำ​ดังนี้ จง​ฆ่า​ผู้ชาย​ทุก​คน​และ​ผู้หญิง​ทุก​คน​ที่​เคย​ร่วม​หลับ​นอน​กับ​ผู้ชาย​ให้​หมด​สิ้น”
11သို့ဆိုသော်၊ ယောက်ျား အပေါင်း ကို၎င်း ၊ ယောက်ျား နှင့်ဆက်ဆံ သော မိန်းမ အပေါင်း ကို၎င်း၊ ရှင်းရှင်းပယ်ရှား ကြလော့ဟု မှာ ထားသည်အတိုင်း၊
12พวก​เขา​พบ​หญิง​สาว​พรหมจารี​สี่​ร้อย​คน​ใน​หมู่​ชาว​ยาเบชกิเลอาด ซึ่ง​ยัง​ไม่​เคย​ร่วม​หลับ​นอน​กับ​ผู้ชาย แล้ว​พา​ไป​ยัง​ค่าย​ที่​ชิโลห์​ใน​แผ่นดิน​คานาอัน
12စစ်သူရဲတို့သည် ဂိလဒ် ပြည် ယာဗက်မြို့သား တို့တွင် ၊ ယောက်ျား နှင့် မ ဆက်ဆံ သေးသော ကညာ မိန်းမ အပျိုလေး ရာ တို့ကို တွေ့ ၍ ခါနာန် ပြည် ၌ တပ် ချရာ၊ ရှိလော မြို့သို့ ဆောင် ခဲ့ကြ၏။
13ชุมนุมชน​ทั้งหมด​ส่ง​คน​ไป​พูด​กับ​ชาว​เบนยามิน​ที่​ศิลาริมโมน และ​ประกาศ​สันติ​แก่​พวก​เขา
13တဖန် စုဝေး သော သူအပေါင်း တို့သည်၊ ရိမ္မုန် ကျောက် ၌ နေသော ဗင်္ယာမိန်လူ တို့ကို နှုတ်ဆက် ၍ အသင့်အတင့် ခေါ် ခြင်းငှါ လူတို့ကို စေလွှတ် ကြ၏။
14เวลา​นั้น​เบนยามิน​กลับ​มา และ​ชาว​อิสราเอล​ยก​หญิง​จาก​ยาเบชกิเลอาด​ที่​ไว้​ชีวิต​ให้ แต่​ยัง​มี​ไม่​พอ
14ထိုအခါ ဗင်္ယာမိန် လူတို့သည် လာ ပြန်၍ ၊ ဣသရေလလူတို့သည် အရှင် ချန်ထားသော ဂိလဒ် ပြည် ယာဗက်မြို့သူ မိန်းမ တို့နှင့် ပေးစား ကြ၏။ သို့သော်လည်း မိန်းမတို့သည် မ လောက် မကြေ။
15ประชาชน​โศกเศร้า​เรื่อง​เบนยามิน เพราะ​พระยาห์เวห์​ทรง​ทำให้​เผ่า​ต่างๆ ของ​อิสราเอล​ขาด​ไป​เผ่า​หนึ่ง
15ထိုသို့ ထာဝရဘုရား သည် ဣသရေလ အမျိုး အနွယ်တို့တွင် ပြိုပျက် ရာကို ပြု တော်မူသောကြောင့် ၊ ဣသရေလလူ တို့သည် ဗင်္ယာမိန် အတွက် နောင်တရ ကြ၏။
16บรรดา​ผู้​อาวุโส​ของ​ชุมนุมชน​ถาม​ว่า “เรา​จะ​หา​ภรรยา​ให้​คน​ที่​เหลือ​อยู่​ได้​อย่างไร ใน​เมื่อ​ผู้หญิง​ของ​เบนยามิน​ถูก​ทำลาย​ไป​หมด​แล้ว?”
16စုဝေးရာ ပရိသတ် အသက်ကြီး သူတို့ကလည်း ၊ ဗင်္ယာမိန် အမျိုးထဲက မိန်းမ တို့ကို ပယ်ရှင်း သောကြောင့် ၊ ကျန် ကြွင်းသောသူတို့ အဘို့ မိန်းမ တို့ကို အဘယ်သို့ ရ နိုင်သနည်းဟူ၍၎င်း၊
17พวก​เขา​กล่าว​ว่า “ผู้​หลบ​หนี​จาก​เบนยามิน​ต้อง​มี​มรดก เพื่อ​เผ่า​หนึ่ง​จะ​ไม่​ถูก​ลบ​ออก​จาก​อิสราเอล
17ဣသရေလ အမျိုး တို့တွင် တမျိုးကို မ ပျောက် စေခြင်းငှါ သေ ဘေးမှ လွှတ်သော ဗင်္ယာမိန် လူတို့ အမွေခံ စရာမြေရှိရမည်။
18แต่​เรา​จะ​ยก​บุตร​สาว​ของ​เรา​ให้​เป็น​ภรรยา​ไม่​ได้ เพราะ​ชาว​อิสราเอล​ได้​สาบาน​ว่า ‘ผู้​ใด​ยก​ภรรยา​ให้​เบนยามิน ผู้​นั้น​ต้อง​ถูก​สาปแช่ง’”
18သို့သော်လည်းအကြင်သူသည် ဗင်္ယာမိန် လူ၌ သမီးကို ပေးစား ၏။ ထိုသူသည် ကျိန် အပ်သောသူဖြစ်စေဟုဣသရေလ လူ တို့သည် ကျိန်ဆို ခြင်းကို ပြုသောကြောင့် ငါ တို့သည် ကိုယ် သမီး တို့ကို မ ပေးစား ရ ဟူ၍၎င်း၊
19แล้ว​พวก​เขา​กล่าว​ว่า “มี​เทศกาล​ของ​พระยาห์เวห์​ทุก​ปี​ที่​ชิโลห์ ซึ่ง​อยู่​ทาง​เหนือ​ของ​เบธเอล อยู่​ด้าน​ตะวัน​ออก​ของ​ถนน​หลวง​ที่​ขึ้น​จาก​เบธเอล​ไป​เชเคม และ​อยู่​ทาง​ใต้​ของ​เลโบนาห์”
19ဗေသလ မြို့ မြောက် ဘက်၊ ဗေသလ မြို့မှ ရှေခင် မြို့သို့ သွား သောလမ်း အရှေ့ ဘက်၊ လေဗောန မြို့တောင် ဘက်၊ ရှိလော မြို့နယ်တွင် ထာဝရဘုရား အဘို့ နှစ် စဉ်ပွဲ ခံတတ်သည်ဟူ၍၎င်း၊ တိုင်ပင်ကြသည်နှင့်အညီ
20พวก​เขา​บัญชา​ชาว​เบนยามิน​ว่า “ไป​ซุ่ม​อยู่​ใน​สวน​องุ่น
20ဗင်္ယာမိန် လူ တို့ကို ခေါ် ၍ သင်တို့သည် သွား ကြလော့။ စပျစ် ဥယျာဉ်တို့၌ ချောင်းမြောင်း လျက်နေကြလော့။ ရှိလော မြို့သမီး တို့သည် ပွဲခံအံ့သောငှါ က လျက်လာ ကြသောအခါ၊
21คอย​ดู​ให้​ดี เมื่อ​บุตร​สาว​ชาว​ชิโลห์​ออก​มา​เต้นรำ​เป็น​หมู่ ให้​พวก​เจ้า​ออก​จาก​สวน​องุ่น แต่ละ​คน​ฉุด​หญิง​ชาว​ชิโลห์​คน​หนึ่ง​ไป​เป็น​ภรรยา แล้ว​ไป​ยัง​แผ่นดิน​เบนยามิน
21စပျစ် ဥယျာဉ်ထဲက ထွက် ပြီးလျှင် ၊ ထိုမြို့သမီး တို့ကို အသီးအသီး ကိုယ် မယား ဖြစ်စေဘို့ ဘမ်းဆီး ၍ ဗင်္ယာမိန် ပြည် သို့ ဆောင် သွားကြလော့။
22เมื่อ​บิดา​หรือ​พี่น้อง​ชาย​ของ​พวก​นาง​มา​ร้องทุกข์​ต่อ​เรา เรา​จะ​พูด​กับ​พวก​เขา​ว่า ‘โปรด​เมตตา​ยก​พวก​นาง​ให้​แก่​เรา เพราะ​ใน​สงคราม​เรา​ไม่​ได้​ชิง​ตัว​หญิง​มา​ให้​ชาย​แต่ละ​คน​เป็น​ภรรยา และ​พวก​ท่าน​ก็​ไม่​ได้​เป็น​ผู้​ยก​พวก​นาง​ให้ มิ​ฉะนั้น​เวลา​นี้​พวก​ท่าน​คง​มี​ความ​ผิด’”
22သူ တို့အဘ နှင့်မောင် တို့သည် ငါ တို့ထံ သို့လာ ၍ အမှု လုပ်သောအခါ ၊ ငါတို့က ငါ တို့မျက်နှာကို ထောက်၍ သူ တို့ကို သနား ကြပါ။ စစ်တိုက် ရာတွင် သူ တို့ အသီးအသီးဆိုင်သော မယား တို့ကို သူတို့ အဘို့ ငါတို့သည် မ ချန် မထားမိပါ။ သင်တို့၌ အပြစ် ရောက်စေခြင်းငှါ ယခုပေးစား ကြသည် မ ဟုတ်ဟု သူ တို့အား ပြန်ပြော မည်ဟု မှာ ထားကြသည်အတိုင်း၊
23ชาว​เบนยามิน​ทำ​ตาม พวก​เขา​ฉุด​หญิง​ที่​ออก​มา​เต้นรำ​ไป​เป็น​ภรรยา​ตาม​จำนวน​ของ​ตน แล้ว​กลับ​ไป​ยัง​มรดก สร้าง​เมืองขึ้น​ใหม่​และ​อาศัย​อยู่​ใน​นั้น
23ဗင်္ယာမိန် လူ တို့သည်ပြု ၍ ပွဲခံလျက်က သော မိန်းမတို့ကို ကိုယ် အရေအတွက် အတိုင်း မယားဖြစ်ဘို့ရာ ဘမ်းဆီး ၍ ယူ သွားကြ၏။ ကိုယ် အမွေခံ ရာမြေသို့ ပြန် ရောက်ပြီးလျှင် ၊ မြို့ တို့ကို အသစ် ပြင်ဆင်၍ နေ ကြ၏။
24เวลา​นั้น​ชาว​อิสราเอล​แยกย้าย​จาก​ที่​นั่น ทุก​คน​กลับ​ไป​ยัง​เผ่า​และ​ตระกูล​ของ​ตน ต่าง​คน​ต่าง​กลับ​ไป​ยัง​มรดก​ของ​ตน
24ထိုအခါ ဣသရေလ လူ အပေါင်းတို့သည်လည်း ကိုယ် အမျိုး ၊ ကိုယ် အဆွေ နေရာ ကိုယ် အမွေခံ ရာမြေ သို့ ပြန် သွားကြ၏။
25ใน​สมัย​นั้น​อิสราเอล​ไม่​มี​กษัตริย์ ทุก​คน​ต่าง​ทำ​สิ่ง​ที่​เห็น​ว่า​ถูกต้อง​ใน​สายตา​ของ​ตนเอง
25ထို ကာလ ၌ ဣသရေလ ရှင်ဘုရင် မ ရှိ၊ လူ တိုင်း မိမိ စိတ်အလို ရှိသည်အတိုင်း ပြု သတည်း။

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.