ฮีบรู 8
1ประเด็นสำคัญของสิ่งที่เรากำลังกล่าวคือ เรามีมหาปุโรหิตเช่นนี้ ผู้ได้นั่งลงทางขวาของบัลลังก์แห่งองค์ผู้ทรงยิ่งใหญ่ในฟ้าสวรรค์
2พระองค์เป็นผู้รับใช้ในสถานศักดิ์สิทธิ์ และในเต็นท์แท้ซึ่งองค์พระผู้เป็นเจ้าทรงกาง ไม่ใช่มนุษย์
3มหาปุโรหิตทุกคนได้รับการแต่งตั้งให้ถวายทั้งของถวายและเครื่องบูชา เพราะฉะนั้น มหาปุโรหิตผู้นี้จึงจำเป็นต้องมีบางสิ่งสำหรับถวายด้วย
4ถ้าพระองค์อยู่บนโลก พระองค์ก็จะไม่เป็นปุโรหิตเลย เพราะมีปุโรหิตที่ถวายของถวายตามธรรมบัญญัติอยู่แล้ว
5ปุโรหิตเหล่านั้นรับใช้สิ่งที่เป็นแบบจำลองและเงาของสิ่งในสวรรค์ เช่นเดียวกับที่พระเจ้าทรงเตือนโมเสส เมื่อเขากำลังจะทำเต็นท์นั้น เพราะพระองค์กล่าวว่า “จงดูให้ดี เจ้าต้องทำทุกสิ่งตามแบบที่แสดงแก่เจ้าบนภูเขา”
6แต่บัดนี้ พระองค์ได้รับงานรับใช้ที่ประเสริฐยิ่งกว่า และทรงเป็นคนกลางของพันธสัญญาที่ดีกว่า ซึ่งได้รับการบัญญัติไว้บนพื้นฐานของพระสัญญาที่ดีกว่า
7เพราะถ้าพันธสัญญาแรกไม่มีข้อบกพร่อง ก็คงไม่มีเหตุให้ต้องหาพันธสัญญาที่สอง
8แต่พระองค์ทรงพบข้อบกพร่องในพวกเขา จึงกล่าวว่า “จงดู วันเวลากำลังจะมา” องค์พระผู้เป็นเจ้ากล่าว “เราจะทำพันธสัญญาใหม่กับบ้านของอิสราเอล และกับบ้านของยูดาห์
9ไม่ใช่พันธสัญญาแบบที่เราทำกับบรรพบุรุษของพวกเขา ในวันที่เราจูงมือพวกเขานำออกจากแผ่นดินอียิปต์ เพราะพวกเขาไม่ได้ดำรงอยู่ในพันธสัญญาของเรา และเราไม่ใส่ใจพวกเขา” องค์พระผู้เป็นเจ้ากล่าว
10“เพราะนี่คือพันธสัญญาที่เราจะทำกับบ้านของอิสราเอล หลังจากวันเวลาเหล่านั้น” องค์พระผู้เป็นเจ้ากล่าว “เราจะใส่ธรรมบัญญัติทั้งหลายของเราไว้ในความคิดของพวกเขา และจะเขียนไว้บนใจของพวกเขา เราจะเป็นพระเจ้าของพวกเขา และพวกเขาจะเป็นประชาชนของเรา
11แต่ละคนจะไม่สอนเพื่อนร่วมชาติ และไม่สอนพี่น้องของตนโดยกล่าวว่า ‘จงรู้จักองค์พระผู้เป็นเจ้า’ เพราะทุกคนจะรู้จักเรา ตั้งแต่คนเล็กที่สุดจนถึงคนใหญ่ที่สุด
12เพราะเราจะมีเมตตาต่อความไม่ชอบธรรมของพวกเขา และจะไม่จดจำบาปกับการกระทำที่ไร้กฎของพวกเขาอีก”
13เมื่อพระองค์กล่าวว่า “พันธสัญญาใหม่” พระองค์ก็ทรงทำให้พันธสัญญาแรกหมดสมัยไปแล้ว และสิ่งที่กำลังหมดสมัยและมีอายุมากขึ้นก็ใกล้จะสูญหาย
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.