ปฐมกาล 42
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
Tongan Bible, Revised West Version
1ยาโคบรู้ว่าที่อียิปต์มีข้าว จึงพูดกับลูกชายว่า “จะมัวมองหน้ากันอยู่ทำไม?”
1Pea kuo mamata ʻe Sēkope ʻoku ai ʻae koane ʻi ʻIsipite, pea pehē ʻe Sēkope ki hono ngaahi foha, “Ko e hā ʻoku mou fesiofaki ai?
2เขาพูดต่อว่า “พ่อได้ยินว่าที่อียิปต์มีข้าว ลงไปที่นั่นแล้วซื้อมาให้พวกเรา จะได้มีชีวิตอยู่และไม่ตาย”
2Pea pehē ʻe ia, Vakai, kuo u fanongo ʻoku ai ʻae koane ʻi ʻIsipite: mou ʻalu ki ai, pea mou fakatau maʻatautolu mei ai; koeʻuhi ke tau moʻui, kae ʻikai mate.”
3พี่ชายทั้ง 10 คนของโยเซฟจึงลงไปอียิปต์เพื่อซื้อข้าว
3¶ Pea naʻe ʻalu ki ʻIsipite ke fakatau koane, ʻae ngaahi taʻokete ʻe toko hongofulu ʻo Siosefa.
4แต่ยาโคบไม่ได้ส่งเบนยามินน้องชายของโยเซฟไปกับพวกพี่ เพราะเขาคิดว่า “เดี๋ยวจะเกิดอันตรายกับเขา”
4Ka ko Penisimani ko e tehina ʻo Siosefa, naʻe ʻikai tuku ia ʻe Sēkope ke ʻalu mo hono ngaahi taʻokete; he naʻa ne pehē; Telia naʻa tō ha kovi kiate ia.
5บุตรชายของอิสราเอลจึงมากับคนอื่นๆ ที่มาซื้อข้าว เพราะแผ่นดินคานาอันก็เกิดความอดอยากเช่นกัน
5Pea haʻu ʻae ngaahi foha ʻo ʻIsileli ke fakatau ʻae koane mo kinautolu naʻe haʻu; he naʻe lahi ʻae honge ʻi he fonua ko Kēnani.
6ตอนนั้นโยเซฟเป็นผู้ปกครองแผ่นดินและเป็นคนขายข้าวให้ประชาชนทั่วแผ่นดิน พวกพี่ชายของโยเซฟมาถึงและก้มกราบเขาจนหน้าจรดพื้น
6Pea naʻe pule pe ʻa Siosefa ʻi he fonua, pea ko ia pe naʻe fakatau ki he kakai kotoa pē ʻoe fonua; pea haʻu ʻae ngaahi taʻokete ʻo Siosefa, ʻo nau tulolo mo honau mata ki he kelekele, ʻi hono ʻao.
7เมื่อโยเซฟเห็นพวกพี่ เขาก็จำได้ แต่ทำเป็นไม่รู้จักและพูดกับพวกเขาอย่างแข็งกร้าวว่า “พวกคุณมาจากไหน?” พวกเขาตอบว่า “มาจากแผ่นดินคานาอันเพื่อซื้ออาหาร”
7Pea mamata ʻa Siosefa ki hono ngaahi taʻokete, ʻo ne ʻilo ʻakinautolu, ka naʻe mata kehe ia kiate kinautolu, ʻo ne lea mālohi kiate kinautolu: pea ne pehē kiate kinautolu, “ʻOku mou haʻu mei fē?” Pea nau talaange, “Mei he fonua ko Kēnani, ke fakatau meʻakai.”
8โยเซฟจำพวกพี่ได้ แต่พวกเขาจำโยเซฟไม่ได้
8Pea naʻe ʻilo ʻe Siosefa hono ngaahi taʻokete, ka naʻe ʻikai te nau ʻilo ia.
9โยเซฟนึกถึงความฝันที่เคยฝันเกี่ยวกับพวกเขา จึงพูดว่า “พวกคุณเป็นสายลับ! มาสอดแนมจุดที่แผ่นดินนี้ไม่มีการป้องกัน”
9Pea naʻe manatu ʻe Siosefa ki he ngaahi misi naʻa ne misi ʻaki kiate kinautolu, pea pehē ʻe ia kiate kinautolu, “Ko e kau mataki ʻakinautolu; kuo mou haʻu ke mamata ki he telefua ʻoe fonua.”
10พวกเขาตอบว่า “ไม่ใช่ครับ นายท่าน พวกผมซึ่งเป็นคนรับใช้ของท่านมาเพื่อซื้ออาหาร
10Pea nau talaange kiate ia, “ʻEiki ʻoku ʻikai, ka kuo haʻu ʻa hoʻo kau tamaioʻeiki ke fakatau meʻakai.
11พวกเราทุกคนเป็นลูกของพ่อคนเดียวกัน เป็นคนซื่อสัตย์ คนรับใช้ของท่านไม่ใช่สายลับ”
11Ko e ngaahi foha ʻoe tangata pe taha ʻakimautolu kotoa pē: ko e kau tangata moʻoni ʻakimautolu, ʻoku ʻikai ko e kakai mataki ʻa hoʻo kau tamaioʻeiki.”
12โยเซฟพูดว่า “ไม่จริง พวกคุณมาสอดแนมจุดที่แผ่นดินนี้ไม่มีการป้องกัน!”
12Pea pehē ʻe ia kiate kinautolu, “ʻIkai, ka kuo mou haʻu ke mamata ki he telefua ʻoe fonua.”
13พวกเขาตอบว่า “พวกผมซึ่งเป็นคนรับใช้ของท่านมีพี่น้องทั้งหมด 12 คน เป็นลูกของชายคนเดียวกันในแผ่นดินคานาอัน คนเล็กอยู่กับพ่อของเราวันนี้ ส่วนอีกคนไม่อยู่แล้ว”
13Pea naʻa nau pehē, “Ko hoʻo kau tamaioʻeiki, ko e kāinga ʻe toko hongofulu ma toko ua, ko e ngaahi foha ʻoe tangata pe taha ʻi he fonua ko Kēnani; pea vakai, ko e kimui, ʻoku ʻi he ʻemau tamai he ʻaho ni, pea ko e tokotaha kuo ʻikai.”
14โยเซฟพูดว่า “ก็อย่างที่ผมบอกนั่นแหละ พวกคุณเป็นสายลับ!
14Pea pehē ʻe Siosefa kiate kinautolu, “Ko ia ia naʻaku lea ai kiate kimoutolu, ʻo pehē, ko e kau mataki ʻakinautolu.
15ผมจะทดสอบพวกคุณอย่างนี้ ขอสาบานด้วยชีวิตของฟาโรห์ว่า พวกคุณจะออกจากที่นี่ไม่ได้ จนกว่าน้องคนเล็กของพวกคุณจะมาที่นี่
15E ʻahiʻahi kiate kimoutolu ʻaki ʻae meʻa ni; hangē ʻoku moʻui ʻa Felo, ʻe ʻikai te mou ʻalu ʻi heni, ʻo kapau ʻe ʻikai haʻu ki heni homou tehina.
16ส่งคนหนึ่งกลับไปพาน้องมา ส่วนที่เหลือจะถูกคุมตัวไว้ เพื่อพิสูจน์ว่าที่พวกคุณพูดนั้นเป็นความจริงหรือไม่ ถ้าไม่จริง ขอสาบานด้วยชีวิตของฟาโรห์ว่าพวกคุณเป็นสายลับแน่”
16Fekau homou tokotaha ke ne ʻalu ʻo ʻomi homou tehina, pea ʻe nofo pōpula ʻakinautolu, koeʻuhi ke fakamoʻoni ki hoʻomou ngaahi lea, pe ʻoku ai ha moʻoni ʻiate kimoutolu; ka ka ʻikai, hangē ʻoku moʻui ʻa Felo, ko e kau mataki ʻakinautolu.”
17แล้วโยเซฟก็ขังพวกเขาไว้ด้วยกัน 3 วัน
17Pea naʻa ne tuku fakataha ʻakinautolu ki he fale fakapōpula, ʻi he ʻaho ʻe tolu.
18วันที่ 3 โยเซฟพูดกับพวกเขาว่า “ทำตามนี้ พวกคุณจะได้มีชีวิตอยู่ เพราะผมเกรงกลัวพระเจ้า
18Pea pehē ʻe Siosefa kiate kinautolu ʻi hono ʻaho tolu, “Mou fai eni, pea mou moʻui he ʻoku ou manavahē ki he ʻOtua;
19ถ้าพวกคุณเป็นคนซื่อสัตย์ ให้พี่น้องคนหนึ่งถูกขังไว้ในที่คุมขังนี้ ส่วนที่เหลือเอาข้าวกลับไปให้ครอบครัวที่กำลังอดอยาก
19Kapau ko e kau tangata angatonu ʻakinautolu, tuku ke haʻi homou tokotaha ʻi he fale ʻo homou pōpula: ka mou ʻalu ʻo fetuku ʻae koane telia ʻae honge ʻi homou ngaahi fale.
20แล้วพาน้องคนเล็กมาหาผม คำพูดของพวกคุณจะได้พิสูจน์ว่าเป็นจริง และพวกคุณจะไม่ตาย” พวกเขาก็ตกลงทำตาม
20Ka mou ʻomi homou tehina kiate au; ko ia ʻe fakamoʻoni ai hoʻomou ngaahi lea, pea ʻe ʻikai te mou mate. Pea naʻa nau fai ia.”
21แล้วพูดกันว่า “เราผิดจริงๆ เรื่องน้องของเรา เราเห็นว่าเขาทรมานแค่ไหนตอนที่อ้อนวอนเรา แต่เราไม่ยอมฟัง เพราะอย่างนี้ความทุกข์นี้ถึงเกิดกับเรา”
21¶ Pea naʻa nau fealēleaʻaki ʻo pehē, “Ko e moʻoni, ʻoku tau kovi ko e meʻa ʻi hotau tehina, ko e meʻa ʻi heʻetau mamata ki he feinga ʻa hono laumālie, ʻi heʻene fakakole kiate kitautolu, ka naʻe ʻikai te tau fie tokanga kiate ia; ko ia kuo tō ai ʻae mamahi ni kiate kitautolu.”
22รูเบนตอบว่า “ฉันบอกพวกนายแล้วไม่ใช่หรือว่า ‘อย่าทำบาปต่อเด็กคนนั้น’ แต่พวกนายไม่ฟัง ตอนนี้เราจึงต้องรับผิดเรื่องเลือดของเขา”
22Pea lea ʻa Lupeni kiate kinautolu, ʻo pehē, “ʻIkai ne u lea kiate kimoutolu, ʻo pehē, ʻoua naʻa mou fai hala ki he tamasiʻi, ka naʻe ʻikai te mou tokanga? Ko ia, vakai, ʻoku ʻeke foki ʻae totongi ʻo hono toto.”
23พวกเขาไม่รู้ว่าโยเซฟเข้าใจ เพราะมีล่ามคอยแปลอยู่ระหว่างเขากับพวกเขา
23Pea naʻe ʻikai te nau ʻilo ʻoku ʻilo ʻe Siosefa ʻenau lea; he naʻe lea ia kiate kinautolu ʻaki ʻae tangata hiki lea.
24โยเซฟหันหน้าหนีไปร้องไห้ แล้วกลับมาพูดกับพวกเขา จากนั้นจับสิเมโอนแยกออกมาและมัดไว้ต่อหน้าทุกคน
24Pea naʻe foki atu ia ʻiate kinautolu ʻo tangi; pea toe haʻu ia kiate kinautolu, ke nau alea, pea naʻa ne toʻo ʻa Simione ʻiate kinautolu, ʻo haʻi ia ʻi honau ʻao.
25โยเซฟสั่งให้คนเอาข้าวใส่ถุงของพวกเขาให้เต็ม คืนเงินของแต่ละคนไว้ในกระสอบ และเตรียมเสบียงให้ระหว่างทาง พวกคนรับใช้ก็ทำตาม
25¶ Pea naʻe fekau ʻa Siosefa ke fakafonu ʻenau ngaahi tangai ʻi he koane, pea ke toe ai ki he tangai ʻae tangata taki taha, ʻene paʻanga, pea ke tuku kiate kinautolu ʻae ʻoho ke kai ʻi he hala; pea naʻe fai pehē ia kiate kinautolu.
26พวกเขาบรรทุกข้าวขึ้นหลังลาแล้วออกเดินทาง
26Pea naʻa nau fakaheka ʻae koane ki heʻenau fanga asi, pea nau ʻalu.
27ที่พักระหว่างทาง คนหนึ่งเปิดกระสอบจะเอาอาหารให้ลา แล้วเห็นเงินของตนอยู่ตรงปากกระสอบ
27Pea ʻi he toʻo ʻe honau tokotaha ʻene tangai ke ʻatu ʻae meʻakai ki heʻene ʻasi ʻi he fale talifononga, naʻe ʻilo ʻe ia ʻene ngaahi paʻanga; he vakai naʻe ʻi he ngutu ʻoe tangai ia.
28เขาพูดกับพวกพี่น้องว่า “เงินของฉันถูกคืนมา! นี่ไง อยู่ในกระสอบของฉัน!” พวกเขาใจเสีย ตัวสั่นหันมามองกันแล้วพูดว่า “พระเจ้าทำอะไรกับพวกเราอย่างนี้?”
28Pea pehē ʻe ia ki hono ngaahi tokoua, “Kuo toe ʻomi ʻeku ngaahi paʻanga; he vakai, ʻoku ʻi he ngutu ʻo ʻeku tangai;” pea naʻe vaivai ai honau loto, pea nau manavahē, ʻo fepehēʻaki, “Ko e hā eni kuo fai ʻe he ʻOtua kiate kitautolu?”
29เมื่อกลับมาหายาโคบพ่อของตนที่แผ่นดินคานาอัน พวกเขาก็เล่าทุกอย่างที่เกิดขึ้นให้ฟังว่า
29¶ Pea naʻa nau haʻu kia Sēkope ko e nau tamai ki he fonua ko Kēnani, ʻo nau fakahā kiate ia ʻae meʻa kotoa pē naʻe hoko kiate kinautolu; ʻo pehē,
30“ชายที่เป็นเจ้านายของแผ่นดินพูดกับพวกเราอย่างแข็งกร้าว และกล่าวหาว่าพวกเราเป็นสายลับมาสอดแนมประเทศ
30“Ko e tangata ʻoku ʻeiki ʻi he fonua, naʻe lea mālohi kiate kimautolu, ʻo pehē, Ko e kau mataki ʻakinautolu ki he fonua.
31พวกเราบอกเขาว่า ‘พวกเราเป็นคนซื่อสัตย์ ไม่ใช่สายลับ
31Pea mau tala kiate ia, ko e kau tangata moʻoni ʻakimautolu; ʻoku ʻikai ko e kau mataki ʻakimautolu.
32พวกเรามีพี่น้อง 12 คน เป็นลูกของพ่อคนเดียวกัน คนหนึ่งไม่อยู่แล้ว และคนเล็กอยู่กับพ่อของเราที่แผ่นดินคานาอันในวันนี้’
32Ko e kāinga ʻe toko hongofulu ma toko ua ʻakimautolu, ko e ngaahi foha ʻoe mau tamai, ko e tokotaha ʻoku ʻikai, pea ko e kimui ʻoku ʻi he ʻemau tamai he ʻaho ni, ʻi he fonua ko Kēnani.”
33แล้วชายผู้เป็นเจ้านายของแผ่นดินบอกว่า ‘ผมจะรู้ว่าพวกคุณเป็นคนซื่อสัตย์หรือไม่ด้วยวิธีนี้ ทิ้งพี่น้องคนหนึ่งไว้กับผม แล้วเอาข้าวกลับไปให้ครอบครัวที่กำลังอดอยากและเดินทางกลับไป
33Pea ko e tangata, ko e ʻeiki ʻoe fonua, naʻe pehē kiate kimautolu, “Te u ʻilo ʻi he meʻa ni, pe ko e kau tangata moʻoni ʻakinautolu; tuku mai homou tokoua ʻe tokotaha kiate au, pea mou ʻave ʻae meʻakai ki he honge ʻo homau ngaahi fale, pea mou ʻalu;
34จากนั้นพาน้องคนเล็กมาหาผม ผมจะได้รู้ว่าพวกคุณไม่ใช่สายลับแต่เป็นคนซื่อสัตย์ แล้วผมจะคืนพี่น้องของพวกคุณให้ และพวกคุณจะค้าขายในแผ่นดินนี้ได้’”
34Pea mou ʻomi ki heni, homou tehina: ko ia te u ʻilo ai, ʻoku ʻikai ko e kau mataki ʻakinautolu, ka ko e kau tangata moʻoni: pea te u toe tuku ai kiate kimoutolu homou tokoua, pea te mou fakatau ʻi he fonua ni.”
35เมื่อพวกเขาเทของออกจากกระสอบ ก็พบว่าห่อเงินของแต่ละคนอยู่ในกระสอบของตน พอพวกเขากับพ่อเห็นห่อเงินเหล่านั้นก็ตกใจกลัว
35¶ Pea ʻi heʻenau lingi ʻenau ngaahi tangai, pea nau vakai, naʻe ʻilo taki taha ʻae tangata ʻene kato paʻanga ʻi he ngutu ʻo ʻene tangai: pea kuo mamata ʻakinautolu mo e nau tamai ki he ngaahi kato paʻanga, naʻa nau manavahē.
36ยาโคบพ่อของพวกเขาพูดว่า “พวกลูกทำให้พ่อต้องเสียลูกไปทีละคน! โยเซฟก็ไม่อยู่แล้ว สิเมโอนก็ไม่อยู่ แล้วตอนนี้ยังจะเอาเบนยามินไปอีก ทุกอย่างกลับมาตกอยู่ที่พ่อหมด”
36Pea pehē ʻe Sēkope ko e nau tamai kiate kinautolu, “Kuo mou fakamasiva au ʻi heʻeku fānau; kuo ʻikai ʻa Siosefa, pea kuo ʻikai mo Simione, pea te mou toe ʻave mo Penisimani; ʻoku kovi ʻae ngaahi meʻa ni kotoa pē kiate au.”
37รูเบนพูดกับพ่อว่า “ถ้าผมไม่พาเขากลับมาหาพ่อ ก็ฆ่าลูกชายสองคนของผมเสีย พ่อฝากเขาไว้กับผมได้ ผมจะพาเขากลับมาแน่นอน”
37Pea lea ʻa Lupeni ki heʻene tamai, ʻo pehē, “Tāmateʻi hoku foha ʻe toko ua, ʻo kapau ʻe ʻikai te u toe ʻomi ia kiate koe; tuku mai ia ki hoku nima, pea te u toe ʻomi ia kiate koe.”
38แต่ยาโคบตอบว่า “ลูกคนนี้ของพ่อจะไม่ลงไปกับพวกลูก พี่ชายของเขาตายแล้ว และเขาเหลืออยู่เพียงคนเดียว ถ้าเกิดอันตรายกับเขาระหว่างทาง พวกลูกจะทำให้พ่อที่ผมหงอกแล้วต้องลงไปยังเชโอลด้วยความโศกเศร้า”
38Pea pehē ʻe ia, “E ʻikai ʻalu hifo hoku foha mo kimoutolu, he kuo mate hono tokoua, pea ʻoku toe tokotaha pe ia; pea kapau ʻe hoko ha kovi kiate ia ʻi he hala ʻoku mou ʻalu ai, te mou ʻomi hoku ʻuluhinā ki he faʻitoka ʻi he mamahi.”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.