ปัญญาจารย์ 12
1จงระลึกถึงพระผู้สร้างในวันเวลาแห่งวัยเยาว์ ก่อนวันทุกข์ยากจะมาถึง และก่อนปีเหล่านั้นจะใกล้เข้ามา เมื่อเจ้าจะกล่าวว่า “ฉันไม่มีความสุขในปีเหล่านั้น”
2ก่อนดวงอาทิตย์ แสงสว่าง ดวงจันทร์ และดวงดาวจะมืดลง และเมฆจะกลับมาหลังฝนตก
3ในวันที่ผู้เฝ้าบ้านจะสั่นเทา และชายฉกรรจ์จะค้อมตัวลง คนโม่แป้งจะหยุดทำงาน เพราะเหลืออยู่น้อย และผู้ที่มองออกไปทางหน้าต่างจะมองเห็นพร่ามัว
4ประตูสู่ถนนจะปิดลง เมื่อเสียงโม่แป้งแผ่วเบา คนเราจะตื่นขึ้นเพราะเสียงนก และธิดาแห่งบทเพลงทั้งปวงจะเปล่งเสียงแผ่วลง
5พวกเขาจะกลัวที่สูง และหวาดผวาต่ออันตรายตามหนทาง ต้นอัลมอนด์จะผลิดอก ตั๊กแตนก็เป็นภาระ และความปรารถนาจะหมดสิ้น เพราะมนุษย์กำลังไปยังบ้านนิรันดร์ของตน และผู้ไว้ทุกข์เดินไปมาตามถนน
6ก่อนสายเงินจะขาด หรือชามทองคำจะแตก หรือเหยือกน้ำจะแตกที่น้ำพุ หรือวงล้อจะพังที่บ่อเก็บน้ำ
7แล้วฝุ่นดินจะกลับคืนสู่แผ่นดินดังเดิม และวิญญาณจะกลับไปหาพระเจ้าผู้ให้วิญญาณนั้น
8“ว่างเปล่าอย่างที่สุด” ผู้กล่าวสอนกล่าว “ทุกสิ่งล้วนว่างเปล่า!”
9นอกจากนี้ เพราะผู้กล่าวสอนเป็นคนมีปัญญา เขาจึงสอนความรู้แก่ประชาชนด้วย เขาใคร่ครวญ ค้นคว้า และเรียบเรียงสุภาษิตไว้มากมาย
10ผู้กล่าวสอนพยายามค้นหาถ้อยคำที่น่าฟัง และเขียนถ้อยคำแห่งความจริงไว้อย่างเที่ยงตรง
11ถ้อยคำของคนมีปัญญาเปรียบเหมือนปฏัก และถ้อยคำจากเหล่าปราชญ์ผู้รวบรวมคำสอนก็เหมือนตะปูที่ตอกแน่น ทั้งหมดนี้มาจากผู้เลี้ยงแกะเพียงคนเดียว
12นอกจากนี้ ลูกเอ๋ย จงรับคำเตือน การเขียนหนังสือมากมายไม่มีวันสิ้นสุด และการคร่ำเคร่งกับตำรามากทำให้ร่างกายเหนื่อยล้า
13นี่คือบทสรุปของเรื่อง เมื่อได้ฟังทุกสิ่งแล้ว จงยำเกรงพระเจ้าและรักษาพระบัญญัติของพระองค์ เพราะนี่คือหน้าที่ทั้งสิ้นของมนุษย์
14เพราะพระเจ้าจะนำการกระทำทุกอย่าง รวมทั้งทุกสิ่งที่ซ่อนอยู่ มาสู่การพิพากษา ไม่ว่าจะเป็นสิ่งดีหรือสิ่งชั่ว
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.