Вторая книга Царств 1
Synodal Translation (Синодальный перевод)Translation
Synodal Translation (Синодальный перевод)
Freedom Bible (Thai)
1По смерти Саула, когда Давид возвратился от поражения Амаликитян и пробыл в Секелаге два дня,
1หลังจากซาอูลสิ้นชีวิต ดาวิดกลับมาจากการสังหารชาวอามาเลข และพักอยู่ที่ศิกลากสองวัน
2вот, на третий день приходит человек из стана Саулова; одежда на нем разодрана и прах на голове его. Придя к Давиду, он пал на землю и поклонился ему.
2ในวันที่สาม ปรากฏว่า มีชายคนหนึ่งมาจากค่ายของซาอูล เสื้อผ้าของเขาฉีกขาดและมีดินบนศีรษะ เมื่อมาถึงดาวิด เขาก็หมอบลงกับพื้นเพื่อแสดงความเคารพ
3И сказал ему Давид: откуда ты пришел? И сказал тот: я убежал из стана Израильского.
3ดาวิดถามเขาว่า “เจ้ามาจากไหน?” เขาตอบว่า “ข้าหนีมาจากค่ายของอิสราเอล”
4И сказал ему Давид: что произошло? расскажи мне. И тот сказал: народ побежал со сражения, и множество из народа пало и умерло, и умерли и Саул и сын его Ионафан.
4ดาวิดถามว่า “เกิดอะไรขึ้น? เล่าให้ข้าฟังเถิด” เขาตอบว่า “ผู้คนหนีจากการรบ และผู้คนจำนวนมากล้มตาย ซาอูลกับโยนาธานบุตรของท่านก็ตายด้วย”
5И сказал Давид отроку, рассказывавшему ему: как ты знаешь, что Саул и сын его Ионафан умерли?
5ดาวิดถามชายหนุ่มที่นำข่าวมาว่า “เจ้ารู้ได้อย่างไรว่าซาอูลกับโยนาธานบุตรของท่านตายแล้ว?”
6И сказал отрок, рассказывавший ему: я случайно пришел на гору Гелвуйскую, и вот, Саул пал на свое копье, колесницы же и всадники настигали его.
6ชายหนุ่มตอบว่า “ข้าบังเอิญไปถึงภูเขากิลโบอา เห็นซาอูลกำลังพิงหอกอยู่ และรถรบกับพลม้ากำลังไล่ตามท่านมาติด ๆ
7Тогда он оглянулся назад и, увидев меня, позвал меня.
7เมื่อท่านหันมาเห็นข้า ท่านก็เรียก ข้าจึงตอบว่า ‘ข้าอยู่นี่’
8И я сказал: вот я. Он сказал мне: кто ты? И я сказал ему: я - Амаликитянин.
8ท่านถามว่า ‘เจ้าเป็นใคร?’ ข้าตอบว่า ‘ข้าเป็นชาวอามาเลข’
9Тогда он сказал мне: подойди ко мне и убей меня, ибо тоска смертная объяла меня, душа моя все еще во мне.
9ท่านจึงบอกข้าว่า ‘มายืนข้างข้าแล้วฆ่าข้าเสียเถิด ความทุกข์ทรมานกำลังครอบงำข้า เพราะชีวิตข้ายังไม่สิ้น’
10И я подошел к нему и убил его, ибо знал, что он не будет жив после своего падения; и взял я царский венец, бывший на голове его, и запястье, бывшее на руке его, и принес их к господину моему сюда.
10ข้าจึงเข้าไปยืนข้างท่านแล้วฆ่าท่าน เพราะแน่ใจว่าหลังจากท่านล้มลงแล้ว ท่านคงไม่รอด ข้าถอดมงกุฎจากศีรษะและกำไลจากแขนของท่าน แล้วนำมามอบให้นายของข้าที่นี่”
11Тогда схватил Давид одежды свои и разодрал их, также и все люди, бывшие с ним, разодрали одежды свои,
11ดาวิดจับเสื้อของตนฉีกออก คนทั้งหลายที่อยู่กับเขาก็ทำเช่นเดียวกัน
12и рыдали и плакали, и постились до вечера о Сауле и о сыне его Ионафане, и о народе Господнем и о доме Израилевом, что пали они от меча.
12พวกเขาไว้ทุกข์ ร้องไห้ และอดอาหารจนถึงเย็นให้แก่ซาอูล โยนาธานบุตรของท่าน ประชาชนของพระยาห์เวห์ และวงศ์วานอิสราเอล เพราะพวกเขาล้มตายด้วยคมดาบ
13И сказал Давид отроку, рассказывавшему ему: откуда ты? И сказал он: я - сын пришельца Амаликитянина.
13ดาวิดถามชายหนุ่มที่นำข่าวมาว่า “เจ้าเป็นคนที่ไหน?” เขาตอบว่า “ข้าเป็นบุตรของคนต่างถิ่น เป็นชาวอามาเลข”
14Тогда Давид сказал ему: как не побоялся ты поднять руку, чтобы убить помазанника Господня?
14ดาวิดถามว่า “เจ้าไม่กลัวหรือที่กล้าลงมือทำลายผู้ที่พระยาห์เวห์ทรงเจิม?”
15И призвал Давид одного из отроков и сказал ему: подойди, убей его.
15ดาวิดเรียกชายหนุ่มคนหนึ่งมาสั่งว่า “เข้ามาฆ่าเขาเสีย!” ชายหนุ่มคนนั้นฟันเขาจนตาย
16И тот убил его, и он умер. И сказал к нему Давид: кровь твоя на голове твоей, ибо твои уста свидетельствовали на тебя, когда ты говорил: я убил помазанника Господня.
16ดาวิดพูดกับเขาว่า “โลหิตของเจ้าจงตกอยู่บนศีรษะของเจ้าเอง เพราะปากของเจ้าเป็นพยานปรักปรำเจ้าเองว่า ‘ข้าฆ่าผู้ที่พระยาห์เวห์ทรงเจิมไว้’”
17И оплакал Давид Саула и сына его Ионафана сею плачевною песнью,
17ดาวิดแต่งบทคร่ำครวญนี้ไว้อาลัยให้ซาอูลและโยนาธานบุตรของท่าน
18и повелел научить сынов Иудиных луку, как написано в книге Праведного, и сказал:
18และสั่งให้สอนเพลงธนูนี้แก่ชาวยูดาห์ เพลงนี้บันทึกไว้ในหนังสือยาชาร์
19краса твоя, о Израиль, поражена на высотах твоих! как пали сильные!
19“โอ อิสราเอล เกียรติภูมิของเจ้าถูกสังหารบนที่สูงของเจ้า! เหล่าผู้กล้าล้มลงได้อย่างไร!
20Не рассказывайте в Гефе, не возвещайте на улицах Аскалона, чтобы не радовались дочери Филистимлян, чтобы не торжествовали дочери необрезанных.
20อย่าบอกเรื่องนี้ในเมืองกัท อย่าประกาศตามถนนในเมืองอัชเคโลน มิฉะนั้นบุตรสาวชาวฟีลิสเตียจะยินดี บุตรสาวของพวกที่ไม่ได้เข้าสุหนัตจะโห่ร้องด้วยชัยชนะ
21Горы Гелвуйские! да не сойдет ни роса, ни дождь на вас, и да не будет на вас полей с плодами, ибо там повержен щит сильных, щит Саула, как бы не был он помазан елеем.
21โอ ภูเขากิลโบอา ขออย่าให้มีน้ำค้างหรือฝนตกบนเจ้า และอย่าให้มีทุ่งที่ให้ผลเป็นของถวาย เพราะที่นั่นโล่ของเหล่าผู้กล้าแปดเปื้อนและถูกทิ้งไว้ โล่ของซาอูลมิได้ถูกชโลมด้วยน้ำมัน
22Без крови раненых, без тука сильных лук Ионафана не возвращался назад, и меч Саула не возвращался даром.
22จากโลหิตของผู้ถูกสังหาร จากไขมันของเหล่าผู้กล้า ธนูของโยนาธานไม่เคยถอยกลับ ดาบของซาอูลก็ไม่เคยกลับมาเปล่า
23Саул и Ионафан, любезные и согласные в жизни своей, не разлучились и в смерти своей; быстрее орлов, сильнее львов они были.
23ซาอูลกับโยนาธานเป็นที่รักและชื่นชมเมื่อยังมีชีวิต แม้ในความตาย ทั้งสองก็ไม่แยกจากกัน พวกเขารวดเร็วกว่านกอินทรี แข็งแรงกว่าสิงโต
24Дочери Израильские! плачьте о Сауле, который одевал вас в багряницу с украшениями и доставлял на одежды ваши золотые уборы.
24บุตรสาวอิสราเอลเอ๋ย จงร้องไห้ให้ซาอูล ผู้ให้พวกเจ้าสวมเสื้อผ้าสีแดงเข้มอย่างงดงาม ผู้ประดับเสื้อผ้าของพวกเจ้าด้วยทองคำ
25Как пали сильные на брани! Сражен Ионафан на высотах твоих.
25เหล่าผู้กล้าล้มลงกลางสนามรบได้อย่างไร! โยนาธานถูกสังหารบนที่สูงของเจ้า
26Скорблю о тебе, брат мой Ионафан; ты был очень дорог для меня; любовь твоя была для меня превыше любви женской.
26โยนาธาน พี่น้องของข้า ข้าทุกข์ใจเพราะเจ้า เจ้าเป็นที่ชื่นใจยิ่งสำหรับข้า ความรักที่เจ้ามีต่อข้าช่างอัศจรรย์ ยิ่งกว่าความรักของสตรี
27Как пали сильные, погибло оружие бранное!
27เหล่าผู้กล้าล้มลงได้อย่างไร อาวุธสงครามสูญสิ้นไปแล้ว!”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.