Исая 49
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic scriptTranslation
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic script
Diodati Bibbia 1885
1„Аскултаци-Мэ, остроаве! Луаць аминте, попоаре депэртате! Домнул М-а кемат дин сынул мамей ши М-а нумит де ла еширя дин пынтечеле мамей.
1ASCOLTATEMI, isole; e state attenti, o popoli lontani. Il Signore mi ha chiamato infin dal ventre, egli ha mentovato il mio nome infin dalle interiora di mia madre.
2Мь-а фэкут гура ка о сабие аскуцитэ, М-а акоперит ку умбра мыний Луй ши М-а фэкут о сэӂятэ аскуцитэ, М-а аскунс ын толба Луй ку сэӂець
2Ed ha renduta la mia bocca simile ad una spada acuta; egli mi ha nascosto all'ombra della sua mano, e mi ha fatto essere a guisa di saetta forbita; egli mi ha riposto nel suo turcasso;
3ши Мь-а зис: ‘Исраеле, Ту ешть Робул Меу ын каре Мэ вой слэви.’
3e mi ha detto: Tu sei il mio Servitore; Israele è quello, nel quale io mi glorificherò in te.
4Ши Еу Мэ гындям: ‘Деӂяба ам мунчит, ын задар ши фэрэ фолос Мь-ам истовит путеря.’ Дар дрептул Меу есте ла Домнул, ши рэсплата Мя ла Думнезеул Меу.
4Ed io ho detto: Io mi sono affaticato a vuoto; invano, ed indarno ho consumata la mia forza; ma pur certo la mia ragione è appo il Signore, e l'opera mia appo l'Iddio mio.
5Ши, акум, Домнул ворбеште, Ел, каре М-а ынтокмит дин пынтечеле мамей ка сэ фиу Робул Луй, ка сэ адук ынапой ла Ел пе Иаков ши пе Исраел, каре есте ынкэ ымпрэштият; кэч Еу сунт прецуит ынаинтя Домнулуй, ши Думнезеул Меу есте тэрия Мя.
5Ora dunque, avendo mi detto il Signore, che mi ha formato infin dal ventre, acciocchè gli sia servitore, che io gli riconduca Giacobbe; benchè Israele non si raccolga, pur sarò glorificato appo il Signore, e l'Iddio mio sarà la mia forza.
6Ел зиче: ‘Есте пря пуцин лукру сэ фий Робул Меу ка сэ ридичь семинцииле луй Иаков ши сэ адучь ынапой рэмэшицеле луй Исраел. Де ачея, те пун сэ фий Лумина нямурилор, ка сэ дучь мынтуиря пынэ ла марӂиниле пэмынтулуй.’”
6Ed egli mi ha detto: Egli è leggier cosa che tu mi sii servitore, per ridirizzare le tribù di Giacobbe, e per ricondurre i riserbati d'Israele; perciò, io ti ho dato per luce delle genti; per esser la mia salute infino alle estremità della terra.
7Аша ворбеште Домнул, Рэскумпэрэторул, Сфынтул луй Исраел, кэтре Чел диспрецуит ши урыт де попор, кэтре Робул челор путерничь: „Ымпэраций вор ведя лукрул ачеста ши се вор скула, ши воевозий се вор арунка ла пэмынт ши се вор ынкина дин причина Домнулуй, каре есте крединчос, дин причина Сфынтулуй луй Исраел, каре Те-а алес.”
7Così ha detto il Signore, il Rendentore d'Israele, il suo Santo, a colui ch'è sprezzato della persona, ed abbominevole alla nazione, al servo di quelli che signoreggiano: I re ti vedranno, e si leveranno; i principi ancora, e s'inchineranno; per cagion del Signore, ch' è fedele, del Santo d'Israele, che ti ha eletto.
8Аша ворбеште май департе Домнул: „Ла время ындурэрий Те вой аскулта ши ын зиуа мынтуирий Те вой ажута; Те вой пэзи ши Те вой пуне сэ фачь легэмынт ку попорул, сэ ридичь цара ши сэ ымпарць моштенириле пустиите;
8Così ha detto il Signore: Io ti ho esaudito nel tempo della benevolenza, e ti ho aiutato nel giorno della salute; anche ti guarderò, e ti darò per patto del popolo, per ristabilir la terra, per far possedere le eredità desolate;
9сэ спуй приншилор де рэзбой: ‘Ешиць!’ ши челор че сунт ын ынтунерик: ‘Арэтаци-вэ!’ Ей вор паште пе друмурь ши вор гэси локурь де пэшуне пе тоате коастеле.
9per dire a' prigioni: Uscite, ed a quelli che sono nelle tenebre: Mostratevi. Essi pastureranno in su le vie, ed il lor pasco sarà sopra ogni luogo elevato.
10Ну ле ва фи фоаме, нич ну ле ва фи сете; ну-й ва бате аршица, нич соареле, кэч Чел че аре милэ де ей ый ва кэлэузи ши-й ва дуче ла извоаре де апе.
10Non avranno fame, nè sete; e l'arsura ed il sole non li percoterà; perciocchè colui che ha misericordia di loro li condurrà, e li menerà alle fonti delle acque.
11Вой префаче тоць мунций Мей ын друмурь ши друмуриле Меле вор фи бине кроите.”
11Ed io ridurrò tutti i miei monti in cammini, e le mie strade saranno rilevate.
12Ятэ-й кэ вин де департе, уний де ла мязэноапте ши де ла апус, яр алций дин цара Синим.
12Ecco, gli uni verranno da lontano; ed ecco, gli altri verranno dal Settentrione, e dall'Occidente; e gli altri dal paese de' Sinei.
13Букураци-вэ, черурь! Веселеште-те, пэмынтуле! Избукниць ын стригэте де букурие, мунцилор! Кэч Домнул мынгые пе попорул Сэу ши аре милэ де ненорочиций Луй.
13Giubilate, o cieli; e tu , terra, festeggia; e voi , monti, risonate grida di allegrezza; perciocchè il Signore ha consolato il suo popolo, ed ha avuta pietà de' suoi poveri afflitti.
14Сионул зичя: „М-а пэрэсит Домнул ши м-а уйтат Домнул!”
14Or Sion ha detto: Il Signore mi ha abbandonata, ed il Signore mi ha dimenticata.
15„Поате о фемее сэ уйте копилул пе каре-л алэптязэ ши сэ н-айбэ милэ де родул пынтечелуй ей? Дар кяр дакэ л-ар уйта, тотушь Еу ну те вой уйта ку ничун кип.
15Dimenticherà la donna il suo figliuolino che poppa, per non aver pietà del figliuol del suo seno? ma, avvegnachè le madri dimenticassero i lor figliuoli , non però ti dimenticherò io.
16Ятэ кэ те-ам сэпат пе мыниле Меле, ши зидуриле тале сунт тотдяуна ынаинтя окилор Мей!
16Ecco, io ti ho scolpita sopra le palme delle mani; le tue mura son del continuo nel mio cospetto.
17Фиий тэй аляргэ, дар чей че те дэрымасерэ ши те пустиисерэ вор еши дин мижлокул тэу.
17I tuoi figliuoli verranno in fretta; e quelli che ti distruggevano, e disertavano, usciranno fuor di te.
18Ридикэ-ць окий де жур ымпрежур ши привеште: тоць ачештя се стрынг, вин ла тине. Пе вяца Мя”, зиче Домнул, „кэ те вей ымбрэка ку тоць ачештя ка ши ку о подоабэ ши те вей ынчинӂе ку ей ка о мирясэ.
18Alza d'ogn'intorno i tuoi occhi, e vedi; tutti costoro si son radunati, e son venuti a te. Come io vivo, dice il Signore, tu ti rivestirai di costoro come di un ornamento, e te ne fregerai a guisa di sposa.
19Кэч локуриле тале пустиите ши пустий, цара та нимичитэ, вор фи стрымте пентру локуиторий тэй, ши чей че вояу сэ те мэнынче се вор депэрта.
19Perciocchè le tue ruine, ed i tuoi luoghi deserti, ed il tuo paese distrutto, anzi tu stessa , sarai allora troppo stretta per gli abitatori; e quelli che ti divoravano si allontaneranno.
20Фиий ачештя де каре ай фост липсит вор спуне мереу ла урекиле тале: ‘Локул есте пря стрымт пентру мине; фэ-мь лок, ка сэ пот сэ мэ ашез!’
20Ancora ti diranno i figliuoli che tu avrai, dopo che sarai stata orbata degli altri : Questo luogo è troppo stretto per me; fattimi in là, che io possa abitare.
21Ши вей зиче ын инима та: ‘Чине ми й-а нэскут? Кэч ерам фэрэ копий ши стярпэ; ерам роабэ, изгонитэ. Чине й-а крескут? Рэмэсесем сингурэ. Унде ерау ачештя?’”
21E tu dirai nel cuor tuo: Chi mi ha generati costoro? conciossiachè io fossi rimasta orbata di figliuoli, e sola, in cattività, ed in esilio; e chi mi ha allevati costoro? ecco, io era rimasta tutta sola, e costoro dove erano?
22Де ачея, аша ворбеште Домнул Думнезеу: „Ятэ, вой фаче нямурилор семн ку мына ши-Мь вой ынэлца стягул спре попоаре; еле вор адуче ынапой пе фиий тэй ын брацеле лор ши вор дуче пе фийчеле тале пе умерь.
22Così ha detto il Signore Iddio: Ecco, io leverò la mia mano alle genti ed alzerò la mia bandiera a' popoli; ed essi ti porteranno i tuoi figliuoli in braccio, e le tue figliuole saranno portate in ispalla.
23Те вор хрэни ымпэраць ши ымпэрэтеселе лор те вор алэпта. Се вор ынкина ку фаца ла пэмынт ынаинтя та ши вор линӂе цэрына де пе пичоареле тале, ка сэ штий кэ Еу сунт Домнул ши кэ чей че нэдэждуеск ын Мине ну вор фи даць де рушине.”
23E i re saranno i tuoi balii, e le principesse, lor mogli , le tue balie; essi s'inchineranno a te, bassando la faccia a terra, e leccheranno la polvere de' tuoi piedi; e tu conoscerai che io sono il Signore, e che quelli che sperano in me non saranno giammai confusi.
24Се поате луа прада челуй путерник? Ши поате сэ скапе чел принс дин принсоаре?
24La preda sarebbe ella tolta all' uomo prode? ed i prigioni presi giustamente possono eglino esser riscossi?
25„Да”, зиче Домнул, „прада челуй путерник ый ва фи луатэ ши чел принс де асупритор ва скэпа, кэч Еу вой лупта ымпотрива врэжмашилор тэй ши вой скэпа пе фиий тэй.
25Conciossiachè così abbia detto il Signore: Eziandio i prigioni del l'uomo prode gli saran tolti, e la preda del possente sarà riscossa; ed io contenderò con quelli che contendono teco, e salverò i tuoi figliuoli.
26Еу вой да асуприторилор тэй сэ-шь мэнынче карня ши се вор ымбэта ка де муст де ынсушь сынӂеле лор. Ши ва шти орьче фэптурэ кэ Еу сунт Домнул, Мынтуиторул тэу, Рэскумпэрэторул тэу, Путерникул луй Иаков.”
26E farò che i tuoi oppressatori mangeranno la lor propria carne, e s'inebbrieranno del lor proprio sangue, a guisa di mosto; ed ogni carne saprà che io sono il Signore, tuo Salvatore, e tuo Redentore, il Possente di Giacobbe.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.