Езра 9

Cornilescu Bible (1924), Cyrillic scriptTranslation

Cornilescu Bible (1924), Cyrillic script

Diodati Bibbia 1885

1Дупэ че с-а сфыршит лукрул ачеста, кэпетенииле с-ау апропият де мине ши ау зис: „Попорул луй Исраел, преоций ши левиций ну с-ау деспэрцит де попоареле ачестор цэрь ши ау фэкут урычуниле лор, але канааницилор, хетицилор, ферезицилор, иебусицилор, амоницилор, моабицилор, еӂиптенилор ши аморицилор.

1ORA, quando queste cose furono finite, i principali del popolo si accostarono a me, dicendo: Il popolo d'Israele, ed i sacerdoti, ed i Leviti, non si son separati da' popoli di questi paesi, da' Cananei, dagli Hittei, da' Ferizzei, da' Gebusei, dagli Ammoniti, da' Moabiti, dagli Egizi, e dagli Amorrei, secondo che si conveniva fare, per le loro abbominazioni.

2Кэч шь-ау луат невесте дин фетеле лор пентру ей ши пентру фиий лор ши ау аместекат нямул сфынт ку попоареле цэрилор ачестора. Ши кэпетенииле ши дрегэторий ау фост чей динтый каре ау сэвыршит пэкатул ачеста.”

2Perciocchè hanno prese delle lor figliuole per sè, e per li lor figliuoli; laonde la santa progenie si è mescolata co' popoli di questi paesi; e i principali del popolo , e i rettori, sono stati i primi a commetter questo misfatto.

3Кынд ам аузит лукрул ачеста, мь-ам сфышият хайнеле ши мантауа, мь-ам смулс пэрул дин кап ши перий дин барбэ ши ам стат жос мыхнит.

3E quando io ebbi intesa questa cosa, io stracciai la mia vesta, e il mio mantello, e mi strappai i capelli del capo e della barba, e mi posi a sedere tutto sconsolato.

4Атунч с-ау стрынс ла мине тоць чей че се темяу де кувинтеле Думнезеулуй луй Исраел, дин причина пэкатулуй фиилор робией. Ши еу ам стат жос мыхнит пынэ ла жертфа де сярэ.

4Allora tutti quelli che tremavano alle parole dell'Iddio d'Israele si adunarono appresso di me, per lo misfatto di coloro ch'erano stati in cattività; ed io me ne stetti così a sedere tutto sconsolato, infino al tempo dell' offerta della sera.

5Апой, ын клипа жертфей де сярэ, м-ам скулат дин смериря мя, ку хайнеле ши мантауа сфышияте, ам кэзут ын ӂенункь, ам ынтинс мыниле спре Домнул Думнезеул меу ши ам зис:

5Ed al tempo del l'offerta della sera, io mi levai dalla mia afflizione; ed avendo la mia vesta e il mio mantello stracciato, io m'inginocchiai, e spiegai le palme delle mie mani al Signore Iddio mio, e dissi:

6„Думнезеуле, сунт улуит ши мь-е рушине, Думнезеуле, сэ-мь ридик фаца спре Тине. Кэч фэрэделеӂиле ноастре с-ау ынмулцит дясупра капетелор ноастре ши грешелиле ноастре ау ажунс пынэ ла черурь.

6O Dio mio, io mi vergogno, e son confuso di alzare, o Dio mio, la faccia a te; perciocchè le nostre iniquità sono fin disopra al nostro capo, e le nostre colpe son così grandi che arrivano fino al cielo.

7Дин зилеле пэринцилор ноштри, ам фост фоарте виноваць пынэ ын зиуа де азь ши дин причина фэрэделеӂилор ноастре ам фост даць ной, ымпэраций ноштри ши преоций ноштри ын мыниле ымпэрацилор стрэинь, прадэ сабией, робией, жафулуй ши рушиний каре не акоперэ астэзь фаца.

7Dal tempo de' nostri padri infino ad oggi, noi siamo in gran colpa; e per le nostre iniquità, noi, i nostri re, i nostri sacerdoti, siamo stati dati nelle mani dei re de' paesi, per esser messi a fil di spada, menati in cattività, predati, e svergognati, come appare al dì d'oggi.

8Ши тотушь Домнул Думнезеул ностру С-а ындурат де ной, лэсынду-не кыцьва оамень скэпаць ши дынду-не ун адэпост ын локул Луй чел сфынт, ка сэ не луминезе окий ши сэ не дя пуцинэ рэсуфларе ын мижлокул робией ноастре.

8E pure ora, di subito quasi in un momento, ci è stata fatta grazie dall'Iddio nostro, per far che ci restasse alcun rimanente, e per darci un chiodo nel suo santo luogo; acciocchè l'Iddio nostro ci rischiarasse gli occhi, e ci desse un poco di ristoro nella nostra servitù.

9Кэч сунтем робь, дар Думнезеу ну не-а пэрэсит ын робия ноастрэ. А ындрептат спре ной бунэвоинца ымпэрацилор першилор ши ей не-ау дат о ноуэ путере де вяцэ, ка сэ путем зиди Каса Думнезеулуй ностру ши сэ-й дреӂем дэрымэтуриле, фэкынду-не астфел рост де ун лок де адэпост ын Иуда ши ла Иерусалим.

9Conciossiachè noi siamo servi; ma l'Iddio nostro non ci ha abbandonati nella nostra servitù; anzi ha fatto che abbiam trovata benignità appo i re di Persia, per darci qualche ristoro, affin di rimettere in piè la Casa dell'Iddio nostro, e ristorar le sue ruine, e darci un chiuso in Giuda ed in Gerusalemme.

10Акум, че сэ май зичем ной дупэ ачесте лукрурь, Думнезеуле? Кэч ам пэрэсит порунчиле Тале,

10Ma ora, o Dio nostro, che diremo noi dopo queste cose? conciossiachè noi abbiamo lasciati i tuoi comandamenti,

11пе каре ни ле порунчисешь прин робий Тэй, пророчий, зикынд: ‘Цара ын каре интраць с-о стэпыниць есте о царэ ынтинатэ де некурэцииле попоарелор дин ачесте цинутурь, де урычуниле ку каре ау умплут-о де ла ун капэт ла алтул, ку некурэцииле лор.

11i quali tu desti per mano de' tuoi servitori profeti, dicendo: Il paese, nel quale voi entrate per possederlo, è un paese immondo per l'immondizia de' popoli di que' paese, nelle loro abbominazioni, delle quali l'hanno riempiuto, da un capo all'altro, con le lor contaminazioni.

12Сэ ну даць деч пе фетеле воастре дупэ фиий лор, нич сэ ну луаць пе фетеле лор де невесте пентру фиий воштри ши сэ ну вэ песе ничодатэ нич де пропэширя лор, нич де бунэстаря лор. Ын кипул ачеста вець ажунӂе тарь, вець мынка челе май буне роаде але цэрий ши о вець лэса пе вечь моштенире фиилор воштри.’

12Ora dunque, non date le vostre figliuole a' lor figliuoli; e non prendete le lor figliuole per li vostri figliuoli; e non procacciate giammai in perpetuo nè la pace, nè il ben loro; acciocchè siate fortificati, e mangiate i beni del paese, e lasciate quello per eredità a' vostri figliuoli in perpetuo.

13Дупэ тот че ни с-а ынтымплат дин причина фаптелор реле ши а марилор грешель пе каре ле-ам фэкут, мэкар кэ Ту, Думнезеуле, ну не-ай педепсит дупэ фэрэделеӂиле ноастре, се кувине ка, акум, кынд не-ай пэстрат пе ачешть оамень скэпаць,

13Ora, dopo tutte le cose che ci son sopraggiunte per le nostre opere malvage, e per le nostre gran colpe (benchè, o Dio nostro, tu ti sii rattenuto disotto della nostra iniquità, e ci abbi dato un tal rimanente, quale è questo),

14сэ ынчепем ярэшь сэ кэлкэм порунчиле Тале ши сэ не ынкускрим ку ачесте попоаре урычоасе? Н-ар избукни атунч ярэшь мыния Та ымпотрива ноастрэ, пынэ аколо ынкыт не-ар нимичи, фэрэ сэ ласе нич рэмэшицэ, нич робь избэвиць?

14torneremmo noi a rompere i tuoi comandamenti, e ad imparentarci co' popoli dati a queste abbominazioni? non ti adireresti tu contro a noi fino all'estremo, talchè non vi sarebbe più nè rimanente, nè scampo alcuno?

15Доамне, Думнезеул луй Исраел, Ту ешть дрепт, кэч астэзь ной сунтем о рэмэшицэ де робь избэвиць. Ятэ-не ынаинтя Та ка ниште виноваць ши дин ачастэ причинэ ну путем ста ынаинтя Та.”

15Signore Iddio d'Israele, tu sei giusto; conciossiachè noi siamo rimasti alcun residuo, come si vede al dì d'oggi; eccoci davanti a te con la nostra colpa; perciocchè altrimenti sarebbe impossibile di durare davanti alla tua faccia per questo.

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.