Езра 3
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic scriptTranslation
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic script
Lutherbibel 1912
1Кынд а венит луна а шаптя, копиий луй Исраел ерау ын четэциле лор. Атунч, попорул с-а стрынс ка ун сингур ом ла Иерусалим.
1Und da herbeikam der siebente Monat und die Kinder Israel nun in ihren Städten waren, kam das Volk zusammen wie ein Mann gen Jerusalem.
2Иосуа, фиул луй Иоцадак, ку фраций сэй преоций ши Зоробабел, фиул луй Шеалтиел, ку фраций сэй с-ау скулат ши ау зидит алтарул Думнезеулуй луй Исраел, ка сэ адукэ пе ел ардерь-де-тот, дупэ кум есте скрис ын Леӂя луй Мойсе, омул луй Думнезеу.
2Und es machte sich auf Jesua, der Sohn Jozadaks, und seine Brüder, die Priester, und Serubabel, der Sohn Sealthiels, und seine Brüder und bauten den Altar des Gottes Israels, Brandopfer darauf zu opfern, wie es geschrieben steht im Gesetz Mose's, des Mannes Gottes,
3Ау ашезат дин ноу алтарул пе темелииле луй, мэкар кэ ау авут сэ се тямэ де попоареле цэрий, ши ау адус ардерь-де-тот Домнулуй: ардериле-де-тот де диминяцэ ши де сярэ.
3und richteten zu den Altar auf seine Stätte (denn es war ein Schrecken unter ihnen vor den Völkern in den Ländern) und opferten dem HERRN Brandopfer darauf des Morgens und des Abends.
4Ау прэзнуит Сэрбэтоаря Кортурилор, кум есте скрис, ши ау адус зи де зи ардерь-де-тот, дупэ нумэрул порунчит пентру фиекаре зи.
4Und hielten der Laubhütten Fest, wie geschrieben steht, und taten Brandopfer alle Tage nach der Zahl, wie sich's gebührt, einen jeglichen Tag sein Opfer,
5Дупэ ачея, ау адус ардеря-де-тот некурматэ, ардериле-де-тот пентру фиекаре лунэ ноуэ ши пентру тоате сэрбэториле ынкинате Домнулуй, афарэ де челе пе каре ле адучя фиекаре, ка дарурь де бунэвое Домнулуй.
5darnach auch die täglichen Brandopfer und der Neumonde und aller Festtage des HERRN, die geheiligt sind, und allerlei freiwillige Opfer, die sie dem HERRN freiwillig taten.
6Дин чя динтый зи а луний а шаптя, ау ынчепут сэ адукэ Домнулуй ардерь-де-тот. Ынсэ темелииле Темплулуй Домнулуй ну ерау ынкэ пусе.
6Am ersten Tage des siebenten Monats fingen sie an, dem HERRN Brandopfer zu tun. Aber der Grund des Tempels war noch nicht gelegt.
7Ау дат арӂинт чоплиторилор де пятрэ ши тымпларилор ши меринде, бэутурь ши унтделемн сидониенилор ши тириенилор, ка сэ адукэ пе маре пынэ ла Иафо лемне де чедру дин Либан, дупэ ынвоиря датэ де Чирус, ымпэратул першилор.
7Sie gaben aber Geld den Steinmetzen und Zimmerleuten und Speise und Trank und Öl denen zu Sidon und zu Tyrus, daß sie Zedernholz vom Libanon aufs Meer gen Japho brächten nach dem Befehl des Kores, des Königs in Persien, an sie.
8Ын ал дойля ан де ла вениря лор ла Каса луй Думнезеу ла Иерусалим, ын луна а доуа, Зоробабел, фиул луй Шеалтиел, Иосуа, фиул луй Иоцадак, ку чейлалць фраць ай лор, преоць ши левиць, ши тоць чей че се ынторсесерэ дин робие ла Иерусалим с-ау пус пе лукру ши ау ынсэрчинат пе левиций де ла доуэзечь де ань ын сус сэ вегезе асупра лукрэрилор Касей Домнулуй.
8Im zweiten Jahr ihrer Ankunft am Hause Gottes zu Jerusalem, im zweiten Monat, fingen an Serubabel, der Sohn Sealthiels, und Jesua, der Sohn Jozadaks, und die übrigen ihrer Brüder, Priester und Leviten, und alle, die aus der Gefangenschaft gekommen waren gen und bestellten die Leviten von zwanzig Jahren und darüber, zu treiben das Werk am Hause des HERRN.
9Ши Иосуа, ку фиий ши фраций сэй, Кадмиел, ку фиий сэй, фиий луй Иуда, фиий луй Хенадад, ку фиий ши фраций лор левиций с-ау прегэтит тоць, ка ун ом, сэ вегезе асупра челор че лукрау ла Каса луй Думнезеу.
9Und Jesua stand mit seinen Söhnen und Brüdern und Kadmiel mit seinen Söhnen, die Kinder Juda, wie ein Mann, vorzustehen den Arbeitern am Hause Gottes, desgleichen die Kinder Henadad mit ihren Kindern und Brüdern, den Leviten.
10Кынд ау пус лукрэторий темелииле Темплулуй Домнулуй, ау ашезат пе преоць ын вешминте, ку трымбице, ши пе левиць, фиий луй Асаф, ку кимвале, ка сэ лауде пе Домнул, дупэ рындуяла луй Давид, ымпэратул луй Исраел.
10Und da die Bauleute den Grund legten am Tempel des HERRN, standen die Priester in ihren Kleidern mit Drommeten und die Leviten, die Kinder Asaph, mit Zimbeln, zu loben den HERRN mit dem Gedicht Davids, des Königs über Israel,
11Кынтау мэринд ши лэудынд пе Домнул прин ачесте кувинте: „Кэч есте бун, кэч ындураря Луй пентру Исраел цине ын вяк!” Ши тот попорул скотя марь стригэте де букурие, лэудынд пе Домнул, пентру кэ пуняу темелииле Касей Домнулуй.
11und sangen umeinander und lobten und dankten dem HERRN, daß er gütig ist und seine Barmherzigkeit ewiglich währet über Israel. Und alles Volk jauchzte laut beim Lobe des HERRN, daß der Grund am Hause des HERRN gelegt war.
12Дар мулць дин преоць ши левиць, ши дин капий де фамилий май ын вырстэ, каре вэзусерэ каса динтый, плынӂяу таре кынд се пуняу суб окий лор темелииле касей ачестея. Мулць алций ышь арэтау букурия прин стригэте,
12Aber viele der alten Priester und Leviten und Obersten der Vaterhäuser, die das vorige Haus gesehen hatten, da nun dies Haus vor ihren Augen gegründet ward, weinten sie laut. Viele aber jauchzten mit Freuden, daß das Geschrei hoch erscholl,
13аша ынкыт ну се путя деосеби гласул стригэтелор де букурие де гласул плынсетелор попорулуй, кэч попорул скотя марь стригэте, ал кэрор сунет се аузя де департе.
13also daß das Volk nicht unterscheiden konnte das Jauchzen mit Freuden und das laute Weinen im Volk; denn das Volk jauchzte laut, daß man das Geschrei ferne hörte.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.