Деутерономул 32
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic scriptTranslation
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic script
Diodati Bibbia 1885
1„Луаць аминте, черурь, ши вой ворби; Аскултэ, пэмынтуле, кувинтеле гурий меле!
1CIELI, porgete gli orecchi, ed io parlerò; Ed ascolti la terra le parole della mia bocca.
2Ка плоая сэ кургэ ынвэцэтуриле меле, Ка роуа сэ кадэ кувынтул меу, Ка плоая репеде пе вердяцэ, Ка пикэтуриле де плоае пе ярбэ!
2La mia dottrina stillerà come pioggia, E il mio ragionamento colerà come rugiada; Come pioggia minuta in su l'erbetta, E come pioggia a grosse gocciole in su l'erbe;
3Кэч вой вести Нумеле Домнулуй. Даць славэ Думнезеулуй ностру!
3Perciocchè io celebrerò il Nome del Signore. Magnificate l'Iddio nostro.
4Ел есте Стынка; лукрэриле Луй сунт десэвыршите, Кэч тоате кэиле Луй сунт дрепте; Ел есте ун Думнезеу крединчос ши фэрэ недрептате, Ел есте дрепт ши курат.
4L'opera della Rocca è compiuta; Conciossiachè tutte le sue vie sieno dirittura; Iddio è verità, senza alcuna iniquità; Egli è giusto e diritto.
5Ей с-ау стрикат; Нетребничия копиилор Луй есте рушиня лор! Ням ындэрэтник ши стрикат!
5Esso si è corrotto inverso lui; Il lor vizio non è di figliuoli suoi; Egli è una generazione perversa e storta.
6Пе Домнул Ыл рэсплэтиць астфел?! Попор некибзуит ши фэрэ ынцелепчуне! Ну есте Ел оаре Татэл тэу, каре те-а фэкут, Те-а ынтокмит ши ць-а дат фиинцэ?
6Popolo stolto, e non savio, è questa la retribuzione che voi fate al Signore? Non è egli tuo padre, che t'ha acquistato? Non è egli quel che ti ha fatto, e ti ha stabilito?
7Аду-ць аминте де зилеле дин векиме, Сокотеште аний, вырстэ де оамень дупэ вырстэ де оамень, Ынтрябэ пе татэл тэу, ши те ва ынвэца, Пе бэтрыний тэй, ши ыць вор спуне.
7Ricordati de' giorni antichi; Considera gli anni dell'età addietro; Domandane tuo padre, ed egli te lo dichiarerà; I tuoi vecchi, ed essi te lo diranno.
8Кынд Чел Пряыналт а дат о моштенире нямурилор, Кынд а деспэрцит пе копиий оаменилор, А пус хотаре попоарелор Дупэ нумэрул копиилор луй Исраел,
8Quando l'Altissimo spartiva l'eredità alle nazioni, Quando egli divideva i figliuoli di Adamo, Egli costituì i confini de' popoli, Secondo il numero de' figliuoli d'Israele.
9Кэч партя Домнулуй есте попорул Луй, Иаков есте партя Луй де моштенире.
9Perciocchè la parte del Signore è il suo popolo; Giacobbe è la sorte della sua eredità.
10Ел л-а гэсит ынтр-ун цинут пустиу, Ынтр-о сингурэтате плинэ де урлете ынфрикошате; Л-а ынконжурат, л-а ынгрижит Ши л-а пэзит ка лумина окюлуй Луй.
10Egli lo trovò in una terra di deserto, E in un luogo desolato d'urli di solitudine; Egli l'ha menato attorno, egli l'ha ammaestrato, Egli l'ha conservato come la pupilla dell'occhio suo.
11Ка вултурул каре ышь скутурэ куйбул, Збоарэ дясупра пуилор, Ышь ынтинде арипиле, ый я Ши-й поартэ пе пенеле луй,
11Come l'aquila fa muovere la sua nidata, Si dimena sopra i suoi figli, Spande le sue ale, li prende, E li porta sopra le sue penne;
12Аша а кэлэузит Домнул сингур пе попорул Сэу, Ши ну ера ничун думнезеу стрэин ку Ел.
12Il Signore solo l'ha condotto, E con lui non è stato alcun dio strano.
13Л-а суит пе ынэлцимиле цэрий, Ши Исраел а мынкат роаделе кымпулуй; Й-а дат сэ сугэ мьере дин стынкэ, Унтделемнул каре есе дин стынка чя май таре,
13Egli l'ha fatto passare a cavallo sopra gli alti luoghi della terra, Onde egli ha mangiati i frutti de' campi; E gli ha ancora dato a suggere il miele dalla rupe, E l'olio dal macigno;
14Унтул де ла вачь ши лаптеле оилор, Ку грэсимя меилор, А бербечилор дин Басан ши а цапилор, Ку грэсимя грыулуй, Ши ай бэут винул, сынӂеле стругурелуй.
14Il burro delle vacche, e il latte delle pecore, Col grasso degli agnelli, e de' montoni di Basan, e de' becchi; Insieme con la grascia del fior di frumento; E tu hai bevuto il vin puro, il sugo dell'uve.
15Исраел с-а ынгрэшат ши а азвырлит дин пичор; Те-ай ынгрэшат, те-ай ынгрошат ши те-ай лэцит! Ши а пэрэсит пе Думнезеу, Зидиторул луй, А несокотит Стынка мынтуирий луй,
15Ma Iesurun si è ingrassato, e ha ricalcitrato; Tu ti sei ingrassato, ingrossato, e coperto di grasso ; Ed egli ha abbandonato Iddio che l'ha fatto, E ha villaneggiata la Rocca della sua salute.
16Л-ау ынтэрытат ла ӂелозие прин думнезей стрэинь, Л-ау мыният прин урычунь;
16Essi l'hanno mosso a gelosia con iddii strani, E l'hanno irritato con abbominazioni.
17Ау адус жертфе драчилор, унор идоль каре ну сунт думнезей, Унор думнезей пе каре ну-й куноштяу, Думнезей ной, вениць де курынд, Де каре ну се темусерэ пэринций воштри.
17Hanno sacrificato a' demonii, e non a Dio; A dii, i quali essi non aveano conosciuti, Dii nuovi, venuti di prossimo, De' quali i vostri padri non aveano avuta paura.
18Ай пэрэсит Стынка чя каре те-а нэскут Ши ай уйтат пе Думнезеул каре те-а ынтокмит.
18Tu hai dimenticata la Rocca che t'ha generato, E hai posto in obblio Iddio che t'ha formato.
19Домнул а вэзут лукрул ачеста ши С-а мыният, С-а супэрат пе фиий ши фийчеле Луй.
19E il Signore l'ha veduto, ed è stato sdegnato, Per lo dispetto fattogli da suoi figliuoli e dalle sue figliuole.
20Ел а зис: ‘Ымь вой аскунде Фаца де ей Ши вой ведя каре ле ва фи сфыршитул, Кэч сунт ун ням стрикат, Сунт ниште копий некрединчошь.
20E ha detto: Io nasconderò da loro la mia faccia, Io vedrò qual sarà il lor fine; Conciossiachè sieno una generazione perversissima, Figliuoli ne' quali non v'è alcuna lealtà.
21Мь-ау ынтэрытат ӂелозия прин чея че ну есте Думнезеу, М-ау мыният прин идолий лор дешерць. Ши Еу ый вой ынтэрыта ла ӂелозие принтр-ун попор каре ну есте ун попор. Ый вой мыния принтр-ун ням фэрэ причепере.
21Essi m'hanno mosso a gelosia per cose che non sono Dio, E m'hanno provocato a sdegno per le lor vanità; Io altresì li muoverò a gelosia per un popolo che non è popolo, E li provocherò a sdegno per una gente stolta.
22Кэч фокул мынией Меле с-а апринс Ши ва арде пынэ ын фундул Локуинцей морцилор, Ва нимичи пэмынтул ши роаделе луй, Ва арде темелииле мунцилор.
22Perciocchè un fuoco s'è acceso nella mia ira. Ed ha arso fino al luogo più basso sotterra, Ed ha consumata la terra e il suo frutto, Ed ha divampati i fondamenti delle montagne.
23Вой ынгрэмэди тоате ненорочириле песте ей, Ымь вой арунка тоате сэӂециле ымпотрива лор.
23Io accumulerò sopra loro mali sopra mali, E impiegherò contro a loro tutte le mie saette.
24Вор фи топиць де фоаме, стиншь де фригурь Ши де боль кумплите; Вой тримите ын ей динций фярелор сэлбатиче Ши отрава шерпилор.
24Saranno arsi di fame, e divorati da carboncelli, E da pestilenza amarissima; E io manderò contro a loro i denti delle fiere, Insieme col veleno de' rettili della polvere.
25Афарэ вор пери де сабие Ши ынэунтру вор пери де гроазэ: Ши тынэрул, ши фата, Ши копилул де цыцэ, ка ши бэтрынул.
25La spada dipopolerà di fuori E dentro delle camerette lo spavento; Giovani e fanciulle, Bambini di poppa e uomini canuti.
26Воям сэ зик: «Ый вой луа ку о суфларе», Ле вой штерӂе помениря динтре оамень!
26Io avrei detto: Io li dispergerò per tutti i canti del mondo , e farò venir meno la memoria di loro fra gli uomini;
27Дар Мэ тем де окэриле врэжмашулуй, Мэ тем ка ну кумва врэжмаший лор сэ се амэӂяскэ Ши сэ зикэ: «Мына ноастрэ чя путерникэ, Ши ну Домнул а фэкут тоате ачесте лукрурь.»
27Se non ch'io temeva del dispetto del nemico; Che talora i loro avversari non insuperbissero; Che talora non dicessero: La nostra mano è stata alta, E il Signore non ha operato tutto questo.
28Ей сунт ун ням каре шь-а пердут бунул симц Ши ну-й причепере ын ей.
28Conciossiachè essi sieno una gente perduta di consigli, E non vi sia alcun senno in loro.
29Дакэ ар фи фост ынцелепць, ар ынцелеӂе Ши с-ар гынди ла че ли се ва ынтымпла.
29Oh fossero pur savi, e intendessero queste cose, E considerassero il lor fine!
30Кум ар урмэри унул сингур о мие дин ей Ши кум ар пуне дой пе фугэ зече мий, Дакэ ну й-ар фи вындут Стынка, Дакэ ну й-ар фи вындут Домнул?
30Come ne perseguirebbe uno mille, E ne metterebbero due in fuga diecimila, Se non fosse che la lor Rocca li ha venduti, E il Signore li ha messi nelle mani de' lor nemici?
31Кэч стынка лор ну есте ка Стынка ноастрэ, Врэжмаший ноштри ыншишь сунт жудекэторь ын ачастэ привинцэ.
31Conciossiachè la lor rocca non sia come la nostra Rocca, E i nostri nemici ne sieno giudici.
32Чи вица лор есте дин садул Содомей Ши дин цинутул Гоморей; Стругурий лор сунт стругурь отрэвиць, Бобицеле лор сунт амаре;
32Perciocchè la lor vigna è stata tolta dalla vigna di Sodoma, E da' campi di Gomorra; Le loro uve sono uve di tosco, Hanno i grappi amari.
33Винул лор есте венин де шерпь, Есте отравэ кумплитэ де аспидэ.
33Il lor vino è veleno di dragoni, Crudel veleno d'aspidi.
34Оаре ну есте аскунс лукрул ачеста ла Мине, Печетлуит ын комориле Меле?
34Questo non è egli riposto appo me, E suggellato ne' miei tesori?
35А Мя есте рэзбунаря ши Еу вой рэсплэти Кынд ва ынчепе сэ ле алунече пичорул! Кэч зиуа ненорочирий лор есте апроапе Ши чея че-й аштяптэ ну ва зэбови.’
35A me appartiene di far la vendetta, e la retribuzione, Nel giorno che il piè loro vacillerà; Perciocchè il giorno della lor calamità è vicino, E le cose che son loro apparecchiate si affrettano.
36Домнул ва жудека пе попорул Сэу, Дар ва авя милэ де робий Сэй, Вэзынд кэ путеря ле есте слеитэ Ши кэ ну май есте нич роб, нич слобод.
36Quando il Signore avrà fatto giudicio del suo popolo, Egli si pentirà per l'amor de'suoi servitori, Quando egli vedrà che ogni forza sarà venuta meno, E che non vi sarà nè serrato, nè lasciato.
37Ел ва зиче: ‘Унде сунт думнезеий лор, Стынка ачея каре ле служя де адэпост,
37E dirà: Ove sono i lor dii? La Rocca, nella quale si confidavano?
38Думнезеий ачея каре мынкау грэсимя жертфелор лор, Каре бяу винул жертфелор лор де бэутурэ? Сэ се скоале сэ вэ ажуте Ши сэ вэ окротяскэ!
38Il grasso de' sacrificii de' quali essi mangiavano, E il vino delle cui offerte da spandere essi beveano; Levinsi eglino, e soccorranvi, E sienvi per ricetto.
39Сэ штиць дар кэ Еу сунт Думнезеу Ши кэ ну есте алт думнезеу афарэ де Мине; Еу дау вяцэ ши Еу омор, Еу рэнеск ши Еу тэмэдуеск, Ши нимень ну поате скоате пе чинева дин мына Мя.
39Vedete ora, che io, io son desso, E che non v'è alcun Dio meco; Io fo morire, e rimetto in vita; Io ferisco, e guarisco; E non v'è niuno che possa liberar dalla mia mano.
40Кэч Ымь ридик мына спре чер Ши зик: «Кыт есте де адевэрат кэ трэеск ын вечь,
40Perciocchè io levo la mano al cielo, E dico: Come io vivo in eterno;
41Атыт есте де адевэрат кэ, атунч кынд вой аскуци фулӂерул сабией Меле Ши вой пуне мына сэ фак жудекатэ, Мэ вой рэзбуна ымпотрива потривничилор Мей Ши вой педепси пе чей че Мэ урэск;
41Se io aguzzo la mia folgorante spada, E prendo in mano il giudicio, Io farò la vendetta sopra i miei nemici, E farò la retribuzione a quelli che m'odiano.
42Сабия Мя ле ва ынгици карня Ши-Мь вой ымбэта сэӂециле де сынӂе, Де сынӂеле челор учишь ши приншь, Дин капетеле фрунташилор врэжмашулуй.»’
42Io inebbrierò le mie saette di sangue, E la mia spada divorerà la carne; Io le inebbrierò del sangue degli uccisi e de' prigioni, Cominciando dal capo; con vendette da nemico.
43Нямурь, кынтаць лауделе попорулуй Луй! Кэч Домнул рэзбунэ сынӂеле робилор Сэй, Ел Се рэзбунэ ымпотрива потривничилор Сэй Ши фаче испэшире пентру цара Луй, пентру попорул Луй.”
43Sclamate d'allegrezza, o nazioni, o suo popolo; Perciocchè egli farà la vendetta del sangue de' suoi servitori, E farà retribuzion di vendetta a' suoi avversari, E sarà propizio alla sua terra, al suo popolo.
44Мойсе а венит ши а ростит тоате кувинтеле кынтэрий ачестея ын фаца попорулуй; Иосуа, фиул луй Нун, ера ку ел.
44Mosè adunque, con Hosea, figliuolo di Nun, venne, e pronunziò tutte le parole di questo Cantico, agli orecchi del popolo.
45Дупэ че а испрэвит Мойсе де ростит тоате кувинтеле ачестя ынаинтя ынтрегулуй Исраел,
45E, dopo che Mosè ebbe finito di pronunziar tutte queste parole a tutto Israele, egli disse loro:
46ле-а зис: „Пунеци-вэ ла инимэ тоате кувинтеле пе каре вэ жур астэзь сэ ле порунчиць копиилор воштри, ка сэ пэзяскэ ши сэ ымплиняскэ тоате кувинтеле леӂий ачестея.
46Mettete il cuor vostro a tutte le parole, le quali oggi io vi protesto, acciocchè insegniate a' vostri figliuoli di prender guardia di mettere in opera tutte le parole di questa Legge.
47Кэч ну есте ун лукру фэрэ ынсемнэтате пентру вой; есте вяца воастрэ ши прин ачаста вэ вець лунӂи зилеле ын цара пе каре о вець луа ын стэпынире дупэ че вець трече Йорданул.”
47Conciossiachè non sia una parola vana, della quale non abbiate a curarvi; anzi è la vita vostra; e per essa prolungherete i vostri giorni sopra la terra, alla quale, passato il Giordano, andate per possederla.
48Ын ачеяшь зи, Домнул а ворбит луй Мойсе ши а зис:
48E in quell'istesso giorno il Signore parlò a Mosè, dicendo:
49„Суе-те пе мунтеле ачеста Абарим, пе мунтеле Небо, ын цара Моабулуй, ын фаца Иерихонулуй, ши привеште цара Канаанулуй пе каре о дау ын стэпынире копиилор луй Исраел.
49Sali sopra questo monte di Abarim, al monte di Nebo, che è nel paese di Moab, dirincontro a Gerico, e riguarda il paese di Canaan, il quale io do a possedere a' figliuoli d'Israele;
50Ту вей мури пе мунтеле пе каре те вей суи ши вей фи адэугат ла попорул тэу, дупэ кум Аарон, фрателе тэу, а мурит пе мунтеле Хор ши а фост адэугат ла попорул луй,
50e muori sopra il monte al qual tu sali, e sii raccolto a' tuoi popoli; come Aaronne, tuo fratello, è morto sul monte di Hor, ed è stato raccolto a' suoi popoli.
51пентру кэ аць пэкэтуит ымпотрива Мя ын мижлокул копиилор луй Исраел, лынгэ апеле Мериба, ла Кадес, ын пустиул Цин, ши ну М-аць сфинцит ын мижлокул копиилор луй Исраел.
51(Perciocchè voi commetteste misfatto contro a me, nel mezzo de' figliuoli d'Israele, alle acque della contesa di Cades, nel deserto di Sin; perchè voi non mi santificaste nel mezzo de' figliuoli d'Israele).
52Ту вей ведя доар де департе цара динаинтя та, дар ну вей интра ын цара пе каре о дау копиилор луй Исраел.”
52Conciossiachè tu vedrai solamente davanti a te il paese; ma tu non entrerai nel paese ch'io do a' figliuoli d'Israele.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.