Zacarias 7
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
1No quarto ano do rei Dario, a palavra do SENHOR veio a Zacarias no quarto dia do nono mês, o mês de quisleu.
1En la kvara jaro de la reĝo Dario aperis vorto de la Eternulo al Zeĥarja, en la kvara tago de la naŭa monato, tio estas de Kislev;
2O povo de Betel enviou Sarezer e Regém-Meleque, e os seus homens, para suplicar o favor do SENHOR,
2kiam Bet-El sendis Ŝareceron kaj Regem-Meleĥon kun iliaj akompanantoj, por preĝi antaŭ la Eternulo,
3e para falar aos sacerdotes da casa do SENHOR dos Exércitos e aos profetas, dizendo: “Devo eu chorar no quinto mês, abstendo-me, como tenho feito por tantos anos?”
3kaj demandi la pastrojn, kiuj estis en la domo de la Eternulo Cebaot, kaj la profetojn, jene: Ĉu ni devas plori en la kvina monato, kaj fasti, kiel ni faradis jam dum multe da jaroj?
4Então a palavra do SENHOR dos Exércitos veio a mim, dizendo:
4Tiam aperis al mi vorto de la Eternulo Cebaot, dirante:
5“Fale a todo o povo da terra e aos sacerdotes, dizendo: 'Quando vocês jejuaram e lamentaram no quinto e no sétimo mês, durante estes setenta anos, foi para mim, realmente para mim, que vocês jejuaram?
5Diru al la tuta popolo de la lando kaj al la pastroj jene: Kiam vi fastis kaj funebris en la kvina monato kaj en la sepa dum la sepdek jaroj — ĉu por Mi vi fastis? ĉu por Mi?
6E quando vocês comem e quando bebem, não é para vocês mesmos que comem e para vocês mesmos que bebem?
6Kaj kiam vi manĝas kaj trinkas, ĉu ne por vi mem vi manĝas kaj trinkas?
7Não são estas as palavras que o SENHOR proclamou pelos antigos profetas, quando Jerusalém estava habitada e em prosperidade, com as suas cidades ao redor dela, e o Sul e a planície estavam habitados?'”
7Ĉu la esenco ne estas tiuj vortoj, kiujn la Eternulo proklamis per la antaŭaj profetoj, kiam Jerusalem estis priloĝata kaj bonstata, kaj la urboj ĉirkaŭ ĝi, la suda regiono kaj la malaltaĵo, estis priloĝataj?
8A palavra do SENHOR veio a Zacarias, dizendo:
8Kaj aperis vorto de la Eternulo al Zeĥarja, dirante:
9“Assim falou o SENHOR dos Exércitos, dizendo: 'Executem a verdadeira justiça, e mostrem bondade e compaixão cada um para com o seu irmão.
9Tiele diras la Eternulo Cebaot: Faru juĝon justan, ĉiu estu bona kaj kompatema al sia frato;
10Não oprimam a viúva, o órfão, o estrangeiro, nem o pobre; e que nenhum de vocês planeje o mal contra o seu irmão em seu coração.'
10vidvinon, orfon, fremdulon, kaj malriĉulon ne premu, kaj ne portu en via koro malbonajn intencojn kontraŭ via frato.
11Mas eles se recusaram a ouvir, viraram as costas, e taparam os ouvidos para não ouvir.
11Sed ili ne volis atenti, ili deturnis de Mi sian flankon, kaj siajn orelojn ili ŝtopis, por ne aŭdi.
12Sim, eles tornaram os seus corações duros como pederneira, para que não ouvissem a lei e as palavras que o SENHOR dos Exércitos tinha enviado pelo seu Espírito, por meio dos antigos profetas. Por isso veio grande ira da parte do SENHOR dos Exércitos.
12Sian koron ili faris kiel diamanta ŝtono, por ne obei la instruon, kaj la vortojn, kiujn la Eternulo Cebaot sendis en Sia spirito per la antaŭaj profetoj; pro tio aperis granda kolero de la Eternulo Cebaot.
13Aconteceu que, assim como ele chamou e eles se recusaram a ouvir, assim eles chamarão e eu não ouvirei”, disse o SENHOR dos Exércitos;
13Kaj ĉar Li vokis, kaj ili ne aŭskultis, tial ankaŭ Mi ne aŭskultis, kiam ili vokis, diras la Eternulo Cebaot.
14“mas eu os espalharei com um redemoinho entre todas as nações que eles não conheceram. Assim a terra ficou desolada atrás deles, de modo que ninguém passava por ela nem retornava; pois eles tornaram desolada a terra aprazível.”
14Kaj Mi disblovis ilin inter ĉiujn naciojn, kiujn ili ne konis, kaj la lando post ili dezertiĝis tiel, ke neniu en ĝi iris tien aŭ reen; tiamaniere la ĉarman landon ili faris dezerto.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.