Zacarias 7
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1No quarto ano do rei Dario, a palavra do SENHOR veio a Zacarias no quarto dia do nono mês, o mês de quisleu.
1و در سال چهارم داریوش پادشاه واقع شدکه کلام خداوند در روز چهارم ماه نهم که ماه کسلو باشد بر زکریا نازل شد.
2O povo de Betel enviou Sarezer e Regém-Meleque, e os seus homens, para suplicar o favor do SENHOR,
2و اهل بیت ئیل یعنی شراصر و رجم ملک و کسان ایشان فرستاده بودند تا از خداوند مسالت نمایند.
3e para falar aos sacerdotes da casa do SENHOR dos Exércitos e aos profetas, dizendo: “Devo eu chorar no quinto mês, abstendo-me, como tenho feito por tantos anos?”
3و به کاهنانی که در خانه یهوه صبایوت بودند و به انبیا تکلم نموده، گفتند: «آیا در ماه پنجم می‌باید که من گریه کنم و زهد ورزم چنانکه در این سالها کردم؟»
4Então a palavra do SENHOR dos Exércitos veio a mim, dizendo:
4پس یهوه صبایوت به من نازل شده، گفت:
5“Fale a todo o povo da terra e aos sacerdotes, dizendo: 'Quando vocês jejuaram e lamentaram no quinto e no sétimo mês, durante estes setenta anos, foi para mim, realmente para mim, que vocês jejuaram?
5«تمامی قوم زمین و کاهنان را خطاب کرده، بگو: چون در این هفتاد سال در ماه پنجم و ماه هفتم روزه داشتید و نوحه گری نمودید، آیا برای من هرگز روزه می‌داشتید؟
6E quando vocês comem e quando bebem, não é para vocês mesmos que comem e para vocês mesmos que bebem?
6و چون می‌خورید وچون می‌نوشید، آیا به جهت خود نمی خورید وبرای خود نمی نوشید؟
7Não são estas as palavras que o SENHOR proclamou pelos antigos profetas, quando Jerusalém estava habitada e em prosperidade, com as suas cidades ao redor dela, e o Sul e a planície estavam habitados?'”
7آیا کلامی را که خداوندبه واسطه انبیای سلف ندا کرد، هنگامی که اورشلیم مسکون و امن می‌بود و شهرهای مجاورش و جنوب و هامون مسکون می‌بود(نمی دانید)؟»
8A palavra do SENHOR veio a Zacarias, dizendo:
8و کلام خداوند بر زکریا نازل شده، گفت:
9“Assim falou o SENHOR dos Exércitos, dizendo: 'Executem a verdadeira justiça, e mostrem bondade e compaixão cada um para com o seu irmão.
9«یهوه صبایوت امر فرموده، چنین می‌گوید: براستی داوری نمایید و با یکدیگر احسان و لطف معمول دارید.
10Não oprimam a viúva, o órfão, o estrangeiro, nem o pobre; e que nenhum de vocês planeje o mal contra o seu irmão em seu coração.'
10و بر بیوه‌زنان و یتیمان و غریبان و فقیران ظلم منمایید و در دلهای خود بر یکدیگر بدی میندیشید.
11Mas eles se recusaram a ouvir, viraram as costas, e taparam os ouvidos para não ouvir.
11اما ایشان از گوش گرفتن ابا نمودند و سرکشی کرده، گوشهای خودرا از شنیدن سنگین ساختند.
12Sim, eles tornaram os seus corações duros como pederneira, para que não ouvissem a lei e as palavras que o SENHOR dos Exércitos tinha enviado pelo seu Espírito, por meio dos antigos profetas. Por isso veio grande ira da parte do SENHOR dos Exércitos.
12بلکه دلهای خویش را (مثل ) الماس سخت نمودند تاشریعت و کلامی را که یهوه صبایوت به روح خود به واسطه انبیای سلف فرستاده بود نشنوند، بنابراین خشم عظیمی از جانب یهوه صبایوت صادر شد.
13Aconteceu que, assim como ele chamou e eles se recusaram a ouvir, assim eles chamarão e eu não ouvirei”, disse o SENHOR dos Exércitos;
13پس واقع خواهد شد چنانکه او نداکرد و ایشان نشنیدند، همچنان یهوه صبایوت می‌گوید ایشان فریاد خواهند برآورد و من نخواهم شنید.
14“mas eu os espalharei com um redemoinho entre todas as nações que eles não conheceram. Assim a terra ficou desolada atrás deles, de modo que ninguém passava por ela nem retornava; pois eles tornaram desolada a terra aprazível.”
14و ایشان را بر روی تمامی امت هایی که نشناخته بودند، به گردباد پراکنده خواهم ساخت و زمین در عقب ایشان چنان ویران خواهد شد که کسی در آن عبور و ترددنخواهد کرد پس زمین مرغوب را ویران ساخته‌اند.»
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.