Cantares de Salomão 5
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic script
1Eu vim ao meu jardim, minha irmã, minha noiva. Colhi a minha mirra com a minha especiaria; Comi o meu favo com o meu mel; Bebi o meu vinho com o meu leite. Comam, amigos! Bebam, sim, bebam fartamente, amados.
1Еу интру ын грэдина мя, соро мирясо, ымь кулег смирна ку миресмеле меле, ымь мэнынк фагуреле де мьере ку мьеря мя, ымь бяу винул ку лаптеле меу… – Мынкаць, приетень, бець ши ымбэтаци-вэ де драгосте! –
2Eu dormia, mas o meu coração estava desperto. É a voz do meu amado que bate: “Abra para mim, minha irmã, meu amor, minha pomba, minha imaculada; pois a minha cabeça está coberta de orvalho, e o meu cabelo com a umidade da noite.”
2Адормисем, дар инима ымь вегя… Есте гласул пряюбитулуй меу, каре бате: „Дескиде-мь, соро, скумпо, порумбицо, неприхэнито! Кэч капул ымь есте плин де роуэ, кырлионций ымь сунт плинь де пикурий нопций.” –
3Já tirei a minha túnica. Acaso devo vesti-la? Já lavei os meus pés. Acaso devo sujá-los?
3„Мь-ам скос хайна. Кум сэ мэ ымбрак ярэшь? Мь-ам спэлат пичоареле. Кум сэ ле мурдэреск ярэшь?”
4O meu amado colocou a mão pela abertura da tranca. Meu coração estremeceu por ele.
4Дар юбитул меу а вырыт мына пе гаура зэворулуй ши мь-а фост милэ де ел атунч.
5Eu me levantei para abrir para o meu amado. Minhas mãos gotejavam mirra, meus dedos, mirra líquida, nas maçanetas da fechadura.
5М-ам скулат сэ дескид юбитулуй меу, ын тимп че де пе мыниле меле пикура смирнэ ши де пе деӂетеле меле пикура чя май алясэ смирнэ пе мынерул зэворулуй.
6Eu abri para o meu amado; mas o meu amado havia se retirado e ido embora. Meu coração desfaleceu quando ele falou. Eu o procurei, mas não o encontrei. Eu o chamei, mas ele não respondeu.
6Ам дескис юбитулуй меу, дар юбитул меу плекасе, се фэкусе невэзут. Ыннебуням кынд ымь ворбя. Л-ам кэутат, дар ну л-ам гэсит; л-ам стригат, дар ну мь-а рэспунс.
7Os guardas que rondam a cidade me encontraram. Eles me espancaram. Eles me feriram. Os guardas das muralhas tiraram o meu manto.
7Пэзиторий каре дау окол четэций м-ау ынтылнит, м-ау бэтут, м-ау рэнит; мь-ау луат марама стрэжерий де пе зидурь.
8Eu as conjuro, filhas de Jerusalém, Se encontrarem o meu amado, que digam a ele que estou desfalecendo de amor.
8Вэ рог фербинте, фийче але Иерусалимулуй, дакэ гэсиць пе юбитул меу, че-й вець спуне?… Кэ сунт болнавэ де драгосте! –
9Em que o seu amado é melhor do que outro amado, ó mais bela das mulheres? Em que o seu amado é melhor do que outro amado, para que você nos conjure assim?
9Че аре юбитул тэу май мулт декыт алтул, о, чя май фрумоасэ динтре фемей? Че аре юбитул тэу май мулт декыт алтул, де не роӂь аша де фербинте? –
10O meu amado é branco e corado. O melhor entre dez mil.
10Юбитул меу есте алб ши румен, деосебинду-се дин зече мий.
11Sua cabeça é como o ouro mais puro. Seus cabelos são ondulados, negros como o corvo.
11Капул луй есте о кунунэ де аур курат, плетеле луй ка ниште валурь сунт негре кум е корбул.
12Seus olhos são como pombas junto aos ribeiros de águas, lavados em leite, engastados como joias.
12Окий луй сунт ка ниште порумбей пе марӂиня извоарелор, скэлдаць ын лапте ши одихнинду-се ын фаца луй плинэ.
13Suas faces são como um canteiro de especiarias, com torres de perfumes. Seus lábios são como lírios, gotejando mirra líquida.
13Ображий луй сунт ка ниште стратурь де миресме, ын каре креск садурь мироситоаре; бузеле луй сунт ниште кринь, дин каре курӂе чя май алясэ смирнэ.
14Suas mãos são como anéis de ouro engastados com berilo. Seu corpo é como uma obra de marfim, coberta de safiras.
14Мыниле луй сунт ниште инеле де аур, ферекате ку петре де крисолит; трупул луй есте ун кип де филдеш луструит, акоперит ку петре де сафир;
15Suas pernas são como colunas de mármore, firmadas em bases de ouro puro. Sua aparência é como o Líbano, excelente como os cedros.
15пичоареле луй сунт ниште стылпь де мармурэ албэ, ашезаць пе ниште темелий де аур курат. Ынфэцишаря луй есте ка Либанул, паре ун тынэр алес ка чедрий.
16Sua boca é doçura; sim, ele é totalmente desejável. Este é o meu amado, e este é o meu amigo, filhas de Jerusalém.
16Черул гурий луй есте нумай дулчацэ ши тоатэ фиинца луй есте плинэ де фармек. Аша есте юбитул меу, аша есте скумпул меу, фийче але Иерусалимулуй! –
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.