Rute 2
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic script
1Noemi tinha um parente de seu marido, um homem muito rico, da família de Elimeleque, e o seu nome era Boaz.
1Наоми авя о рудэ дупэ бэрбат. Ачеста ера ун ом фоарте богат, дин фамилия луй Елимелек, ши се нумя Боаз.
2Rute, a moabita, disse a Noemi: “Deixe-me ir ao campo, e apanhar espigas atrás daquele a cujos olhos eu encontrar favor.” Ela lhe disse: “Vá, minha filha.”
2Рут, Моабита, а зис кэтре Наоми: „Ласэ-мэ, те рог, сэ мэ дук сэ стрынг спиче де пе кымпул ачелуя ынаинтя кэруя вой кэпэта тречере.” Еа й-а рэспунс: „Ду-те, фийка мя.”
3Ela foi, chegou e começou a apanhar espigas no campo atrás dos ceifeiros; e por acaso ela chegou à parte do campo que pertencia a Boaz, que era da família de Elimeleque.
3Еа с-а дус ынтр-ун огор сэ стрынгэ спиче пе урма сечерэторилор. Ши с-а ынтымплат кэ огорул ачела ера ал луй Боаз, каре ера дин фамилия луй Елимелек.
4Eis que Boaz veio de Belém e disse aos ceifeiros: “Que o SENHOR esteja com vocês.” Eles lhe responderam: “Que o SENHOR o abençoe.”
4Ши ятэ кэ Боаз а венит дин Бетлеем ши а зис сечерэторилор: „Домнул сэ фие ку вой!” Ей й-ау рэспунс: „Домнул сэ те бинекувынтезе!”
5Então Boaz perguntou ao seu servo que estava encarregado dos ceifeiros: “De quem é esta jovem?”
5Ши Боаз а зис служиторулуй ынсэрчинат ку привегеря сечерэторилор: „А куй есте тынэра ачаста?”
6O servo que estava encarregado dos ceifeiros respondeu: “É a jovem moabita que voltou com Noemi das terras de Moabe.
6Служиторул ынсэрчинат ку привегеря сечерэторилор а рэспунс: „Есте о тынэрэ моабитэ, каре с-а ынторс ку Наоми дин цара Моабулуй.
7Ela disse: ‘Por favor, deixe-me apanhar e juntar espigas entre os feixes, atrás dos ceifeiros.’ Assim ela veio e tem continuado desde a manhã até agora, exceto por um pouco de descanso no abrigo.”
7Еа а зис: ‘Дэ-мь вое сэ стрынг ши сэ кулег спиче динтре снопь, рэмасе пе урма сечерэторилор.’ Ши де азь-диминяцэ, де кынд а венит, а стат ын пичоаре пынэ акум ши ну с-а одихнит декыт о клипэ ын касэ.”
8Então Boaz disse a Rute: “Ouça, minha filha. Não vá apanhar espigas em outro campo, nem saia daqui, mas fique aqui, perto das minhas servas.
8Боаз а зис кэтре Рут: „Аскултэ, фийкэ, сэ ну те дучь сэ кулеӂь спиче ын алт огор; сэ ну те депэртезь де аич ши рэмый ку служничеле меле.
9Mantenha os seus olhos no campo em que eles estão ceifando e vá atrás delas. Não ordenei aos jovens que não toquem em você? Quando tiver sede, vá às vasilhas e beba da água que os jovens tiraram.”
9Уйтэ-те унде вор сечера пе кымп ши ду-те дупэ еле. Ам порунчит слуӂилор меле сэ ну се атингэ де тине. Ши кынд ыць ва фи сете, сэ те дучь ла васе ши сэ бей дин че вор скоате слуӂиле.”
10Então ela se prostrou com o rosto em terra, e lhe disse: “Por que encontrei favor aos seus olhos, para que se importe comigo, visto que sou estrangeira?”
10Атунч, еа с-а арункат ку фаца ла пэмынт ши й-а зис: „Кум ам кэпэтат еу тречере ынаинтя та, ка сэ те ынгрижешть де мине, о стрэинэ?”
11Boaz lhe respondeu: “Contaram-me tudo o que você tem feito pela sua sogra desde a morte de seu marido, e como você deixou o seu pai, a sua mãe e a terra do seu nascimento, e veio para um povo que antes não conhecia.
11Боаз й-а рэспунс: „Ми с-а спус тот че ай фэкут пентру соакрэ-та де ла моартя бэрбатулуй тэу ши кум ай пэрэсит пе татэл тэу ши пе мама та ши цара ын каре те-ай нэскут, ка сэ мерӂь ла ун попор пе каре ну-л куноштяй май ынаинте.
12Que o SENHOR recompense o seu trabalho, e que lhe seja dada uma recompensa completa da parte do SENHOR, o Deus de Israel, sob cujas asas você veio buscar refúgio.”
12Домнул сэ-ць рэсплэтяскэ че ай фэкут ши плата сэ-ць фие деплинэ дин партя Домнулуй Думнезеулуй луй Исраел, суб але кэруй арипь ай венит сэ те адэпостешть!”
13Então ela disse: “Que eu encontre favor aos seus olhos, meu senhor, porque o senhor me consolou e porque falou com bondade à sua serva, embora eu não seja nem como uma de suas servas.”
13Ши еа а зис: „О! сэ капэт тречере ынаинтя та, домнул меу! Кэч ту м-ай мынгыят ши ворбеле тале ау мерс ла инима служничей тале. Ши тотушь еу ну сунт нич мэкар ка уна дин служничеле тале.”
14Na hora da refeição, Boaz lhe disse: “Venha cá, coma um pouco de pão e molhe o seu pedaço no vinagre.” Ela se sentou ao lado dos ceifeiros, e ele lhe ofereceu grãos tostados. Ela comeu, ficou satisfeita e ainda sobrou.
14Ла время прынзулуй, Боаз а зис кэтре Рут: „Апропие-те, мэнынкэ пыне ши ынмоае-ць буката ын оцет.” Еа а шезут лынгэ сечерэторь. Й-ау дат грэунце прэжите, а мынкат ши с-а сэтурат ши че а рэмас а стрынс.
15Quando ela se levantou para apanhar espigas, Boaz deu ordens aos seus jovens, dizendo: “Deixem-na apanhar espigas até mesmo entre os feixes, e não a repreendam.
15Апой с-а скулат сэ кулягэ спиче. Боаз а дат урмэтоаря порункэ служиторилор сэй: „Лэсаць-о сэ кулягэ спиче ши ынтре снопь ши сэ н-о оприць;
16Tirem também algumas espigas dos feixes para ela, e deixem-nas cair. Deixem-na apanhar, e não a repreendam.”
16ши кяр вой сэ-й скоатець дин снопь кытева спиче, с-о лэсаць сэ кулягэ спиче ши сэ н-о ынфрунтаць.”
17Assim ela apanhou espigas no campo até a tarde; e debulhou o que havia apanhado, e deu quase um efa de cevada.
17Еа а кулес спиче де пе кымп пынэ сяра ши а бэтут че кулесесе. А ешит апроапе о ефэ де орз.
18Ela o pegou e foi para a cidade. Então a sua sogra viu o que ela havia apanhado; e ela trouxe e lhe deu o que havia sobrado depois de ter comido o suficiente.
18А луат-о ши а интрат ын четате ши соакрэ-са а вэзут че кулесесе. Рут а скос ши рэмэшицеле де ла прынз ши и ле-а дат.
19A sua sogra lhe perguntou: “Onde você apanhou espigas hoje? Onde você trabalhou? Bendito seja aquele que se importou com você.” Ela contou à sua sogra com quem havia trabalhado: “O nome do homem com quem trabalhei hoje é Boaz.”
19Соакрэ-са й-а зис: „Унде ай кулес астэзь спиче ши унде ай мунчит? Бинекувынтат сэ фие чел че с-а ынгрижит де тине!” Ши Рут а спус соакрей сале ла чине мунчисе: „Омул ла каре ам мунчит азь”, а зис еа, „се нумеште Боаз.”
20Noemi disse à sua nora: “Que ele seja abençoado pelo SENHOR, que não retirou a sua bondade dos vivos e dos mortos.” E Noemi lhe acrescentou: “O homem é nosso parente próximo, um dos nossos resgatadores.”
20Наоми а зис нурорий сале: „Сэ фие бинекувынтат де Домнул, каре есте плин де ындураре пентру чей вий, кум а фост ши пентру чей че ау мурит. Омул ачеста есте рудэ ку ной”, й-а май спус Наоми, „есте дин чей че ау дрепт де рэскумпэраре асупра ноастрэ.”
21Rute, a moabita, disse: “Ele também me disse: ‘Você deve ficar perto dos meus jovens até que eles terminem toda a minha colheita.’”
21Рут, Моабита, а адэугат: „Ел мь-а май зис: ‘Рэмый ку слуӂиле меле, пынэ вор испрэви де сечерат.’”
22Noemi disse a Rute, sua nora: “É bom, minha filha, que você saia com as servas dele, para que não a incomodem em outro campo.”
22Ши Наоми а зис кэтре норэ-са Рут: „Есте бине, фийка мя, сэ ешь ку служничеле луй ши сэ ну те ынтылняскэ чинева ын алт огор.”
23Assim, ela ficou perto das servas de Boaz, apanhando espigas até o fim da colheita da cevada e da colheita do trigo; e ela continuou morando com a sua sogra.
23Еа с-а цинут дар де служничеле луй Боаз, ка сэ кулягэ спиче, пынэ ла сфыршитул сечератулуй орзурилор ши сечератулуй грыулуй. Ши локуя ку соакрэ-са.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.