Neemias 6
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Tongan Bible, Revised West Version
1Ora, quando foi relatado a Sambalate, a Tobias, a Gesém, o árabe, e ao restante dos nossos inimigos que eu tinha edificado o muro, e que não havia restado nenhuma brecha nele (embora até aquele tempo eu não tivesse colocado as portas nos portões),
1Pea ʻi he fanongo ʻe Sanipalate, mo Topaia, mo Kesemi ko e ʻAlepea, mo hono toe ʻo homau fili, kuo u langaʻi ʻae ʻā maka; pea naʻe ʻikai ha ava ʻoku toe; (ka ʻi he kuonga ko ia naʻe teʻeki ai te u fokotuʻu hake ʻae ngaahi matapā laupapa ki he ngaahi hūʻanga): naʻe hoko ai ʻo pehē:
2Sambalate e Gesém enviaram-me uma mensagem, dizendo: “Venha! Vamos nos encontrar em uma das aldeias na planície de Ono.” Mas eles tinham a intenção de me fazer mal.
2Naʻe fekau ʻe Sanipalate mo Kesemi kiate au, ʻo pehē, “Haʻu, ketau fakataha ʻi he potu kakai ʻe taha ʻi he toafa ʻo Ono.” Ka naʻa nau fifili ke fai ha kovi kiate au.
3Eu lhes enviei mensageiros, dizendo: “Estou realizando uma grande obra, de modo que não posso descer. Por que a obra pararia enquanto eu a deixo e desço até vocês?”
3Pea ne u fekau ʻae kau talafekau kiate kinautolu, ʻo pehē, “ʻOku ou fai ʻae ngāue ʻoku lahi, ko ia ʻoku ʻikai te u faʻa ʻalu hifo: koeʻumaʻā ʻa ʻeku tuku ʻae ngāue, ʻi he liʻaki ia, pea ʻalu hifo ai kiate kimoutolu?”
4Eles me enviaram mensagens como esta quatro vezes; e eu lhes respondi da mesma maneira.
4Ka naʻa nau fekau pehē kiate au, ʻo liunga fā; pea ne u talia ʻakinautolu ʻi he anga pe taha:
5Então, pela quinta vez, Sambalate enviou seu servo a mim da mesma maneira, com uma carta aberta na mão,
5Pea naʻe toki fekau pehē ai pe ʻe Sanipalate ʻa ʻene tamaioʻeiki kiate au ko hono liunga nima mo e tohi mafola pe ʻi hono nima;
6na qual estava escrito: “Tem-se ouvido entre as nações, e Gasmu diz o mesmo, que você e os judeus pretendem se rebelar. Por causa disso, você está edificando o muro. E você se tornaria o rei deles, de acordo com essas palavras.
6ʻAia naʻe tuʻu ai ʻae lea ni, “Kuo fakaongo ki he hiteni, pea kuo tala ia ʻe Kasimu, ʻo pehē ko koe mo e kakai Siu ʻoku mou tokanga ke angatuʻu: ko ia ʻoku ke langa ai ʻae ʻā maka, koeʻuhi ke ke hoko ai ko honau tuʻi, ʻo fakatatau ki he ngaahi lea ni.
7Você também constituiu profetas para proclamarem a seu respeito em Jerusalém, dizendo: ‘Há um rei em Judá!’ Ora, isso será relatado ao rei de acordo com estas palavras. Venha agora, portanto, e vamos deliberar juntos.”
7Pea kuo ke fakanofo ʻae kau palōfita, ke nau malangaʻaki koe ʻi Selūsalema, ʻo pehē, ‘ʻOku ai ʻae tuʻi ʻi Siuta: pea ko eni ʻe fakaongo atu ia ki he tuʻi ʻo fakatatau ki he ngaahi lea ni. Ko ia ke ke haʻu, pea ke tau alea ʻo fakakaukau fakataha.’”
8Então eu lhe enviei uma mensagem, dizendo: “Nada disso que você diz está acontecendo; mas você inventa isso do seu próprio coração.”
8Pea ne u fekau kiate ia, ʻo pehē, “ʻOku ʻikai fai ha meʻa hangē ko ia ʻoku ke lau ki ai, ka ʻoku ke fakatupu ia ʻi ho loto ʻoʻou.”
9Pois todos eles tentavam nos intimidar, dizendo: “As mãos deles fraquejarão na obra, e ela não será concluída.” Mas agora, fortalece as minhas mãos.
9He naʻa nau fai kotoa pē ke fakamanavahēʻi ʻakimautolu, ʻo pehē, “ʻE vaivai ai honau nima mei he ngāue, ke ʻoua naʻa fai ia.” Pea ko eni, ʻE ʻOtua , ke ke fakamālohi hoku nima.
10Fui à casa de Semaías, filho de Delaías, filho de Meetabel, que estava recluso em sua casa; e ele disse: “Vamos nos encontrar na casa de Deus, dentro do templo, e fechemos as portas do templo; pois eles virão para matar você. Sim, de noite eles virão para matar você.”
10Hili ia naʻaku ʻalu ki he fale ʻo Simaia ko e foha ʻo Telaia ko e foha ʻe Mihetapeli, ʻaia naʻe nofo fale pe: pea naʻe pehē ʻe ia, “Keta fakataha ʻi he fale ʻoe ʻOtua, ʻi he loto faletapu, pea ke tā tāpuni ʻae ngaahi matapā ʻoe faletapu: he tenau haʻu ke tāmateʻi koe, ʻio, tenau haʻu ʻi he poʻuli ke tāmateʻi koe.”
11Eu respondi: “Um homem como eu deveria fugir? Quem, sendo como eu, entraria no templo para salvar a própria vida? Eu não entrarei.”
11Pea ne u pehē, “He ʻoku lelei ke hola ʻae tangata hangē ko au? Pea ko hai ia, ʻaia kuo hoko ʻo hangē ko au, pea ʻe ʻalu ia ki he faletapu ke hao ai ʻene moʻui? ʻE ʻikai te u ʻalu.”
12Eu percebi, e eis que Deus não o havia enviado, mas ele pronunciou esta profecia contra mim. Tobias e Sambalate o haviam contratado.
12Pea ʻiloange, naʻaku vakai, naʻe ʻikai fekau ia ʻe he ʻOtua: ka naʻa ne fakahā ʻae kikite ni kiate au; koeʻuhi naʻe totongi ia ʻe Topaia mo Sanipalate.
13Ele foi contratado para que eu ficasse com medo, agisse assim e pecasse, e para que eles tivessem motivo para um mau relato, a fim de me difamar.
13Ko e meʻa ia naʻe totongi ai ia, koeʻuhi ke u hoko ʻo manavahē, pea fai pehē, ʻo fai angahala, pea kenau maʻu ai ʻae meʻa ke fakaongo kovi ʻaki, pea koeʻuhi kenau fakakovi ai au.
14“Lembra-te, meu Deus, de Tobias e de Sambalate, de acordo com estas suas obras, e também da profetisa Noadia e do restante dos profetas que tentaram me intimidar.”
14“ʻE hoku ʻOtua, ke ke manatuʻi ʻe koe ʻa Topaia mo Sanipalate ʻo fakatatau ki heʻena ngāue ko eni, pea ki he fefine palōfita ko Noatia, pea mo hono toe ʻoe kau palōfita, ʻaia naʻa nau loto ke fakamanavahēʻi au.”
15Assim, o muro foi concluído no vigésimo quinto dia do mês de elul, em cinquenta e dois dias.
15¶ Pea pehē, naʻe fakaʻosi ʻae ʻā maka ʻi hono uofulu ma nima ʻoe ʻaho ʻoe māhina ko Iluli, ʻi he ʻaho ʻe nimangofulu ma ua
16Quando todos os nossos inimigos souberam disso, todas as nações ao nosso redor ficaram com medo e perderam a sua confiança; pois perceberam que esta obra havia sido realizada pelo nosso Deus.
16Pea naʻe hoko ʻo pehē, ʻi he fanongo ki ai ʻe homau fili kotoa pē, pea mamata ʻe he hiteni kotoa pē naʻe nofo ʻo takatakai ʻiate kimautolu ki he ngaahi meʻa ni, naʻa nau loto vaivai lahi ʻi honau mata: he naʻa nau mamata kuo fai ʻae ngāue ni ʻi homau ʻOtua.
17Além disso, naqueles dias, os nobres de Judá enviaram muitas cartas a Tobias, e as cartas de Tobias chegavam a eles.
17¶ Pea ko eni foki, ʻi he ngaahi ʻaho ko ia naʻe ʻave ʻe he houʻeiki ʻo Siuta ʻae ngaahi tohi kia Topaia, pea naʻe ʻomi ʻae ngaahi tohi ʻa Topaia kiate kinautolu.
18Pois havia muitos em Judá que lhe haviam prestado juramento, porque ele era genro de Secanias, filho de Ará; e seu filho Joanã havia tomado como esposa a filha de Mesulão, filho de Berequias.
18He naʻe ai ʻae tokolahi ʻi Siuta naʻe fuakava kiate ia, he ko e foha ia ʻi he fono kia Sikania ko e foha ʻo ʻAla; pea kuo toʻo ʻe hono foha ko Sohanani ʻae ʻofefine ʻo Mesulami ko e foha ʻo Pelekia.
19Eles também falavam das boas ações dele na minha presença, e relatavam a ele as minhas palavras. E Tobias enviava cartas para me intimidar.
19Pea naʻa nau fakaongo mai kiate au ʻene ngaahi ngāue lelei foki, pea naʻe fakaongo ʻeku ngaahi lea kiate ia. Pea naʻe ʻomi ʻe Topaia ʻae ngaahi tohi ke fakamanavahēʻi ai au.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.