João 9
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Greek New Testament: Byzantine Text (Robinson–Pierpont 2018)
1Ao passar, ele viu um homem cego de nascença.
1και παραγων ειδεν ανθρωπον τυφλον εκ γενετησ
2Seus discípulos lhe perguntaram: “Rabi, quem pecou: este homem ou seus pais, para que nascesse cego?”
2και ηρωτησαν αυτον οι μαθηται αυτου λεγοντεσ ραββι τισ ημαρτεν ουτοσ η οι γονεισ αυτου ινα τυφλοσ γεννηθη
3Jesus respondeu: “Nem este homem pecou nem seus pais; mas isso aconteceu para que as obras de Deus se manifestassem nele.
3απεκριθη ιησουσ ουτε ουτοσ ημαρτεν ουτε οι γονεισ αυτου αλλ ινα φανερωθη τα εργα του θεου εν αυτω
4É necessário que eu faça as obras daquele que me enviou enquanto é dia. A noite vem, quando ninguém pode trabalhar.
4εμε δει εργαζεσθαι τα εργα του πεμψαντοσ με εωσ ημερα εστιν ερχεται νυξ οτε ουδεισ δυναται εργαζεσθαι
5Enquanto estou no mundo, sou a luz do mundo.”
5οταν εν τω κοσμω ω φωσ ειμι του κοσμου
6Depois de dizer isso, ele cuspiu no chão, fez barro com a saliva e passou o barro nos olhos do cego,
6ταυτα ειπων επτυσεν χαμαι και εποιησεν πηλον εκ του πτυσματοσ και επεχρισεν τον πηλον επι τουσ οφθαλμουσ του τυφλου
7e disse-lhe: “Vá, lave-se no tanque de Siloé” (que significa “Enviado”). Então ele foi, lavou-se e voltou vendo.
7και ειπεν αυτω υπαγε νιψαι εισ την κολυμβηθραν του σιλωαμ ο ερμηνευεται απεσταλμενοσ απηλθεν ουν και ενιψατο και ηλθεν βλεπων
8Portanto, os vizinhos e aqueles que antes o viam cego diziam: “Não é este aquele que ficava sentado mendigando?”
8οι ουν γειτονεσ και οι θεωρουντεσ αυτον το προτερον οτι τυφλοσ ην ελεγον ουχ ουτοσ εστιν ο καθημενοσ και προσαιτων
9Uns diziam: “É ele.” Outros diziam: “Ele é parecido com ele.” Ele dizia: “Sou eu.”
9αλλοι ελεγον οτι ουτοσ εστιν αλλοι δε οτι ομοιοσ αυτω εστιν εκεινοσ ελεγεν οτι εγω ειμι
10Então lhe perguntavam: “Como os seus olhos foram abertos?”
10ελεγον ουν αυτω πωσ ανεωχθησαν σου οι οφθαλμοι
11Ele respondeu: “Um homem chamado Jesus fez barro e passou nos meus olhos e me disse: ‘Vá ao tanque de Siloé e lave-se.’ Então eu fui, lavei-me e voltei a enxergar.”
11απεκριθη εκεινοσ και ειπεν ανθρωποσ λεγομενοσ ιησουσ πηλον εποιησεν και επεχρισεν μου τουσ οφθαλμουσ και ειπεν μοι υπαγε εισ την κολυμβηθραν του σιλωαμ και νιψαι απελθων δε και νιψαμενοσ ανεβλεψα
12Então lhe perguntaram: “Onde ele está?” Ele disse: “Eu não sei.”
12ειπον ουν αυτω που εστιν εκεινοσ λεγει ουκ οιδα
13Levaram aos fariseus aquele que antes era cego.
13αγουσιν αυτον προσ τουσ φαρισαιουσ τον ποτε τυφλον
14Era sábado o dia em que Jesus fez o barro e abriu os olhos dele.
14ην δε σαββατον οτε τον πηλον εποιησεν ο ιησουσ και ανεωξεν αυτου τουσ οφθαλμουσ
15Novamente, os fariseus lhe perguntaram como ele havia passado a enxergar. Ele lhes disse: “Ele colocou barro nos meus olhos, eu me lavei e agora vejo.”
15παλιν ουν ηρωτων αυτον και οι φαρισαιοι πωσ ανεβλεψεν ο δε ειπεν αυτοισ πηλον επεθηκεν μου επι τουσ οφθαλμουσ και ενιψαμην και βλεπω
16Por isso, alguns dos fariseus diziam: “Este homem não é de Deus, porque não guarda o sábado.” Outros diziam: “Como pode um homem pecador fazer tais sinais?” E havia divisão entre eles.
16ελεγον ουν εκ των φαρισαιων τινεσ ουτοσ ο ανθρωποσ ουκ εστιν παρα του θεου οτι το σαββατον ου τηρει αλλοι ελεγον πωσ δυναται ανθρωποσ αμαρτωλοσ τοιαυτα σημεια ποιειν και σχισμα ην εν αυτοισ
17Portanto, perguntaram novamente ao cego: “O que você diz a respeito dele, já que ele abriu os seus olhos?” Ele disse: “Ele é um profeta.”
17λεγουσιν τω τυφλω παλιν συ τι λεγεισ περι αυτου οτι ηνοιξεν σου τουσ οφθαλμουσ ο δε ειπεν οτι προφητησ εστιν
18Os judeus, portanto, não acreditaram que ele tivesse sido cego e passado a enxergar, até que chamaram os pais daquele que havia recebido a visão,
18ουκ επιστευσαν ουν οι ιουδαιοι περι αυτου οτι τυφλοσ ην και ανεβλεψεν εωσ οτου εφωνησαν τουσ γονεισ αυτου του αναβλεψαντοσ
19e lhes perguntaram: “É este o seu filho, o qual vocês dizem que nasceu cego? Como, então, ele enxerga agora?”
19και ηρωτησαν αυτουσ λεγοντεσ ουτοσ εστιν ο υιοσ υμων ον υμεισ λεγετε οτι τυφλοσ εγεννηθη πωσ ουν αρτι βλεπει
20Seus pais lhes responderam: “Sabemos que este é o nosso filho e que nasceu cego;
20απεκριθησαν δε αυτοισ οι γονεισ αυτου και ειπον οιδαμεν οτι ουτοσ εστιν ο υιοσ ημων και οτι τυφλοσ εγεννηθη
21mas como ele agora vê, não sabemos; ou quem abriu os seus olhos, nós não sabemos. Ele é maior de idade. Perguntem a ele. Ele falará por si mesmo.”
21πωσ δε νυν βλεπει ουκ οιδαμεν η τισ ηνοιξεν αυτου τουσ οφθαλμουσ ημεισ ουκ οιδαμεν αυτοσ ηλικιαν εχει αυτον ερωτησατε αυτοσ περι εαυτου λαλησει
22Seus pais disseram essas coisas porque temiam os judeus; pois os judeus já haviam concordado que, se alguém o confessasse como Cristo, seria expulso da sinagoga.
22ταυτα ειπον οι γονεισ αυτου οτι εφοβουντο τουσ ιουδαιουσ ηδη γαρ συνετεθειντο οι ιουδαιοι ινα εαν τισ αυτον ομολογηση χριστον αποσυναγωγοσ γενηται
23Por isso seus pais disseram: “Ele é maior de idade. Perguntem a ele.”
23δια τουτο οι γονεισ αυτου ειπον οτι ηλικιαν εχει αυτον ερωτησατε
24Então chamaram pela segunda vez o homem que fora cego, e lhe disseram: “Dê glória a Deus. Nós sabemos que este homem é pecador.”
24εφωνησαν ουν εκ δευτερου τον ανθρωπον οσ ην τυφλοσ και ειπον αυτω δοσ δοξαν τω θεω ημεισ οιδαμεν οτι ο ανθρωποσ ουτοσ αμαρτωλοσ εστιν
25Ele, portanto, respondeu: “Se ele é pecador, não sei. Uma coisa eu sei: eu era cego e agora vejo.”
25απεκριθη ουν εκεινοσ και ειπεν ει αμαρτωλοσ εστιν ουκ οιδα εν οιδα οτι τυφλοσ ων αρτι βλεπω
26Disseram-lhe novamente: “O que ele fez a você? Como ele abriu os seus olhos?”
26ειπον δε αυτω παλιν τι εποιησεν σοι πωσ ηνοιξεν σου τουσ οφθαλμουσ
27Ele lhes respondeu: “Eu já lhes disse, e vocês não ouviram. Por que querem ouvir outra vez? Por acaso vocês também querem se tornar discípulos dele?”
27απεκριθη αυτοισ ειπον υμιν ηδη και ουκ ηκουσατε τι παλιν θελετε ακουειν μη και υμεισ θελετε αυτου μαθηται γενεσθαι
28Eles o insultaram e disseram: “Você é discípulo dele, mas nós somos discípulos de Moisés.
28ελοιδορησαν αυτον και ειπον συ ει μαθητησ εκεινου ημεισ δε του μωσεωσ εσμεν μαθηται
29Sabemos que Deus falou a Moisés. Mas quanto a este homem, não sabemos de onde ele é.”
29ημεισ οιδαμεν οτι μωση λελαληκεν ο θεοσ τουτον δε ουκ οιδαμεν ποθεν εστιν
30O homem lhes respondeu: “Que coisa impressionante! Vocês não sabem de onde ele é, e no entanto ele abriu os meus olhos.
30απεκριθη ο ανθρωποσ και ειπεν αυτοισ εν γαρ τουτω θαυμαστον εστιν οτι υμεισ ουκ οιδατε ποθεν εστιν και ανεωξεν μου τουσ οφθαλμουσ
31Sabemos que Deus não ouve a pecadores, mas se alguém é adorador de Deus e faz a sua vontade, a esse ele ouve.
31οιδαμεν δε οτι αμαρτωλων ο θεοσ ουκ ακουει αλλ εαν τισ θεοσεβησ η και το θελημα αυτου ποιη τουτου ακουει
32Desde o princípio do mundo, nunca se ouviu falar que alguém tenha aberto os olhos de um cego de nascença.
32εκ του αιωνοσ ουκ ηκουσθη οτι ηνοιξεν τισ οφθαλμουσ τυφλου γεγεννημενου
33Se este homem não fosse de Deus, nada poderia fazer.”
33ει μη ην ουτοσ παρα θεου ουκ ηδυνατο ποιειν ουδεν
34Eles lhe responderam: “Você nasceu completamente em pecados, e quer nos ensinar?” Então o expulsaram.
34απεκριθησαν και ειπον αυτω εν αμαρτιαισ συ εγεννηθησ ολοσ και συ διδασκεισ ημασ και εξεβαλον αυτον εξω
35Jesus ouviu que o haviam expulso e, ao encontrá-lo, disse: “Você crê no Filho de Deus?”
35ηκουσεν ο ιησουσ οτι εξεβαλον αυτον εξω και ευρων αυτον ειπεν αυτω συ πιστευεισ εισ τον υιον του θεου
36Ele respondeu: “Quem é ele, Senhor, para que eu creia nele?”
36απεκριθη εκεινοσ και ειπεν και τισ εστιν κυριε ινα πιστευσω εισ αυτον
37Jesus lhe disse: “Você já o viu, e é ele quem fala com você.”
37ειπεν δε αυτω ο ιησουσ και εωρακασ αυτον και ο λαλων μετα σου εκεινοσ εστιν
38Ele disse: “Senhor, eu creio!” E o adorou.
38ο δε εφη πιστευω κυριε και προσεκυνησεν αυτω
39Jesus disse: “Eu vim a este mundo para juízo, a fim de que os que não veem vejam; e os que veem se tornem cegos.”
39και ειπεν ο ιησουσ εισ κριμα εγω εισ τον κοσμον τουτον ηλθον ινα οι μη βλεποντεσ βλεπωσιν και οι βλεποντεσ τυφλοι γενωνται
40Aqueles dos fariseus que estavam com ele ouviram essas coisas e lhe disseram: “Por acaso nós também somos cegos?”
40και ηκουσαν εκ των φαρισαιων ταυτα οι οντεσ μετ αυτου και ειπον αυτω μη και ημεισ τυφλοι εσμεν
41Jesus lhes disse: “Se vocês fossem cegos, não teriam pecado; mas agora vocês dizem: ‘Nós vemos’. Portanto, o pecado de vocês permanece.
41ειπεν αυτοισ ο ιησουσ ει τυφλοι ητε ουκ αν ειχετε αμαρτιαν νυν δε λεγετε οτι βλεπομεν η ουν αμαρτια υμων μενει
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.