Habacuque 3
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1Uma oração do profeta Habacuque, com música vitoriosa.
1دعای حبقوق نبی بر شجونوت.
2SENHOR, eu ouvi da sua fama. Estou maravilhado com as suas obras, SENHOR. Renove a sua obra no meio dos anos. No meio dos anos, torne-a conhecida. Na ira, lembre-se da misericórdia.
2ای خداوند چون خبر تو را شنیدم ترسان گردیدم. ای خداوند عمل خویش را در میان سالها زنده کن! در میان سالها آن را معروف ساز ودر حین غضب رحمت را بیاد آور.
3Deus veio de Temã, o Santo, do monte Parã. Selá. A sua glória cobriu os céus, e o seu louvor encheu a terra.
3خدا از تیمان آمد و قدوس از جبل فاران، سلاه. جلال اوآسمانها را پوشانید و زمین از تسبیح او مملوگردید.
4O seu esplendor é como o nascer do sol. Raios brilham da sua mão, onde o seu poder está escondido.
4پرتو او مثل نور بود و از دست وی شعاع ساطع گردید. و ستر قوت او در آنجا بود.
5A praga foi adiante dele, e a pestilência seguiu os seus passos.
5پیش روی وی وبا می‌رفت و آتش تب نزد پایهای اومی بود.
6Ele parou, e fez a terra tremer. Ele olhou, e fez as nações tremerem. As antigas montanhas se desmoronaram. As colinas seculares desabaram. Os seus caminhos são eternos.
6او بایستاد و زمین را پیمود. او نظر افکندو امت‌ها را پراکنده ساخت و کوههای ازلی جستند و تلهای ابدی خم شدند. طریق های اوجاودانی است.
7Vi as tendas de Cusã em aflição. As habitações da terra de Midiã tremeram.
7خیمه های کوشان را در بلادیدم. و چادرهای زمین مدیان لرزان شد.
8O SENHOR estava descontente com os rios? A sua ira era contra os rios, ou o seu furor contra o mar, para que montasse nos seus cavalos, nos seus carros de salvação?
8ای خداوند آیا بر نهرها غضب تو افروخته شد یا خشم تو بر نهرها و غیظ تو بر دریا واردآمد، که بر اسبان خود و ارابه های فتح مندی خویش سوار شدی؟
9Você descobriu o seu arco. Convocou as suas flechas juradas. Selá. Você fendeu a terra com rios.
9کمان تو تمام برهنه شد، موافق قسمهایی که در کلام خود برای اسباط خورده‌ای، سلاه. زمین را به نهرها منشق ساختی.
10As montanhas o viram, e tiveram medo. A tempestade de águas passou. O abismo rugiu e ergueu as suas mãos para o alto.
10کوهها تو را دیدند و لرزان گشتند و سیلاب هاجاری شد. لجه آواز خود را داد و دستهای خویش را به بالا برافراشت.
11O sol e a lua pararam no céu à luz das suas flechas enquanto voavam, ao brilho da sua lança reluzente.
11آفتاب و ماه در برجهای خود ایستادند. ازنور تیرهایت و از پرتو نیزه براق تو برفتند.
12Você marchou pela terra com ira. Debulhou as nações com furor.
12باغضب در جهان خرامیدی، و با خشم امت‌ها راپایمال نمودی.
13Você saiu para a salvação do seu povo, para a salvação do seu ungido. Esmagou a cabeça da terra da maldade. Você os desnudou da cabeça aos pés. Selá.
13برای نجات قوم خویش وخلاصی مسیح خود بیرون آمدی. سر را ازخاندان شریران زدی و اساس آن را تا به گردن عریان نمودی، سلاه.
14Traspassou as cabeças dos guerreiros dele com as suas próprias lanças. Eles vieram como um redemoinho para me espalhar, regozijando-se como se fossem devorar o miserável em segredo.
14سر سرداران ایشان را به عصای خودشان مجروح ساختی، حینی که مثل گردباد آمدند تامرا پراکنده سازند. خوشی ایشان در این بود که مسکینان را در خفیه ببلعند.
15Você pisou o mar com os seus cavalos, agitando as águas poderosas.
15با اسبان خود بردریا و بر انبوه آبهای بسیار خرامیدی.
16Eu ouvi, e o meu corpo tremeu. Os meus lábios tremeram ao som da voz. A podridão entra nos meus ossos, e eu tremo no meu lugar, porque devo esperar em silêncio pelo dia da angústia, pela subida do povo que nos invade.
16چون شنیدم احشایم بلرزید و از آواز آن لبهایم بجنبید، و پوسیدگی به استخوانهایم داخل شده، در جای خود لرزیدم، که در روز تنگی استراحت یابم هنگامی که آن که قوم را ذلیل خواهدساخت، بر ایشان حمله آورد.
17Pois ainda que a figueira não floresça, nem haja fruto nas videiras, o trabalho da oliveira falhe, os campos não produzam alimento, os rebanhos sejam cortados do aprisco, e não haja gado nos currais,
17اگرچه انجیر شکوفه نیاورد و میوه در موهایافت نشود و حاصل زیتون ضایع گردد ومزرعه‌ها آذوقه ندهد، و گله‌ها از آغل منقطع شودو رمه‌ها در طویله‌ها نباشد،
18ainda assim eu me alegrarei no SENHOR. Eu exultarei no Deus da minha salvação!
18لیکن من درخداوند شادمان خواهم شد و در خدای نجات خویش وجد خواهم نمود.
19DEUS, o Senhor, é a minha força. Ele faz os meus pés como os pés da corça, e me permite andar em lugares altos. Para o diretor de música, nos meus instrumentos de corda.
19یهوه خداوندقوت من است و پایهایم را مثل پایهای آهومی گرداند و مرا بر مکان های بلندم خرامان خواهد ساخت. برای سالار مغنیان بر ذوات اوتار.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.