Ezequiel
Chapter 33
Bíblia Portuguesa Mundia…
vs Baibala Hemolele (…
Aa
Text size
Line width
Verse numbers
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Baibala Hemolele (Hawaiian Bible, 1868 revision)
1A palavra do SENHOR veio a mim, dizendo:
1HIKI mai la ka olelo a Iehova ia'u, i mai la,
2“Filho do homem, fale aos filhos do seu povo, e diga-lhes: ‘Quando eu trouxer a espada sobre uma terra, e o povo da terra tomar um homem dentre eles, e o colocar como sua atalaia,
2E ke keiki a ke kanaka, e olelo aku i na keiki o kou poe kanaka, ei aku ia lakou, O ka aina, ina lawe au i ka pahikaua maluna ona, a lawe na kanaka o ka aina i ke kanaka o ko lakou mau palena, a e hooku ia ia i kiai no lakou;
3se, quando ele vir a espada vindo sobre a terra, ele tocar a trombeta e avisar o povo,
3Aia ike ia i ka pahikaua e hele mai ana maluna o ka aina, ina e pupuhi oia i ka pu e ao aku i kanaka;
4então todo aquele que ouvir o som da trombeta e não der atenção ao aviso, se a espada vier e o levar, o seu sangue estará sobre a sua própria cabeça.
4Alaila, o ka mea lohe i ke kani ana o ka pu, aole hoi i malama i ke ao ana; a ina hele mai ka pahikaua, a lawe aku ia ia, aia no kona koko maluna o kona poo iho.
5Ele ouviu o som da trombeta e não deu atenção ao aviso. O seu sangue estará sobre ele; mas, se ele tivesse dado atenção ao aviso, teria livrado a sua alma.
5O ke kani ana o ka pu kana i lohe ai, aka, aole ia i malama i ke ao ana; aia maluna ona iho hoi kona koko: aka, o ka mea malama i ke ao ana, e hoopakele oia i kona ola iho.
6Mas se a atalaia vir a espada vindo e não tocar a trombeta, e o povo não for avisado, e a espada vier e levar qualquer pessoa dentre eles, este é levado na sua iniquidade, mas o seu sangue eu cobrarei da mão da atalaia.’
6Aka, ina ike ke kiai i ka hele ana mai o ka pahikaua, aole hoi pupuhi i ka pu, aole hoi e aoia na kanaka; a hele mai ka pahikaua, a e lawe aku i kekahi maiwaena aku o lakou, ua laweia'ku oia maloko o kona hewa; aka, e kii aku au i kona koko ma ka lima o ke kiai.
7“Portanto, você, filho do homem, eu o coloquei como atalaia para a casa de Israel. Portanto, ouça a palavra da minha boca, e dê-lhes avisos da minha parte.
7Pela no oe, e ke keiki a ke kanaka, ua hooku au ia oe i kiai no ka ohana a Iseraela; nolaila e hoolohe oe i ka olelo ma ko'u waha, a e ao aku ia lakou na'u aku no.
8Quando eu disser ao ímpio: ‘Ó ímpio, você certamente morrerá’, e você não falar para avisar o ímpio do seu caminho, aquele ímpio morrerá na sua iniquidade, mas o seu sangue eu cobrarei da sua mão.
8Aia olelo au i ke kanaka hewa, E ke kanaka hewa, e make io no oe; ina aole oe e olelo aku e ao aku i ua kanaka la no kona aoao, e make no ia kanaka hewa maloko o kona hewa; aka, e kii aku no au i kona koko ma kou lima.
9No entanto, se você avisar o ímpio do seu caminho para que se desvie dele, e ele não se desviar do seu caminho; ele morrerá na sua iniquidade, mas você terá livrado a sua alma.
9Aka, ina e ao aku oe i ka mea hewa no kona aoao, aole hoi i huli mai, mai koua aoao mai, e make no ia iloko o kona hewa; aka, ua hoopakele oe i kou uhane iho.
10“Você, filho do homem, diga à casa de Israel: ‘Vocês dizem isto: “Nossas transgressões e nossos pecados estão sobre nós, e nós definhamos neles. Como então podemos viver?”’
10A o oe, e ke keiki a ke kanaka, e olelo aku oe i ka ohana a Iseraela, Ke olelo nei oukou, i ka i ana, Ina eia maluna o kakou ko kakou mau hala a me ko kakou mau hewa, a olala ae kakou maloko oia mau mea, pehea la hoi kakou e ola'i?
11Diga-lhes: ‘“Tão certo como eu vivo”, diz o Senhor DEUS, “não tenho prazer na morte do ímpio, mas sim em que o ímpio se desvie do seu caminho e viva. Desviem-se, desviem-se dos seus maus caminhos! Pois, por que vocês morreriam, ó casa de Israel?”’
11E olelo aku ia lakou, Ma ko'u ola ana, wahi a Iehova ka Haku, aohe o'u oluolu i ka make ana o ka mea hewa; aka hoi, e huli mai ka mea hewa, mai kona aoao mai, a e ola ia; e huli mai, e huli mai oukou mai ko oukou mau aoao hewa mai; no ke aha la oukou e make ai, e ka ohana a Iseraela?
12“Você, filho do homem, diga aos filhos do seu povo: ‘A justiça do justo não o livrará no dia da sua desobediência. E quanto à impiedade do ímpio, ele não cairá por causa dela no dia em que se desviar da sua impiedade; nem o que é justo poderá viver pela sua justiça no dia em que pecar.
12Nolaila, e ke keiki a ke kanaka, e olelo aku i na keiki a kou poe kanaka, Aole ka pono o ka mea pono e hoopakele ia ia i ka la e hewa ai ia: a o ka hewa o ka mea hewa, aole oia e haule ilaila i ka la e huli ai oia mai kona hewa mai: aole hoi e hiki i ka mea pono ke ola nona, i kona la e hana hewa ai.
13Quando eu disser ao justo que ele certamente viverá, se ele confiar na sua justiça e cometer iniquidade, nenhum dos seus atos de justiça será lembrado; mas ele morrerá na sua iniquidade que cometeu.
13Aia olelo aku au i ka mea pono, e ola io no ia; ina e hilinai oia ma kona pono iho, a hana hewa hoi, e pau no kona pono i ka hoomanao ole ia; aka, no kona hewa ana i hana'i, e make ai no ia.
14Novamente, quando eu disser ao ímpio: “Você certamente morrerá”, se ele se desviar do seu pecado e fizer o que é lícito e justo,
14A i ka wa e olelo aku ai au i ka mea hewa, E make io no oe; ina e huli mai ia, mai kona hewa mai, a hana hoi i ka mea pono a me ka pololei;
15se o ímpio restituir o penhor, devolver o que havia tomado por roubo, andar nos estatutos da vida, não cometendo iniquidade, ele certamente viverá. Ele não morrerá.
15Ina e hoihoi aku ka mea hewa i ka waiwai kaohi a ka aie, a ua hoihoi aku hoi i ka waiwai ana i lawe wale ai, a ua hele hoi ma na kanawai e ola'i, me ka hana hewa ole; e ola io no ia, aole ia e make.
16Nenhum dos seus pecados que cometeu será lembrado contra ele. Ele fez o que é lícito e justo. Ele certamente viverá.
16Aole loa ka hewa ana i hana'i e haiia'ku ia ia; ua hana oia i ka mea pono a me ka pololei, e ola io no ia.
17“‘Ainda assim, os filhos do seu povo dizem: “O caminho do Senhor não é justo”; mas quanto a eles, o caminho deles é que não é justo.
17Aka, ke olelo nei na keiki o kou poe kanaka, Aole kaulike na aoao o ka Haku; aka, o lakou, aole kaulike ko lakou aoao.
18Quando o justo se desviar da sua justiça e cometer iniquidade, ele morrerá nela.
18A huli ae ka mea pono mai kona pono ae, a hana ma ka hewa, e make no hoi ia malaila.
19Quando o ímpio se desviar da sua impiedade e fizer o que é lícito e justo, ele viverá por isso.
19A huli ae ka mea hewa mai kona hewa ae, a hana hoi i ka mea pono a me ka pololei, e ola no ia malaila.
20Contudo, vocês dizem: “O caminho do Senhor não é justo.” Ó casa de Israel, eu julgarei cada um de vocês segundo os seus caminhos.’”
20Aka, ke olelo nei oukou, Aole kaulike na aoao o ka Haku. E hooponopono aku au ia oukou, kela kanaka keia kanaka, e like me kona aoao, e ka ohana a Iseraela.
21No décimo segundo ano do nosso cativeiro, no décimo mês, no quinto dia do mês, um que havia escapado de Jerusalém veio a mim, dizendo: “A cidade foi derrotada!”
21Eia keia, i ka umikumamalua o ka makahiki o ko kakou pio ana, i ka malama umi, i ka la alima o ka malama, hele mai io'u nei kekahi i pakele, mai Ierusalema mai, i mai la, Ua pepehiia ke kulanakauhale.
22Ora, a mão do SENHOR esteve sobre mim à tarde, antes que viesse aquele que havia escapado; e ele havia aberto a minha boca até que ele veio a mim pela manhã; e a minha boca se abriu, e eu não estava mais mudo.
22A ua kau mai ka lima o Iehova maluna o'u i ke ahiahi mamua o ka hiki ana mai io'u nei o ka mea i pakele; a ua wehe mai i kuu waha, a hiki mai ia i ke kakahiaka; a ua weheia kuu waha, aole au i leopaa hou aku.
23A palavra do SENHOR veio a mim, dizendo:
23Alaila, hiki mai ka olelo a Iehova ia'u, i mai la,
24“Filho do homem, aqueles que habitam os lugares desertos na terra de Israel falam, dizendo: ‘Abraão era um só, e ele herdou a terra; mas nós somos muitos. A terra nos é dada por herança.’
24E ke keiki a ke kanaka, o ka poe i noho ma keia mau wahi neoneo o ka aina o ka Iseraela, ke olelo nei lakou, i ka i ana, Hookahi no o Aberahama, a ua ili ka aina ia ia; a he nui no hoi kakou, a ua haawi mai ka aina no kakou i waiwai ili.
25Portanto, diga-lhes: ‘Assim diz o Senhor DEUS: “Vocês comem carne com o sangue, e levantam os seus olhos para os seus ídolos, e derramam sangue. Então vocês deveriam possuir a terra?
25Nolaila, e olelo aku ia lakou, Ke i mai nei Iehova ka Haku, Ua ai oukou me ke koko, a ua leha ae i ko oukou mau maka i ko oukou poe akuakii, a ua hookahe i ke koko; e loaa anei ia oukou ka aina?
26Vocês se apoiam na sua espada, cometem abominação, e cada um de vocês contamina a mulher do seu próximo. Então vocês deveriam possuir a terra?”’
26Ke ku nei oukou maluna o ka oukou pahikaua, ke hana nei oukou i ka mea inainaia; ke hoohaumia nei oukou, kela kanaka keia kanaka, i ka wahine a kona hoalauna; e loaa anei ia oukou ka aina?
27“Você lhes dirá: ‘Assim diz o Senhor DEUS: “Tão certo como eu vivo, certamente aqueles que estão nos lugares desertos cairão à espada. Eu darei quem estiver em campo aberto aos animais para ser devorado, e aqueles que estão nas fortalezas e nas cavernas morrerão de peste.
27Penei e olelo aku ai ia lakou, Ke i mai nei Iehova ka Haku penei; Ma ko'u ola ana, o ka poe ma na wahi neoneo, e haule lakou i ka pahikaua, a o ka mea ma ke kula mawaho ka'u e haawi aku ai i na holoholona hihiu, e pau ai i ka aiia; a o ka poe maloko o na pakaua a me na ana, e make no lakou i ka mai ahulau.
28Eu farei da terra uma desolação e um espanto. O orgulho do seu poder cessará. Os montes de Israel ficarão desolados, de modo que ninguém passará por eles.
28E haawi au i ka aina i neoneo loa, a e oki ka hanohano o kona ikaika; a e neoneo no hoi na mauna o ka Iseraela, aole mea e hele ae mawaena.
29Então eles saberão que eu sou o SENHOR, quando eu tiver feito da terra uma desolação e um espanto por causa de todas as suas abominações que cometeram.”’
29Alaila e ike lakou owau no Iehova, aia haawi au i ka aina i neoneo loa, no na mea inainaia a lakou i hana'i.
30“Quanto a você, filho do homem, os filhos do seu povo falam de você junto aos muros e nas portas das casas, e falam uns com os outros, cada um com o seu irmão, dizendo: ‘Por favor, venham e ouçam qual é a palavra que procede do SENHOR.’
30A o oe, e ke keiki a ke kanaka, ke kamailio ku e nei na keiki a kou poe kanaka ia oe, ma na paia, a ma na puka o na hale, a ua olelo kekahi i kekahi, kela mea keia mea i kona hoahanau, e i ana, E hele mai oukou, ea, a e hoolohe i ka olelo i hiki mai, mai Iehova mai.
31Eles vêm a você como o povo vem, e se assentam diante de você como o meu povo, e ouvem as suas palavras, mas não as praticam; pois com a boca demonstram muito amor, mas o coração deles vai atrás do seu próprio lucro.
31A ua hele lakou iou la, e like me ka hele ana o kanaka, a ua noho lakou imua ou e like me ko'u poe kanaka, a ua lohe lakou i kau mau olelo, aole hoi lakou e malama aku ia; no ka mea, me ko lakou waha, ua hoike lakou i ke aloha nui. aka, me ko lakou naau, ua hahai lakou mamuli o ko lakou makee waiwai.
32Eis que você é para eles como uma canção muito bela de quem tem uma voz agradável, e sabe tocar bem um instrumento; pois eles ouvem as suas palavras, mas não as praticam.
32Ua lilo oe ia lakou me he mele makemakeia la a ka mea leo oluolu a e hiki ia ia ke hula pono ma ka mea kani; no ka mea, ua lohe lakou i kau mau olelo, aole nae lakou e hana malaila.
33“Quando isso acontecer — eis que está chegando — então eles saberão que houve um profeta no meio deles.”
33Aia hiki mai keia mea; aia hoi, e hiki mai no ia, alaila e ike no lakou, he kanla ka iwaena o lakou.

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.