Ezequiel
Chapter 21
Bíblia Portuguesa Mundia…
vs Asang Khongca Bibl…
Aa
Text size
Line width
Verse numbers
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Asang Khongca Bible (Eastern Khumi Chin, 2019)
1A palavra do SENHOR veio a mim, dizendo:
1Angraeng ih lok kai khaeah angzoh,
2“Filho do homem, volte o seu rosto para Jerusalém, pregue contra os santuários e profetize contra a terra de Israel.
2kami capa, Jerusalem bangah anghaeh loe hmuenciim khaeah misa haih lok to thui ah, Israel prae hoi misa angcoenghaih lok to tapong ah;
3Diga à terra de Israel: ‘Assim diz o SENHOR: “Eis que eu sou contra você, e tirarei a minha espada da bainha, e eliminarei do seu meio tanto o justo quanto o ímpio.
3Israel prae khaeah Angraeng Sithaw mah, Khenah, misa ah kang suek han, tabu thung hoi sumsen to ka phongh moe, katoeng doeh, toeng ai doeh, nihcae to ka tamit boih han boeh.
4Visto que eliminarei do seu meio o justo e o ímpio, a minha espada sairá da sua bainha contra toda a carne, do sul ao norte.
4Katoeng maw, katoeng ai maw, ka tamit boih han oh boeh pongah, aloih bang hoi aluek bang ih kaminawk boih misatuk hanah, ka sumsen loe angmah ih tabu thung hoi tacawt tih boeh:
5Toda a carne saberá que eu, o SENHOR, tirei a minha espada da sua bainha. Ela não voltará mais para lá.”’
5to naah Kai, Angraeng mah angmah ih tabu thung hoiah sumsen ka phong boeh, tito kami boih mah panoek o tih; to sumsen loe angmah ih tabu thungah pacaeng let mak ai boeh, tiah thuih, tiah thui paeh.
6“Portanto, suspire, filho do homem. Você suspirará diante dos olhos deles com o coração quebrantado e com amargura.
6To pongah kami capa, aham ah! Kaeng angkhaeh moe, palung tapok han khoek to nihcae hmaa ah aham ah.
7E acontecerá que, quando lhe perguntarem: ‘Por que você está suspirando?’, você dirá: ‘Por causa das más notícias, pois elas estão chegando! Todo coração se derreterá, todas as mãos ficarão fracas, todo espírito desmaiará, e todos os joelhos ficarão fracos como água. Eis que vem, e se cumprirá, diz o Senhor DEUS.’”
7Nihcae mah tipongah na ham loe? tiah na dueng o nahaeloe, Tamthang angzoh pongah ni ka ham; tamthang angzo naah loe, palungthin boih tui baktiah amzawt ueloe, bannawk boih thazai sut tih, pakhranawk boih thazok o ueloe, khokkhunawk boih tui baktiah naem o tih boeh, tiah thui paeh; khenah, angzo tih boeh, to hmuen loe om tangtang tih, tiah Angraeng Sithaw mah thuih.
8A palavra do SENHOR veio a mim, dizendo:
8Angraeng ih lok kai khaeah angzoh,
9“Filho do homem, profetize e diga: ‘Assim diz o SENHOR: “Uma espada! Uma espada! Ela está afiada, e também polida.
9kami capa, Angraeng mah hae tiah thuih, tiah taphong han ih lok loe, Sumsen maeto, sumsen maeto loe tak het moe, hmawt het boeh:
10Está afiada para fazer uma matança. Está polida para ser como um relâmpago. Deveríamos nós, então, nos alegrar? O cetro do meu filho condena toda árvore.
10sumsen loe kami hum hanah tak het boeh, ni aengh baktiah angpha hanah hmawt suidik boeh; aicae loe ka capa ih cunghet pongah anghoe han oh maw? Thing rumram hoi sak ih cunghet loe sumsen mah patoek.
11Ela foi dada para ser polida, para que possa ser manejada. A espada está afiada. Sim, está polida para ser entregue na mão do matador.”’
11Sumsen loe hmawt suidik moe, patoh han ih ni a paek; kami hum thaih khaeah paek hanah, to sumsen loe tak het boeh moe, hmawt suidik boeh.
12Clame e lamente, filho do homem; pois ela é contra o meu povo. É contra todos os príncipes de Israel. Eles foram entregues à espada junto com o meu povo. Portanto, bata na sua coxa.
12Kami capa, qah ah loe hang ah, to hmuen loe kai ih kaminawk nuiah pha ueloe, Israel angraengnawk nuiah om tih; to baktih zitthok hmuennawk hoi sumsen loe kai ih kaminawk nuiah krah tih, to pongah na phaih to atum ah.
13“Pois há uma provação. E o que acontecerá se até mesmo a vara que condena deixar de existir?” diz o Senhor DEUS.
13To hmuen loe kaimah ih kaminawk tanoekhaih ah oh, sumsen mah cunghet to patoek nahaeloe kawbangmaw pakaa thai tih? Cunghet loe om mak ai boeh, tiah Angraeng Sithaw mah thuih.
14“Você, portanto, filho do homem, profetize, e bata as suas mãos uma na outra. Que a espada seja duplicada até a terceira vez, a espada dos mortalmente feridos. É a espada do grande que foi mortalmente ferido, que entra em seus aposentos.
14To pongah kami capa, lok to taphong ah loe, ban tabaeng ah, vai hnetto, vai thumto sumsen alaekhaih to om tih, to sumsen loe kami humhaih sumsen, kami pop parai humhaih sumsen kalen ah oh moe, nihcae ahnuk ahma humhaih sumsen ah oh.
15Eu coloquei a espada ameaçadora contra todas as suas portas, para que o coração deles se derreta, e os seus tropeços se multipliquem. Ah! Ela foi feita como um relâmpago. Ela está apontada para a matança.
15Nihcae palung boeng o moe, kadueh kami pop aep hanah, nihcae ih khongkhanawk boih ah sumsen to ka suek boeh; Aw! Sumsen loe ni aengh baktiah ampha moe, kami hum hanah hmawt suidik boeh.
16Reúnam-se. Vão para a direita. Posicionem-se em formação. Vão para a esquerda, para onde quer que o seu rosto esteja voltado.
16Aw sumsen caeh ah loe, banqoi bantang alaek ah, sumsen haa angqoihaih ahnuk ahma bang boih ah takroek ah.
17Eu também baterei as minhas mãos uma na outra, e farei a minha ira descansar. Eu, o SENHOR, falei isso.”
17Kai doeh ban tabaeng moe, palungphuihaih ka dipsak han boeh, tiah Kai, Angraeng mah thuih boeh.
18A palavra do SENHOR veio a mim novamente, dizendo:
18Angraeng ih lok kai khaeah angzoh,
19“Além disso, você, filho do homem, trace dois caminhos, para que a espada do rei da Babilônia possa vir. Ambos sairão de uma mesma terra; e marque um lugar. Marque-o no início do caminho para a cidade.
19kami capa, Babylon siangpahrang sumsen hoi angzohhaih loklam hnetto angmathaih to sah ah; to loklam loe kanghmong prae maeto thung hoiah tacawt tih; toe vangpui bang caehhaih lamphi ah, angmathaih to sah ah.
20Você traçará um caminho para a espada vir a Rabá dos filhos de Amom, e a Judá, na fortificada Jerusalém.
20Loklam hnetto ampraekhaih ahmuen ah angmathaih kamnoek ah sah ah: loklam maeto loe Ammon prae vangpui, Rabah ah caehhaih loklam ah oh moe, kalah loklam maeto bae loe Judah prae, misa buephaih kacakah sak ih Jerusalem caehhaih loklam ah oh.
21Pois o rei da Babilônia parou na bifurcação do caminho, no início dos dois caminhos, para usar de adivinhação. Ele sacudiu as flechas de um lado para o outro. Ele consultou os terafins. Ele examinou o fígado.
21Babylon siangpahrang loe loklam hnetto ampraekhaih lamphi phak naah, to ah angdoet; palaa hoiah taham kasae kahoih to a khet moe, krangnawk khaeah lok a dueng, angbawnhaih moi pathin to a khet.
22Na sua mão direita estava a sorte para Jerusalém, para armar aríetes, para abrir a boca na matança, para levantar a voz com gritos, para armar aríetes contra as portas, para levantar rampas de cerco e para construir fortes.
22Misa buephaih im to a sak, misa buephaih to sak moe, misa qumqaihaih long khaw to takaeh hanah, a bantang ban hoiah Jerusalem hanah taham khethaih phoisa to a vah.
23Isso parecerá para eles como uma falsa adivinhação aos seus olhos, para aqueles que lhes fizeram juramentos; mas ele traz a iniquidade à memória, para que sejam capturados.
23Toe anih khaeah lokkamhaih sah kaminawk loe taham khethaih to tidoeh avang ai hmuen ah poek o tih; toe siangpahrang mah loe to kaminawk to naeh thai hanah nihcae sakpazaehaih to pakrong tih.
24“Portanto, assim diz o Senhor DEUS: ‘Porque vocês fizeram com que a sua iniquidade fosse lembrada, na medida em que as suas transgressões foram descobertas, de modo que em todos os seus atos os seus pecados aparecem; porque vocês vieram à memória, vocês serão capturados pela mão.
24To pongah Angraeng Sithaw mah hae tiah thuih: na sakpazae o ih hmuennawk to panoek hanah na sak o, to pongah na sakpazae o ih hmuennawk to na panoek o boeh; to tiah na sak o ih hmuennawk hoi na zae o ih hmuennawk loe amtueng boih boeh pongah, siangpahrang ban ah nam timh o tih, tiah ka thuih, tiah thuih pae han ang naa.
25“‘Você, ímpio mortalmente ferido, o príncipe de Israel, cujo dia chegou, no tempo da iniquidade do fim,
25Aw nang, panuet thok Israel siangpahrang, nang ih ani loe phak boeh, zaehaih pongah boenghaih to phak boeh.
26assim diz o Senhor DEUS: “Remova o turbante e tire a coroa. As coisas não serão mais como eram. Exalte o que é baixo, e humilhe o que é alto.
26Lumuek to khring ah loe, sui lumuek to angkhring ah; hae hmuen loe amkhrai boih boeh, atlim ah kaom kami to tapom tahang ueloe, tapom tahang ih kami to atlim ah pakhrak tathukhaih om tih, tiah Angraeng Sithaw mah thuih.
27Eu a transtornarei, transtornarei, transtornarei. Isso também não existirá mais, até que venha aquele a quem pertence a autoridade; e a ele eu a darei.”’
27Tawnkung angzo ai karoek to kam rosak han, kam rosak han! Tawnkung angzoh naah, Anih khaeah ka paek han, tiah a thuih.
28“Você, filho do homem, profetize e diga: ‘Assim diz o Senhor DEUS a respeito dos filhos de Amom, e a respeito da sua afronta: “Uma espada! Uma espada está desembainhada! Está polida para a matança, para fazê-la devorar, para que seja como um relâmpago;
28Nang, kami capa, Ammon kaminawk hoi nihcae sethaih kawng pongah Angraeng Sithaw mah, Sumsen, sumsen to aphong boeh; Kami takroek hanah hmawt het boeh moe, kami hum hanah ni aengh baktiah kampha ah hmawt suidik boeh:
29enquanto têm visões falsas para você, enquanto adivinham mentiras para você, para colocá-lo sobre os pescoços dos ímpios que estão mortalmente feridos, cujo dia chegou no tempo da iniquidade do fim.
29nangcae Ammon kaminawk loe tidoeh avang ai hmuen to na khet o moe, nangcae khaeah thuih ih lok amlaihaih to na tang o. To pongah hum han kaom kasae kami ih tahnong ah sumsen to koeng tih boeh, anih humhaih atue loe phak boeh, a zae o haih pongah nihcae boenghaih atue to phak boeh.
30Faça-a voltar para a sua bainha. No lugar onde você foi criado, na terra do seu nascimento, eu o julgarei.
30Sumsen to tabu thungah ka pacaeng let han maw? Nang kang sakhaih ahmuen, na tapenhaih ahmuen ah, lok kang caek han, tiah thuih, tiah thui paeh, tiah ang naa.
31Derramarei a minha indignação sobre você. Soprarei sobre você com o fogo da minha ira. Eu o entregarei nas mãos de homens brutais, habilidosos para destruir.
31Na nuiah palung ka phuihaih ka kraih moe, palung ka phuihaih hmai hoiah kang uengh thuih pacoengah, kami hum thaih, tahmenhaih tawn ai kaminawk ban ah kang paek han.
32Você servirá de lenha para o fogo. O seu sangue estará no meio da terra. Você não será mais lembrado; pois eu, o SENHOR, falei isso.”’”
32Nang loe hmaitik koi thing ah na om ueloe, prae thungah na thii to long tih; mi mah doeh nang to panoek mak ai boeh, tiah Kai, Angraeng mah thuih boeh, tiah ang naa.

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.