Êxodo 10
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic script
1O SENHOR disse a Moisés: “Vá ao Faraó, pois eu endureci o seu coração e o coração dos seus servos, para que eu possa mostrar estes meus sinais entre eles;
1Домнул а зис луй Мойсе: „Ду-те ла Фараон, кэч й-ам ымпетрит инима луй ши а служиторилор луй, ка сэ фак семнеле Меле ын мижлокул лор
2e para que você conte aos ouvidos do seu filho, e do filho do seu filho, as coisas que fiz ao Egito, e os meus sinais que realizei entre eles; para que vocês saibam que eu sou o SENHOR.”
2ши ка сэ историсешть фиулуй тэу ши фиулуй фиулуй тэу кум М-ам пуртат ку еӂиптений ши че семне ам фэкут ын мижлокул лор. Ши вець куноаште кэ Еу сунт Домнул.”
3Moisés e Arão foram ao Faraó e lhe disseram: “Assim diz o SENHOR, o Deus dos hebreus: 'Até quando você se recusará a humilhar-se diante de mim? Deixe o meu povo ir, para que me sirva.
3Мойсе ши Аарон с-ау дус ла Фараон ши й-ау зис: „Аша ворбеште Домнул Думнезеул евреилор: ‘Пынэ кынд ай де гынд сэ ну врей сэ те смерешть ынаинтя Мя? Ласэ пе попорул Меу сэ плече, ка сэ-Мь служяскэ.
4Do contrário, se você se recusar a deixar o meu povo ir, eis que amanhã trarei gafanhotos sobre o seu país,
4Дакэ ну врей сэ лашь пе попорул Меу сэ плече, ятэ, вой тримите мыне ниште лэкусте пе тоатэ ынтиндеря цэрий тале.
5e eles cobrirão a superfície da terra, de modo que não se poderá ver o chão. Eles comerão o resto do que escapou, o que lhes sobrou do granizo, e comerão toda árvore que cresce para vocês no campo.
5Еле вор акопери фаца пэмынтулуй, де ну се ва май путя ведя пэмынтул; вор мынка че а май рэмас невэтэмат, вор мынка че в-а лэсат пятра, вор мынка тоць копачий каре креск пе кымпииле воастре,
6Suas casas ficarão cheias, bem como as casas de todos os seus servos e as casas de todos os egípcios, como nem seus pais nem os pais de seus pais jamais viram, desde o dia em que estiveram na terra até o dia de hoje.'” Ele virou-se e saiu da presença do Faraó.
6ыць вор умпле каселе тале, каселе тутурор служиторилор тэй ши каселе тутурор еӂиптенилор. Пэринций тэй ши пэринций пэринцилор тэй н-ау вэзут аша чева де кынд сунт ей пе пэмынт пынэ ын зиуа де азь.’” Мойсе а плекат ши а ешит де ла Фараон.
7Os servos do Faraó lhe disseram: “Até quando este homem será uma armadilha para nós? Deixe os homens irem, para que sirvam ao SENHOR, o Deus deles. Você ainda não sabe que o Egito está destruído?”
7Служиторий луй Фараон й-ау зис: „Пынэ кынд аре сэ фие омул ачеста о пакосте пентру ной? Ласэ пе оамений ачештя сэ плече ши сэ служяскэ Домнулуй Думнезеулуй лор. Тот ну везь кэ пере Еӂиптул?”
8Moisés e Arão foram trazidos novamente ao Faraó, e ele lhes disse: “Vão, sirvam ao SENHOR, seu Deus; mas quem são os que irão?”
8Ау ынторс ла Фараон пе Мойсе ши Аарон. „Дучеци-вэ”, ле-а зис ел, „ши служиць Домнулуй Думнезеулуй востру. Каре ши чине сунт чей че вор мерӂе?”
9Moisés disse: “Iremos com os nossos jovens e com os nossos velhos. Iremos com os nossos filhos e com as nossas filhas, com os nossos rebanhos e com o nosso gado; pois devemos celebrar uma festa ao SENHOR.”
9Мойсе а рэспунс: „Вом мерӂе ку копиий ши ку бэтрыний ноштри, ку фиий ши фийчеле ноастре, ку оиле ши боий ноштри, кэч авем сэ цинем о сэрбэтоаре ын чинстя Домнулуй.”
10Ele lhes disse: “Que o SENHOR esteja com vocês se eu os deixar ir com as suas crianças! Vejam, o mal está claramente diante dos seus rostos.
10Фараон ле-а зис: „Аша сэ фие Домнул ку вой, кум вэ вой лэса еу сэ плекаць, пе вой ши пе копиий воштри! Луаць сяма, кэч есте рэу че авець де гынд сэ фачець!
11Nada disso! Vão agora vocês que são homens, e sirvam ao SENHOR; pois é isso que vocês desejam!” Então eles foram expulsos da presença do Faraó.
11Ну, ну, чи дучеци-вэ вой, бэрбаций, ши служиць Домнулуй, кэч аша аць черут.” Ши й-ау изгонит динаинтя луй Фараон.
12O SENHOR disse a Moisés: “Estenda a sua mão sobre a terra do Egito para que venham os gafanhotos, para que subam sobre a terra do Egito e comam toda a erva da terra, tudo o que o granizo deixou.”
12Домнул а зис луй Мойсе: „Ынтинде-ць мына песте цара Еӂиптулуй, ка сэ винэ лэкустеле песте цара Еӂиптулуй ши сэ мэнынче тоатэ ярба пэмынтулуй, тот че а лэсат пятра.”
13Moisés estendeu a sua vara sobre a terra do Egito, e o SENHOR trouxe um vento leste sobre a terra durante todo aquele dia e toda aquela noite; e quando amanheceu, o vento leste trouxe os gafanhotos.
13Мойсе шь-а ынтинс тоягул песте цара Еӂиптулуй, ши Домнул а фэкут сэ суфле ун вынт динспре рэсэрит песте царэ тоатэ зиуа ши тоатэ ноаптя ачея. Диминяца, вынтул динспре рэсэрит адусесе лэкустеле.
14Os gafanhotos subiram sobre toda a terra do Egito, e pousaram em todo o território do Egito. Eles foram muito severos. Antes deles não houve gafanhotos como eles, nem jamais haverá.
14Лэкустеле ау венит песте цара Еӂиптулуй ши с-ау ашезат пе тоатэ ынтиндеря Еӂиптулуй; ерау ын нумэр атыт де маре кум ну май фусесе ши ну ва май фи ун астфел де рой де лэкусте.
15Pois eles cobriram a superfície de toda a terra, de modo que a terra escureceu, e comeram toda a erva da terra, e todo o fruto das árvores que o granizo havia deixado. Não restou nada verde, nem árvore nem erva do campo, em toda a terra do Egito.
15Ау акоперит тоатэ фаца пэмынтулуй, де ну се май ведя пэмынтул; ау мынкат тоатэ ярба де пе пэмынт ши тот родул помилор, тот че лэсасе пятра, ши н-а рэмас нимик верде ын копачь, нич ын ярба де пе кымп, ын тоатэ цара Еӂиптулуй.
16Então o Faraó chamou Moisés e Arão apressadamente, e disse: “Pequei contra o SENHOR, seu Deus, e contra vocês.
16Фараон а кемат ындатэ пе Мойсе ши пе Аарон ши а зис: „Ам пэкэтуит ымпотрива Домнулуй Думнезеулуй востру ши ымпотрива воастрэ.
17Agora, portanto, por favor, perdoem o meu pecado mais uma vez, e orem ao SENHOR, seu Deus, para que ele também afaste de mim esta morte.”
17Дар яртэ-мь пэкатул нумай де дата ачаста ши ругаць пе Домнул Думнезеул востру сэ депэртезе де ла мине ши урӂия ачаста де моарте!”
18Moisés saiu da presença do Faraó e orou ao SENHOR.
18Мойсе а ешит де ла Фараон ши с-а ругат Домнулуй.
19O SENHOR enviou um vento oeste extremamente forte, que levantou os gafanhotos e os lançou no Mar Vermelho. Não restou um só gafanhoto em todo o território do Egito.
19Домнул а фэкут сэ суфле ун вынт фоарте путерник динспре апус, каре а луат лэкустеле ши ле-а арункат ын Маря Рошие; н-а рэмас о лэкустэ пе тоатэ ынтиндеря Еӂиптулуй.
20Mas o SENHOR endureceu o coração do Faraó, e ele não deixou os filhos de Israel irem.
20Домнул а ымпетрит инима луй Фараон, ши Фараон н-а лэсат пе копиий луй Исраел сэ плече.
21O SENHOR disse a Moisés: “Estenda a sua mão para o céu, para que haja trevas sobre a terra do Egito, trevas que se possam apalpar.”
21Домнул а зис луй Мойсе: „Ынтинде-ць мына спре чер, ши ва фи ынтунерик песте цара Еӂиптулуй, аша де ынтунерик де сэ се поатэ пипэй.”
22Moisés estendeu a sua mão para o céu, e houve densas trevas em toda a terra do Egito por três dias.
22Мойсе шь-а ынтинс мына спре чер ши а фост ынтунерик безнэ ын тоатэ цара Еӂиптулуй тимп де трей зиле.
23Eles não viam uns aos outros, e ninguém se levantou do seu lugar por três dias; mas todos os filhos de Israel tinham luz em suas habitações.
23Нич ну се ведяу уний пе алций ши нимень ну с-а скулат дин локул луй тимп де трей зиле. Дар ын локуриле унде локуяу тоць копиий луй Исраел ера луминэ.
24O Faraó chamou a Moisés e disse: “Vão, sirvam ao SENHOR. Apenas deixem para trás os seus rebanhos e o seu gado. Deixem que as suas crianças também vão com vocês.”
24Фараон а кемат пе Мойсе ши а зис: „Дучеци-вэ ши служиць Домнулуй! Сэ ну рэмынэ ын царэ декыт оиле ши боий воштри; копиий воштри вор путя мерӂе ши ей ымпреунэ ку вой.”
25Moisés disse: “Você também deve entregar em nossas mãos sacrifícios e holocaustos, para que possamos oferecer sacrifícios ao SENHOR, nosso Deus.
25Мойсе а рэспунс: „Кяр сэ не дай ту ынсуць жертфеле ши ардериле-де-тот пе каре ле вом адуче Домнулуй Думнезеулуй ностру,
26O nosso gado também irá conosco. Nem um casco ficará para trás, pois dele devemos tirar para servir ao SENHOR, nosso Deus; e não sabemos com o que devemos servir ao SENHOR, até chegarmos lá.”
26ши турмеле ноастре тот требуе сэ мяргэ ку ной ши сэ ну рэмынэ о унгие дин еле, кэч дин еле вом луа ка сэ служим Домнулуй Думнезеулуй ностру, яр пынэ вом ажунӂе аколо, ну штим че вом алеӂе ка сэ адучем Домнулуй.”
27Mas o SENHOR endureceu o coração do Faraó, e ele não quis deixá-los ir.
27Домнул а ымпетрит инима луй Фараон, ши Фараон н-а врут сэ-й ласе сэ плече.
28O Faraó lhe disse: “Afaste-se de mim! Tenha o cuidado de não ver mais o meu rosto; pois no dia em que você vir o meu rosto, você morrerá!”
28Фараон а зис луй Мойсе: „Ешь де ла мине! Сэ ну кумва сэ те май арэць ынаинтя мя, кэч ын зиуа ын каре те вей арэта ынаинтя мя, вей мури.”
29Moisés disse: “Você falou bem. Eu não verei mais o seu rosto.”
29„Да!” а рэспунс Мойсе, „ну мэ вой май арэта ынаинтя та.”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.