Daniel
Chapter 8
Bíblia Portuguesa Mundia…
vs Tongan Bible, Revi…
Aa
Text size
Line width
Verse numbers
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Tongan Bible, Revised West Version
1No terceiro ano do reinado do rei Belsazar, uma visão apareceu a mim, a mim mesmo, Daniel, depois daquela que me apareceu no princípio.
1‌ʻI hono tolu taʻu ʻoe pule ʻae tuʻi ko Pelesasa, naʻe ai ʻae meʻa naʻe hā mai kiate au, ʻio, kiate au Taniela, ʻi he hili ange ia ʻaia naʻe tomuʻa hā mai.
2Eu vi a visão. Aconteceu que, quando a vi, eu estava na cidadela de Susã, que fica na província de Elão. Eu vi na visão, e eu estava junto ao rio Ulai.
2Pea ne u mamata ki he meʻa hā mai; pea naʻe hoko ʻo pehē ʻi heʻeku mamata, ne u ʻi Susani ʻi he fale ʻoe tuʻi, ʻaia ʻoku ʻi he vahe fonua ʻo ʻIlami; pea ne u mamata ʻi he meʻa hā mai, pea naʻaku ʻi he veʻe vaitafe ko ʻUlai.
3Então levantei os meus olhos e vi, e eis que um carneiro que tinha dois chifres estava em pé diante do rio. Os dois chifres eram altos, mas um era mais alto que o outro, e o mais alto subiu por último.
3Pea ne u hanga hake hoku mata ʻo mamata, pea vakai, naʻe tuʻu ʻi he veʻe vaitafe ʻae sipitangata pea naʻe ʻiate ia ʻae nifo ʻe ua: pea naʻe māʻolunga ʻae ongo nifo; ka naʻe māʻolunga ʻae taha ʻi he taha, pea naʻe tupu fakamuimui ʻaia naʻe māʻolunga.
4Eu vi o carneiro dando marradas para o oeste, para o norte e para o sul. Nenhum animal podia resistir diante dele. Não havia ninguém que pudesse livrar de sua mão, mas ele fazia segundo a sua vontade, e se engrandeceu.
4Ne u mamata ki he sipitangata naʻe ʻoho fano ki he potu hihifo, mo e tokelau mo e tonga; ko ia naʻe ʻikai faʻa tuʻu ʻi hono ʻao ha fanga manu kehe, pea naʻe ʻikai ai ha niʻihi ʻe lavaʻi ha fakahaofi mei hono nima; ka naʻa ne fai ki he anga ʻo hono loto, pea ne hoko ʻo lahi.
5Enquanto eu considerava, eis que um bode veio do oeste sobre a superfície de toda a terra, e não tocava no chão. O bode tinha um chifre notável entre os seus olhos.
5Pea ʻi heʻeku kei fakakaukau, vakai naʻe haʻu ha kosi tangata mei he potu hihifo ʻi he funga ʻo māmani kotoa pē, pea naʻe ʻikai te ne tuʻu ki he kelekele: pea naʻe ʻi he kosi ha nifo māsila ʻi he vahaʻa ʻo hono mata.
6Ele veio até o carneiro que tinha os dois chifres, o qual eu vi em pé diante do rio, e correu contra ele na fúria do seu poder.
6Pea naʻa ne haʻu ki he sipitangata ʻaia naʻe ʻi ai ʻae nifo ʻe ua, ʻaia ne u mamata ʻoku tuʻu ʻi he veʻe vaitafe, pea naʻa ne ʻoho mālohi kiate ia ʻi heʻene lili.
7Eu o vi chegar perto do carneiro, e ele se moveu de ira contra ele, e feriu o carneiro, e quebrou os seus dois chifres. Não havia poder no carneiro para resistir diante dele; mas ele o lançou por terra e o pisoteou. Não havia ninguém que pudesse livrar o carneiro da sua mão.
7Pea ne u mamata ki heʻene ʻunuʻunu atu ki he sipitangata, pea naʻa ne ʻoho mālohi kiate ia, pea ne taaʻi ʻae sipitangata, ʻo fesiʻi hono ongo nifo: pea naʻe ʻikai ha mālohi ʻi he sipitangata ke tuʻu ʻi hono ʻao, ka naʻa ne lī hifo ia ki he kelekele pea ne malaki ia: pea naʻe ʻikai ha taha ke fakahaofi ʻae sipitangata mei hono nima.
8O bode se engrandeceu sobremaneira. Quando ele estava forte, o grande chifre foi quebrado; e em seu lugar subiram quatro chifres notáveis em direção aos quatro ventos do céu.
8Ko ia naʻe hoko ʻo lahi ʻaupito ʻae kosi tangata: pea ʻi he lolotonga ʻa ʻene mālohi naʻe fasi ʻae nifo māsila; pea ke fetongi ia, naʻe tupu hake ʻae nifo ʻe fā ki he feituʻu matangi ʻe fā ʻoe langi.
9De um deles saiu um pequeno chifre que cresceu sobremaneira — para o sul, e para o leste, e para a terra gloriosa.
9Pea naʻe tupu mei ha taha ʻiate kinautolu ha kihiʻi nifo siʻi, ʻaia naʻe tupu ʻo lahi ʻaupito, ki he potu tonga, pea mo e potu hahake, pea mo e fonua ʻoe monūʻia.
10Ele cresceu muito, até o exército do céu; e lançou por terra parte do exército e das estrelas, e os pisoteou.
10Pea naʻe tupu ia ʻo lahi, ʻio, ʻo aʻu ki he ngaahi fetuʻu ʻoe langi, pea naʻa ne lī hifo ʻae kau māʻolunga niʻihi, pea mo e ngaahi fetuʻu ki he kelekele, ʻo ne malaki ʻakinautolu.
11Sim, ele se engrandeceu, até mesmo contra o príncipe do exército; e tirou dele o holocausto contínuo, e o lugar do seu santuário foi deitado abaixo.
11‌ʻIo, naʻa mo e ʻEiki ʻoe ngaahi tokolahi naʻa ne fai fakafielahi ki ai, pea naʻe taʻofi meiate ia ʻae feilaulau ʻaho, pea naʻe fakalieliaʻi hono potu tapu.
12O exército foi entregue a ele junto com o holocausto contínuo por causa da desobediência. Ele lançou a verdade por terra, e fez o que lhe agradou e prosperou.
12Pea naʻe tuku kiate ia ʻae kautau ke taʻofi ʻaki ʻae feilaulau ʻaho koeʻuhi ko e angahala, pea naʻa ne fakahifo ki lalo ʻae moʻoni, pea naʻa ne faʻa fai mo tupu lelei.
13Então ouvi um santo falando; e outro santo disse àquele certo ser que falava: “Até quando durará a visão sobre o holocausto contínuo, e a desobediência que causa desolação, para entregar tanto o santuário quanto o exército para serem pisoteados?”
13¶ Pea ne u fanongo ki he tokotaha ʻoe kau māʻoniʻoni naʻe lea, pea naʻe pehē ʻe he tokotaha kehe ʻoe kau māʻoniʻoni ki he tokotaha ko ia naʻe lea, “ʻE fēfē hono fuoloa ʻoe meʻa hā mai ki he feilaulau ʻaho, pea mo e angahala fakamalaʻia ʻaia ʻoku tukuange ai ʻae potu māʻoniʻoni, pea mo e kau tau ke moloki hifo ʻi he vaʻe?”
14Ele me disse: “Até duas mil e trezentas tardes e manhãs. Então o santuário será purificado.”
14Pea naʻa ne pehē mai kiate ia, “ʻO aʻu ki hono ua afe ma tolungeau ʻoe ʻaho; ʻaia ʻe toki fakamaʻa ai ʻae potu māʻoniʻoni.”
15Quando eu, eu mesmo, Daniel, vi a visão, busquei entendê-la. Então eis que estava em pé diante de mim alguém com a aparência de um homem.
15¶ Pea naʻe hoko ʻo pehē, hili ʻeku mamata, ʻio, ko au Taniela, ki he meʻa hā mai, mo ʻeku kumi ki hono ʻuhinga, pea ʻiloange naʻe hangē ne tuʻu ʻi hoku ʻao ha tangata.
16Ouvi a voz de um homem entre as margens do Ulai, que chamou e disse: “Gabriel, faça este homem entender a visão.”
16Pea ne u fanongo ki he leʻo ʻoe tangata mei he vahaʻa ʻoe ongo kauvai ʻo ʻUlai, ʻaia naʻe ui ʻo pehē, “ʻE Kepeleli ke ke fakapotoʻi ʻae tangata ni ke ne ʻilo ʻae meʻa hā mai.”
17Então ele chegou perto de onde eu estava; e quando ele veio, fiquei apavorado, e caí sobre o meu rosto; mas ele me disse: “Entenda, filho do homem, pois a visão pertence ao tempo do fim.”
17Ko ia naʻa ne haʻu ʻo ofi ki he potu ʻaia ne u tuʻu ai: pea ʻi heʻene haʻu ne u manavahē, pea ne u tō fakafoʻohifo ki hoku mata: pea ne pehē mai kiate au, “Ke ke ʻilo ʻe foha ʻoe tangata, he ka aʻu ki he ngataʻanga ʻoe kuonga ʻe hoko ai ʻae meʻa hā mai.”
18Ora, enquanto ele falava comigo, caí em um sono profundo com o meu rosto voltado para o chão; mas ele me tocou e me colocou em pé.
18Pea ʻi heʻene kei lea kiate au, naʻaku mohe maʻu mo hoku mata ki he kelekele: ka naʻa ne ala mai kiate au, pea fokotuʻu hake au.
19Ele disse: “Eis que eu farei você saber o que acontecerá no último tempo da indignação, pois isso pertence ao tempo determinado do fim.
19Pea ne pehē, “Vakai, te u fakapotoʻi koe ʻi he ngaahi meʻa e hoko ʻi he ngataʻanga ʻoe houhau: koeʻuhi ʻe hoko ʻae ngataʻanga ʻi hono kuonga kuo tuʻutuʻuni.
20O carneiro que você viu, que tinha os dois chifres, eles são os reis da Média e da Pérsia.
20“Ko e sipitangata ʻaia naʻa ke mamata ai naʻe ua hono nifo, ko e ngaahi tuʻi ʻo Mitia mo Peasia ia.
21O bode peludo é o rei da Grécia. O grande chifre que está entre os seus olhos é o primeiro rei.
21Pea ko e kosi fulufulu ko e tuʻi Kalisi ia; pea ko e nifo māsila ʻoku ʻi he vahaʻa ʻo hono ongo mata ko e ʻuluaki tuʻi ia.
22Quanto àquele que foi quebrado, no lugar onde quatro se levantaram, quatro reinos se levantarão da nação, mas não com o seu poder.
22Pea koeʻuhi foki naʻe fasi ia, pea tuʻu hake ai ʻae toko fā, ʻe tuʻu hake mei he puleʻanga ʻae puleʻanga ʻe fā, ka e ʻikai tatau mo hono mālohi ʻoʻona.
23“No último tempo do seu reino, quando os transgressores tiverem chegado ao limite, um rei de rosto feroz, e que entende enigmas, se levantará.
23“Pea ʻi he kuonga fakamui ʻo honau puleʻanga, ʻoka hoko ʻo kakato ʻae ngaahi angahala, ʻe tuʻu hake ha tuʻi ʻoku fofonga houhau, pea faʻa ʻiloʻi ʻae ngaahi kupuʻi lea ʻilongataʻa.
24O seu poder será grande, mas não pelo seu próprio poder. Ele causará destruição terrível, e prosperará no que fizer. Ele destruirá os poderosos e o povo santo.
24Pea ko hono mālohi ʻe lahi ʻaupito, ka e ʻikai ʻi heʻene mālohi ʻaʻana: pea te ne fai ʻae fakaʻauha fakamanavahē, pea ʻe tupu pe ia mo faʻa fai, pea ʻe fakaʻauha ʻae kakai mālohi mo māʻoniʻoni.
25Por meio da sua astúcia ele fará o engano prosperar em sua mão. Ele se engrandecerá em seu coração, e destruirá a muitos em sua segurança. Ele também se levantará contra o Príncipe dos príncipes, mas será quebrado sem mãos humanas.
25Pea ko e meʻa ʻi heʻene fai fakapotopoto foki, te ne ʻai ke ʻaonga ʻae kākā ʻi hono nima; pea te ne fakafuofua lahi ia ʻi hono loto, pea te ne fakaʻauha ʻae tokolahi ʻaki ʻae melino; pea te ne tuʻu hake foki ki he ʻEiki ʻoe ngaahi ʻeiki; ka e fesiʻi ia taʻeala ki ai ha nima.
26“A visão das tardes e manhãs que foi contada é verdadeira; mas sele a visão, pois ela se refere a muitos dias vindouros.”
26Pea ko e meʻa hā mai ʻoe efiafi mo e pongipongi, ʻaia naʻe tala ʻoku moʻoni ia: ko ia ke ke tāpuni ke maʻu ʻae meʻa hā mai; he ko e meʻa ia ki he ngaahi ʻaho lahi.”
27Eu, Daniel, desmaiei, e fiquei doente por alguns dias. Então me levantei e tratei dos negócios do rei. Eu me espantei com a visão, mas ninguém a entendeu.
27Pea ko au Taniela ne u pongia, pea ne u mahaki ʻi he ngaahi ʻaho niʻihi; pea hili ia ne u tuʻu hake ʻo fai ʻae ngāue ʻae tuʻi: pea ne u ofo ʻi he meʻa hā mai, ka naʻe ʻikai ʻilo hono ʻuhinga ʻe ha taha.

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.