Atos 5
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Testamenta Marra (Dieri New Testament)
1Mas um certo homem chamado Ananias, com Safira, sua mulher, vendeu uma propriedade,
1Kana kulnujeli, tala nunkani Ananias, Sapphirani noani nunkanani jela, mitaia kupana kalalaia jinkina wonti,
2e reteve parte do valor, com o conhecimento de sua mulher; trouxe apenas uma parte e a colocou aos pés dos apóstolos.
2Ja nulu kalalandru palpa tjirimalkana wonti, ja bakana noa nunkani milkila nganana wonti, ja nulu buru kulno padakana wonti, ja Apostel worangu tidnani kurana wonti.
3Mas Pedro disse: “Ananias, por que Satanás encheu o seu coração para mentir ao Espírito Santo e reter parte do valor da terra?
3Petrus jatana wonti: „Ananiajai! Minandru Satanali jidna ngara manamiri ngankana warai Jaola kulikirini jedila, ja mitaia kalalandru palpa tjirimalkala?
4Enquanto a guardava, não continuava sendo sua? E depois de vendida, não estava em seu poder? Como você pôde conceber isso em seu coração? Você não mentiu aos homens, mas a Deus.”
4Jundru nina ngamalkanani, nau wata potuja kupana jinkani ngananani; jundru nina kalalaia matja jinkina, nau bakana jinkani ngurulani nganana warai? Minandru jundru jenia ngarali jinkanali ngundrana warai? Wata kanani, a‐ai, Godani jidni jedina warai.“
5Ananias, ouvindo estas palavras, caiu e morreu. E grande temor tomou conta de todos os que ouviram essas coisas.
5Ananiasali tananapini jaura ngarana, nau purina wonti ja palina wonti. Ja tanali pratjanali, jenia matja ngarana, tana japali pirna pantjina wonti.
6Os jovens se levantaram, envolveram o seu corpo, o levaram para fora e o sepultaram.
6Teri terkakana wonti, ja nina karana wonti, ja nina dunkalkana wonti, ja nina todina wonti.
7Cerca de três horas depois, sua mulher, não sabendo o que havia acontecido, entrou.
7Jendranguta ditji pota parkulu karitjinani, noa nunkani wirina wonti, ja nani mangapunkujeli nganana wonti mina pantjina warai.
8Pedro lhe perguntou: “Diga-me se vocês venderam a terra por tanto.” Ela disse: “Sim, por tanto.”
8Petrulu nankangu kalabana wonti: „Jatau ngakangu, judla jeruntjajeli nina mita kalalaia jinkina warai?“ Nani jatana wonti: „Kau, jeruntjajeli.“
9Mas Pedro lhe perguntou: “Como é que vocês concordaram entre si em tentar o Espírito do Senhor? Eis que os pés daqueles que sepultaram o seu marido estão à porta, e eles a levarão para fora.”
9Petrus nankangu jatana wonti: „Minandru judla kulnukulnuni pantjina warai Kaparaia Jaola wontjala? Mai, tanapini tidna, tanalia noa jinkani todina warai manani terkala wapaia, ja tanalia bakana jidna todila nganai.“
10Imediatamente ela caiu aos pés dele e morreu. Os jovens entraram e a encontraram morta, e a levaram para fora e a sepultaram ao lado de seu marido.
10Nani nurujeli nunkangu tidnani purina wonti ja palina wonti. Teri matja wirina, tanali nana nari mankamankana wonti, ja nana dunkalkana wonti, ja nana noani nankanani karakara todina wonti.
11Grande temor tomou conta de toda a igreja e de todos os que ouviram essas coisas.
11Ja mili wolarani japa pirna wokarana wonti, ja pratjanani, tanali jenia ngarana wonti.
12Por meio dos apóstolos, muitos sinais e maravilhas eram realizados entre o povo. Todos estavam unânimes no Pórtico de Salomão.
12Apostel marali malka ja pirnala marapu kana wolarani pantjina wonti; ja pratjana kulnukulnuni jela ngamana wonti Salomonani pirini.
13Nenhum dos outros ousava juntar-se a eles; no entanto, o povo os honrava.
13Tanangundru ngurujeli wata kulnujeli wontjana wonti tanangu ngokamalila, windri kana wolarali tanana pirna ngundrana wonti.
14Mais crentes eram acrescentados ao Senhor, multidões de homens e mulheres.
14Morla ja morla ngokana wonti, tana Kaparani morlalu ngundrana wonti, materi ja widla worali,
15Eles até levavam os doentes para as ruas e os colocavam em macas e leitos, para que, ao passar Pedro, ao menos a sua sombra cobrisse alguns deles.
15Jeruja tanali muntja palaraia dunkalkana wonti, ja tanana paltuwirdi turarani pirini ja wilimani pitani kurana wonti; ngangau Petrus wokaranani, windri pungalali nunkanali tanangundru kulno walpadakananto.
16A multidão também se reunia das cidades ao redor de Jerusalém, trazendo pessoas doentes e aqueles que eram atormentados por espíritos imundos; e todos eles eram curados.
16Bakana kana wolara ngura karakarandru Jerusalemia jurborina wonti, ja tanali kana muntja ja tanana kutji murumurujeli jupanani padakana wonti, ja tana pratjana tepi pantjina wonti.
17Então o sumo sacerdote e todos os que estavam com ele, isto é, os saduceus, encheram-se de inveja
17Priesta pirna terkakana wonti, ja pratjana tana nunkangunto nganana, tana Sadducaia nguja, ja tana ngara jerkina wonti,
18e prenderam os apóstolos, colocando-os na prisão pública.
18Ja tana Apostel worangu mara kurana wonti, ja tanana kanjangari pungani widmana wonti.
19Mas um anjo do Senhor abriu as portas da prisão de noite, e os levou para fora e disse:
19Kaparaia angela kulnujeli tinkani kanjangaria pungaia mana walto ngankana wonti, ja tanana dunkalkana wonti ja jatana wonti:
20“Vão, apresentem-se no templo e falem ao povo todas as palavras desta vida.”
20„Wapau, ja Godaia pungani terkakanau, ja kana wolarani kaukaubanau tananapini tepia jaura pratjana!“
21Quando ouviram isso, entraram no templo ao amanhecer e começaram a ensinar. Mas o sumo sacerdote e os que estavam com ele chegaram e convocaram o conselho, com todo o senado dos filhos de Israel, e mandaram à prisão para que os trouxessem.
21Tanali jenia matja ngarana, tana nguramarani kupiri Godaia pungani wirina wonti, ja ngujangujara jinkina wonti. Priesta pirna, ja tana nunkangunto nganana, matja wokarana, tanali kana kapara ja Israel kanaia pinaru pratjana karkana wonti, ja tanali kanjangari pungaia jinpana wonti, tanana manina tikananto.
22Mas os guardas que foram não os encontraram na prisão. Eles voltaram e relataram:
22Mili naka matja wokarana, tanali tanana wata kanjangari pungani mankamankana wonti; ja tanana tikana kurana wonti ja kaukaubana wonti
23“Encontramos a prisão bem fechada e trancada, e os guardas em pé diante das portas, mas quando as abrimos, não encontramos ninguém lá dentro!”
23Ja jatana wonti: „Kanjangari punga ngaiani ngurunguru pirna mankamankana warai, ja najinajibanietja manani palarani terkanani; ngaiani matja walto ngankana, ngaiani wata kulno mandrani mankamankana warai.“
24Ora, quando o sumo sacerdote, o capitão do templo e os principais sacerdotes ouviram estas palavras, ficaram muito perplexos a respeito deles e sobre o que aquilo poderia significar.
24Priestali ja Godaia pungaia kaparali ja Priesta pirna worali tananapini jaura matja ngarana, tana tanangu wurpuru nganana wonti, mina jenia pantjinanto.
25Alguém chegou e lhes disse: “Os homens que vocês colocaram na prisão estão no templo, em pé e ensinando o povo.”
25Kulno wokarana wonti, ja tanangu kaukaubana wonti ja jatana wonti: „Mai, tana materi wora, tanana jura kanjangari pungani widmala wiri, tana Godaia pungani terkala wapaia, ja kana wolarani ngujangujara jinkila wapaia.“
26Então o capitão foi com os guardas e os trouxe sem violência, pois tinham medo de que o povo os apedrejasse.
26Jendranguta juljaia kapara milinto wapana wonti, ja tanana wokaralkana wonti, wata watawatali, a‐ai, ngangau tana kana wolarandru japali nganana wonti, tanali tanana mardali dakaiati.
27Quando os trouxeram, eles os apresentaram perante o conselho. O sumo sacerdote os interrogou,
27Ja tanali tanana matja wokaralkana, tanali tanana kana kaparani terkibana wonti. Ja Priesta pirnali tanana jakalkana wonti ja jatana wonti:
28dizendo: “Não lhes ordenamos estritamente que não ensinassem neste nome? Eis que vocês encheram Jerusalém com o seu ensino, e querem nos responsabilizar pelo sangue deste homem.”
28„Ngaiani jurana wata parparali daudauala wiri, wata ngujangujara jinkinanto nunkangupini talani? Ja mai, jura Jerusalem manamiri ngankana warai jurani ngujangujarali, ja ngantjai nunkangupini Kanaia kumari ngaianingu wokaralkala.“
29Mas Pedro e os apóstolos responderam: “Devemos obedecer a Deus antes que aos homens.
29Petrulu jo Apostel worali kalabana wonti ja jatana wonti: „Ngaiani Godani morla pankinanto kanani.
30O Deus de nossos pais ressuscitou a Jesus, a quem vocês mataram, pendurando-o num madeiro.
30Ngaperi ngaiananaia Godali Jesus jiritjibana paraia, ninaia jura nari ngankana paraia, ja pitani warukijiribana paraia.
31Deus o exaltou com a sua destra para ser Príncipe e Salvador, para dar o arrependimento a Israel, e a remissão de pecados.
31Ninapini Godali Kapara ja Kulkanipirna ngunarali nunkanali miri ngankana paraia, Israel kanani madlentjandru karitjini ja madlentji kalingani jinkila.
32Nós somos suas testemunhas destas coisas; e assim também é o Espírito Santo, que Deus deu àqueles que lhe obedecem.”
32Ja ngaiani tinkari ngankanietja nunkani nganai tanangupini jaurani; ja Jaola kulikiri, ninapini Godali tanangu jinkina paraia, tana nunkangu pankiai.“
33Mas eles, quando ouviram isso, ficaram furiosos, e estavam determinados a matá-los.
33Tanali jenia matja ngarana, jenia tanangu ngarani palkingana wonti, ja tana manungana wonti, tanana nari ngankala.
34Mas levantou-se no conselho um fariseu chamado Gamaliel, mestre da lei, honrado por todo o povo, e mandou que os apóstolos fossem retirados por um pouco de tempo.
34Kana kulno kaparandru, Pharisaiala, tala nunkani Gamaliel, terkana tarana wonti, nau jirijiribani jauraia ngujangujara jinkinietja nganana wonti, nina kana wolarali pirna ngundrana wonti; nulu jirijiribana wonti Apostel worana dunkalkala,
35Ele lhes disse: “Homens de Israel, tenham cuidado com o que estão prestes a fazer a estes homens.
35Ja tanangu jatana wonti: „Israel materi worajai! Ngamalkaterianau tanangupini kanani, mina jura ngundrai ngankala.
36Pois antes destes dias levantou-se Teudas, afirmando ser alguém importante; a quem se juntou um número de homens, cerca de quatrocentos. Ele foi morto; e todos, quantos lhe obedeciam, foram dispersos e reduzidos a nada.
36Ngangau tananguka ditjini ngopera Theudas terkakana wonti ja jatana wonti, nau pirna nganai; nunkangu kana marapu 400 kara jurborina wonti, nina tanali nari ngankana wonti, ja pratjana, tana nunkangu pankina wonti, piltjaru pantjina wonti, ja panila pantjina wonti.
37Depois deste homem, levantou-se Judas, o galileu, nos dias do recenseamento, e levou algumas pessoas a segui-lo. Ele também pereceu, e todos, quantos lhe obedeciam, foram espalhados.
37Nunkangupini ngadani Judas Galilaiala terkakana wonti windamani ditjini, ja nulu kana marapu danidanibana wonti nunkangu karipaterinanto; bakana naupini tintaterina wonti, ja pratjana tana nunkangu pankina wonti, piltjaru pantjina wonti.
38Agora eu lhes digo: afastem-se destes homens e deixem-nos em paz. Pois se este conselho ou esta obra é de homens, será desfeita.
38Ja karari ngani jurangu jatai: Tananapini kana wata morla jupanau, ja tanana worani patanau; ngangau naupini ngundrana kara ngankana kara kanandru ngananani, nauja mudala nganai,
39Mas se é de Deus, vocês não poderão desfazê-la, e acabarão até lutando contra Deus!”
39Naupini Godandru ngananani, jura ngandandariai ninaia ngandrawalkala; jura jenipara kana mankamankaiati, tanaia Godangu tirimaliai.“
40Eles concordaram com ele. Chamando os apóstolos, eles os açoitaram e lhes ordenaram que não falassem no nome de Jesus, e os deixaram ir.
40Tana nunkangu pankina wonti; ja tanali Apostel worana karkana wonti, ja tanana jinka wirrieli nandrana wonti, ja tanangu jirijiribana wonti, wata morla Jesuja talani kaukaubananto, ja tanali tanana jinpana wonti.
41Eles, portanto, saíram do Sinédrio, regozijando-se por terem sido considerados dignos de sofrer desonra pelo nome de Jesus.
41Tana mankinali kana kapara mudlandru wapana wonti, ngangau tana talku nganana warai, nunkani talandru ninta manila.
42Todos os dias, no templo e em casa, eles não paravam de ensinar e pregar a Jesus, o Cristo.
42Ja tanali wata mudana wonti ditjini pratjanani Godaia pungani ja punga worangu ngujangujara jinkila, ja Jesuni Christuni ngantjani jaura kaukaubala.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.