Atos 28
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Bible Mutal (Kosraean)
1Depois que escapamos, eles descobriram que a ilha se chamava Malta.
1Ke kut sun finmes ah kut etauk lah inen tuka sac pa Malta.
2Os nativos demonstraram uma bondade incomum para conosco; pois acenderam uma fogueira e acolheram a todos nós, por causa da chuva que caía e por causa do frio.
2Mwet in acn sac arulana kulang nu sesr. Elos tanak e se, paing kut, ac suli kut nu kac, mweyen mutawauk in af ac arulana upa ohu ah.
3Mas quando Paulo ajuntou um feixe de gravetos e os colocou no fogo, uma víbora saiu por causa do calor e prendeu-se à sua mão.
3Paul el orani kahp in etong se ac mutawauk in sang nu ke e uh, na serpent pwasin soko pulauk fol uh ac orakak ac ngalisya paol ac atlana kac.
4Quando os nativos viram a criatura pendurada em sua mão, disseram uns aos outros: “Sem dúvida este homem é um assassino, a quem, embora tenha escapado do mar, a Justiça não permitiu que vivesse.”
4Mwet in acn sac liye ke serpent soko ah atla ke paol Paul, ac elos fahk nu sin sie sin sie, “Sahp mwet se inge mwet akmas se, mweyen el nwe tia misa meoa, tusruk Oakwuk Lucng uh pa el ac misa.”
5No entanto, ele sacudiu a criatura no fogo e não sofreu nenhum mal.
5Tusruktu Paul el osroklana serpent soko ah nu in e uh, ac wangin ma musalla kacl.
6Mas eles esperavam que ele fosse inchar ou cair morto de repente; porém, depois de observarem por muito tempo e verem que nada de mal lhe acontecia, mudaram de ideia e disseram que ele era um deus.
6Elos soano na lah ac fafwak paol, ku el ac topla misa. Tusruk tukun elos soano ke pacl na loes se ac tia liye kutena ma sikyak nu sel, na elos ekulla nunak lalos ac fahk, “god se pa el!”
7Ora, nas vizinhanças daquele lugar havia terras pertencentes ao homem principal da ilha, chamado Públio, o qual nos recebeu e nos hospedou com muita cortesia por três dias.
7Oasr sie acn apkuran nu in acn sac su ma lal Publius, leum lun tuka sac. El paing kut ac arulana kulang nu sesr, ac kut muta yorol len tolu.
8O pai de Públio estava de cama, doente com febre e disenteria. Paulo entrou para vê-lo, orou e, impondo as mãos sobre ele, o curou.
8Papa tumal Publius uh mas ac oanna fin mwe oan kial uh ke mas fol ac musen fohk srah. Paul el utyak nu infukil sel uh ac pre kacl, el filiya paol facl ac akkeyalla.
9Depois disso, os demais que tinham doenças na ilha também vieram e foram curados.
9Ke ma se inge orekla ah, na mwet mas nukewa fin tuka sac tuku ac wi pac akkeyeyukla.
10Eles também nos prestaram muitas honras; e quando embarcamos, colocaram a bordo as coisas de que precisávamos.
10Elos use mwe kite puspis nu sesr, ac tok ke kut mukuiyak in som, elos use ma nukewa kut enenu uh nu fin oak uh.
11Após três meses, embarcamos em um navio de Alexandria que havia passado o inverno na ilha, cuja figura de proa era “Os Irmãos Gêmeos”.
11Tukun malem tolu, kut kalla fin oak soko Alexandria me, ma tuh muta ke tuka sac ke pacl in mihsrisr uh. Inen oak soko ah pa “God Fak.”
12Aportando em Siracusa, ficamos ali três dias.
12Kut oai ke siti Syracuse ac muta we len tolu.
13Dali, contornando a costa, chegamos a Régio. Depois de um dia, começou a soprar um vento sul, e no segundo dia chegamos a Putéoli,
13Kut sifilpa kal we lac ac oai ke siti Rhegium. Ke len tok ah eng se mutawauk in tuhtuh eir me, ac tukun len luo kut sun siti srisrik Puteoli.
14onde encontramos irmãos, e fomos convidados a ficar com eles por sete dias. E assim fomos para Roma.
14Oasr kutu mwet lulalfongi we su siyuk kut in muta yorolos ke wik se. Na kut fah som nu Rome.
15Dali os irmãos, quando ouviram falar de nós, vieram ao nosso encontro até a Praça de Ápio e as Três Vendas. Quando Paulo os viu, deu graças a Deus e sentiu-se encorajado.
15Mwet lulalfongi in acn Rome elos lohngkutyak, ac tuku osun nu sesr e ke acn se pangpang “Nien Kuka lun Appius” ac “Lohm in Mongla Tolu Lun Mwet Fahsr.” Ke Paul el liyelosyak el sang kulo nu sin God, ac arulana kui nunkal.
16Quando entramos em Roma, o centurião entregou os prisioneiros ao capitão da guarda, mas Paulo recebeu permissão para morar por conta própria, com o soldado que o guardava.
16Ke kut sun acn Rome, elos lela Paul elan sifacna muta ke sie lohm, tusruktu oasr sie mwet mweun in taranul.
17Após três dias, Paulo convocou aqueles que eram os líderes dos judeus. Quando se reuniram, ele lhes disse: “Eu, irmãos, embora não tivesse feito nada contra o povo ou contra os costumes de nossos pais, ainda assim fui entregue como prisioneiro, em Jerusalém, às mãos dos romanos,
17Tukun len tolu, Paul el pangon mwet kol lun mwet Jew in acn sac elos in tukeni nu sie. Ke elos fahsreni, el fahk nu selos, “Mwet Israel wiuk, nga nwe tia orala kutena ma koluk lain mwet wiasr, ku kunausla kutena ouiya ma mwet matu lasr somla elos oakiya nu sesr, a elos tuh filiyuwi sie mwet kapir in acn Jerusalem, ac eisyuyang nu sin mwet Rome uh.
18os quais, quando me interrogaram, queriam me libertar, porque não havia em mim motivo algum para morte.
18Tukun mwet Rome elos kusen siyuk nu sik, elos ke tuleyula mweyen elos tia konauk kutena ma koluk fal in anwuki nga kac.
19Mas quando os judeus se opuseram a isso, fui obrigado a apelar para César, não que eu tivesse algo de que acusar a minha nação.
19A ke mwet Jew elos tia insese nu kac, pwanang nga tuh suk in nununkeyuk nga sin Tokosra Fulat, finne wangin mwe tukak luk in lain mwet luk kac.
20Por esta causa, portanto, pedi para ver e falar com vocês. Pois é por causa da esperança de Israel que estou preso com esta corrente.”
20Pa inge sripen nga siyuk nga in liye kowos ac in sramsram nu suwos. Aok, nga kapiri ke sein inge ke sripen el su mwet Israel elos finsrak kac.”
21Eles lhe disseram: “Nós não recebemos cartas da Judeia a seu respeito, nem nenhum dos irmãos veio aqui relatar ou falar qualquer mal de você.
21Ac elos fahk nu sel, “Wanginna leta kut eis Judea me keim, ac wangin pac mwet lasr tuku we me in tuh srumun nu sesr ma orek we, ku in fahk kutena ma koluk keim.
22Mas desejamos ouvir de você o que você pensa. Pois, no que diz respeito a esta seita, sabemos que em toda parte falam contra ela.”
22Tusruktu kut ke lohng nunak lom, mweyen kut lohng lah in acn nukewa, mwet uh lain u sasu se ma kom wi ingan.”
23Depois de marcarem um dia com ele, muitas pessoas foram ao seu alojamento. Ele lhes explicava, testificando sobre o Reino de Deus e persuadindo-os a respeito de Jesus, tanto pela lei de Moisés quanto pelos profetas, desde a manhã até a tarde.
23Na elos pakiya sie len elos in osun nu sel Paul, ac ke sun len sac mwet puspis tukeni nu yorol yen el muta we. Mutawauk ke lotutang nwe ke fongeni, el aketeya nu selos kalmen Tokosrai lun God, ac el srike in furokolosla in lulalfongi ke Jesus ke el luti ke Ma Sap lal Moses ac ke ma simusla lun mwet palu.
24Alguns creram nas coisas que foram ditas, e outros não creram.
24Kutu selos lulalfongi lah ma el fahk uh pwaye, ac kutu tiana lulalfongi.
25Como não concordavam entre si, eles partiram, depois que Paulo disse uma palavra: “Bem falou o Espírito Santo aos nossos pais, por meio do profeta Isaías,
25Na ke elos tiana nunak se lac inmasrlolos ke mwe luti lal Paul, elos mutaweak in fahsrelik, tukun Paul el fahkla kas se inge: “Pwayena kas lun Ngun Mutal nu sel mwet palu Isaiah, ma el tuh fahk nu sin mwet matu lowos somla,
26dizendo: ‘Vá a este povo e diga: ouvindo, vocês ouvirão, mas de modo algum entenderão. Vendo, vocês verão, mas de modo algum perceberão.
26fahk mu: ‘Som ac fahk nu sin mutunfacl se inge: Kowos ac fah lohng na lohng, a tia kalem kac; Kowos ac fah liye na liye, a tia akilenak,
27Pois o coração deste povo se tornou insensível. Seus ouvidos estão pesados para ouvir. Eles fecharam os seus olhos. Para que não vejam com os olhos, ouçam com os ouvidos, entendam com o coração, e se convertam, e então eu os cure.’
27Mweyen nunak lun mutunfacl se inge upa, Ac elos fonosya insraclos Ac kaliya mutalos. Funu tia ouinge mutalos lukun liye, Ac sraclos lukun lohng, Ac nunak lalos lukun kalem kac, Ac elos lukun forma nu sik, God El fahk, Ac nga lukun akkeyalosla.’”
28“Saibam, portanto, que a salvação de Deus é enviada às nações, e elas ouvirão.”
28Na Paul el aksafye sramsram lal uh ac fahk, “Kowos in etu lah pweng ke molela sin God me uh supweyukla tari nu sin mwet sayen mwet Jew, ac elos ac fah porongo!” [
29Quando ele disse estas palavras, os judeus partiram, discutindo intensamente entre si.
29Tukun Paul el fahk ma inge, na mwet Jew elos fahsrelik, akukuin na upa inmasrlolos.]
30Paulo permaneceu dois anos inteiros em sua própria casa alugada e recebia a todos os que vinham a ele,
30Ke lusen yac luo, Paul el muta in sie lohm ma el moli elan muta kac, ac el paing mwet nukewa su tuku nu yorol.
31pregando o Reino de Deus e ensinando as coisas a respeito do Senhor Jesus Cristo com toda a ousadia, sem impedimento.
31El pulaik in fahkak ke Tokosrai lun God, ac wangin mwet ikolilya in luti nu sin mwet uh ke Leum Jesus Christ.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.