1 Macabeus 15
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Septuagint (Greek Old Testament), second edition
1Antíoco, filho do rei Demétrio, enviou das ilhas do mar uma carta a Simão, sacerdote e governador dos judeus, e a toda a nação.
1ΚΑΙ ἀπέστειλεν ὁ Ἀντίοχος υἱὸς Δημητρίου τοῦ βασιλέως ἐπιστολὰς ἀπὸ τῶν νήσων τῆς θαλάσσης Σίμωνι ἱερεῖ καὶ ἐθνάρχῃ τῶν Ἰουδαίων καὶ παντὶ τῷ ἔθνει.
2Seu conteúdo era o seguinte: “O rei Antíoco a Simão, sumo sacerdote e governador, e à nação dos judeus, saudações.
2καὶ ἦσαν περιέχουσαι τὸν τρόπον τοῦτον· ‘Βασιλεὺς Ἀντίοχος Σίμωνι ἱερεῖ μεγάλῳ καὶ ἐθνάρχῃ καὶ ἔθνει Ἰουδαίων χαίρειν,
3Alguns homens perturbadores se apoderaram do reino de nossos antepassados. Meu propósito, porém, é reivindicar o reino e restaurá-lo como era antes. Para isso recrutei uma grande quantidade de soldados estrangeiros e preparei navios de guerra.
3ἐπειδὴ ἄνδρες λοιμοὶ κατεκράτησαν τῆς βασιλείας τῶν πατέρων ἡμῶν, βούλομαι δὲ ἀντιποιήσασθαι τῆς βασιλείας, ὅπως ἀποκαταστήσω αὐτὴν ὡς ἦν τὸ πρότερον, ἐξενολόγησα δὲ πλῆθος δυνάμεων καὶ κατεσκεύασα πλοῖα πολεμικά,
4Pretendo desembarcar no país para punir os que destruíram nossa terra e devastaram muitas cidades do reino.
4βούλομαι δὲ ἐκβῆναι κατὰ τὴν χώραν, ὅπως μετέλθω τοὺς κατεφθαρκότας τὴν χώραν ἡμῶν καὶ τοὺς ἠρημωκότας πόλεις πολλὰς ἐν τῇ βασιλείᾳ·
5Portanto, confirmo a vocês todas as isenções de impostos que os reis anteriores lhes concederam, bem como quaisquer outros benefícios que lhes tenham sido concedidos.
5νῦν οὖν ἵστημί σοι πάντα τὰ ἀφαιρέματα, ἃ ἀφῆκάν σοι οἱ πρὸ ἐμοῦ βασιλεῖς καὶ ὅσα ἄλλα δόματα ἀφῆκάν σοι.
6Também lhes permito cunhar moeda para seu país com seu próprio selo.
6καὶ ἐπέτρεψά σοι ποιῆσαι κόμμα ἴδιον νόμισμα τῇ χώρᾳ σου,
7Jerusalém e o santuário serão livres. Todas as armas que prepararam e as fortalezas que construíram e possuem permanecerão em suas mãos.
7Ἱερουσαλὴμ δὲ καὶ τὰ ἅγια εἶναι ἐλεύθερα· καὶ πάντα τὰ ὅπλα ὅσα κατεσκεύασας, καὶ τὰ ὀχυρώματα, ἃ ᾠκοδόμησας ὧν κρατεῖς, μενέτω σοι.
8Toda dívida devida ao rei, assim como tudo o que vier a ser devido ao rei daqui em diante e para sempre, fica perdoada.
8καὶ πᾶν ὀφείλημα βασιλικὸν καὶ τὰ ἐσόμενα βασιλικά, ἀπὸ τοῦ νῦν καὶ εἰς τὸν ἅπαντα χρόνον ἀφιέσθω σοι·
9Além disso, quando tivermos estabelecido nosso reino, honraremos grandemente vocês, sua nação e o templo, de modo que sua glória seja conhecida por toda a terra.”
9ὡς δ᾿ ἂν κρατήσωμεν τῆς βασιλείας ἡμῶν, δοξάσομέν σε καὶ τὸ ἔθνος σου καὶ τὸ ἱερὸν δόξῃ μεγάλῃ, ὥστε φανερὰν γενέσθαι τὴν δόξαν ὑμῶν ἐν πάσῃ τῇ γῇ’. 10 Ἔτους τετάρτου καὶ ἑβδομηκοστοῦ καὶ ἑκατοστοῦ ἐξῆλθεν Ἀντίοχος εἰς τὴν γῆν πατέρων αὐτοῦ, καὶ συνῆλθον πρὸς αὐτὸν πᾶσαι αἱ δυνάμεις, ὥστε ὀλίγους εἶναι τοὺς καταλειφθέντας σὺν Τρύφωνι.
10No ano cento e setenta e quatro, Antíoco entrou na terra de seus antepassados. Todas as tropas se reuniram a ele, de modo que poucos homens permaneceram com Trifão.
no verse 10 in this text
11O rei Antíoco o perseguiu, e Trifão, fugindo, chegou a Dor, junto ao mar,
11καὶ ἐδίωξεν αὐτὸν Ἀντίοχος ὁ βασιλεύς, καὶ ἦλθε φεύγων εἰς Δωρᾶ τὴν ἐπὶ τῆς θαλάσσης·
12pois sabia que as dificuldades haviam caído sobre ele de uma só vez e que suas tropas o haviam abandonado.
12εἶδε γὰρ ὅτι συνῆκται ἐπ᾿ αὐτὸν τὰ κακά, καὶ ἀφῆκαν αὐτὸν αἱ δυνάμεις.
13Antíoco acampou contra Dor com cento e vinte mil homens de guerra e oito mil cavaleiros.
13καὶ παρενέβαλεν Ἀντίοχος ἐπὶ Δωρᾶ καὶ σὺν αὐτῷ δώδεκα μυριάδες ἀνδρῶν πολεμιστῶν καὶ ὀκτακισχιλία ἵππος.
14Cercou a cidade, e os navios juntaram-se ao ataque pelo mar. Pressionou a cidade por terra e por mar e não permitiu que ninguém entrasse ou saísse.
14καὶ ἐκύκλωσε τὴν πόλιν, καὶ τὰ πλοῖα ἀπὸ θαλάσσης συνῆψαν, καὶ ἔθλιβε τὴν πόλιν ἀπὸ τῆς γῆς καὶ τῆς θαλάσσης, καὶ οὐκ εἴασεν οὐδένα ἐκπορεύεσθαι καὶ εἰσπορεύεσθαι.
15Numênio e seus companheiros voltaram de Roma trazendo cartas aos reis e aos países, nas quais estava escrito o seguinte:
15Καὶ ἦλθε Νουμήνιος καὶ οἱ παρ᾿ αὐτοῦ ἐκ Ρώμης ἔχοντες ἐπιστολὰς τοῖς βασιλεῦσι καὶ ταῖς χώραις, ἐν αἷς ἐγέγραπτο τάδε·
16“Lúcio, cônsul dos romanos, ao rei Ptolomeu, saudações.
16‘Λεύκιος ὕπατος Ρωμαίων Πτολεμαίῳ βασιλεῖ χαίρειν.
17Os embaixadores dos judeus vieram a nós como nossos amigos e aliados para renovar a antiga amizade e aliança, enviados por Simão, o sumo sacerdote, e pelo povo dos judeus.
17οἱ πρεσβευταὶ τῶν Ἰουδαίων ἦλθον πρὸς ἡμᾶς, φίλοι ἡμῶν καὶ σύμμαχοι, ἀνανεούμενοι τὴν ἐξ ἀρχῆς φιλίαν καὶ συμμαχίαν, ἀπεσταλμένοι ἀπὸ Σίμωνος τοῦ ἀρχιερέως καὶ τοῦ δήμου τῶν Ἰουδαίων·
18Trouxeram também um escudo de ouro que pesava mil minas.
18ἤνεγκαν δὲ ἀσπίδα χρυσῆν ἀπὸ μνῶν χιλίων.
19Por isso decidimos escrever aos reis e aos países para que não procurem fazer-lhes mal nem lutem contra eles, suas cidades ou seu país, nem se aliem aos que lutarem contra eles.
19ἤρεσεν οὖν ἡμῖν γράψαι τοῖς βασιλεῦσι καὶ ταῖς χώραις ὅπως μὴ ἐκζητήσωσιν αὐτοῖς κακὰ καὶ μὴ πολεμήσωσιν αὐτοὺς καὶ τὰς πόλεις αὐτῶν καὶ τὴν χώραν αὐτῶν καὶ ἵνα μὴ συμμαχήσωσι τοῖς πολεμοῦσιν αὐτούς.
20Também nos pareceu bem receber deles o escudo.
20ἔδοξε δὲ ἡμῖν δέξασθαι τὴν ἀσπίδα παρ᾿ αὐτῶν.
21Portanto, se alguns perturbadores fugiram do país deles para junto de vocês, entreguem-nos a Simão, o sumo sacerdote, para que ele os castigue conforme a lei deles.”
21εἴ τινες οὖν λοιμοὶ διαπεφεύγασιν ἐκ τῆς χώρας αὐτῶν πρὸς ἡμᾶς, παράδοτε αὐτοὺς Σίμωνι τῷ ἀρχιερεῖ, ὅπως ἐκδικήσῃ ἐν αὐτοῖς κατὰ τὸν νόμον αὐτῶν’. 22 Καὶ τὰ αὐτὰ ἔγραψε Δημητρίῳ τῷ βασιλεῖ καὶ Ἀττάλῳ, Ἀριαράθῃ καὶ Ἀρσάκῃ
22Ele escreveu as mesmas coisas ao rei Demétrio, a Átalo, a Arates e a Arsaces,
no verse 22 in this text
23e a todos os países: a Sampsames, aos espartanos, a Delos, Mindos, Siciom, Cária, Samos, Panfília, Lícia, Halicarnasso, Rodes, Fasélida, Cós, Side, Arado, Gortina, Cnido, Chipre e Cirene.
23καὶ εἰς πάσας τὰς χώρας καὶ Σαμψάμῃ καὶ Σπαρτιάταις καὶ εἰς Δῆλον καὶ Μύνδον καὶ Σικυῶνα καὶ εἰς τὴν Καρίαν καὶ εἰς Σάμον καὶ εἰς τὴν Παμφυλίαν καὶ εἰς τὴν Λυκίαν καὶ εἰς Ἁλικαρνασσὸν καὶ εἰς Ρόδον καὶ εἰς Φασηλίδα καὶ εἰς Κῶ καὶ εἰς Σίδην καὶ εἰς Ἄραδον καὶ εἰς Γόρτυναν καὶ Κνίδον καὶ Κύπρον καὶ Κυρήνην.
24Também enviaram uma cópia dessa carta a Simão, o sumo sacerdote.
24τὸ δὲ ἀντίγραφον αὐτῶν ἔγραψαν Σίμωνι τῷ ἀρχιερεῖ.
25O rei Antíoco acampou contra Dor no segundo dia, aproximando continuamente suas tropas e construindo máquinas de guerra. Assim impediu Trifão de entrar ou sair.
25Ἀντίοχος δὲ ὁ βασιλεὺς παρενέβαλεν ἐπὶ Δωρᾶ ἐν τῇ δευτέρᾳ, προσάγων διὰ παντὸς αὐτῇ τὰς χεῖρας καὶ μηχανὰς ποιούμενος καὶ συνέκλεισε τὸν Τρύφωνα τοῦ μὴ εἰσπορεύεσθαι καὶ ἐκπορεύεσθαι.
26Simão enviou-lhe dois mil homens escolhidos para lutar ao seu lado, juntamente com prata, ouro e grande quantidade de equipamentos de guerra.
26καὶ ἀπέστειλεν αὐτῷ Σίμων δισχιλίους ἄνδρας ἐκλεκτοὺς συμμαχῆσαι αὐτῷ καὶ ἀργύριον καὶ χρυσίον καὶ σκεύη ἱκανά.
27Antíoco, porém, não quis recebê-los. Anulou todas as alianças que havia feito anteriormente com Simão e se afastou dele.
27καὶ οὐκ ἠβούλετο αὐτὰ δέξασθαι, ἀλλ᾿ ἠθέτησε πάντα, ὅσα συνέθετο αὐτῷ τὸ πρότερον, καὶ ἠλλοτριοῦντο αὐτῷ.
28Enviou-lhe Atenóbio, um de seus amigos, para conversar com ele e dizer: “Vocês ocupam Jope, Gazara e a cidadela de Jerusalém, cidades do meu reino.
28καὶ ἀπέστειλε πρὸς αὐτὸν Ἀθηνόβιον ἕνα τῶν φίλων αὐτοῦ κοινολογησάμενον αὐτῷ λέγων· ὑμεῖς κατακρατεῖτε τῆς Ἰόππης καὶ Γαζάρων καὶ τῆς ἄκρας τῆς ἐν Ἱερουσαλήμ, πόλεις τῆς βασιλείας μου.
29Devastaram seu território, causaram grande dano na terra e tomaram o controle de muitos lugares do meu reino.
29τὰ ὅρια αὐτῶν ἠρημώσατε καὶ ἐποιήσατε πληγὴν μεγάλην ἐπὶ τῆς γῆς καὶ ἐκυριεύσατε τόπων πολλῶν ἐν τῇ βασιλείᾳ μου.
30Portanto, devolvam agora as cidades que tomaram e os tributos das regiões das quais se apoderaram fora das fronteiras da Judeia.
30νῦν οὖν παράδοτε τὰς πόλεις, ἃς κατελάβεσθε, καὶ τοὺς φόρους τῶν τόπων, ὧν κατεκυριεύσατε ἐκτὸς τῶν ὁρίων τῆς Ἰουδαίας.
31Caso contrário, deem-me por elas quinhentos talentos de prata e, pelos danos que causaram e pelos tributos das cidades, outros quinhentos talentos. Se não fizerem isso, iremos e os subjugaremos.”
31εἰ δὲ μή, δότε ἀντ᾿ αὐτῶν πεντακόσια τάλαντα ἀργυρίου καὶ τῆς καταφθορᾶς, ἧς κατεφθάρκατε, καὶ τῶν φόρων τῶν πόλεων ἄλλα τάλαντα πεντακόσια· εἰ δὲ μή, παραγενόμενοι ἐκπολεμήσομεν ὑμᾶς.
32Atenóbio, o amigo do rei, foi a Jerusalém. Quando viu a glória de Simão, o armário com utensílios de ouro e prata e o grande séquito que o acompanhava, ficou espantado. Então lhe transmitiu as palavras do rei.
32καὶ ἦλθεν Ἀθηνόβιος φίλος τοῦ βασιλέως εἰς Ἱερουσαλὴμ καὶ εἶδε τὴν δόξαν Σίμωνος καὶ κυλικεῖον μετὰ χρυσωμάτων καὶ ἀργυρωμάτων καὶ παράστασιν ἱκανὴν καὶ ἐξίστατο καὶ ἀπήγγειλεν αὐτῶ τοὺς λόγους τοῦ βασιλέως.
33Simão respondeu: “Não tomamos terra alheia nem nos apoderamos do que pertence a outros, mas apenas da herança de nossos antepassados, que por algum tempo foi injustamente ocupada por nossos inimigos.
33καὶ ἀποκριθεὶς Σίμων εἶπεν αὐτῷ· οὔτε γῆν ἀλλοτρίαν εἰλήφαμεν οὔτε ἀλλοτρίων κεκρατήκαμεν, ἀλλὰ τῆς κληρονομίας τῶν πατέρων ἡμῶν, ὑπὸ δὲ ἐχθρῶν ἡμῶν ἔν τινι καιρῷ ἀκρίτως κατεκρατήθη·
34Agora que tivemos oportunidade, retomamos firmemente a herança de nossos antepassados.
34ἡμεῖς δὲ καιρὸν ἔχοντες ἀντεχόμεθα τῆς κληρονομίας τῶν πατέρων ἡμῶν.
35Quanto a Jope e Gazara, que você exige, elas causaram grande dano ao povo em todo o nosso país. Daremos cem talentos por elas.” Atenóbio não respondeu uma única palavra.
35περὶ δὲ Ἰόππης καὶ Γαζάρων, ὧν αἰτεῖς, αὗται ἐποίουν ἐν τῷ λαῷ πληγὴν μεγάλην κατὰ τὴν χώραν ἡμῶν, τούτων δώσομεν τάλαντα ἑκατόν. καὶ οὐκ ἀπεκρίθη αὐτῷ Ἀθηνόβιος λόγον,
36Voltou furioso ao rei e lhe contou essas palavras, a glória de Simão e tudo o que havia visto. O rei ficou extremamente irado.
36ἀπέστρεψε δὲ μετὰ θυμοῦ πρὸς τὸν βασιλέα καὶ ἀπήγγειλεν αὐτῷ τοὺς λόγους τούτους καὶ τὴν δόξαν Σίμωνος καὶ πάντα, ὅσα εἶδε, καὶ ὠργίσθη ὁ βασιλεὺς ὀργὴν μεγάλην.
37Enquanto isso, Trifão embarcou num navio e fugiu para Ortósia.
37Τρύφων δὲ ἐμβὰς εἰς πλοῖον ἔφυγεν εἰς Ὀρθωσιάδα.
38O rei nomeou Cendebeu comandante-chefe da região costeira e lhe deu tropas de infantaria e cavalaria.
38καὶ κατέστησεν ὁ βασιλεὺς τὸν Κενδεβαῖον στρατηγὸν τῆς παραλίας καὶ δυνάμεις πεζικὰς καὶ ἱππικὰς ἔδωκεν αὐτῷ·
39Ordenou-lhe que acampasse contra a Judeia, reconstruísse Cedrom, fortificasse os portões e lutasse contra o povo; enquanto isso, o próprio rei continuou perseguindo Trifão.
39καὶ ἐνετείλατο αὐτῷ παρεμβαλεῖν κατὰ πρόσωπον τῆς Ἰουδαίας καὶ ἐνετείλατο αὐτῷ οἰκοδομῆσαι τὴν Κεδρὼν καὶ ὀχυρῶσαι τὰς πύλας καὶ ὅπως πολεμήσῃ τὸν λαόν· ὁ δὲ βασιλεὺς ἐδίωκε τὸν Τρύφωνα.
40Cendebeu chegou a Jâmnia e começou a provocar o povo, invadir a Judeia, levar pessoas cativas e matá-las.
40καὶ παρεγενήθη Κενδεβαῖος εἰς Ἰάμνειαν καὶ ἤρξατο τοῦ ἐρεθίζειν τὸν λαὸν καὶ ἐμβατεύειν εἰς τὴν Ἰουδαίαν καὶ αἰχμαλωτίζειν τὸν λαὸν καὶ φονεύειν,
41Reconstruiu Cedrom e colocou ali cavalaria e infantaria, para que saíssem em incursões pelas estradas da Judeia, conforme o rei lhe havia ordenado.
41καὶ ᾠκοδόμησε τὴν Κεδρὼν καὶ ἔταξεν ἐκεῖ ἱππεῖς καὶ δυνάμεις, ὅπως ἐκπορευόμενοι ἐξοδεύωσι τὰς ὁδοὺς τῆς Ἰουδαίας, καθὰ συνέταξεν αὐτῷ ὁ βασιλεύς.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.