1 Coríntios 13
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
1Se eu falar com as línguas dos homens e dos anjos, mas não tiver amor, tornei-me um bronze que ressoa ou um címbalo que retine.
1Se mi parolus la lingvojn de homoj kaj anĝeloj, sed ne havus amon, mi fariĝus sonanta kupro aŭ tintanta cimbalo.
2Se eu tiver o dom de profecia, e conhecer todos os mistérios e todo o conhecimento, e se eu tiver toda a fé, a ponto de mover montanhas, mas não tiver amor, eu nada sou.
2Kaj se mi posedus la profetpovon, kaj komprenus ĉiujn misterojn kaj ĉian scion; kaj se mi havus ĉian fidon, tiel ke mi povus formovi montojn, sed ne havus amon, mi estus nenio.
3Se eu der todos os meus bens para alimentar os pobres, e se eu entregar o meu corpo para ser queimado, mas não tiver amor, isso de nada me aproveita.
3Kaj se mi disdonus mian tutan havon por nutri la malsatulojn, kaj se mi lasus mian korpon por forbrulo, sed ne havus amon, per tio mi neniom profitus.
4O amor é paciente e é bondoso. O amor não inveja. O amor não se vangloria, não se orgulha,
4Amo longe suferas, kaj bonfaras; amo ne envias; amo ne fanfaronas, ne ŝveligas sin,
5não se comporta de maneira inadequada, não busca os seus próprios interesses, não se irrita, não leva em conta o mal;
5ne kondutas nedece, ne celas por si mem, ne koleriĝas, ne pripensas malbonon,
6não se alegra com a injustiça, mas se alegra com a verdade;
6ne ĝojas pri maljusteco, sed kunĝojas kun vereco;
7tudo sofre, tudo crê, tudo espera, tudo suporta.
7ĉion toleras, ĉion kredas, ĉion esperas, ĉion eltenas.
8O amor nunca falha. Mas havendo profecias, elas serão extintas. Havendo várias línguas, elas cessarão. Havendo conhecimento, ele será extinto.
8Amo neniam pereas; sed, ĉu estas profetadoj, ili neniiĝos; ĉu lingvoj, ili ĉesiĝos; ĉu estas scio, ĝi neniiĝos.
9Pois conhecemos em parte e profetizamos em parte;
9Ĉar ni scias laŭparte, kaj ni profetadas laŭparte;
10mas quando vier o que é completo, então o que é em parte será extinto.
10sed kiam venos perfektaĵo, tiam neniiĝos tio, kio estas laŭparta.
11Quando eu era criança, falava como criança, sentia como criança, pensava como criança. Agora que me tornei homem, deixei de lado as coisas de criança.
11Kiam mi estis infano, kiel infano mi parolis, kiel infano mi sentis, kiel infano mi pensis; nun fariĝinte plenaĝulo, mi jam forigis la infanaĵojn.
12Pois agora vemos em um espelho, de forma obscura, mas então, face a face. Agora conheço em parte, mas então conhecerei plenamente, assim como também fui plenamente conhecido.
12Ĉar nun ni vidas per spegulo, malhele; sed tiam okulon ĉe okulo; nun mi konas laŭparte; sed tiam mi konos tiel same, kiel ankaŭ mi estas konita.
13Mas agora permanecem a fé, a esperança e o amor—estes três. O maior destes é o amor.
13Restas do nun fido, espero, amo, tiuj tri; kaj la plej granda el ili estas amo.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.