یوئیل 2
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
1در صهیون کرنا بنوازید و در کوه مقدس من صدا بلند کنید! تمامی ساکنان زمین بلرزندزیرا روز خداوند می‌آید و نزدیک است.
1Toquem a trombeta em Sião, e deem o alarme no meu santo monte! Tremam todos os habitantes da terra, pois o dia do SENHOR vem, pois está próximo:
2روزتاریکی و ظلمت، روز ابرها و ظلمت غلیظ مثل فجر منبسط بر کوهها! امتی عظیم و قوی که مانندآن از ازل نبوده و بعد از این تا سالها و دهرهای بسیار نخواهد بود.
2Um dia de trevas e escuridão, um dia de nuvens e densas trevas. Como a alva que se espalha sobre os montes, vem um povo grande e forte; nunca houve outro semelhante, nem haverá jamais depois deles, mesmo pelos anos de muitas gerações.
3پیش روی ایشان آتش می‌سوزاند و در عقب ایشان شعله ملتهب می‌گردد. پیش روی ایشان، زمین مثل باغ عدن ودر عقب ایشان، بیابان بایر است و نیز از ایشان احدی رهایی نمی یابد.
3Um fogo devora diante deles, e atrás deles, uma chama arde. A terra é como o jardim do Éden diante deles, e atrás deles, um deserto desolado. Sim, e ninguém escapou deles.
4منظر ایشان مثل منظراسبان است و مانند اسب‌سواران می‌تازند.
4A aparência deles é como a aparência de cavalos, e eles correm como cavaleiros.
5مثل صدای ارابه‌ها بر قله کوهها جست و خیزمی کنند؛ مثل صدای شعله آتش که کاه رامی سوزاند؛ مانند امت عظیمی که برای جنگ صف بسته باشند.
5Como o estrondo de carros no topo dos montes, eles saltam, como o ruído de uma chama de fogo que devora o restolho, como um povo forte em ordem de batalha.
6از حضور ایشان قوم هامی لرزند. تمامی رویها رنگ پریده می‌شود.
6Diante deles os povos estão em angústia. Todos os rostos empalidecem.
7مثل جباران می‌دوند، مثل مردان جنگی بر حصارهابرمی آیند و هر کدام به راه خود می‌آیند وطریقهای خود را تبدیل نمی کنند.
7Eles correm como valentes. Eles escalam a muralha como guerreiros. Cada um marcha na sua linha, e não se desviam do seu curso.
8بر یکدیگرازدحام نمی کنند، زیرا هرکس به راه خودمی خرامد. از میان حربه‌ها هجوم می‌آورند وصف های خود را نمی شکنند.
8Um não empurra o outro. Cada um marcha no seu próprio caminho. Eles rompem as defesas e não quebram as fileiras.
9بر شهرمی جهند، به روی حصارها می‌دوند، به خانه هابرمی آیند. مثل دزدان از پنجره‌ها داخل می شوند.
9Eles se lançam sobre a cidade. Eles correm sobre a muralha. Eles sobem nas casas. Eles entram pelas janelas como ladrões.
10از حضور ایشان زمین متزلزل وآسمانها مرتعش می‌شود؛ آفتاب و ماه سیاه می‌شوند و ستارگان نور خویش را باز می‌دارند.
10A terra treme diante deles. Os céus se abalam. O sol e a lua escurecem, e as estrelas retiram o seu brilho.
11و خداوند آواز خود را پیش لشکر خویش بلند می‌کند، زیرا اردوی او بسیار عظیم است و آنکه سخن خود را بجا می‌آورد، قدیراست. زیرا روز خداوند عظیم و بی‌نهایت مهیب است و کیست که طاقت آن را داشته باشد.
11O SENHOR troveja a sua voz diante do seu exército, pois as suas forças são muito grandes; pois forte é aquele que obedece ao seu comando; pois o dia do SENHOR é grande e muito terrível, e quem poderá suportá-lo?
12و لکن الان خداوند می‌گوید با تمامی دل وبا روزه و گریه و ماتم بسوی من بازگشت نمایید.
12“Ainda assim, mesmo agora”, diz o SENHOR, “voltem-se para mim de todo o seu coração, com jejum, com choro e com lamento.”
13و دل خود را چاک کنید نه رخت خویش را وبه یهوه خدای خود بازگشت نمایید زیرا که اورئوف و رحیم است و دیرخشم و کثیراحسان و ازبلا پشیمان می‌شود.
13Rasguem o coração e não as suas vestes, e voltem-se para o SENHOR, o seu Deus; pois ele é gracioso e misericordioso, lento para se irar e abundante em benignidade, e se arrepende de enviar a calamidade.
14که می‌داند که شایدبرگردد و پشیمان شود و در عقب خود برکتی واگذارد، یعنی هدیه آردی و هدیه ریختنی برای یهوه خدای شما.
14Quem sabe? Talvez ele se volte e se arrependa, e deixe uma bênção após si, até mesmo uma oferta de cereais e uma oferta de bebida para o SENHOR, o seu Deus.
15در صهیون کرنا بنوازید وروزه را تعیین کرده، محفل مقدس را ندا کنید.
15Toquem a trombeta em Sião! Santifiquem um jejum. Convoquem uma assembleia solene.
16قوم را جمع کنید، جماعت را تقدیس نمایید، پیران و کودکان و شیرخوارگان را فراهم آورید. داماد از حجره خود و عروس از حجله خویش بیرون آیند.
16Reúnam o povo. Santifiquem a assembleia. Ajuntem os anciãos. Reúnam as crianças e os que mamam no peito. Que o noivo saia do seu quarto, e a noiva dos seus aposentos.
17کاهنانی که خدام خداوند هستنددر میان رواق و مذبح گریه کنند و بگویند: «ای خداوند بر قوم خویش شفقت فرما و میراث خویش را به عار مسپار، مبادا امت‌ها بر ایشان حکمرانی نمایند. چرا در میان قومها بگویند که خدای ایشان کجا است؟»
17Que os sacerdotes, os ministros do SENHOR, chorem entre o pórtico e o altar, e digam: “Poupa o teu povo, SENHOR, e não entregues a tua herança à vergonha, para que as nações não dominem sobre eles. Por que diriam entre os povos: 'Onde está o Deus deles?'”
18پس خداوند برای زمین خود به غیرت خواهد آمد و بر قوم خویش شفقت خواهد نمود.
18Então o SENHOR teve zelo pela sua terra, e teve compaixão do seu povo.
19و خداوند قوم خود را اجابت نموده، خواهدگفت: «اینک من گندم و شیره و روغن را برای شمامی فرستم تا از آنها سیر شوید و شما را بار دیگردر میان امت‌ها عار نخواهم ساخت.
19O SENHOR respondeu ao seu povo: “Eis que eu lhes enviarei cereal, vinho novo e azeite, e vocês se fartarão deles; e nunca mais farei de vocês uma vergonha entre as nações.
20و لشکرشمالی را از شما دور کرده، به زمین خشک ویران خواهم راند که مقدمه آن بر دریای شرقی وساقه‌اش بر دریای غربی خواهد بود و بوی بدش بلند خواهد شد و عفونتش برخواهد آمد زیراکارهای عظیم کرده است.»
20Mas removerei o exército do norte para longe de vocês, e o levarei para uma terra árida e desolada, a sua frente para o mar oriental, e a sua retaguarda para o mar ocidental; e o seu mau cheiro subirá, e a sua podridão se levantará.” Certamente ele fez grandes coisas.
21ای زمین مترس! وجد و شادی بنما زیرایهوه کارهای عظیم کرده است.
21Terra, não tenha medo. Alegre-se e regozije-se, pois o SENHOR fez grandes coisas.
22ای بهایم صحرا مترسید زیرا که مرتع های بیابان سبز شد ودرختان میوه خود را آورد و انجیر و مو قوت خویش را دادند.
22Não tenham medo, animais do campo; pois os pastos do deserto estão brotando, pois a árvore dá o seu fruto. A figueira e a videira dão a sua força.
23ای پسران صهیون در یهوه خدای خویش وجد و شادی نمایید، زیرا که باران اولین را به اندازه‌اش به شما داده است وباران اول و آخر را در وقت برای شما بارانیده است.
23“Alegrem-se, pois, filhos de Sião, e regozijem-se no SENHOR, o seu Deus; pois ele lhes dá a chuva temporã na justa medida, e faz descer a chuva para vocês, a chuva temporã e a chuva serôdia, como antes.
24پس خرمن از گندم پر خواهد شد ومعصره‌ها از شیره و روغن لبریز خواهد گردید.
24As eiras se encherão de trigo, e os lagares transbordarão de vinho novo e azeite.
25و سالهایی را که ملخ و لنبه و سوس و سن یعنی لشکر عظیم من که بر شما فرستاده بودم خوردندبه شما رد خواهم نمود.
25Eu lhes restituirei os anos que o gafanhoto migratório comeu, o grande gafanhoto, o gafanhoto saltador e a lagarta, o meu grande exército, que enviei contra vocês.
26و غذای بسیارخورده، سیر خواهید شد و اسم یهوه خدای خودرا که برای شما کارهای عجیب کرده است، تسبیح خواهید خواند و قوم من تا به ابد خجل نخواهند شد.
26Vocês terão muito o que comer e se fartarão, e louvarão o nome do SENHOR, o seu Deus, que tem lidado maravilhosamente com vocês; e o meu povo nunca mais será envergonhado.
27و خواهید دانست که من در میان اسرائیل می‌باشم و من یهوه خدای شما هستم ودیگری نیست و قوم من خجل نخواهند شد تاابدالاباد.
27Vocês saberão que eu estou no meio de Israel, e que eu sou o SENHOR, o seu Deus, e não há outro; e o meu povo nunca mais será envergonhado.
28و بعد از آن روح خود را بر همه بشر خواهم ریخت و پسران و دختران شما نبوت خواهندنمود و پیران شما و جوانان شما رویاها خواهنددید.
28“Acontecerá depois disso, que derramarei o meu Espírito sobre toda a carne; e os seus filhos e as suas filhas profetizarão. Os seus velhos sonharão sonhos. Os seus jovens terão visões.
29و در آن ایام روح خود را بر غلامان وکنیزان نیز خواهم ریخت.
29E também sobre os servos e sobre as servas naqueles dias, derramarei o meu Espírito.
30و آیات را از خون وآتش و ستونهای دود در آسمان و زمین ظاهرخواهم ساخت.
30Mostrarei maravilhas nos céus e na terra: sangue, fogo e colunas de fumaça.
31آفتاب به تاریکی و ماه به خون مبدل خواهند شد، پیش از ظهور یوم عظیم ومهیب خداوند.
31O sol se converterá em trevas, e a lua em sangue, antes que venha o grande e terrível dia do SENHOR.
32و واقع خواهد شد هر‌که نام خداوند را بخواند نجات یابد زیرا در کوه صهیون و در اورشلیم چنانکه خداوند گفته است بقیتی خواهد بود و در میان باقی ماندگان آنانی که خداوند ایشان را خوانده است.
32Acontecerá que todo aquele que invocar o nome do SENHOR será salvo; pois no monte Sião e em Jerusalém haverá os que escapem, como o SENHOR disse, e entre os sobreviventes, aqueles a quem o SENHOR chamar.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.