ΙΩΗΛ 2
Septuagint (Greek Old Testament), second editionOriginal language
Septuagint (Greek Old Testament), second edition
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
1ΣΑΛΠΙΣΑΤΕ σάλπιγγι ἐν Σιών, κηρύξατε ἐν ὄρει ἁγίῳ μου, καὶ συγχυθήτωσαν πάντες οἱ κατοικοῦντες τὴν γῆν, διότι πάρεστιν ἡμέρα Κυρίου, ὅτι ἐγγύς,
1Toquem a trombeta em Sião, e deem o alarme no meu santo monte! Tremam todos os habitantes da terra, pois o dia do SENHOR vem, pois está próximo:
2ἡμέρα σκότους καὶ γνόφου, ἡμέρα νεφέλης καὶ ὁμίχλης. ὡς ὄρθρος χυθήσεται ἐπὶ τὰ ὄρη λαὸς πολὺς καὶ ἰσχυρός· ὅμοιος αὐτῷ οὐ γέγονεν ἀπὸ τοῦ αἰῶνος καὶ μετ᾿ αὐτὸν οὐ προστεθήσεται ἕως ἐτῶν εἰς γενεὰς γενεῶν.
2Um dia de trevas e escuridão, um dia de nuvens e densas trevas. Como a alva que se espalha sobre os montes, vem um povo grande e forte; nunca houve outro semelhante, nem haverá jamais depois deles, mesmo pelos anos de muitas gerações.
3τὰ ἔμπροσθεν αὐτοῦ πῦρ ἀναλίσκον, καὶ τὰ ὀπίσω αὐτοῦ ἀναπτομένη φλόξ· ὡς παράδεισος τρυφῆς ἡ γῆ πρὸ προσώπου αὐτοῦ, καὶ τὰ ὄπισθεν αὐτοῦ πεδίον ἀφανισμοῦ, καὶ ἀνασῳζόμενος οὐκ ἔσται αὐτῷ.
3Um fogo devora diante deles, e atrás deles, uma chama arde. A terra é como o jardim do Éden diante deles, e atrás deles, um deserto desolado. Sim, e ninguém escapou deles.
4ὡς ὅρασις ἵππων ἡ ὄψις αὐτῶν, καὶ ὡς ἱππεῖς οὕτως καταδιώξονται·
4A aparência deles é como a aparência de cavalos, e eles correm como cavaleiros.
5ὡς φωνὴ ἁρμάτων ἐπὶ τὰς κορυφὰς τῶν ὀρέων ἐξαλοῦνται καὶ ὡς φωνὴ φλογὸς πυρὸς κατεσθιούσης καλάμην καὶ ὡς λαὸς πολὺς καὶ ἰσχυρὸς παρατασσόμενος εἰς πόλεμον.
5Como o estrondo de carros no topo dos montes, eles saltam, como o ruído de uma chama de fogo que devora o restolho, como um povo forte em ordem de batalha.
6ἀπὸ προσώπου αὐτοῦ συντριβήσονται λαοί, πᾶν πρόσωπον ὡς πρόσκαυμα χύτρας.
6Diante deles os povos estão em angústia. Todos os rostos empalidecem.
7ὡς μαχηταὶ δραμοῦνται καὶ ὡς ἄνδρες πολεμισταί ἀναβήσονται ἐπὶ τὰ τείχη, καὶ ἕκαστος ἐν τῇ ὁδῷ αὐτοῦ πορεύσεται, καὶ οὐ μὴ ἐκκλίνουσι τὰς τρίβους αὐτῶν,
7Eles correm como valentes. Eles escalam a muralha como guerreiros. Cada um marcha na sua linha, e não se desviam do seu curso.
8καὶ ἕκαστος ἀπὸ τοῦ ἀδελφοῦ αὐτοῦ οὐκ ἀφέξεται, καταβαρυνόμενοι ἐν τοῖς ὅπλοις αὐτῶν πορεύσονται καὶ ἐν τοῖς βέλεσιν αὐτῶν πεσοῦνται καὶ οὐ μὴ συντελεσθῶσι.
8Um não empurra o outro. Cada um marcha no seu próprio caminho. Eles rompem as defesas e não quebram as fileiras.
9τῆς πόλεως ἐπιλήψονται καὶ ἐπὶ τῶν τειχέων δραμοῦνται καὶ ἐπὶ τὰς οἰκίας ἀναβήσονται καὶ διὰ θυρίδων εἰσελεύσονται ὡς κλέπται.
9Eles se lançam sobre a cidade. Eles correm sobre a muralha. Eles sobem nas casas. Eles entram pelas janelas como ladrões.
10πρὸ προσώπου αὐτῶν συγχυθήσεται ἡ γῆ καὶ σεισθήσεται ὁ οὐρανός, ὁ ἥλιος καὶ ἡ σελήνη συσκοτάσουσι, καὶ τὰ ἄστρα δύσουσι τὸ φέγγος αὐτῶν.
10A terra treme diante deles. Os céus se abalam. O sol e a lua escurecem, e as estrelas retiram o seu brilho.
11καὶ Κύριος δώσει φωνὴν αὐτοῦ πρὸ προσώπου δυνάμεως αὐτοῦ, ὅτι πολλή ἐστι σφόδρα ἡ παρεμβολὴ αὐτοῦ, ὅτι ἰσχυρὰ ἔργα λόγων αὐτοῦ· διότι μεγάλη ἡ ἡμέρα Κυρίου, ἐπιφανὴς σφόδρα, καὶ τίς ἔσται ἱκανὸς αὐτῇ;
11O SENHOR troveja a sua voz diante do seu exército, pois as suas forças são muito grandes; pois forte é aquele que obedece ao seu comando; pois o dia do SENHOR é grande e muito terrível, e quem poderá suportá-lo?
12καὶ νῦν λέγει Κύριος ὁ Θεὸς ὑμῶν· ἐπιστράφητε πρός με ἐξ ὅλης τῆς καρδίας ὑμῶν καὶ ἐν νηστείᾳ καὶ ἐν κλαυθμῷ καὶ ἐν κοπετῷ·
12“Ainda assim, mesmo agora”, diz o SENHOR, “voltem-se para mim de todo o seu coração, com jejum, com choro e com lamento.”
13καὶ διαρρήξατε τὰς καρδίας ὑμῶν καὶ μὴ τὰ ἱμάτια ὑμῶν καὶ ἐπιστράφητε πρὸς Κύριον τὸν Θεὸν ὑμῶν, ὅτι ἐλεήμων καὶ οἰκτίρμων ἐστί, μακρόθυμος καὶ πολυέλεος καὶ μετανοῶν ἐπὶ ταῖς κακίαις.
13Rasguem o coração e não as suas vestes, e voltem-se para o SENHOR, o seu Deus; pois ele é gracioso e misericordioso, lento para se irar e abundante em benignidade, e se arrepende de enviar a calamidade.
14τίς οἶδεν εἰ ἐπιστρέψει καὶ μετανοήσει καὶ ὑπολείψεται ὀπίσω αὐτοῦ εὐλογίαν καὶ θυσίαν καὶ σπονδὴν Κυρίῳ τῷ Θεῷ ὑμῶν;
14Quem sabe? Talvez ele se volte e se arrependa, e deixe uma bênção após si, até mesmo uma oferta de cereais e uma oferta de bebida para o SENHOR, o seu Deus.
15σαλπίσατε σάλπιγγι ἐν Σιών, ἁγιάσατε νηστείαν, κηρύξατε θεραπείαν,
15Toquem a trombeta em Sião! Santifiquem um jejum. Convoquem uma assembleia solene.
16συναγάγετε λαόν, ἁγιάσατε ἐκκλησίαν, ἐκλέξασθε πρεσβυτέρους, συναγάγετε νήπια θηλάζοντα μαστούς, ἐξελθέτω νυμφίος ἐκ τοῦ κοιτῶνος αὐτοῦ καὶ νύμφη ἐκ τοῦ παστοῦ αὐτῆς.
16Reúnam o povo. Santifiquem a assembleia. Ajuntem os anciãos. Reúnam as crianças e os que mamam no peito. Que o noivo saia do seu quarto, e a noiva dos seus aposentos.
17ἀνὰ μέσον τῆς κρηπῖδος τοῦ θυσιαστηρίου κλαύσονται οἱ ἱερεῖς οἱ λειτουργοῦντες τῷ Κυρίῳ καὶ ἐροῦσι· φεῖσαι, Κύριε, τοῦ λαοῦ σου καὶ μὴ δῷς τὴν κληρονομίαν σου εἰς ὄνειδος τοῦ κατάρξαι αὐτῶν ἔθνη, ὅπως μὴ εἴπωσιν ἐν τοῖ ἔθνεσι· ποῦ ἐστιν ὁ Θεὸς αὐτῶν;
17Que os sacerdotes, os ministros do SENHOR, chorem entre o pórtico e o altar, e digam: “Poupa o teu povo, SENHOR, e não entregues a tua herança à vergonha, para que as nações não dominem sobre eles. Por que diriam entre os povos: 'Onde está o Deus deles?'”
18Καὶ ἐζήλωσε Κύριος τὴν γῆν αὐτοῦ καὶ ἐφείσατο τοῦ λαοῦ αὐτοῦ.
18Então o SENHOR teve zelo pela sua terra, e teve compaixão do seu povo.
19καὶ ἀπεκρίθη Κύριος καὶ εἶπε τῷ λαῷ αὐτοῦ· ἰδοὺ ἐγὼ ἐξαποστέλλω ὑμῖν τὸν σῖτον καὶ τὸν οἶνον καὶ τὸ ἔλαιον, καὶ ἐμπλησθήσεσθε αὐτῶν, καὶ οὐ δώσω ὑμᾶς οὐκέτι εἰς ὀνειδισμὸν ἐν τοῖς ἔθνεσι·
19O SENHOR respondeu ao seu povo: “Eis que eu lhes enviarei cereal, vinho novo e azeite, e vocês se fartarão deles; e nunca mais farei de vocês uma vergonha entre as nações.
20καὶ τὸν ἀπὸ Βορρᾶ ἐκδιώξω ἀφ᾿ ὑμῶν καὶ ἐξώσω αὐτὸν εἰς γῆν ἄνυδρον καὶ ἀφανιῶ τὸ πρόσωπον αὐτοῦ εἰς τὴν θάλασσαν τὴν πρώτην καὶ τὰ ὀπίσω αὐτοῦ εἰς τὴν θάλασσαν τὴν ἐσχάτην, καὶ ἀναβήσεται ἡ σαπρία αὐτοῦ, καὶ ἀναβήσεται ὁ βρόμος αὐτοῦ, ὅτι ἐμεγάλυνε τὰ ἔργα αὐτοῦ.
20Mas removerei o exército do norte para longe de vocês, e o levarei para uma terra árida e desolada, a sua frente para o mar oriental, e a sua retaguarda para o mar ocidental; e o seu mau cheiro subirá, e a sua podridão se levantará.” Certamente ele fez grandes coisas.
21θάρσει, γῆ, χαῖρε καὶ εὐφραίνου, ὅτι ἐμεγάλυνε Κύριος τοῦ ποιῆσαι.
21Terra, não tenha medo. Alegre-se e regozije-se, pois o SENHOR fez grandes coisas.
22θαρσεῖτε, κτήνη τοῦ πεδίου, ὅτι βεβλάστηκε τὰ πεδία τῆς ἐρήμου, ὅτι ξύλον ἤνεγκε τὸν καρπὸν αὐτοῦ, συκῆ καὶ ἄμπελος ἔδωκαν τὴν ἰσχὺν αὐτῶν.
22Não tenham medo, animais do campo; pois os pastos do deserto estão brotando, pois a árvore dá o seu fruto. A figueira e a videira dão a sua força.
23καὶ τὰ τέκνα Σιών, χαίρετε καὶ εὐφραίνεσθε ἐπὶ τῷ Κυρίῳ Θεῷ ὑμῶν, διότι ἔδωκεν ὑμῖν τὰ βρώματα εἰς δικαιοσύνην καὶ βρέξει ὑμῖν ὑετὸν πρώϊμον καὶ ὄψιμον καθὼς ἔμπροσθεν.
23“Alegrem-se, pois, filhos de Sião, e regozijem-se no SENHOR, o seu Deus; pois ele lhes dá a chuva temporã na justa medida, e faz descer a chuva para vocês, a chuva temporã e a chuva serôdia, como antes.
24καὶ πλησθήσονται αἱ ἅλωνες σίτου, καὶ ὑπερεκχυθήσονται αἱ ληνοὶ οἴνου καὶ ἐλαίου.
24As eiras se encherão de trigo, e os lagares transbordarão de vinho novo e azeite.
25καὶ ἀνταποδώσω ὑμῖν ἀντὶ τῶν ἐτῶν ὧν κατέφαγεν ἡ ἀκρὶς καὶ ὁ βροῦχος καὶ ἡ ἐρυσίβη καὶ ἡ κάμπη, ἡ δύναμίς μου ἡ μεγάλη, ἣν ἐξαπέστειλα εἰς ὑμᾶς.
25Eu lhes restituirei os anos que o gafanhoto migratório comeu, o grande gafanhoto, o gafanhoto saltador e a lagarta, o meu grande exército, que enviei contra vocês.
26καὶ φάγεσθε ἐσθίοντες καὶ ἐμπλησθήσεσθε καὶ αἰνέσετε τὸ ὄνομα Κυρίου τοῦ Θεοῦ ὑμῶν, ἃ ἐποίησε μεθ᾿ ὑμῶν εἰς θαυμάσια, καὶ οὐ μὴ καταισχυνθῇ ὁ λαός μου εἰς τὸν αἰῶνα·
26Vocês terão muito o que comer e se fartarão, e louvarão o nome do SENHOR, o seu Deus, que tem lidado maravilhosamente com vocês; e o meu povo nunca mais será envergonhado.
27καὶ ἐπιγνώσεσθε ὅτι ἐν μέσῳ τοῦ Ἰσραὴλ ἐγώ εἰμι, καὶ ἐγὼ Κύριος ὁ Θεὸς ὑμῶν, καὶ οὐκ ἔστιν ἔτι πλὴν ἐμοῦ, καὶ οὐ μὴ καταισχυνθῶσιν ἔτι ὁ λαός μου εἰς τὸν αἰῶνα.
27Vocês saberão que eu estou no meio de Israel, e que eu sou o SENHOR, o seu Deus, e não há outro; e o meu povo nunca mais será envergonhado.
no verse 28 in this text
28“Acontecerá depois disso, que derramarei o meu Espírito sobre toda a carne; e os seus filhos e as suas filhas profetizarão. Os seus velhos sonharão sonhos. Os seus jovens terão visões.
no verse 29 in this text
29E também sobre os servos e sobre as servas naqueles dias, derramarei o meu Espírito.
no verse 30 in this text
30Mostrarei maravilhas nos céus e na terra: sangue, fogo e colunas de fumaça.
no verse 31 in this text
31O sol se converterá em trevas, e a lua em sangue, antes que venha o grande e terrível dia do SENHOR.
no verse 32 in this text
32Acontecerá que todo aquele que invocar o nome do SENHOR será salvo; pois no monte Sião e em Jerusalém haverá os que escapem, como o SENHOR disse, e entre os sobreviventes, aqueles a quem o SENHOR chamar.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.