ارمیا 42
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
1پس تمامی سرداران لشکر و یوحانان بن قاریح و یزنیا ابن هوشعیا و تمامی خلق از خرد و بزرگ پیش آمدند،
1Então todos os capitães das forças, e Joanã, filho de Careá, e Jezanias, filho de Osaías, e todo o povo, desde o menor até o maior, se aproximaram,
2و به ارمیا نبی گفتند: «تمنا اینکه التماس ما نزد تو پذیرفته شودو به جهت ما و به جهت تمامی این بقیه نزد یهوه خدای خود مسالت نمایی زیرا که ما قلیلی ازکثیر باقی‌مانده‌ایم چنانکه چشمانت ما را می‌بیند.
2e disseram ao profeta Jeremias: “Por favor, que a nossa súplica seja apresentada diante de você, e ore por nós ao SENHOR, o seu Deus, a favor de todo este remanescente, pois de muitos restamos apenas uns poucos, como os seus olhos nos veem,
3تا یهوه خدایت ما را به راهی که باید برویم و به‌کاری که باید بکنیم اعلام نماید.»
3para que o SENHOR, o seu Deus, nos mostre o caminho pelo qual devemos andar e as coisas que devemos fazer.”
4پس ارمیای نبی به ایشان گفت: «شنیدم. اینک من برحسب آنچه به من گفته‌اید، نزد یهوه خدای شما مسالت خواهم نمود و هر‌چه خداوند در جواب شما بگوید به شما اطلاع خواهم داد و چیزی از شما باز نخواهم داشت.»
4Então o profeta Jeremias lhes disse: “Eu os ouvi. Eis que orarei ao SENHOR, o seu Deus, de acordo com as suas palavras; e acontecerá que tudo o que o SENHOR lhes responder, eu declararei a vocês. Não ocultarei nada de vocês.”
5ایشان به ارمیا گفتند: «خداوند در میان ماشاهد راست و امین باشد که برحسب تمامی کلامی که یهوه خدایت به واسطه تو نزد ما بفرستدعمل خواهیم نمود.
5Então eles disseram a Jeremias: “Que o SENHOR seja uma testemunha verdadeira e fiel entre nós, se não fizermos de acordo com toda a palavra com a qual o SENHOR, o seu Deus, o enviar para nos dizer.
6خواه نیکو باشد و خواه بد، کلام یهوه خدای خود را که تو را نزد اومی فرستیم اطاعت خواهیم نمود تا آنکه قول یهوه خدای خود را اطاعت نموده، برای ماسعادتمندی بشود.»
6Seja ela boa ou seja ela má, nós obedeceremos à voz do SENHOR, o nosso Deus, a quem nós o enviamos; para que tudo vá bem conosco, quando obedecermos à voz do SENHOR, o nosso Deus.”
7و بعد از ده روز واقع شد که کلام خداوند برارمیا نازل شد.
7Ao fim de dez dias, a palavra do SENHOR veio a Jeremias.
8پس یوحانان بن قاریح و همه سرداران لشکر که همراهش بودند و تمامی قوم رااز کوچک و بزرگ خطاب کرده،
8Então ele chamou Joanã, filho de Careá, e todos os capitães das forças que estavam com ele, e todo o povo, desde o menor até o maior,
9به ایشان گفت: «یهوه خدای اسرائیل که شما مرا نزد وی فرستادید تا دعای شما را به حضور او برسانم چنین می‌فرماید:
9e lhes disse: “Assim diz o SENHOR, o Deus de Israel, a quem vocês me enviaram para apresentar a súplica de vocês diante dele:
10اگر فی الحقیقه در این زمین بمانید آنگاه شما را بنا نموده، منهدم نخواهم ساخت و غرس کرده، نخواهم کند، زیرا از بلایی که به شما رسانیدم پشیمان شدم.
10'Se vocês continuarem a viver nesta terra, então eu os edificarei, e não os derrubarei, e os plantarei, e não os arrancarei; pois me entristeço pela aflição que trouxe sobre vocês.
11از پادشاه بابل که از او بیم دارید ترسان مباشید. بلی خداوندمی گوید از او ترسان مباشید زیرا که من با شماهستم تا شما را نجات‌بخشم و شما را از دست او رهایی دهم.
11Não tenham medo do rei da Babilônia, de quem vocês têm medo. Não tenham medo dele', diz o SENHOR, 'pois eu estou com vocês para salvá-los e para livrá-los da sua mão.
12و من بر شما رحمت خواهم فرمود تا او بر شما لطف نماید و شما را به زمین خودتان پس بفرستد.
12Eu lhes concederei misericórdia, para que ele tenha misericórdia de vocês e os faça retornar à sua própria terra.
13اما اگر گویید که در این زمین نخواهیم ماند و اگر سخن یهوه خدای خودرا گوش نگیرید،
13“'Mas se vocês disserem: “Não habitaremos nesta terra”, de modo que não obedeçam à voz do SENHOR, o seu Deus,
14و بگویید نی بلکه به زمین مصر خواهیم رفت زیرا که در آنجا جنگ نخواهیم دید و آواز کرنا نخواهیم شنید و برای نان گرسنه نخواهیم شد و در آنجا ساکن خواهیم شد،
14dizendo: “Não, mas iremos para a terra do Egito, onde não veremos guerra, nem ouviremos o som da trombeta, nem teremos fome de pão; e lá habitaremos”;'
15پس حال بنابراین‌ای بقیه یهودا کلام خداوند را بشنوید: یهوه صبایوت خدای اسرائیل چنین می‌گوید: اگر به رفتن به مصر جازم می‌باشید و اگر در آنجا رفته، ساکن شوید،
15agora, portanto, ouçam a palavra do SENHOR, ó remanescente de Judá! Assim diz o SENHOR dos Exércitos, o Deus de Israel: 'Se vocês de fato voltarem os seus rostos para entrar no Egito, e forem viver lá,
16آنگاه شمشیری که از آن می‌ترسید البته آنجادر مصر به شما خواهد رسید و قحطی که از آن هراسان هستید آنجا در مصر شما را خواهددریافت و در آنجا خواهید مرد.
16então acontecerá que a espada, da qual vocês têm medo, os alcançará lá na terra do Egito; e a fome, da qual vocês têm receio, os seguirá de perto lá no Egito; e vocês morrerão lá.
17و جمیع کسانی که برای رفتن به مصر و سکونت در آنجاجازم شده‌اند، از شمشیر و قحط و وبا خواهندمرد و احدی از ایشان از آن بلایی که من بر ایشان می‌رسانم باقی نخواهد ماند و خلاصی نخواهدیافت.
17Assim será com todos os homens que voltarem os seus rostos para ir ao Egito a fim de viver lá. Eles morrerão pela espada, pela fome e pela peste. Nenhum deles restará ou escapará do mal que eu trarei sobre eles.'
18زیرا که یهوه صبایوت خدای اسرائیل چنین می‌گوید: چنانکه خشم و غضب من برساکنان اورشلیم ریخته شد، همچنان غضب من به مجرد ورود شما به مصر بر شما ریخته خواهدشد و شما مورد نفرین و دهشت و لعنت و عارخواهید شد و این مکان را دیگر نخواهید دید.»
18Pois assim diz o SENHOR dos Exércitos, o Deus de Israel: 'Assim como a minha ira e o meu furor foram derramados sobre os habitantes de Jerusalém, assim o meu furor será derramado sobre vocês, quando entrarem no Egito; e vocês serão um objeto de horror, de espanto, de maldição e de opróbrio; e não verão mais este lugar.'
19ای بقیه یهودا خداوند به شما می‌گوید به مصرمروید، یقین بدانید که من امروز شما را تهدیدنمودم.
19“O SENHOR falou a respeito de vocês, remanescente de Judá: 'Não vão para o Egito!' Saibam com certeza que eu testifiquei a vocês hoje.
20زیرا خویشتن را فریب دادید چونکه مرا نزد یهوه خدای خود فرستاده، گفتید که برای ما نزد یهوه خدای ما مسالت نما و ما را موافق هرآنچه یهوه خدای ما بگوید، مخبر ساز و آن را بعمل خواهیم آورد.
20Pois vocês agiram enganosamente contra as suas próprias almas; pois vocês me enviaram ao SENHOR, o seu Deus, dizendo: 'Ore por nós ao SENHOR, o nosso Deus; e de acordo com tudo o que o SENHOR, o nosso Deus, disser, declare a nós, e nós o faremos.'
21پس امروز شما را مخبرساختم اما شما نه به قول یهوه خدای خود و نه بهیچ‌چیزی که به واسطه من نزد شما فرستادگوش گرفتید.
21Eu o declarei a vocês hoje; mas vocês não obedeceram à voz do SENHOR, o seu Deus, em nada do que ele me enviou a dizer a vocês.
22پس الان یقین بدانید که شما درمکانی که می‌خواهید بروید و در آن ساکن شویداز شمشیر و قحط و وبا خواهید مرد.»
22Agora, portanto, saibam com certeza que vocês morrerão pela espada, pela fome e pela peste no lugar para onde vocês desejam ir viver.”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.