ارمیا 3
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Asang Khongca Bible (Eastern Khumi Chin, 2019)
1و می‌گوید: «اگر مرد، زن خود را طلاق دهدو او از وی جدا شده، زن مرد دیگری بشودآیا بار دیگر به آن زن رجوع خواهد نمود؟ مگرآن زمین بسیار ملوث نخواهد شد؟ لیکن خداوندمی گوید: تو با یاران بسیار زنا کردی اما نزد من رجوع نما.
1Kami maeto mah zu to pakhrak, nongpata loe anih khae hoi tacawt moe, minawk ih zu ah oh pacoengah, anih loe nongpata khaeah amlaem let vop tih maw? To tiah om nahaeloe prae to amhnongsak mak ai maw? Toe nang loe pop parai tlangainawk hoiah tangzat to na zawh; toe Angraeng mah kai khaeah amlaem let ah, tiah ang naa.
2چشمان خود را به بلندیها برافراز وببین که کدام جا است که در آن با تو همخواب نشده‌اند. برای ایشان بسر راهها مثل (زن ) عرب در بیابان نشستی و زمین را به زنا و بدرفتاری خودملوث ساختی.
2Hmuensang bangah doing ah loe tangzat na zaw ai ih ahmuen to pakrong noek ah. Arab kami mah praezaek ah zing ih baktih toengah, nang doeh loklamnawk ah na zing; tangzat na zawhhaih hoi na sethaih mah prae to amhnongsak boeh.
3پس بارش‌ها بازداشته شد وباران بهاری نیامد و تو را جبین زن زانیه بوده، حیارا از خود دور کردی.
3To pongah kho angzo ai boeh moe, nipui amtonghaih khotui doeh krah ai boeh; na lupataeh loe tangzat zaw kami lupataeh hoiah anghmong pongah, azathaih roe na tawn ai.
4آیا از این به بعد مرا صدانخواهی زد که‌ای پدر من، تو یار جوانی من بودی؟
4Vaihi hoi kamtong kai khaeah, Kampa, nang loe ka qoeng li nathuem hoiah kai han loklam patuekkung ah na ai maw na oh?
5آیا غضب خود را تا به ابد خواهد نمود وآن را تا به آخر نگاه خواهد داشت؟ اینک این راگفتی اما اعمال بد را بجا آورده، کامیاب شدی.»
5Anih loe dungzan khoek to palungphui poe tih maw? Boeng khoek to palungphui vop tih maw? tiah na thui. To tiah lok na thuih e, na sak thaih ih hmuen kasae to na sak, tiah Angraeng mah thuih.
6و خداوند در ایام یوشیا پادشاه به من گفت: «آیا ملاحظه کردی که اسرائیل مرتد چه کرده است؟ چگونه به فراز هر کوه بلند و زیر هردرخت سبز رفته در آنجا زنا کرده است؟
6Josiah siangpahrang ah oh nathung, Angraeng mah kai khaeah, loklam amkhraeng Israel kaminawk mah sak ih hmuen to na hnuk maw? Anih loe maesang boih ah dawh moe, aqam kahing thingkung tlim boih ah, tangzat a zawh boeh.
7و بعداز آنکه همه این کارها را کرده بود من گفتم نزد من رجوع نما، اما رجوع نکرد و خواهر خائن اویهودا این را بدید.
7Hae baktih hmuennawk a sak pacoengah doeh kai khae amlaem let hanah ka thuih. Toe anih loe amlaem let ai. To tiah a sak ih hmuen to oep kaom ai amnawk nongpata Judah mah hnuk.
8و من دیدم با آنکه اسرائیل مرتد زنا کرد و از همه جهات او را بیرون کردم وطلاق نامه‌ای به وی دادم لکن خواهر خائن اویهودا نترسید بلکه او نیز رفته، مرتکب زنا شد.
8Lam amkhraeng Israel loe zu sava laep ah nongpa nongpata zaehaih to sak pongah, ampraekhaih ca to ka paek moe, anih to ka pakhrak; oep kaom ai amnawk nongpata Judah doeh zithaih tawn ai ah a caeh moe, tangzat a zawh toeng, tiah ka hnuk.
9وواقع شد که به‌سبب سهل انگاری او در زناکاریش زمین ملوث گردید و او با سنگها و چوبها زنانمود.
9Anih loe tangzat zawhhaih hoiah prae to amhnongsak, thlung hoiah zaehaih a sak moe, thing hoiah doeh zaehaih to a sak.
10و نیز خداوند می‌گوید: با وجود این همه، خواهر خائن او یهودا نزد من با تمامی دل خود رجوع نکرد بلکه با ریاکاری.»
10To tiah zaehaih to a tawnh, toe oep kaom ai amnawk nongpata Judah loe kai khaeah palung tang hoi amlaem ai, angsak cophaih hoiah ni amlaem, tiah Angraeng mah thuih.
11پس خداوند مرا گفت: «اسرائیل مرتدخویشتن را از یهودای خائن عادلتر نموده است.
11Angraeng mah kai khaeah, lam amkhraeng Israel loe oep kaom ai Judah pongah toeng kue, tiah thuih.
12لهذا برو و این سخنان را بسوی شمال نداکرده، بگو: خداوند می‌گوید: ای اسرائیل مرتدرجوع نما! و بر تو غضب نخواهم نمود زیراخداوند می‌گوید: من روف هستم و تا به ابد خشم خود را نگاه نخواهم داشت.
12Caeh ah loe, hae lok hae aluek bangah taphong ah, nihcae khaeah, Lam amkhraeng Israel amlaem lai ah, tiah Angraeng mah thuih. Na nuiah palungphuihaih ka krahsak mak ai, kai loe palungnathaih hoiah ka koi pongah, palung ka phui poe mak ai, tiah Angraeng mah thuih, tiah thui paeh, tiah ang naa.
13فقط به گناهانت اعتراف نما که بر یهوه خدای خویش عاصی شدی و راههای خود را زیر هر درخت سبز برای بیگانگان منشعب ساختی و خداوند می‌گوید که شما آواز مرا نشنیدید.
13Nang loe ka lok na tahngai ai, na Angraeng Sithaw nuiah zaehaih na sak moe, aqam kahing thingkung tlim boih ah, kaminawk to na zoek, to tiah zaehaih na sak pongah, zaehaih ka tawnh boeh, tiah panoek ah, tiah Angraeng mah thuih.
14پس خداوند می‌گوید: ای پسران مرتد رجوع نمایید زیرا که من شوهرشما هستم و از شما یک نفر از شهری و دو نفر ازقبیله‌ای گرفته، شما را به صهیون خواهم آورد.
14Lam amkhraeng kaminawk, amlaem o lai ah, tiah Angraeng mah thuih; kai loe nangcae ih sava ah ka oh; vangpui maeto thung hoiah kami maeto ka lak han, imthong maeto thung hoiah kami hnetto ka lak moe, Zion ah kang caeh haih han.
15و به شما شبانان موافق دل خود خواهم داد که شما را به معرفت و حکمت خواهند چرانید.
15Ka koeh ih tuutoep kaminawk to kang paek han, nihcae mah palunghahaih hoi panoekhaih hoiah na zaehoi o tih.
16«و خداوند می‌گوید که چون در زمین افزوده و بارور شوید در آن ایام بار دیگر تابوت عهد یهوه را به زبان نخواهند‌آورد و آن به‌خاطرایشان نخواهد آمد و آن را ذکر نخواهند کرد و آن را زیارت نخواهند نمود و بار دیگر ساخته نخواهد شد.
16To na niah loe prae thungah pop parai ah nang pung o tih, to naah loe kaminawk mah, Angraeng Lokkamhaih thingkhong, tiah thui o mak ai boeh, tiah Angraeng mah thuih; to thingkhong to panoek o mak ai; poek o mak ai; dawn o mak ai; sah doeh sah o let mak ai boeh.
17زیرا در آن زمان اورشلیم راکرسی یهوه خواهند نامید و تمامی امت‌ها به آنجابه جهت اسم یهوه به اورشلیم جمع خواهند شدو ایشان بار دیگر پیروی سرکشی دلهای شریرخود را نخواهند نمود.
17To naah Jerusalem loe Angraeng anghnuthaih tangkhang, tiah kawk o tih; prae kaminawk boih, Jerusalem ah, Angraeng ih ahmin to saphaw hanah amkhueng o tih; angmacae kasae poekhaih palungthin hnukah doeh pazui o mak ai boeh.
18و در آن ایام خاندان یهودا با خاندان اسرائیل راه خواهند رفت وایشان از زمین شمال به آن زمینی که نصیب پدران ایشان ساختم با هم خواهند آمد.
18To na niah loe Judah imthung takoh hoi Israel imthung takoh loe nawnto angkom hoi tih boeh, aluek bang prae hoiah nawnto angzo hoi ueloe, nam panawk khaeah qawk ah ka paek ih prae thungah caeh hoi tih.
19و گفتم که من تو را چگونه در میان پسران قرار دهم و زمین مرغوب و میراث زیباترین امت‌ها را به تو دهم؟ پس گفتم که مرا پدر خواهی خواند و از من دیگرمرتد نخواهی شد.
19Kaimah, Nangcae to caa baktiah kang suek o pongah, koeh koi kaom prae, praenawk boih thungah kahoih koek qawktoephaih to kang paek o na ai maw? tiah ka thuih: Kai mah, Kai hae Kam Pa, tiah nang kawk o ueloe, kai khae hoiah nam khraeng o ving mak ai boeh, tiah ka thuih.
20خداوند می‌گوید: هر آینه مثل زنی که به شوهر خود خیانت ورزد همچنین شما‌ای خاندان اسرائیل به من خیانت ورزیدید.
20Aw Israel imthung takoh, sava nuiah oep kaom ai nongpata baktiah, nangcae doeh ka nuiah oep na om o ai boeh, tiah Angraeng mah thuih.
21آواز گریه و تضرعات بنی‌اسرائیل از بلندیهاشنیده می‌شود زیرا که راههای خود را منحرف ساخته و یهوه خدای خود را فراموش کرده‌اند.
21Israel kaminawk qahhaih hoi hnikhaih lok to hmuensang hoiah ka thaih boeh; nihcae loe loklam amkhraeng o moe, angmacae ih Angraeng Sithaw to pahnet o ving boeh.
22ای فرزندان مرتد بازگشت نمایید و من ارتدادهای شما را شفا خواهم داد.» (ومی گویند): «اینک نزد تو می‌آییم زیرا که تو یهوه خدای ما هستی.
22Lam amkhraeng kaminawk, amlaem oh; loklam nam khraeng o haih to kang pakhraih pae han. Nihcae mah doeh khenah, nang khaeah kang zoh o; nang loe kaicae Angraeng Sithaw ah na oh.
23به درستی که ازدحام کوههااز تلها باطل می‌باشد. زیرا به درستی که نجات اسرائیل در یهوه خدای ما است.
23Maesomnawk, maenawk bang hoiah pahlonghaih to angzo tih, tiah zinghaih loe azom pui ni; Israel pahlong tangtang haih loe aicae ih Angraeng Sithaw hae ni.
24و خجالت مشقت پدران ما، یعنی رمه و گله و پسران ودختران ایشان را از طفولیت ما تلف کرده است.
24Aicae ampanawk mah toksak ih thingthainawk, tuunawk hoi im ah pacah ih moinawk, a capanawk hoi a canunawk loe a qoeng o li nathuem hoi boeh ni azathaih mah caak boih boeh.
25در خجالت خود می‌خوابیم و رسوایی ما، ما رامی پوشاند زیرا که هم ما و هم پدران ما از طفولیت خود تا امروز به یهوه خدای خویش گناه ورزیده و آواز یهوه خدای خویش را نشنیده‌ایم.»
25Aicae loe azathaih hoiah angsong o boeh moe, ahminsethaih mah khuk khoep boeh; aicae loe aimacae Agraeng Sithaw nuiah a zae o boeh, aicae hoi aicae ampanawk loe a qoeng o li nathuem hoi vaihni ni khoek to, aimacae Angraeng Sithaw ih lok to a tahngai o ai boeh.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.