ارمیا 13
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Asang Khongca Bible (Eastern Khumi Chin, 2019)
1خداوند به من چنین گفت که «برو وکمربند کتانی برای خود بخر و آن را به کمر خود ببند و آن را در آب فرو مبر.»
1Angraeng mah kai khaeah hae tiah ang thuih; Caeh ah loe, puu ngan kazii to la ah; na kaengah zaeng ah, tui suisak hmah, tiah ang naa.
2پس کمربند را موافق کلام خداوند خریدم و به کمرخود بستم.
2Angraeng ih lok baktih toengah, kazii to ka lak moe, kaeng ah ka zaeng.
3و کلام خداوند بار دیگر به من نازل شده، گفت:
3To pacoengah Angraeng ih lok kai khaeah angzoh let,
4«این کمربند را که خریدی و به کمرخود بستی بگیر و به فرات رفته، آن را در شکاف صخره پنهان کن.»
4kaeng ah nang zaeng ih kazii to lah loe, angthawk ah, Euphrates vapui ah caeh loe, thlungkhaw thungah hawk ah, tiah ang naa.
5پس رفتم و آن را در فرات برحسب آنچه خداوند به من فرموده بود پنهان کردم.
5To pongah Angraeng mah ang thuih ih lok baktih toengah, ka caeh moe, Euphrates vapui taengah ka hawk.
6و بعد ازمرور ایام بسیار خداوند مرا گفت: «برخاسته، به فرات برو و کمربندی را که تو را امر فرمودم که درآنجا پنهان کنی از آنجا بگیر.»
6Ni paroeai akra pacoengah, Angraeng mah kai khaeah, Angthawk ah, Euphrates vapui ah caeh loe, kazii to la ah, tiah ang naa.
7پس به فرات رفتم و کنده کمربند را از جایی که آن را پنهان کرده بودم گرفتم و اینک کمربند پوسیده و لایق هیچکار نبود.
7Euphrates ah ka caeh, ka takaeh moe, ka hawkhaih ahmuen hoiah kazii to ka lak let; khenah, kazii loe hmawn ving boeh moe, patoh thai ai boeh.
8و کلام خداوند به من نازل شده، گفت:
8To pacoengah Angraeng ih lok to kai khaeah angzoh,
9«خداوند چنین می‌فرماید: تکبر یهودا و تکبرعظیم اورشلیم را همچنین تباه خواهم ساخت.
9Judah hoi Jerusalem amoekhaih loe to tiah kam rosak han, tiah Angraeng mah thuih.
10و این قوم شریری که از شنیدن قول من ابانموده، سرکشی دل خود را پیروی می‌نمایند و درعقب خدایان غیر رفته، آنها را عبادت و سجده می‌کنند، مثل این کمربندی که لایق هیچکارنیست خواهند شد.
10Hae ih kahoih ai kaminawk, ka lok tahngaih koeh ai kaminawk, angmacae ih palung mah thuih ih lok baktiah caeh kaminawk, a toksak pae hanah kalah sithawnawk hnukah bang moe, krang bok hanah caeh kaminawk loe tidoeh avang ai, hae kazii baktiah om o tih.
11زیرا خداوند می‌گوید: چنانکه کمربند به کمر آدمی می‌چسبد، همچنان تمامی خاندان اسرائیل و تمامی خاندان یهودا رابه خویشتن چسبانیدم تا برای من قوم و اسم و فخر و زینت باشند اما نشنیدند.
11Kazii loe kami ih kaengah zaeng baktih toengah, Israel imthung takoh hoi Judah imthung takohnawk boih mah, kai ih acaeng, kai ih ahmin, ka lensawkhaih hoi ka hmin pakoeh ah oh o thai hanah, kaimah khaeah kang zaeng, toe nihcae mah ka lok hae tahngai o ai.
12پس این کلام را به ایشان بگو: یهوه خدای اسرائیل چنین می‌گوید: هر مشک از شراب پر خواهد شد وایشان به تو خواهند گفت: مگر مانمی دانیم که هرمشک از شراب پر خواهد شد؟
12To pongah pailang to misurtui hoiah koi o sak ah, tiah thuih ih lok to nihcae khaeah thui paeh, tiah Israel Angraeng Sithaw mah ang naa: to naah nihcae mah, Pailang to misurtui hoi koisak boih han angaih, tiah panoek ai kami ah maw ka oh o? tiah na naa o nahaeloe,
13پس به ایشان بگو: خداوند چنین می‌گوید: جمیع ساکنان این زمین را با پادشاهانی که بر کرسی داود می‌نشینندو کاهنان و انبیا و جمیع سکنه اورشلیم را به مستی پر خواهم ساخت.
13nihcae khaeah, khenah, hae prae thungah kaom kami boih, David ih angraeng tangkhang nuiah anghnu siangpahrangnawk boih, qaimanawk, tahmaanawk hoi Jerusalem ah kaom kaminawk boih, mu ka paquisak moe,
14و خداوند می‌گوید: ایشان را یعنی پدران و پسران را با یکدیگر بهم خواهم‌انداخت. از هلاک ساختن ایشان شفقت و رافت ورحمت نخواهم نمود.»
14maeto hoi maeto kang daengsak han, ampanawk hoi acaanawk doeh nawnto ka vah han, tiah Angraeng mah thuih; ka tahmen mak ai, ka pathlung mak ai, palungnathaih tawn ai ah, nihcae to ka hum han, tiah Angraeng mah thuih, tiah thui paeh, tiah ang naa.
15بشنوید و گوش فرا‌گیرید و مغرور مشویدزیرا خداوند تکلم می‌نماید.
15Tahngai oh loe, naa to patueng oh; amoek o hmah; Angraeng mah lokthuih boeh.
16برای یهوه خدای خود جلال را توصیف نمایید قبل از آنکه تاریکی را پدید آورد و پایهای شما بر کوههای ظلمت بلغزد. و چون منتظر نور باشید آن را به سایه موت مبدل ساخته، به ظلمت غلیظ تبدیل نماید.
16Khoving moe, khoving maenawk nuiah khok na ae o ai nathuem, aanghaih na zing o moe, anih mah aanghaih to duekhaih tahlip ah omsak ai nathuem, anghmang kathok khoving ah angcoengsak ai nathuem ah, Angraeng na Sithaw to pakoeh oh.
17واگر این را نشنوید، جان من در خفا به‌سبب تکبرشما گریه خواهد کرد و چشم من زارزار گریسته، اشکها خواهد ریخت از این جهت که گله خداوندبه اسیری برده شده است.
17Toe na tahngai o ai nahaeloe, nam oek o haih pongah kamtueng ai ahmuen ah ka hinghaih to qah khing tih; Angraeng ih tuunawk to misong ah caeh o haih ving boeh pongah, palungnat hoiah ka qah ueloe, mikkhraetui longhaih hoiah ka om tih boeh.
18به پادشاه و ملکه بگو: «خویشتن را فروتن ساخته، بنشینید زیرا که افسرها یعنی تاجهای جلال شما افتاده است.
18Siangpahrang hoi siangpahrang zu khaeah, na thacakhaih hoi na lensawkhaih sui lumuek loe, na lu nui hoiah krah tih boeh.
19شهرهای جنوب مسدود شده، کسی نیست که آنها را مفتوح سازد. و تمامی یهودا اسیرشده، بالکل به اسیری رفته است.
19Aloih bang ih vangpuinawk loe khaa o tih, mi mah doeh paong mak ai; Judah acaeng boih misong ah hoi o tih; misong ah caeh o haih boih tih.
20چشمان خود را بلند کرده، آنانی را که از طرف شمال می‌آیند بنگرید. گله‌ای که به تو داده شد وگوسفندان زیبایی تو کجا است؟
20Dan o tahang ah loe, aluek bang hoiah angzo kaminawk to khen ah; nang khaeah kang paek ih kranghoih tuunawk loe naa ah maw oh o boih?
21اما چون او یارانت را به حکمرانی تو نصب کند چه خواهی گفت؟ چونکه تو ایشان را بر ضرر خود آموخته کرده‌ای. آیا دردها مثل زنی که می‌زاید تو را فرونخواهد گرفت؟
21Na nuiah ukkung ah oh moe, nangmah hoi nawnto amyok hanah, nihcae to na patuk pongah, Angraeng mah dan ang paek naah kawbangmaw na thuih han? Nongpata mah ca tapen tom nathuem ih kana baktiah na pauep mak ai maw?
22و اگر در دل خود گویی این چیزها چرا به من واقع شده است، (بدانکه ) به‌سبب کثرت گناهانت دامنهایت گشاده شده وپاشنه هایت به زور برهنه گردیده است.
22Tipongah maw hae hmuennawk hae ka nuiah oh? tiah na thuih nahaeloe, na zaehaih pongah ni, na canghnak to angthlaeh moe, na khoknawk to amtueng, tiah panoek ah.
23آیاحبشی، پوست خود را تبدیل تواند نمود یاپلنگ، پیسه های خویش را؟ آنگاه شما نیز که به بدی کردن معتاد شده‌اید نیکویی توانید کرد؟
23Ethiopia kami mah a nganhin amkhraih thai maw? To tiah ai boeh loe kaithlaeng mah ahin rong amkhraih thai maw? Amkhrai thaih nahaeloe, kahoih ai hmuen sah zong nangcae doeh, kahoih hmuen to na sah o thai tih, tiah thui paeh, tiah ang naa.
24ومن ایشان را مثل کاه که پیش روی باد صحرا رانده شود پراکنده خواهم ساخت.»
24To pongah praezaek ih takhi mah canghii hmuh phaeng baktih toengah, nangcae to kang haehsak boih han.
25خداوند می‌گوید: «قرعه تو و نصیبی که ازجانب من برای تو پیموده شده این است، چونکه مرا فراموش کردی و به دروغ اعتماد نمودی.
25Kai nang pahnet moe, amsawnlok to na tang pongah, nang han kang tah pae ih na taham loe to tiah oh, tiah Angraeng mah thuih.
26پس من نیز دامنهایت را پیش روی تو منکشف خواهم ساخت و رسوایی تو دیده خواهد شد.
26Azathaih na panoek hanah na canghnak to mikhmai khoek to kang thlaeh pae tahang han.
27فسق و شیهه های تو و زشتی زناکاری تو ورجاسات تو را بر تلهای بیابان مشاهده نمودم. وای بر تو‌ای اورشلیم تا به کی دیگر طاهرنخواهی شد!»
27Zu sava nuiah na sak ih nongpa nongpata zaehaih, na cukhaih, tangyat zawhhaih, azawn ih maesomnawk nuiah na sak ih panuet thok hmuennawk to ka hnuk boeh. Aw Jerusalem, khosak na bing boeh! Ciimcai ai ah nasetto maw na oh han vop? tiah Angraeng mah thuih.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.