ارمیا 29
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Asang Khongca Bible (Eastern Khumi Chin, 2019)
1این است سخنان رسالهای که ارمیانبی از اورشلیم نزد بقیه مشایخ اسیران وکاهنان و انبیا و تمامی قومی که نبوکدنصر ازاورشلیم به بابل به اسیری برده بود فرستاد.
1Hae ca loe tahmaa Jeremiah mah, misong ah kalaem kaminawk thung ih kanghmat kacoehtanawk, qaimanawk, tahmaanawk hoi Nebuchadnezzar mah Jerusalem hoi Babylon ah misong ah hoih ih kaminawk boih khaeah, Jerusalem hoi pat ih ca ah oh;
2بعداز آنکه یکنیا پادشاه و ملکه و خواجهسرایان وسروران یهودا و اورشلیم و صنعتگران و آهنگران از اورشلیم بیرون رفته بودند.
2(hae loe Jekoniah siangpahrang hoi siangpahrang zu, tangyat mii kadueh kaminawk, Judah hoi Jerusalem ih ukkung angraengnawk, thing tok sah kop kaminawk, sum daengh kop kaminawk, Jerusalem hoi tacawt pacoengah pat pae ih ca ah oh;)
3(پس آن را) بهدست العاسه بن شافان و جمریا ابن حلقیا که صدقیا پادشاه یهودا ایشان را نزد نبوکدنصرپادشاه بابل به بابل فرستاد (ارسال نموده )، گفت:
3to ca loe Judah siangpahrang Zedekiah mah, Babylon ah Nebuchadnezzar siangpahrang khaeah patoeh ih, Shaphan capa Elashah hoi Hilkiah capa Gemariah khaeah ka paek pae,
4«یهوه صبایوت خدای اسرائیل به تمامی اسیرانی که من ایشان را از اورشلیم به بابل به اسیری فرستادم، چنین میگوید:
4to ca thungah, misatuh kaminawk ih Angraeng, Israel Sithaw mah, Jerusalem hoi Babylon ah misong ah ka caehsak ih, misong ah kalaem kaminawk boih hanah hae tiah ka tarik;
5خانهها ساخته در آنها ساکن شوید و باغها غرس نموده، میوه آنها را بخورید.
5imnawk to sah oh loe, to ah om oh; takhanawk to sah oh loe, thingthai to caa oh;
6زنان گرفته، پسران و دختران به هم رسانید و زنان برای پسران خود بگیرید ودختران خود را به شوهر بدهید تا پسران ودختران بزایند و در آنجا زیاد شوید و کم نگردید.
6Zu to la oh loe, capanawk hoi canunawk to sah oh; capanawk hoi canunawk to sak hanah, na canunawk sava sah o sak ah loe, na capnawk to zu la o sak ah; to tiah nang pung o tahang tih, na tamsi o mak ai.
7و سلامتی آن شهر را که شما را به آن به اسیری فرستادهام بطلبید و برایش نزد خداوند مسالت نمایید زیرا که در سلامتی آن شما را سلامتی خواهد بود.
7Nangcae misong ah kang caehsak ih vangpui misa amding thai hanah pakrong oh loe, to vangpui hanah Angraeng khaeah lawkthui pae oh; vangpui misa amding naah ni, nangcae doeh kamong ah na om o tih.
8زیرا که یهوه صبایوت خدای اسرائیل چنین میگوید: مگذارید که انبیای شماکه در میان شمااند و فالگیران شما شما را فریب دهند و به خوابهایی که شما ایشان را وامی داریدکه آنها را ببینند، گوش مگیرید.
8Misatuh kaminawk ih Angraeng, Israel Sithaw mah hae tiah thuih; Nangcae salakah kaom, tahmaanawk hoi hmabang kaom han koi hmuen thui kaminawk mah, thuih ih lok mah na ling o hmah nasoe, nangcae mah na hnuk o toeng hanah, ang thuih o ih amang doeh tahngai o hmah.
9زیرا خداوندمی گوید که ایشان برای شما به اسم من کاذبانه نبوت میکنند و من ایشان را نفرستادهام.
9Nihcae to ka patoeh ai to mah, nihcae mah ka hmin hoiah amsawnlok to thuih o, tiah Angraeng Sithaw mah thuih.
10وخداوند میگوید: چون مدت هفتاد سال بابل سپری شود من از شما تفقد خواهم نمود وسخنان نیکو را که برای شما گفتم انجام خواهم داد؛ به اینکه شما را به این مکان باز خواهم آورد.
10Angraeng mah hae tiah thuih; Babylon ah saning qui sarihto koep pacoengah, nangcae khaeah kang zoh moe, hae ahmuen ah amlaem let hanah, ka suek ih kahoih lok to ka koepsak han.
11زیرا خداوند میگوید: فکرهایی را که برای شما دارم میدانم که فکرهای سلامتی میباشد ونه بدی تا شما را در آخرت امید بخشم.
11Nangcae atho zoksak han ih na ai, monghaih paek moe, oephaih hoi hmabang khosak hoihaih paek hanah, nangcae han sak atimhaih ka tawnh, tiah Angraeng mah thuih.
12و مراخواهید خواند و آمده، نزد من تضرع خواهید کردو من شما را اجابت خواهم نمود.
12To naah kai nang kawk o tih, na caeh o ueloe, kai khaeah lawk na thui o tih; to naah nangcae ih lok kang tahngaih pae han.
13و مراخواهید طلبید و چون مرا به تمامی دل خودجستجو نمایید، مرا خواهید یافت.
13Palungthin boih hoi kai nang pakrong o naah, nang hnu o tih.
14و خداوندمی گوید که مرا خواهید یافت و اسیران شما را بازخواهم آورد. و خداوند میگوید که شما را ازجمیع امتها و از همه مکان هایی که شما را درآنها راندهام، جمع خواهم نمود و شما را از جایی که به اسیری فرستادهام، باز خواهم آورد.
14Nangcae mah kai nang hnu o tih, tiah Angraeng mah thuih; misong ah na oh o haih ahmuen hoiah kam laem o sak let han; prae thungah kang haek o ih ahmuen boih hoiah kang tacuu o moe, misong ah kang laemh o sakhaih ahmuen ah kang hoih o let han, tiah Angraeng mah thuih.
15از آن رو که گفتید خداوند برای ما در بابل انبیا مبعوث نموده است.
15Angraeng mah kaicae hanah Babylon ah tahmaanawk to patoeh boeh, tiah na poek o;
16«پس خداوند به پادشاهی که بر کرسی داودنشسته است و به تمامی قومی که در این شهرساکنند، یعنی برادران شما که همراه شما به اسیری نرفتهاند، چنین میگوید:
16David ih angraeng tangkhang nuiah anghnu siangpahrang hoi hae vangpui thungah kaom kaminawk boih, nangcae hoi nawnto misong ah caeh ai prae kaminawk kawng to panoek hanah, Angraeng mah hae tiah thuih;
17بلی یهوه صبایوت چنین میگوید: اینک من شمشیر وقحط و وبا را بر ایشان خواهم فرستاد و ایشان رامثل انجیرهای بد که آنها را از بدی نتوان خورد، خواهم ساخت.
17misatuh kaminawk ih Angraeng mah, Khenah, nihcae nuiah sumsen, khokhahaih, kasae nathaih to ka patoeh han; kasae parai, caak han kahoih ai thaiduet thaih baktiah, nihcae to ka ohsak han, tiah thuih.
18و ایشان را به شمشیر و قحط ووبا تعاقب خواهم نمود و در میان جمیع ممالک جهان مشوش خواهم ساخت تا برای همه امت هایی که ایشان را در میان آنها راندهام، لعنت و دهشت و مسخره و عار باشند.
18Nihcae to sumsen, khokhahaih, kasae nathaih hoiah ka pacaekthlaek han. Ka haek ih prae kaminawk mah pahnuithuihaih, tangoenghaih, padaenghaih hoi kasaethuihaih to tong o tih. Nihcae raihaih tong hanah long nui ih prae kaminawk boih khaeah ka paek han;
19چونکه خداوند میگوید: کلام مرا که به واسطه بندگان خود انبیا نزد ایشان فرستادم نشنیدند با آنکه صبح زود برخاسته، آن را فرستادم اما خداوند میگویدکه شما نشنیدید.
19ka thuih ih loknawk to na tahngai o ai, tiah Angraeng mah thuih; khawnthaw ah kang thawk moe, ka tamna tahmaanawk to ka patoeh; toe a thuih ih lok to na tahngai o ai, tiah Angraeng mah thuih.
20و شماای جمیع اسیرانی که از اورشلیم به بابل فرستادم کلام خداوند رابشنوید.
20To pongah Jerusalem hoi Babylon ah ka caehsak ih misongnawk boih, Angraeng ih lok to tahngai oh;
21یهوه صبایوت خدای اسرائیل درباره اخاب بن قولایا و درباره صدقیا ابن معسیا که برای شما به اسم من کاذبانه نبوت میکنند، چنین میگوید: اینک من ایشان را بهدست نبوکدنصرپادشاه بابل تسلیم خواهم کرد و او ایشان را درحضور شما خواهد کشت.
21misatuh kaminawk ih Angraeng, Israel Sithaw mah, Ka hmin hoiah nangcae khaeah amsawnlok kathui, Kolaiah capa Ahab hoi Maaseiah capa Zedekiah loe, khenah, Babylon siangpahrang Nebuchadnezzar ban ah ka paek han; anih mah nangcae mikhnuk ah nihnik to hum tih, tiah thuih.
22و از ایشان برای تمامی اسیران یهودا که در بابل میباشند لعنت گرفته، خواهند گفت که خداوند تو را مثل صدقیاو اخاب که پادشاه بابل ایشان را در آتش سوزانید، بگرداند.
22Babylon ah misong ah kaom Judah kaminawk boih mah, Babylon siangpahrang mah, hmai hoi pakhaem ih Zedekiah hoi Ahab baktih toengah, Angraeng mah nangcae doeh sah nasoe, tiah nihnik kasae tonghaih to khet koi kaom ah patoh o tih.
23چونکه ایشان در اسرائیل حماقت نمودند و با زنان همسایگان خود زنا کردند و به اسم من کلامی را که به ایشان امرنفرموده بودم کاذبانه گفتند و خداوند میگوید که من عارف و شاهد هستم.
23Nihnik loe Israel prae thungah azat thok hmuennawk to a sak hoi, imtaeng kaminawk ih zu to zae hoi haih moe, lokthuih han paek ai to mah, ka hmin hoiah amsawnlok to a thuih hoi; to hmuen to ka panoek moe, hnukungah ka oh, tiah Angraeng mah thuih.
24«و شمعیای نحلامی را خطاب کرده، بگو:
24Nehelam acaeng Shemaiah khaeah doeh thui paeh,
25یهوه صبایوت خدای اسرائیل تکلم نموده، چنین میگوید: از آنجایی که تو رسایل به اسم خود نزد تمامی قوم که در اورشلیماند و نزدصفنیا ابن معسیا کاهن و نزد جمیع کاهنان فرستاده، گفتی:
25Jerusalem ah kaom kaminawk boih, qaima Maaseiah capa Zephaniah hoi qaimanawk boih khaeah, ka hmin hoiah ca to pat paeh, tiah misatuh kaminawk ih Angraeng, Israel Sithaw mah thuih; to ca thungah:
26که خداوند تو را بهجای یهویاداع کاهن به کهانت نصب نموده است تا برخانه خداوند وکلا باشید. برای هر شخص مجنون که خویشتن را نبی مینماید تا او را درکندهها و زنجیرها ببندی.
26Jehoiada duek pacoengah anih zuengah Angraeng im to toep hanah, Angraeng mah nang hae qaima ah ang suek boeh; to pongah angmah koeh ah tahmaa ah kangsah, amthu kaminawk to thlongthuk moe, thongim na pakhrak boih han oh.
27پس الان چرا ارمیاعناتوتی را که خود را برای شما نبی مینمایدتوبیخ نمی کنی؟
27To tih nahaeloe tipongah nangcae salakah tahmaa ah kangsah, Anathoth ih kami Jeremiah to dan na paek ai loe?
28زیرا که او نزد ما به بابل فرستاده، گفت که این اسیری بطول خواهدانجامید پس خانهها بنا کرده، ساکن شوید و باغهاغرس نموده، میوه آنها را بخورید.»
28Anih mah misong ah ohhaih saning sawk parai tih; to pongah imnawk to sah oh loe, to ah om oh; takhanawk to sah oh loe, thingthai to caa oh, tiah Babylon ah kaom kaicae khaeah ca ang pat.
29و صفنیای کاهن این رساله را به گوش ارمیانبی خواند.
29Toe qaima Zephaniah mah to ca to tahmaa Jeremiah khaeah kroek pae.
30پس کلام خداوند بر ارمیا نازل شده، گفت:
30To pacoengah Angraeng ih lok to Jeremiah khaeah angzoh,
31«نزد جمیع اسیران فرستاده، بگوکه خداوند درباره شمعیای نحلامی چنین میگوید: چونکه شمعیا برای شما نبوت میکند ومن او را نفرستادهام و او شما را وامیدارد که به دروغ اعتماد نمایید،
31Nehelam acaeng Shemaiah kawng pongah Angraeng mah hae tiah thuih, tiah misong ah kaom kaminawk boih khaeah pat paeh; anih to ka patoeh ai to mah, Shemaiah mah nangcae khaeah lok ang thuih moe, amsawnlok to ang tang o sak,
32بنابراین خداوند چنین میگوید: اینک من بر شمعیای نحلامی و ذریت وی عقوبت خواهم رسانید و برایش کسیکه درمیان این قوم ساکن باشد، نخواهد ماند و خداوندمی گوید او آن احسانی را که من برای قوم خودمی کنم نخواهد دید، زیرا که درباره خداوند سخنان فتنه انگیز گفته است.»
32to pongah Angraeng mah hae tiah thuih; Khenah, Nehelam acaeng Shemaiah hoi anih ih caanawk to ka thuitaek han; hae kaminawk salakah anih ih kami mi doeh om mak ai; anih mah Angraeng ih lok to aek hanah patuk pongah, anih loe kaimah ih kaminawk khaeah ka sak pae han ih khosakhoihaih to hnu mak ai, tiah Angraeng mah thuih.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.