اشعیا 2
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Berean Standard Bible
1کلامی که اشعیا ابن آموص درباره یهودا واورشلیم دید.
1This is the message that was revealed to Isaiah son of Amoz concerning Judah and Jerusalem:
2و در ایام آخر واقع خواهد شد که کوه خانه خداوند برقله کوهها ثابت خواهد شد و فوق تلهابرافراشته خواهد گردید و جمیع امت‌ها بسوی آن روان خواهند شد.
2In the last days the mountain of the house of the LORD will be established as the chief of the mountains; it will be raised above the hills, and all nations will stream to it.
3و قوم های بسیار عزیمت کرده، خواهند گفت: «بیایید تا به کوه خداوند و به خانه خدای یعقوب برآییم تا طریق های خویش را به ما تعلیم دهد و به راههای وی سلوک نماییم.» زیرا که شریعت از صهیون و کلام خداوند از اورشلیم صادر خواهد شد.
3And many peoples will come and say: “Come, let us go up to the mountain of the LORD, to the house of the God of Jacob. He will teach us His ways so that we may walk in His paths.” For the law will go forth from Zion, and the word of the LORD from Jerusalem.
4و اوامت‌ها را داوری خواهد نمود و قوم های بسیاری را تنبیه خواهد کرد و ایشان شمشیرهای خود رابرای گاوآهن و نیزه های خویش را برای اره هاخواهند شکست و امتی بر امتی شمشیر نخواهدکشید و بار دیگر جنگ را نخواهند آموخت.
4Then He will judge between the nations and arbitrate for many peoples. They will beat their swords into plowshares and their spears into pruning hooks. Nation will no longer take up the sword against nation, nor train anymore for war.
5ای خاندان یعقوب بیایید تا در نور خداوند سلوک نماییم.
5Come, O house of Jacob, let us walk in the light of the LORD.
6زیرا قوم خود یعنی خاندان یعقوب را ترک کرده‌ای، چونکه از رسوم مشرقی مملو و مانندفلسطینیان فالگیر شده‌اند و با پسران غربا دست زده‌اند،
6For You have abandoned Your people, the house of Jacob, because they are filled with influences from the east; they are soothsayers like the Philistines; they strike hands with the children of foreigners.
7و زمین ایشان از نقره و طلا پر شده وخزاین ایشان را انتهایی نیست، و زمین ایشان ازاسبان پر است و ارابه های ایشان را انتهایی نیست؛
7Their land is full of silver and gold, with no limit to their treasures; their land is full of horses, with no limit to their chariots.
8و زمین ایشان از بتها پر است؛ صنعت دستهای خویش را که به انگشتهای خود ساخته‌اند سجده می‌نمایند.
8Their land is full of idols; they bow down to the work of their hands, to what their fingers have made.
9و مردم خم شده و مردان پست می‌شوند. لهذا ایشان را نخواهی آمرزید.
9So mankind is brought low, and man is humbled— do not forgive them!
10از ترس خداوند و از کبریای جلال وی به صخره داخل شده، خویشتن را در خاک پنهان کن.
10Go into the rocks and hide in the dust from the terror of the LORD and the splendor of His majesty.
11چشمان بلند انسان پست و تکبر مردان خم خواهد شد و در آن روز خداوند به تنهایی متعال خواهد بود.
11The proud look of man will be humbled, and the loftiness of men brought low; the LORD alone will be exalted in that day.
12زیرا که برای یهوه صبایوت روزی است که بر هرچیز بلند و عالی خواهد آمد و برهرچیز مرتفع، و آنها پست خواهد شد؛
12For the Day of the LORD of Hosts will come against all the proud and lofty, against all that is exalted— it will be humbled—
13و برهمه سروهای آزاد بلند و رفیع لبنان و بر تمامی بلوطهای باشان؛
13against all the cedars of Lebanon, lofty and lifted up, against all the oaks of Bashan,
14و بر همه کوههای عالی و برجمیع تلهای بلند؛
14against all the tall mountains, against all the high hills,
15و بر هربرج مرتفع و بر هرحصار منیع؛
15against every high tower, against every fortified wall,
16و برهمه کشتیهای ترشیش وبرهمه مصنوعات مرغوب؛
16against every ship of Tarshish, and against every stately vessel.
17و کبریای انسان خم شود و تکبر مردان پست خواهد شد. و در آن روز خداوند به تنهایی متعال خواهد بود،
17So the pride of man will be brought low, and the loftiness of men will be humbled; the LORD alone will be exalted in that day,
18وبتها بالکل تلف خواهند شد.
18and the idols will vanish completely.
19و ایشان به مغاره های صخره‌ها و حفره های خاک داخل خواهند شد، به‌سبب ترس خداوند وکبریای جلال وی هنگامی که او برخیزد تا زمین را متزلزل سازد.
19Men will flee to caves in the rocks and holes in the ground, away from the terror of the LORD and from the splendor of His majesty, when He rises to shake the earth.
20در آن روز مردمان، بتهای نقره و بتهای طلای خود را که برای عبادت خویش ساخته‌اند، نزد موش کوران و خفاشها خواهندانداخت،
20In that day men will cast away to the moles and bats their idols of silver and gold— the idols they made to worship.
21تا به مغاره های صخره‌ها و شکافهای سنگ خارا داخل شوند، به‌سبب ترس خداوند و کبریای جلال وی هنگامی که او برخیزد تا زمین را متزلزل سازد.
21They will flee to caverns in the rocks and crevices in the cliffs, away from the terror of the LORD and from the splendor of His majesty, when He rises to shake the earth.
22شما از انسانی که نفس او دربینی‌اش می‌باشد دست برکشید زیرا که او به چه چیز محسوب می‌شود؟
22Put no more trust in man, who has only the breath in his nostrils. Of what account is he?
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.