حزقیال 34
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
1و کلام خداوند بر من نازل شده، گفت:
1A palavra do SENHOR veio a mim, dizendo:
2«ای پسر انسان به ضد شبانان اسرائیل نبوت نما و نبوت کرده، به ایشان یعنی به شبانان بگو: خداوند یهوه چنین می‌فرماید: وای بر شبانان اسرائیل که خویشتن را می‌چرانند. آیا نمی بایدشبانان گله را بچرانند؟
2“Filho do homem, profetize contra os pastores de Israel. Profetize e diga-lhes, aos próprios pastores: ‘Assim diz o Senhor DEUS: “Ai dos pastores de Israel que apascentam a si mesmos! Os pastores não deveriam apascentar as ovelhas?
3شما پیه را می‌خورید وپشم را می‌پوشید و پرواریها را می‌کشید، اما گله را نمی چرانید.
3Vocês comem a gordura. Vocês se vestem com a lã. Vocês matam os animais gordos, mas não apascentam as ovelhas.
4ضعیفان را تقویت نمی دهید وبیماران را معالجه نمی نمایید و شکسته‌ها راشکسته بندی نمی کنید و رانده شدگان را پس نمی آورید و گم شدگان را نمی طلبید، بلکه بر آنهابا جور و ستم حکمرانی می‌نمایید.
4Vocês não fortaleceram as fracas. Vocês não curaram as doentes. Vocês não enfaixaram as feridas. Vocês não trouxeram de volta as desgarradas. Vocês não buscaram as perdidas, mas dominaram sobre elas com força e com rigor.
5پس بدون شبان پراکنده می‌شوند و خوراک همه حیوانات صحرا گردیده، آواره می‌گردند.
5Elas foram espalhadas, porque não havia pastor. Elas se tornaram comida para todos os animais do campo, e foram espalhadas.
6گوسفندان من بر جمیع کوهها و بر همه تلهای بلند آواره شده‌اند. و گله من بر روی تمامی زمین پراکنده گشته، کسی ایشان را نمی طلبد و برای ایشان تفحص نمی نماید.
6Minhas ovelhas vagaram por todos os montes e por todas as colinas altas. Sim, minhas ovelhas foram espalhadas por toda a superfície da terra. Não houve quem as procurasse ou buscasse.”
7پس‌ای شبانان کلام خداوندرا بشنوید!
7“‘Portanto, vocês, pastores, ouçam a palavra do SENHOR:
8خداوند یهوه می‌فرماید: به حیات خودم قسم هر آینه چونکه گله من به تاراج رفته وگوسفندانم خوراک همه حیوانات صحرا گردیده، شبانی ندارند. و شبانان من گوسفندانم رانطلبیدند. بلکه شبانان خویشتن را چرانیدند و گله مرا رعایت ننمودند.
8“Tão certo como eu vivo”, diz o Senhor DEUS, “certamente porque minhas ovelhas se tornaram presa, e minhas ovelhas se tornaram comida para todos os animais do campo, por não haver pastor, e meus pastores não procuraram as minhas ovelhas, mas os pastores apascentaram a si mesmos, e não apascentaram as minhas ovelhas,
9«بنابراین‌ای شبانان! کلام خداوند رابشنوید!
9portanto, vocês, pastores, ouçam a palavra do SENHOR!”
10خداوند یهوه چنین می‌فرماید: اینک من به ضد شبانان هستم. و گوسفندان خود را ازدست ایشان خواهم طلبید. و ایشان را از چرانیدن گله معزول خواهم ساخت تا شبانان خویشتن رادیگر نچرانند. و گوسفندان خود را از دهان ایشان خواهم رهانید تا خوراک ایشان نباشند.
10Assim diz o Senhor DEUS: “Eis que eu sou contra os pastores. Exigirei as minhas ovelhas das suas mãos, e farei com que deixem de apascentar as ovelhas. Os pastores não apascentarão mais a si mesmos. Livrarei as minhas ovelhas da boca deles, para que não sirvam mais de comida para eles.”
11زیراخداوند یهوه چنین می‌گوید: هان من خودم گوسفندان خویش را طلبیده، آنها را تفقد خواهم نمود.
11“‘Pois assim diz o Senhor DEUS: “Eis que eu mesmo, sim, eu, procurarei as minhas ovelhas e as buscarei.
12چنانکه شبان حینی که در میان گوسفندان پراکنده خود می‌باشد، گله خویش راتفقد می‌نماید، همچنان من گوسفندان خویش راتفقد نموده، ایشان را از هر جایی که در روز ابرهاو تاریکی غلیظ پراکنده شده بودند خواهم رهانید.
12Como um pastor busca o seu rebanho no dia em que está no meio das suas ovelhas espalhadas, assim eu buscarei as minhas ovelhas. Eu as livrarei de todos os lugares por onde foram espalhadas no dia de nuvens e de escuridão.
13و ایشان را از میان قوم‌ها بیرون آورده، از کشورها جمع خواهم نمود. و به زمین خودشان درآورده، بر کوههای اسرائیل و در وادیها وجمیع معمورات زمین ایشان را خواهم چرانید.
13Eu as tirarei do meio dos povos, e as congregarei dos países, e as trarei para a sua própria terra. Eu as apascentarei nos montes de Israel, junto aos riachos, e em todos os lugares habitados do país.
14ایشان را بر مرتع نیکو خواهم چرانید و آرام گاه ایشان بر کوههای بلند اسرائیل خواهد بود. وآنجا در آرام گاه نیکو و مرتع پرگیاه خواهندخوابید. و بر کوههای اسرائیل خواهند چرید.
14Eu as apascentarei com boas pastagens, e o seu aprisco estará nos altos montes de Israel. Ali elas se deitarão em um bom aprisco. Elas se alimentarão de ricas pastagens nos montes de Israel.
15خداوند یهوه می‌گوید که من گوسفندان خودرا خواهم چرانید و من ایشان را خواهم خوابانید.
15Eu mesmo serei o pastor das minhas ovelhas, e eu as farei repousar”, diz o Senhor DEUS.
16گم شدگان را خواهم طلبید و رانده شدگان راباز خواهم آورد و شکسته‌ها را شکسته بندی نموده، بیماران را قوت خواهم داد. لیکن فربهان وزورآوران را هلاک ساخته، بر ایشان به انصاف رعایت خواهم نمود.
16“Buscarei a que estava perdida, e trarei de volta a que estava desgarrada, e enfaixarei a que estava ferida, e fortalecerei a que estava doente; mas destruirei a gorda e a forte. Eu as apascentarei com justiça.”’
17و اما به شما‌ای گوسفندان من، خداوند یهوه چنین می‌فرماید: هان من در میان گوسفند و گوسفند و در میان قوچهای و بزهای نر داوری خواهم نمود.
17“Quanto a vocês, ó meu rebanho, assim diz o Senhor DEUS: ‘Eis que eu julgo entre ovelha e ovelha, entre carneiros e bodes.
18آیا برای شما کم بود که مرتع نیکو راچرانیدید بلکه بقیه مرتع خود را نیز به پایهای خویش پایمال ساختید؟ و آب زلال را نوشیدیدبلکه باقی‌مانده را به پایهای خویش گل آلودساختید؟
18Parece pouca coisa para vocês terem se alimentado da boa pastagem, e ainda terem que pisotear com os pés o resto da sua pastagem? E terem bebido das águas limpas, e ainda terem que sujar o resto com os pés?
19و گوسفندان من آنچه را که از پای شما پایمال شده است، می‌چرند و آنچه را که به پای شما گل آلود گشته است، می‌نوشند.
19Quanto às minhas ovelhas, elas comem o que vocês pisotearam com os pés, e bebem o que vocês sujaram com os pés.’
20بنابراین خداوند یهوه به ایشان چنین می‌گوید: هان من خودم در میان گوسفندان فربه وگوسفندان لاغر داوری خواهم نمود.
20“Portanto, assim lhes diz o Senhor DEUS: ‘Eis que eu, sim, eu, julgarei entre a ovelha gorda e a ovelha magra.
21چونکه شما به پهلو و کتف خود تنه می‌زنید و همه ضعیفان را به شاخهای خود می‌زنید، حتی اینکه ایشان را بیرون پراکنده ساخته‌اید،
21Porque vocês empurram com o flanco e com o ombro, e dão marradas com os chifres em todas as fracas, até as espalharem para fora,
22پس من گله خود را نجات خواهم داد که دیگر به تاراج برده نشوند و در میان گوسفند و گوسفند داوری خواهم نمود.
22portanto, eu salvarei o meu rebanho, e elas não serão mais presa. Eu julgarei entre ovelha e ovelha.
23و یک شبان بر ایشان خواهم گماشت که ایشان را بچراند یعنی بنده خود داودرا که ایشان را رعایت بنماید و او شبان ایشان خواهد بود.
23Levantarei sobre elas um único pastor, e ele as apascentará: o meu servo Davi. Ele as apascentará, e ele será o seu pastor.
24و من یهوه خدای ایشان خواهم بود و بنده من داود در میان ایشان رئیس خواهدبود. من که یهوه هستم گفته‌ام.
24Eu, o SENHOR, serei o seu Deus, e o meu servo Davi será príncipe no meio delas. Eu, o SENHOR, falei.
25و عهد سلامتی را با ایشان خواهم بست. و حیوانات موذی را اززمین نابود خواهم ساخت و ایشان در بیابان به امنیت ساکن شده، در جنگلها خواهند خوابید.
25“‘Farei com elas uma aliança de paz, e farei desaparecer da terra os animais ferozes. Elas habitarão em segurança no deserto e dormirão nos bosques.
26و ایشان را و اطراف کوه خود را برکت خواهم ساخت. و باران را در موسمش خواهم بارانید وبارشهای برکت خواهد بود.
26Farei delas e dos lugares ao redor da minha colina uma bênção. Farei descer a chuva no seu tempo. Haverá chuvas de bênçãos.
27و درختان صحرامیوه خود را خواهند‌آورد و زمین حاصل خویش را خواهد داد. و ایشان در زمین خود به امنیت ساکن خواهند شد. و حینی که چوبهای یوغ ایشان را شکسته و ایشان را از دست آنانی که ایشان را مملوک خود ساخته بودند رهانیده باشم، آنگاه خواهند دانست که من یهوه هستم.
27A árvore do campo dará o seu fruto, e a terra dará o seu produto, e elas estarão seguras na sua terra. Então saberão que eu sou o SENHOR, quando eu quebrar as trancas do seu jugo e as livrar das mãos daqueles que as escravizaram.
28ودیگر در میان امت‌ها به تاراج نخواهد رفت وحیوانات صحرا ایشان را نخواهند خورد بلکه به امنیت، بدون ترساننده‌ای ساکن خواهند شد.
28Elas não serão mais presa para as nações, nem os animais da terra as devorarão; mas habitarão em segurança, e ninguém as assustará.
29وبرای ایشان درختستان ناموری بر پا خواهم داشت. و دیگر از قحط در زمین تلف نخواهندشد. و بار دیگر متحمل سرزنش امت‌ها نخواهندگردید.
29Levantarei para elas uma plantação de renome, e elas não serão mais consumidas pela fome na terra, nem carregarão mais a vergonha das nações.
30و خداوند یهوه می‌گوید: خاندان اسرائیل خواهند دانست که من یهوه خدای ایشان با ایشان هستم و ایشان قوم من می‌باشند.
30Elas saberão que eu, o SENHOR, o seu Deus, estou com elas, e que elas, a casa de Israel, são o meu povo, diz o Senhor DEUS.
31وخداوند یهوه می‌گوید: شما‌ای گله من وای گوسفندان مرتع من، انسان هستید و من خدای شما می‌باشم.»
31Vocês, minhas ovelhas, as ovelhas da minha pastagem, são homens, e eu sou o seu Deus’, diz o Senhor DEUS.”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.