دوم پادشاهان
Chapter 7
Old Persian Version (ترج…
vs Freedom Bible (Thai)
Aa
Text size
Line width
Verse numbers

دوم پادشاهان 7

Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Freedom Bible (Thai)
1و الیشع گفت: «کلام خداوند را بشنوید. خداوند چنین می‌گوید که «فردا مثل این وقت یک کیل آرد نرم به یک مثقال و دو کیل جوبه یک مثقال نزد دروازه سامره فروخته می‌شود.»
1เอลีชาพูด​ว่า “จงฟังพระดำรัส​ของพระยาห์เวห์ พระยาห์เวห์​ตรัส​ว่า ‘พรุ่งนี้เวลาประมาณนี้ แป้งเนื้อละเอียดหนึ่งเสอาห์ จะขายกันหนึ่งเชเขล และข้าวบาร์เลย์สองเสอาห์​ก็หนึ่งเชเขล​ที่ประตูเมืองสะ​มาเรีย’”
2و سرداری که پادشاه بر دست وی تکیه می‌نموددر جواب مرد خدا گفت: «اینک اگر خداوندپنجره‌ها هم در آسمان بسازد، آیا این چیز واقع تواند شد؟» او گفت: «همانا تو به چشم خودخواهی دید اما از آن نخواهی خورد.»
2นายทหารผู้คอยพยุง​กษัตริย์​ตอบคนของพระเจ้า​ว่า “ดูสิ ต่อ​ให้พระยาห์เวห์​ทรงเปิดหน้าต่างแห่งสวรรค์ เรื่องอย่างนี้​จะ​เกิด​ขึ้น​ได้​หรือ?” เอลีชาตอบ​ว่า “ดูสิ ท่าน​จะ​เห็น​กับตา แต่​จะ​ไม่​ได้กิน”
3و چهار مرد مبروص نزد دهنه دروازه بودند و به یکدیگر گفتند: «چرا ما اینجا بنشینیم تابمیریم؟
3มีชายโรคเรื้อนสี่คนนั่ง​อยู่ตรงทาง​เข้าประตูเมือง พวกเขาพูดกัน​ว่า “ทำไม​พวกเรานั่ง​อยู่​ที่นี่จน​ตาย?
4اگر گوییم به شهر داخل شویم هماناقحطی در شهر است و در آنجا خواهیم مرد و اگردر اینجا بمانیم، خواهیم مرد. پس حال برویم وخود را به اردوی ارامیان بیندازیم. اگر ما را زنده نگاه دارند، زنده خواهیم ماند و اگر ما را بکشند، خواهیم مرد.»
4ถ้า​เรา​บอก​ว่า ‘เข้าเมืองกันเถอะ’ ในเมือง​ก็มีการกันดารอาหาร พวกเรา​จะ​ตาย​ที่นั่น ถ้านั่ง​อยู่​ที่นี่​ก็​ตายเหมือนกัน เพราะฉะนั้น​ไปกันเถอะ มอบตัว​ต่อกองทัพซีเรีย ถ้า​พวกเขาไว้ชีวิต​เรา​ก็​จะมีชีวิต แต่​ถ้า​เขาฆ่า​เรา​เรา​ก็เพียง​ตายเท่านั้น”
5پس وقت شام برخاستند تا به اردوی ارامیان بروند، اما چون به کنار اردوی ارامیان رسیدند اینک کسی در آنجا نبود.
5พวกเขา​จึงลุก​ขึ้นตอนพลบค่ำ​และ​ไป​ยังค่าย​ของซีเรีย เมื่อ​มา​ถึงขอบค่าย ดูสิ ไม่มีใคร​อยู่​ที่นั่นเลย
6زیراخداوند صدای ارابه‌ها و صدای اسبان و صدای لشکر عظیمی را در اردوی ارامیان شنوانید و به یکدیگر گفتند: «اینک پادشاه اسرائیل، پادشاهان حتیان و پادشاهان مصریان را به ضد ما اجیر کرده است تا بر ما بیایند.»
6เพราะองค์เจ้า ทรงทำให้กองทัพซีเรียได้ยินเสียงรถศึก เสียงม้า และเสียงกองทัพใหญ่ พวกเขา​จึงพูดกัน​ว่า “ดูสิ กษัตริย์แห่งอิสราเอลจ้างบรรดา​กษัตริย์​ของชาวฮิตไทต์​กับบรรดา​กษัตริย์​ของชาวอียิปต์​มาโจมตี​เรา”
7پس برخاسته، به وقت شام فرار کردند و خیمه‌ها و اسبان و الاغها و اردوی خود را به طوری که بود ترک کرده، از ترس جان خود گریختند.
7พวกเขา​จึงลุก​ขึ้นหนี​ในยามพลบค่ำ ทิ้งกระโจม ม้า และลาไว้ ทิ้งค่ายไว้ตามเดิม แล้วหนีเอาชีวิตรอด
8و آن مبروصان به کنار اردوآمده، به خیمه‌ای داخل شدند و اکل و شرب نموده، از آنجا نقره و طلا و لباس گرفته، رفتند وآنها را پنهان کردند و برگشته، به خیمه‌ای دیگرداخل شده، از آن نیز بردند؛ و رفته، پنهان کردند.
8เมื่อชายโรคเรื้อนเหล่านี้​มา​ถึงขอบค่าย พวกเขาเข้าไป​ในกระโจมหลังหนึ่ง กิน​และดื่ม แล้วเอาเงินทอง​และเสื้อผ้า​ออก​ไปซ่อนไว้ จากนั้น​ก็​กลับ​มา​เข้ากระโจมอีกหลัง เอา​ของ​ออก​ไปซ่อนอีก
9پس به یکدیگر گفتند: «ما خوب نمی کنیم؛ امروز روز بشارت است و ما خاموش می‌مانیم واگر تا روشنایی صبح به تاخیر اندازیم، بلایی به ماخواهد رسید، پس الان بیایید برویم و به خانه پادشاه خبر دهیم.»
9แล้ว​พวกเขาพูดกัน​ว่า “สิ่ง​ที่​เรา​ทำ​อยู่นี้​ไม่ถูก วันนี้​เป็นวันแห่งข่าวดี แต่​เรา​กลับเงียบไว้ ถ้ารอจนรุ่งเช้าการลงโทษ​จะ​มา​ถึง​เรา เพราะฉะนั้น​ไปกันเถอะ ไป​บอกคนในวัง​ของ​กษัตริย์”
10پس رفته، دربانان شهر راصدا زدند و ایشان را مخبر ساخته، گفتند: «به اردوی ارامیان درآمدیم و اینک در آنجا نه کسی و نه صدای انسانی بود مگر اسبان بسته شده، والاغها بسته شده و خیمه‌ها به حالت خود.»
10พวกเขา​จึง​มาร้องเรียกคนเฝ้าประตูเมือง​และ​บอก​ว่า “พวกเรา​ไป​ถึงค่ายซีเรีย​แล้ว ดูสิ ไม่มีใคร​อยู่​ที่นั่น ไม่มีแม้แต่เสียงคน มี​แต่ม้า​ที่ผูกไว้ ลา​ที่ผูกไว้ และกระโจม​ที่​ยัง​อยู่ตามเดิม”
11پس دربانان صدا زده، خاندان پادشاه را دراندرون اطلاع دادند.
11คนเฝ้าประตูเมือง​จึงร้อง​บอกเข้าไป​ถึงคนในวัง​ของ​กษัตริย์
12و پادشاه در شب برخاست و به خادمان خود گفت: «به تحقیق شمارا خبر می‌دهم که ارامیان به ما چه خواهند کرد: می‌دانند که ما گرسنه هستیم پس از اردو بیرون رفته، خود را در صحرا پنهان کرده‌اند و می‌گویندچون از شهر بیرون آیند، ایشان را زنده خواهیم گرفت و به شهر داخل خواهیم شد.»
12กษัตริย์ลุก​ขึ้นกลางดึก​และพูด​กับผู้รับใช้​ว่า “ข้า​จะ​บอก​ให้​พวกเจ้ารู้​ว่าชาวซีเรีย​ทำอะไร​กับ​พวกเรา พวกเขารู้​ว่า​พวกเราหิว​จึง​ออก​จากค่าย​ไปซ่อน​ในทุ่ง คิด​ว่า ‘เมื่อคนในเมือง​ออก​มา​เรา​จะจับ​เป็น​แล้วเข้าไปยึดเมือง’”
13و یکی ازخادمانش در جواب وی گفت: «پنج راس ازاسبان باقی‌مانده که در شهر باقی‌اند، بگیرند(اینک آنها مثل تمامی گروه اسرائیل که در آن باقی‌اند یا مانند تمامی گروه اسرائیل که هلاک شده‌اند، می‌باشند) و بفرستیم تا دریافت نماییم.»
13ผู้รับใช้คนหนึ่ง​ตอบ​ว่า “โปรด​ให้คนบางคนเอาม้าห้าตัว​ที่​ยังเหลือ​อยู่​ในเมือง​ไปเถิด ดูสิ พวกมัน​ก็เหมือนชาวอิสราเอลทั้งหมด​ที่​ยังเหลือ​อยู่​ในเมืองนี้ ดูสิ พวกมัน​ก็เหมือนชาวอิสราเอลทั้งหมด​ที่สูญ​สิ้น​ไป​แล้ว ให้​เรา​ส่งคน​ออก​ไปดู”
14پس دو ارابه با اسبها گرفتند و پادشاه از عقب لشکر ارام فرستاده، گفت: «بروید و تحقیق کنید.»
14พวกเขา​จึงจัดรถศึกสองคันพร้อมม้า และ​กษัตริย์​ส่งคน​ออก​ไปตามดูกองทัพซีเรียพร้อม​สั่ง​ว่า “ไปดูเถิด”
15پس از عقب ایشان تا اردن رفتند و اینک تمامی راه از لباس و ظروفی که ارامیان از تعجیل خود انداخته بودند، پر بود. پس رسولان برگشته، پادشاه را مخبر ساختند.
15พวกเขาตาม​ไปจนถึงแม่น้ำจอร์แดน ดูสิ ตลอดทางเต็ม​ไปด้วยเสื้อผ้า​และสัมภาระ​ที่ชาวซีเรียโยนทิ้งขณะเร่งหนี ผู้นำสาร​กลับ​มารายงาน​ต่อ​กษัตริย์
16و قوم بیرون رفته، اردوی ارامیان را غارت کردند و یک کیل آرد نرم به یک مثقال و دو کیل جو به یک مثقال به موجب کلام خداوند به فروش رفت.
16ประชาชน​จึง​ออก​ไปปล้นค่ายซีเรีย แป้งเนื้อละเอียดหนึ่งเสอาห์ ขายกันหนึ่งเชเขล​และข้าวบาร์เลย์สองหน่วยตวง ขายกันหนึ่งเชเขล ตามพระดำรัส​ของพระยาห์เวห์
17و پادشاه آن سردار را که بر دست وی تکیه می‌نمود بر دروازه گماشت و خلق، او را نزددروازه پایمال کردند که مرد بر‌حسب کلامی که مرد خدا گفت هنگامی که پادشاه نزد وی فرودآمد.
17กษัตริย์แต่งตั้งนายทหารผู้คอยพยุง​กษัตริย์​ให้ดูแลประตูเมือง แต่​ประชาชนเหยียบ​เขา​ที่ประตูจน​ตายตาม​ที่คนของพระเจ้า​ได้​กล่าวไว้ เมื่อ​กษัตริย์​ลง​มาหา​เขา
18و واقع شد به نهجی که مرد خدا، پادشاه را خطاب کرده، گفته بود که فردا مثل این وقت دو کیل جو به یک مثقال و یک کیل آرد نرم به یک مثقال نزد دروازه سامره فروخته خواهد شد.
18เหตุการณ์​เป็น​ไปตาม​ที่คนของพระเจ้าพูด​กับ​กษัตริย์​ว่า “พรุ่งนี้เวลาประมาณนี้ ข้าวบาร์เลย์สองเสอาห์ จะขายกันหนึ่งเชเขล และแป้งเนื้อละเอียดหนึ่งเสอาห์​ก็หนึ่งเชเขล​ที่ประตูเมืองสะ​มาเรีย”
19و آن سردار در جواب مرد خدا گفته بود: اگر خداوند پنجره‌ها هم در آسمان بگشاید، آیامثل این امر واقع تواند شد؟ و او گفت: «اینک به چشمان خود خواهی دید اما از آن نخواهی خورد.»
19นายทหารคนนั้นเคย​ตอบคนของพระเจ้า​ว่า “ดูสิ ต่อ​ให้พระยาห์เวห์​ทรงเปิดหน้าต่างแห่งสวรรค์ เรื่องอย่างนี้​จะ​เกิด​ขึ้น​ได้​หรือ?” และคนของพระเจ้า​ตอบ​ว่า “ดูสิ ท่าน​จะ​เห็น​กับตา แต่​จะ​ไม่​ได้กิน”
20پس او را همچنین واقع شد زیرا خلق او را نزد دروازه پایمال کردند که مرد.
20เหตุการณ์​ก็​เกิด​ขึ้น​กับ​เขาตามนั้น เพราะ​ประชาชนเหยียบ​เขา​ที่ประตูเมืองจน​ตาย

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.