Romeinen 11
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
Testamenta Marra (Dieri New Testament)
1Ik vraag dus: Heeft God dan zijn volk soms verstoten? Verre vandaar! Want ook ikzelf ben een Israëliet, uit het geslacht van Abraham, uit de stam van Benjamin.
1Ngani jeruja jatai: Godali nunkani kana wolara worani patana warai kara? A‐ai, ngangau bakana ngani Israelitala nganai, Abrahamani ngatamurandru, Benjamini mardundru.
2Neen, God heeft zijn volk niet verstoten, dat Hij uitverkoren had. Of weet gij niet, wat de schrift door Elias zegt, toen deze zich bij God over Israël beklaagde:
2Godali kana wolara nunkani wata worani patana warai, tanana Nulia ngopera ngujamana wonti. Jura ko nganai, mina Godaia jaura Eliangundru jatai? Worderu nau terkakana wonti Godani Israelangundru ja jatai:
3“Heer, uw profeten hebben ze gedood, uw altaren omver geworpen; ik alleen ben overgebleven, en ze staan me naar het leven.”
3„Kaparajai, tanali Propheta jinkani nari ngankana warai, ja Altara jinkani tampuribana warai, ja ngani kulnulu ngamantiai, ja tanali ngana ngundrai nari ngankala!“
4Welnu, wat antwoordt hem de godsspraak: “Zeven duizend mannen heb Ik Mij voorbehouden, die de knie niet voor Baäl hebben gebogen.”
4Mina nunkangu Godaia kalabani jaura jatai? „Ngato ngakangu kana 7000 pinpana warai, tana pantja Baalangu wata kurana ngarina warai.“
5Zo is er dan ook in deze tijd een overschot gebleven door de uitverkiezing der genade.
5Jeruja bakana karari miljarani pinpani manjuja kalkalkanandru nganai.
6Maar is het door de genade, dan is het niet om de werken; anders zou de genade geen genade meer zijn.
6Jenia manjulandru ngananani, jeruja wata morla ngankanandru nganai, ngangau manjula mudaiati manjula nganala; jenia ngankanandru ngananani, jeruja wata morla manjulandru nganai, ngangau ngankana mudaiati ngankana nganala.
7Wat volgt daaruit? Wat Israël blijft zoeken, heeft het niet verkregen. Maar de uitverkorenen onder hen hebben het wèl verkregen; de overigen echter werden verhard.
7Worderu karari? Mina Israelali wontiai, jenia nulia wata patana warai, kalkalkanila nina patana warai; tana pinpani ngara ngurungururina warai;
8Zó staat er geschreven: “God gaf hun een geest van loomheid; ogen om niet te zien en oren om niet te horen, tot op de huidige dag.”
8Worderu dakanala parai: „Godali tanangu jaola muka pirna jinkina wonti, milki, tanali wata najinanto, ja talpa, tanali wata ngarananto karari ditjielu.“
9En David zegt: “Hun tafel zij hun een valstrik en net, Een struikelblok en een straf.
9Ja David jatai: „Tanani kurli tanangu billi nindria, ja nandrani mardaia, ja mintia, ja kalalaia pantjiatimai!
10Mogen hun ogen worden verduisterd, zodat ze niet zien; En krom hun de rug voor altijd.”
10Tanani milki butjuriatinimai, tanali wata najinanto, ja tanani kuldru turuterkaiatinimai milingeru.“
11Ik vraag dan: Zijn ze gestruikeld, om te blijven liggen? Zeer zeker niet! Maar dank zij hun val, is de redding aan de heidenen ten deel gevallen, om hèn naijverig te maken.
11Ngani jatai: Tana kara dakaterina warai tana purinanto? A‐ai, tanani purinandru kana koni tepi pantjina wonti, tana tanangu karipaterina mararinanto.
12Welnu, wanneer hun val een schat werd voor de wereld, en hun getalverlies een schat voor de heidenen, -hoeveel te meer zal hun voltalligheid het dan zijn!
12Tanani purina mitaia poto pirna ngananani, ja tanani tintana kana koja poto pirna; worderuntja morla, tana manamiri pantjinani!
13En nu heidenen, spreek ik tot u! Ofschoon ik apostel der heidenen ben, houd ik mijn ambt hoog,
13Ngangau jurangu kana koni ngani jenia jatai: Ngangau ngani kana koja Apostel nganai, ngato ngakani ngamalkijiribani pirna ngankai,
14juist om mijn rasgenoten tot naijver te prikkelen en sommigen van hen te behouden.
14Ngato kara karipaterinani mararibananto poto pirnaia, tana palku ngakani nganai, ngato palpa tanangundru kulkananto.
15Want zo hun verwerping de verzoening der wereld geweest is, wat zal dan hun weder-opneming anders zijn, dan een opstanding uit de doden?
15Ngangau tanani worani mitalaia mandumandurilkana ngananani, jeruja tanani patani tepirina narindru nganala nganai.
16Zijn immers de eerstelingen heilig, dan ook het deeg; en is de wortel heilig, dan ook de takken.
16Buka ngoperala kulikiri ngananani, jeruja bakana buka kati; ja kapara kulikiri ngananani, jeruja bakana ngunanguna.
17Welnu, wanneer enige van die takken zijn weggekapt, en gij, wilde olijf, in hun plaats zijt geënt en uw deel hebt gekregen van de wortel en het sap van de olijfboom,
17Nulia ngunanguna palpa matja wokaribanani, ja jidna, maninindri jampandru, tanangu ngokana widmana, ja jidni ngandrani pantjina kaparaia ja maninindri gildia:
18gaat dan niet pochen tegen de takken. En zo ge gaat pochen; niet gij draagt de wortel, maar de wortel draagt u!
18Jeruja wata jurakokateriau ngunangunani! Jidni jurakokaterinani, ngujamau: Wata jundru kapara ngamalkai, a‐ai, kaparali jidna.
19Misschien zult ge zeggen: de takken zijn weggekapt, opdat ik zou worden geënt.
19Jidni jatala nganai: „Nulia ngunanguna wokaribana wonti, ngana tanangu ngokana widmananto.“
20Heel goed; maar de takken zijn weggekapt om hun ongeloof, en gij zit vast door het geloof. -Koester geen hoge dunk van uzelf, maar vrees;
20Ngumu; morlalu ngundrana panindru Nulia tanana wokaribana wonti, jidni terkala wapaia morlalu ngundranandru; wata pirna ngundrateriau, a‐ai, japali nganau!
21wanneer God de echte takken niet heeft ontzien, dan zal Hij ook ú niet ontzien.
21Ngangau Godali ngunanguna ngoperala wata kulkanala, Nulia bakana jidna wata kulkaiati.
22Overweegt dus de goedheid, maar ook de strengheid van God: Gods strengheid over hen, die zijn weggevallen, doch zijn goedheid voor u, zo ge door zijn goedheid volhardt; anders zult ook gij worden weggekapt.
22Najiamai Godaia ngumula ja tirila. Tirila tanangu, tana purina warai; ngumula jinkangu, jidni ngumulani wonki ngamanani, Nulia bakana jidna wokaribaiati.
23Maar ook die anderen zullen weer worden geënt, wanneer ze niet volharden in hun ongeloof; want God is bij machte, om ze opnieuw te enten.
23Ja tanapara, tana wata morlalu ngundrana panini wonki ngamanani, Nulia nakaldra ngokana widmala nganai; ngangau Goda ngurunguru nganai tanana nakaldra ngokana widmala.
24Waarachtig, wanneer gijzelf van een wilde olijf zijt gekapt waartoe ge van nature behoort, en tegen de natuur in, op de tamme olijf zijt geënt; hoeveel gemakkelijker zullen zij op hun eigen olijf worden geënt, waartoe ze van nature behoren!
24Ngangau Nulia jidna maninindri jampandru matja dukaranani, ja tula jeribaka maninindri ngumuni matja ngokana widmanani; worderuntja morla Nulia tanana, ngunanguna kantji ngananani, tanani maninindrini ngokana widmala nganai.
25Welnu broeders, om u te behoeden voor zelfoverschatting, wil ik u niet onkundig laten van dit geheim: een deel van Israël is verhard, totdat de massa der heidenen is binnengegaan;
25Ngato wata ngantjai jura ko nganananto, ngatata worajai, nunkangupini kurukuru jaurandru, jura kiri ngundraiati. Ngara ngurunguru Israel palpani pantjinala, nunkanipini ditjielu, kana koja wolara warupoto wirinantulu.
26en dan zal heel Israël worden gered; zoals er geschreven staat: “De Verlosser zal komen uit Sion, De goddeloosheid verwijderen van Jakob:
26Ja jeruja Israel warupotujeli tepi pirna manila nganai, worderu dakanala parai: „Zionangundru Kulkanipirna wokarala nganai, ja Nulia Goda pania poto Jakobangundru teribala nganai.
27En dit zal mijn Verbond met hen zijn, Wanneer Ik hun zonden zal hebben vergeven.”
27Ja naupini Testamenta ngakani nganai tanangu, ngato madlentji tanani matja worarana warai.“
28Zeker, met betrekking tot het Evangelie zijn ze vijanden om uwentwil; maar met betrekking tot de uitverkiezing zijn ze de welbeminden om wille der Vaders;
28Ngantjani jaurandru tana talpala nganai jurangundru; kalkalkanandru tana ngantjalu nganai ngaperi worandru.
29want nooit heeft God berouw over genadegaven en roeping.
29Ngangau Goda manjuja potundru ja karkanandru wata burkaljerila wapaia.
30Zoals gij eertijds ongehoorzaam aan God zijt geweest, maar thans door hùn ongehoorzaamheid barmhartigheid hebt gevonden,
30Ngangau worderu jura warula wata pankina wonti Godangu, ja karari Nauja jurangu kalumiltjamiltjarina warai tanani pankina panindru;
31zó zijn ook zij nu nog wel ongehoorzaam om de u betoonde ontferming, opdat eenmaal ook zij op hun beurt barmhartigheid mogen verkrijgen.
31Jeruja bakana karari tanapini delkina warai; ngangau kalumiltjamiltjarinandru, jurangu matja pantjina, bakana tanangu kalumiltjamiltjarina pantjinanto.
32Want God heeft allen onder ongehoorzaamheid gevangen gehouden, om aan allen zijn barmhartigheid te tonen.
32Ngangau Godali warupoto workamantrana wonti delkinaia, Nulia tanangu warupotuni kalumiltjamiltjarinanto. (Dakani jaura Trinitatis ditji pirnani.)
33O afgrond van rijkdom en wijsheid en kennis van God! Hoe ondoorgrondelijk zijn toch zijn raadsbesluiten, hoe onnaspeurlijk zijn wegen!
33Jakajai, worderu mikari Godaia Poto pirna ja milkila ja ngujamanala nganai! Worderu winpana panini kalala nunkani, ja wontina panini palto nunkani!
34“Wie toch kent ‘s Heren gedachte, Of wie is zijn raadsman geweest?
34Ngangau, warle Kaparaia ngundrana ngujamana wonti kara? Worananau nunkani kurukurubanietja nganana wonti kara?
35Of wie heeft Hem het eerst iets gegeven, Zodat hij terugontvangen moet?”
35Warle kara nunkangu ngopera minakulno jinkina wonti, nulu jenia ngadani nakaldra kalala maninanto?
36Immers, uit Hem en door Hem en voor Hem is alles! Hem zij de glorie in eeuwigheid. Amen!
36Ngangau nunkangundru ja nunkanali ja nunkanaia warupoto nganai. Nunkangu pirnala nganaiatimai ngurali. Amen.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.