Marcus 9
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
Testamenta Marra (Dieri New Testament)
1Nog sprak Hij tot hen: Voorwaar, Ik zeg u: Daar zijn er onder de hier aanwezigen, die de dood niet zullen smaken, voordat ze het koninkrijk Gods hebben zien komen in kracht.
1Ja Nau tanangu jatana wonti: „Morlalu ngani jurangu jatai: Tanangundru palpa ninkida terkala wapaia, tanalipini nari wata wontjala nganai, tanali Godaia milila ngurulali wokaranani najinantulu.“
2Zes dagen later nam Jesus Petrus, Jakobus en Johannes met zich mee, en bracht ze heel afzonderlijk op een hoge berg. En Hij werd voor hun ogen van gedaante veranderd.
2Ja ditji mara wora ja kulnuni Jesujeli Petrus ja Jakobus ja Johannes patana wonti, ja tanana pilki mardawonpa pirnaia miri taralkana wonti, kulno worana. Ja Nau njeranjerarina wonti tanangu milkini.
3Zijn klederen werden blinkend en wit, zoals geen bleker op aarde ze wit kan maken.
3Ja kati nunkani kintjalkururina wonti, bulu pirna taleri jeribaka; jeruja kulirkanietja mitani ngandandariai tanana jeruja bulu ngankala.
4Elias en Moses verschenen hun, en spraken met Jesus.
4Ja tanangu Elias Mosingunto wondraterina wonti; ja pudla Jesungu jela ngankamalina wonti.
5Toen nam Petrus het woord, en zei tot Jesus: Rabbi, het is ons goed, hier te zijn; laat ons drie tenten opslaan, één voor U, één voor Moses, en één voor Elias.
5Ja Petrulu kalabana wonti ja Jesungu jatana wonti: „Rabbi! Ninkida ngaianangu ngumu nganai; ja ngaiani punga parkulu ngankananto, jinkani kulno, ja Mosini kulno, ja Eliani kulno.“
6Hij wist niet goed wat hij zeide; want ze waren met schrik bevangen.
6Ngangau nau ko nganana wonti mina nau jatananto, ngangau tana japali pirna nganana wonti.
7Nu kwam er een wolk, die hen overschaduwde, en uit de wolk klonk een stem: Deze is mijn geliefde Zoon, luistert naar Hem!
7Ja talarapalku pantjina wonti ja tanana walpadakana wonti; ja ngaiala talara palkundru dunkana wonti ja jatana wonti: „Naupini Ngatamura ngantjalu ngakani nganai, ninaia ngaraiatinimai!“
8Op hetzelfde ogenblik keken ze rond, maar zagen niemand meer bij zich dan Jesus alleen.
8Ja tanali najina karitjina wonti, ja nurujeli tanali kana pani najina wonti, windri Jesus kulnulu tanangunto.
9En terwijl ze afdaalden van de berg, verbood Hij hun, aan iemand te vertellen wat ze hadden gezien, voordat de Mensenzoon van de doden was opgestaan.
9Ja tana mardawonpandru ngarina tikana, Nulu tanangu jirijiribana wonti, jenia wata kulnuni kaukaubananto, mina tanali matja najina, windri ngadani, Kanaia Ngatamura narindru jiritjina warai.
10Ze hielden zich aan dat woord. Toch vroegen ze onder elkander, wat het beduidde: op te staan van de doden.
10Ja jenia jaura tanali patana wonti, ja tana jakalkijiribamalina wonti: „Mina jenia wondrai: Narindru jiritjina?“
11Ze ondervroegen Hem dus: Waarom zeggen de farizeën en schriftgeleerden dan, dat eerst Elias komen moet?
11Ja tanali nina jakalkana wonti ja jatana wonti: „Jaura jinkinietja jatai: Elias ngopera wokarananto.“
12Hij gaf hun ten antwoord: Zeker, Elias komt ook eerst, om alles te herstellen. Maar hoe staat er over den Mensenzoon geschreven? Dat Hij veel zal lijden en veracht zal worden.
12Nulu kalabana wonti ja tanangu jatana wonti: „Elias wokarai, ja nulu ngopera pratjana talku kurai; ja worderu dakanala parai Kanaia Ngatamurandru; Nauja pirna ketjaketjananto, ja tanali ninaia panila ngundrananto.“
13En Ik zeg u: Elias is reeds gekomen; maar ze hebben met hem gedaan wat ze wilden, gelijk van hem geschreven staat.
13Ngani jurangu jatai: „Elias morlalu wokarana warai, ja tanali nunkangu ngankana warai, mina tanali jertapaterina warai, worderu nunkangundru dakanala parai.“
14Toen zij nu bij de andere leerlingen kwamen, zagen zij hen omringd van een talrijke schare, en van schriftgeleerden, die met hen twistten.
14Ja Nau milini nunkanani wokarana wonti, ja Nulu kana wolara tanangunto najina wonti, ja jaura jinkinietjali tanana jakajakalkana wonti.
15Zodra het volk Hem zag, liep het verbaasd naar Hem toe, om Hem te begroeten.
15Ja nurujeli, kana wolarali nina matja najina, tana pirna ngaruparana wonti, ja tana karakararina wonti ja nunkangu jaura murlali jinkina wonti.
16Hij vroeg hun: Waarom twist gij met hen?
16Ja Nulu jaura jinkinietja jakalkana wonti: „Mina jura tanangu jela jakalkijiribamaliai?“
17Een uit de menigte antwoordde Hem: Meester, ik heb mijn zoon tot U gebracht, die van een stommen geest is bezeten.
17Ja kana wolarandru nunkangu kulnujeli kalabana wonti: „Ngujangujara jinkinietjajai, ngato ngatamura ngakani jinkangu wapalkana warai, nulia kutji ngapu ngamalkai;
18Wanneer hij hem aangrijpt, dan werpt hij hem neer; dan schuimbekt hij, knarst met de tanden, en verstijft. Ik heb uw leerlingen verzocht, hem uit te drijven: maar ze konden het niet.
18Ja woderi nulia ninaia patai, jerra nulia ninaia diadialkai; ja nulia ngaltja ngankai ja manatandra matateriai ja winjariai; ja ngani milini jinkanani jatana warai, tanalia ninaia dunkalkananto, ja tanaia ngandandarina warai.“
19Hij antwoordde hun: O ongelovig geslacht, hoelang nog zal Ik bij u zijn, hoelang nog zal Ik u dulden? Brengt hem hier bij Mij!
19Nulu tanangu kalabana wonti ja jatana wonti: „Jura nguja gilbarinietja, wintaranaia ngani jurangu jela nganananto, wintaranaia ngato jurana ngamalkananto? Ninaia ngakangu padakanimai!“
20Ze brachten hem. Zodra de geest Hem zag, deed hij den knaap de stuipen krijgen; hij viel op de grond, en wentelde zich schuimbekkend rond.
20Ja tanali nina nunkangu wapalkana wonti; ja Nulu nina najina, nurujeli kutjieli nina matarla ngankana wonti, ja nau mitani purina wonti ja ngaltja witjiwitji walkina wonti.
21Hij vroeg aan zijn vader: Hoe lang heeft hij dit al, dat hem dit overkomt? Deze zeide: Van kindsbeen af;
21Ja Nulu ngaperi nunkani jakalkana wonti: „Winta jenia nunkangu pantjinala?“ Nau jatana wonti: „Kupandru,“
22dikwijls werpt hij hem in het vuur of in het water om hem te doden. Ach, indien het U mogelijk is, help ons dan, uit medelijden met ons.
22Ja nulu nina pota marapu bakana turuni ja ngapani worai, nina nari ngankala. Windri jidni ngurunguru ngananani, kalumiltjamiltjarina ngalina marangokau.
23Jesus sprak tot hem: Hoe; indien het U mogelijk is? Alles is mogelijk voor hem die gelooft.
23Jesus nunkangu jatana wonti: „Jundru ngurunguru ngananani morlalu ngundrala; warle morlalu ngundrai nunkangu panila ngandandariai.“
24Aanstonds riep de vader van den knaap onder tranen uit: Ik geloof; kom mijn ongeloof te hulp.
24Ja nurujeli kankuja ngaperi maritjina wonti, ja milkigildieli jatana wonti: „Ngato morlalu ngundrai, Kaparajai, marangokau ngakangu wuldrungundranietjani.“
25En daar Jesus zag, dat het volk tezamen liep, gebood Hij den onreinen geest, en zeide hem: Stomme en dove geest, Ik gebied u, ga van hem uit, en keer niet meer bij hem terug.
25Jesujeli najina, kana wolara jurborinani, Nulu katji murumuru dikidikibana wonti ja nunkangu jatana wonti: „Jidni kutji tali pani ja ngapu, ngato jinkangu jirijiribai, nunkangundru dunkau, ja wata morla nunkangu wiriau!“
26Schreeuwend en onder hevige stuiptrekkingen ging hij van hem uit; de knaap zag er uit als een lijk, zodat velen zeiden, dat hij gestorven was.
26Ja nau maritjina wonti, ja nulu nina pirna diadialkana wonti, ja nau dunkana wonti; ja nau nari jeribaka nganana wonti, jeruja marapu jatana wonti: „Nauja matja nari.“
27Maar Jesus vatte hem bij de hand, en richtte hem op; en hij stond overeind.
27Jesujeli nina mara patana wonti, ja nina terkibana tarana wonti, ja nau jiritjina wonti.
28Toen Hij thuis was gekomen, vroegen zijn leerlingen Hem, terwijl zij alleen waren: Waarom konden wij hem niet uitdrijven?
28Ja Nau pungani matja wirina, milieli nunkanali nina pilki jekibana wonti: „Miandru ngaiani ngandandarina warai ninaia dunkalkala?“
29Hij zei hun: Dit soort kan alleen met gebed worden uitgedreven.
29Ja Nau tanangu jatana wonti: „Naupara nguja ngandandariai pilki dunkala, windri ngatjinali ja milja ngamanali.“
30Zij vertrokken vandaar, en reisden Galilea door. Maar Hij wilde niet, dat iemand het wist;
30Ja tana nakandru wapana wonti ja Galilaiani palkingana wonti; ja Nulu wata ngantjana wonti kulnujeli jenia ngujamananto.
31want Hij onderrichtte zijn leerlingen. Hij sprak tot hen: De Mensenzoon wordt overgeleverd in de handen der mensen; ze zullen Hem doden, maar na zijn dood zal Hij de derde dag verrijzen.
31Ngangau Nulu milini nunkanani ngujangujara jinkina wonti ja tanangu jatana wonti: „Tanali Kanaia Ngatamura kana marani ngulkujeli jinkila nganai, ja tanali ninaia nari ngankala nganai, ja matja nari, Nauja jiritjila nganai.“
32Ze begrepen dit niet: toch durfden ze Hem niet ondervragen.
32Tanali jenia jaura wata ngujamana wonti ja japali nganana wonti nina jakalkala.
33Zij kwamen te Kafárnaum terug. En thuis gekomen, vroeg Hij hun: Waarover hebt gij onderweg gesproken?
33Ja Nau Kapernaum ngurani wokarana wonti. Ja Nau matja pungani, Nulu tanana jakalkana wonti: „Mina jura paltuni ngankamalina warai?“
34Ze zwegen; want ze hadden onderweg met elkander getwist, wie de grootste zou zijn.
34Tana ngapu nganana wonti; ngangau tana paltuni ngankamalina warai, worana morla pirna nganai.
35Hij zette Zich neer, riep de twaalf, en sprak tot hen: Zo iemand de eerste wil zijn, dan moet hij de laatste van allen zijn, en de dienaar van allen.
35Ja Nau matja ngamana ngarina, Nulu tanana marapratjana ja mandru karkana wonti ja tanangu jatana wonti: „kulnujeli ngantjanani ngoperala nganala, nau pratjanani ngadaia nganala nganai, ja pratjanaia mili.“
36Nu nam Hij een kind, plaatste het in hun midden, omhelsde het, en zei hun:
36Ja Nulu kupa waka patana wonti ja tanangu terti terkibana wonti; ja Nulu nina matja munamana, Nau tanangu jatana wonti:
37Wie een van zulke kinderen opneemt in mijn Naam, hij neemt Mij op; en wie Mij opneemt, neemt Mij niet op, maar Hem die Mij gezonden heeft.
37„Warle jenipara kupa waka kulno patai ngakani talani, nulu ngana patai; ja warle ngana patai, wata ngana patai, a‐ai, ninaia Nulia ngana jinpanala.“
38Johannes zeide tot Hem: Meester, we hebben iemand, die ons niet volgt, duivels zien uitdrijven in uw Naam; we hebben het hem verboden, omdat hij zich niet bij ons aansluit.
38Johannili nunkangu kalabana wonti ja jatana wonti: „Ngujangujara jinkinietjajai, ngaiani kulno najina paraia jinkani talani kutji dunkalkanani, nau ngaianingu wata karipateriai; ja ngaiani nina daudauana paraia, ngangau nau ngaianingu wata karipateriai.“
39Maar Jesus sprak: Verbiedt het hem niet; want er is niemand, die een wonder verricht in mijn Naam, en onmiddellijk daarop Mij kan honen.
39Jesus jatana wonti: „Wata nina daudauanimai, ngangau wata kulno nganai, nulu ngurula ngankala nganai ngakani talani, ja wolja ngakangu madlentji jatala nganai.
40Wie niet tegen ons is, hij is voor ons.
40Ngangau worana wata tula ngaianani nganai, nau kamaneli ngaianani nganai.
41En wie u een beker water te drinken geeft, juist omdat gij van Christus zijt, voorwaar Ik zeg u: Hij zal zijn loon niet missen.
41Ngangau warle jurangu ngapa koko kulno jinkiai tapananto ngakani talani, ngangau jura Christuja mili nganai, morlalu ngani jurangu jatai: Nulu kalala nunkani wata tintala nganai.
42Wie ergernis geeft aan een van deze kleinen, die in Mij geloven, het ware hem beter, dat hem een zware molensteen om de hals werd gehangen, en hij zo in de zee werd geworpen.
42Ja warle tanangundru kulno wakawaka, ngakangu morlalu ngundranani, karkarkai, nunkangu ngumu nganai, marda wati jerkalani nunkanani kurananto, ja nina panto mandrani worananto.
43Zo uw hand u ergert, houw ze af. Het is beter, verminkt het Leven binnen te gaan, dan met twee handen naar de hel te gaan, naar het onuitblusbaar vuur,
43Ja marali jidnana karkarkanani, ninaia wokaribamai; jinkangu ngumu nganai nguna wordu tepini wirila, jidni mara mandrunto kara turuja wiriati, nauja ngurali jerkiai.
no verse 44 in this text
44Jerra tanani burka wata paliai ja turu wata mudai.
45En zo uw voet u ergert, houw hem af. Het is beter, kreupel het Leven binnen te gaan, dan met beide voeten in de hel te worden geworpen, in het onuitblusbaar vuur,
45Ja tidnali jidnana karkarkanani, ninaia wokaribamai; jinkangu ngumu nganai, tidna wordu tepini wirila, jidni tidna mandrunto turuja wiriati, nauja ngurali jerkiai.
46waar hun worm niet sterft, en het vuur niet gedoofd wordt.
46Jerra burka tanani wata paliai ja turu wata mudai.
47En zo uw oog u ergert, ruk het uit. Het is beter met één enkel oog het koninkrijk Gods binnen te gaan, dan met twee ogen in de hel te worden geworpen,
47Ja milkieli jidnana karkarkanani, ninaia dukarau; ngumu jinkangu nganai milki kulnunto Godaia mililani wirila, jidni milki mandrunto turuja wiriati.
48waar hun worm niet sterft, en het vuur niet gedoofd wordt.
48Jerra burka tanani wata paliai ja turu wata mudai.
49Allen moeten inderdaad met vuur worden gezouten.
49Pratjana tanali turujeli wiribala nganai, ja poto ngumu pratjana tanali kaldrieli wiribala nganai.
50Het zout is goed: als echter het zout smakeloos wordt, waar zult gij het dan mee zouten? Behoudt het zout in u, en leeft in vrede onder elkander.
50Kaldri ngumu nganai; kaldri wata morla kaldri ngananani, minali jura ninaia ngankingala nganai? Kaldri jurangunto ngamalkanimai, ja murlali ngamalkijiribamalianimai!“
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.