Galaten 4
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
Testamenta Marra (Dieri New Testament)
1Dit stel ik vast: Zolang de erfgenaam onmondig is, verschilt hij in niets van den slaaf, ook al is hij heer van alles;
1Ngani jatai: Jeruntja ditji maratunka maninietja kupa nganai, nau milini jeribaka nganai, ja kantji warupotuja kapara nau nganai;
2maar hij staat onder voogden en beheerders tot aan de tijd, die door zijn vader is bepaald.
2A‐ai, nau najinajibanietjani ja ngamalkanietjani ngamai, nunkangupini ditjielu, nina ngaperali kurana warai.
3Zó ook waren wij, toen we nog onmondig waren, als slaven onderworpen aan de leerbeginselen der wereld.
3Jeruja bakana ngaiani, ngaiani kupa ngananani, ngaiani jirijiribani jaurani dupudupu nganana wonti.
4Maar toen de volheid van de tijd was gekomen, heeft God zijn eigen Zoon gezonden, die uit een vrouw werd geboren en geboren werd onder de Wet,
4Ditji matja wokaranani, Godali Ngatamura nunkani jinpana wonti, Nauja widlandru dankana wonti, ja Nulia ninaia jirijiribani jauraia ngalpani kurana wonti,
5opdat Hij allen zou loskopen, die staan onder de Wet, en wij het kindschap zouden beërven.
5Nulia tanana, tana jirijiribani jaurani ngalpani ngamanani, dukarana burungankananto, ngaiani kupalali maninanto.
6En het bewijs, dat gij kinderen zijt: God heeft den Geest van zijn Zoon in onze harten gezonden, en Deze roept: Abba, Vader!
6Ngangau jura ngatamura nganai, Godali Ngatamuraia Jaola ngaianini ngarani jinpana wonti, nulupini karkai: „Abba, Ngaperiai!“
7Ge zijt dus geen slaaf meer, maar kind; zijt ge kind, dan zijt ge ook erfgenaam, dank zij God.
7Jeruja jidni wata morla mili nganai, a‐ai, ngatamura. Jidni ngatamura ngananani, jeruja bakana Godaia maratunka maninietja Christungundru.
8Zeker, vroeger hebt gij God niet gekend en zijt gij goden gaan dienen, die het in werkelijkheid niet zijn;
8Jendranguta, jura Goda wata ngujamana wonti, jura tanangupini Godani wodatarana ngamana wonti, tana jenia wata kantji nganai;
9maar thans, nu gij God kent, of liever nog, door God wordt gekend, hoe zoudt gij u weer gaan wenden tot die zwakke en onbeduidende leerbeginselen, wier slaven gij weer worden wilt?
9Karari, jura Goda matja ngujamana, morla talku, Godali jurana matja ngujamana, minandru jura nakaldra karitjiai jirijiribani jaura wangiwangini ja waltowaltuni, ja ngantjai tanangu nakaldra wodatarana ngamala?
10Gij viert dagen en maanden, seizoenen en jaren?
10Jura ditji ja pira ja miljaru ja kilpawoldra ngundrai;
11Ik ben bang, dat ik misschien vruchteloos voor u heb gezwoegd!
11Ngani japali nganai jurangundru, ngato bakujeli jurangu matja ngankana warai kara.
12Ik smeek u, broeders, wordt zoals ik; want ik werd aan u gelijk. —Nog nooit hebt gij mij enig verdriet aangedaan.
12Ngakangu jeribaka pantjianau, ngangau ngani jurangu jeribaka nganai, ngatata worajai, ngani jurangu ngantjai, jura ngana wata ngaurongauro ngankana warai;
13Gij herinnert u toch, hoe ik u de eerste keer in lichaamszwakte het Evangelie verkondigd heb;
13Jura milkila, ngato palkuja waltowaltundru jurangu ngopera ngantjani jaura kaukaubana wonti,
14en hoe gij me niet met smaad en minachting hebt bejegend om de beproeving, die mijn lichaam u bracht; maar hoe gij me hebt ontvangen als een engel van God, als Christus Jesus zelf.
14Ja jura ngana, wontjanilandru ngakangu, palkuni wata waka ngundrana wonti ja wata ngirkibana wonti, a‐ai, jura ngana Godaia angela jeribaka patana wonti, Christus Jesus jeribaka.
15Waar is nu uw zalig geluk gebleven; want ik kan van u getuigen, dat gij zo mogelijk u de ogen zoudt hebben uitgerukt en ze aan mij zoudt hebben gegeven!
15Worderu murlali pirna jura jendranguta nganana wonti. Ngato jurangu morlalu kurai, jenia wata ngandandarinani, jura jendranguta jurani milki dukaraterinala ja ngakangu jinkinala.
16Ben ik dan uw vijand geworden, omdat ik u de waarheid zeg?
16Ngani jendrangundruja talpala jurani pantjina warai, ngangau ngani jurangu morlaluta jatana wonti?
17Zij ijveren voor u, maar niet met zuivere bedoeling; maar ze trachten u van mij te vervreemden, opdat gij zoudt ijveren voor hen.
17Tanali jurangundru wata ngumu manabakapirna ngankai, a‐ai, tanali ngantjai jurana puntibala, jura tanangundru manabakapirna ngankananto.
18Zeker, het valt te prijzen, wanneer er geijverd wordt; maar dan voor het goede en ten allen tijde; niet slechts als ik bij u ben.
18Manabakapirna ngumu nganai, jenia ngumuni milingeru pantjinani, ja wata windri, ngani jurangu jela ngananani.
19Mijn kinderkens, voor wie ik opnieuw barensweeën moet lijden, eer Christus in u is gevormd:
19Ngakani kupa worajai, tanangundru ngato nakaldra dankani ketjaketjana ketjaketjai, Christus jurangu mudlamalka pantjinantulu.
20ik zou op dit ogenblik wel bij u willen zijn, om de juiste toon te treffen; want ik ben ten einde raad over u.
20Ngato ngantjai karari jurangu jela ngamala, ja ngakani ngaiala karitjimalkala; ngangau ngani wurpuru nganai jurangundru. (Dakani jaura Lätare ditjini.)
21Zegt me nu eens, gij die onder de Wet wilt staan, luistert gij niet naar de Wet?
21Ngakangu jatanau, jura jirijiribani jauraia ngalpani jertapateriai ngamala, jura jirijiribani jaura wata ngarai?
22Er staat toch geschreven, dat Abraham twee zonen had, één bij de slavin, en één bij de vrije vrouw;
22Ngangau dakanala parai: Abrahamali ngatamura mandru ngamalkana wonti; kulno widlala milila, ja kulno kurakanilali.
23maar de zoon der slavin was verwekt naar het vlees, maar die van de vrije vrouw uit kracht der Belofte.
23Nau widlala milila palkujeli kantji patana wonti; ja nau kurakanilali talpadakani jaurali.
24Deze dingen hebben een zinnebeeldige betekenis. Want de twee 4:verbeelden tweeërlei verbond. Het éne, dat van de berg Sinaï, brengt slavenkinderen voort, en dat is Agar;
24Nulupini minakulno wondrai; ngangau jenia Testamenta mandru nganai. Kulno Sinai mardawonpandru, milieli dankanaia, naupini Hagar nganai.
25want de berg Sinaï ligt in Arabië, en Agar is het beeld van het hedendaags Jerusalem, want deze stad ligt in slavernij met haar kinderen.
25Ngangau Arabiala Sinai mardawonpa Hagar dikai, ja jeribaka nganai nunkangupini Jerusalem karari, ngangau nau mili nganai nunkani kupanto.
26Maar het Jerusalem uit den hoge is vrij, en dat is ònze moeder. Want er staat geschreven:
26Jerusalem miri kurakanila nganai; ja naupini ngaiananaia pratjanaia ngandri nganai.
27“Jubel onvruchtbare, die niet baart; Breek uit in gejuich, die geen barensnood kent. Want talrijker zijn de kinderen der verlatene Dan van haar, die aan een man is gehuwd.”
27Ngangau dakanala parai: Mankiau ngameriai, jundru wata dankai; jurakokau ja karkau, jundru wata mandrantju pantjiai. Ngangau ngameri morla kupa ngamalkai nankangu, nandru noa ngamalkanani.
28Welnu, broeders, gij zijt als Isaäk, kinderen der Belofte.
28Jura, ngatata worajai, Isaakani nguja nganai; talpadakani jauraia kupa.
29Maar zoals eertijds hij, die naar het vlees was verwekt, hem ging vervolgen, die verwekt was naar de geest, zo gebeurt het ook thans.
29Worderu jendranguta, nau palkujeli dankana wonti, nunkangu, nau jaolali dankana wonti, tirikaripaterina wonti; jeruja bakana karari.
30Maar wat zegt de Schrift? “Jaag weg de slavin met haar zoon; want de zoon der slavin zal niet meeërven met den zoon der vrije vrouw.”
30Mina Godaia jaura jatai? „Mili widla nankani ngatananto narrau, ngangau mili widlaia ngatanajeli wata maratunka maninanto kurakanilaia ngatanajeli jela.“
31Broeders, we zijn dus geen slavenkinderen, maar kinderen der vrije vrouw!
31Jeruja, ngatata worajai, ngaiana wata mili widlaia ngatani nganai, a‐ai, kurakanilaia.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.