Exodus 8
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
Asang Khongca Bible (Eastern Khumi Chin, 2019)
1sprak Jahweh tot Moses: Ga naar Farao en zeg hem: “Laat mijn volk vertrekken, om Mij te vereren.
1To pacoengah Angraeng mah Mosi khaeah, Faro khaeah caeh loe, Angraeng mah, Praezaek ah kai bok hanah, kai ih kaminawk to tacawtsak lai ah.
2Zo ge weigert, het te laten vertrekken, teister Ik heel uw gebied met een kikvorsenplaag.
2Nihcae to na tacawtsak ai nahaeloe, Khenah, na prae thung boih ukong hoiah raihaih kang paek han;
3De Nijl zal wemelen van kikkers; zij zullen uw paleis binnenspringen, uw slaapvertrek en uw legerstede, de huizen van uw hovelingen en uw volk, tot in uw ovens en deegtroggen toe.
3pop parai ukongnawk loe vapui thung hoiah tacawt o ueloe, na ohhaih siangpahrang im, na iihhhaih ahmuen, na iihhaih imthung, na tamnanawk ih imthung, nangmah kaminawk ih imthung, buh laom thung hoi takaw naephaih laom thung khoek to daw o tih.
4Maar ook u zelf, uw volk en heel uw hof zullen de kikkers bespringen.”
4Nangmah hoi na tamnanawk, nangmah kaminawk ih takpum nui boih ah ukongnawk to daw o tih, tiah a thuih, tiah thui paeh, tiah a naa.
5Jahweh sprak dus tot Moses: Zeg aan Aäron: “Strek uw hand met uw staf uit over de beken, kanalen en plassen, en laat er kikkers uit springen over het land Egypte.”
5Angraeng mah Mosi khaeah, Aaron hanah, Na ban ih cunghet to vacongnawk, vapui tuinawk hoi kangbuem tuinawk nuiah payangh ah loe, Izip prae boih ah ukongnawk to tacawtsak ah, tiah thuih pae han a naa.
6En Aäron strekte zijn hand uit over het water van Egypte, en er sprongen kikvorsen uit op, die het land van Egypte overdekten.
6To pongah Aaron mah Izip prae thung ih tuinawk nuiah a ban to payangh naah, ukongnawk to tacawt o moe, Izip prae thung boih ah koi o.
7Maar de tovenaars deden door hun kunsten hetzelfde; ook zij lieten kikvorsen springen over Egypte.
7Toe miklet kop kaminawk mah doeh angmacae miklet kophaih hoiah to baktih hmuen to sak o moe, Izip prae thungah ukongnawk to tacawt o sak toeng.
8Toen riep Farao Moses en Aäron en zeide: Bidt Jahweh, dat Hij mij en mijn volk van de kikkers verlost; dan zal ik het volk laten gaan, om een offer aan Jahweh te brengen.
8To pacoengah Faro mah Mosi hoi Aaron to kawk moe, Angraeng mah kai hoi kaimah ih kaminawk khaeah kaom ukongnawk to lak let hanah, Angraeng khaeah lawkthui paeh; to tiah nahaeloe nang ih kaminawk mah Angraeng khaeah angbawnhaih to sak hanah, kang caeh o sak han, tiah a naa.
9Moses gaf Farao ten antwoord: Ge moogt zelf bepalen, wanneer ik voor u, uw hof en uw volk zal bidden, om u en uw huis van de kikvorsen te bevrijden, zodat er alleen nog in de Nijl overblijven.
9Mosi mah Faro khaeah, Ukongnawk loe vapui ah khue oh o moe, nangmah hoi na tamnanawk, nangmah ih kaminawk, nangmah im hoi nangmah kaminawk imthung ah kaom ukongnawk to dueksak hanah, lawk ka thuihaih atue to na pahoe paeh, tiah a naa.
10Hij zei: Morgen! En Moses antwoordde: Het zal gebeuren, zoals ge zegt, opdat ge moogt weten, dat Jahweh, onze God, zijns gelijke niet heeft.
10Faro mah, Khawnbang ah soe, tiah a naa. Mosi mah Kaicae Angraeng Sithaw baktih mi doeh om ai, tiah na panoek thai hanah, na thuih ih lok baktiah om tih.
11Gij en uw huis, uw hovelingen en uw volk zullen van de kikkers worden verlost, zodat er alleen nog in de Nijl zullen overblijven.
11Ukongnawk loe nangmah hoi na imnawk, na tamnanawk, nangmah ih kaminawk khae hoiah tacawt o boih tih, toe vapui ah khue ni om o tih boeh, tiah a naa.
12Toen gingen Moses en Aäron van Farao weg, en Moses bad Jahweh de kikvorsen weg te nemen, waarmee Hij Farao had bezocht.
12Mosi hoi Aaron mah Faro to caeh hoi taak pacoengah, Faro khae hoi ukongnawk anghmat o hanah, Mosi mah Sithaw khaeah lawkthuih.
13Jahweh verhoorde het gebed van Moses: de kikvorsen stierven, en verdwenen uit de huizen, hoven en velden.
13Mosi mah hnik ih baktih toengah, Angraeng mah sak pae; imthung, avangnawk hoi lawknawk ah kaom ukongnawk loe duek o.
14Men veegde ze op hopen, zodat het land er van stonk.
14Kadueh qok to nawnto tapop o pongah, prae thung boih ah ahmui set.
15Maar toen Farao zag, dat het gevaar was geweken, bleef hij hardnekkig en wilde niet naar hen luisteren, zoals Jahweh voorspeld had.
15Toe hoikhang boeh, tiah Faro mah panoek naah, palungthahsak let moe, Angraeng mah thuih ih lok baktih toengah, Mosi hoi Aaron ih lok to tahngai pae ai.
16Toen sprak Jahweh tot Moses: Zeg aan Aäron: “Hef uw staf omhoog en sla op het stof van de grond, en in heel het land van Egypte zal het in muggen veranderen”.
16To pacoengah Angraeng mah Mosi khaeah, Aaron han, Na cunghet to payangh sak tahang ah loe, long ih maiphu to bopsak ah; to naah Izip prae thung boih ih maiphunawk to alung ah angcoeng tih, tiah a thuihsak.
17Ze deden het: Aäron hief zijn hand met zijn staf omhoog, en sloeg op het stof van de grond; de muggen kwamen af op mensen en vee, over heel Egypte werd het stof op de grond in muggen veranderd.
17To tiah a sak hoi. Aaron mah a ban ih cunghet to payangh tahang moe, long ih maiphu to boh; to naah kaminawk hoi moinawk nuiah alungh to oh; Izip prae thung boih ih maiphunawk loe alungh ah angcoeng.
18De tovenaars deden door hun kunsten hetzelfde; maar de muggen laten verdwijnen konden ze niet. De muggen bleven op mensen en vee.
18Toe Izip prae thung ih miklet kop kaminawk mah angmacae kophaih hoiah alungh ah angcoengsak hanah a sak o, toe angcoeng o sak thai ai; to pongah alungh loe kami hoi moinawk nui boih ah acuk o.
19Nu zeiden de tovenaars tot Farao: Dat is de vinger Gods! Maar Farao bleef hardnekkig, en wilde niet naar hen luisteren, zoals Jahweh voorspeld had.
19To pacoeng loe miklet kop kaminawk mah Faro khaeah, Hae hmuen loe Sithaw ih ban rang hoiah ni oh boeh, tiah a naa o. Toe Angraeng mah thuih ih lok baktih toengah, Faro ih palung to thahsak toengtoeng vop pongah, nihnik mah thuih ih lok to tahngai pae ai.
20Toen sprak Jahweh tot Moses: Treed morgenvroeg Farao weer tegemoet, wanneer hij naar het water gaat, en zeg hem: “Zó spreekt Jahweh! Laat mijn volk vertrekken, om Mij te vereren.
20To pacoengah Angraeng mah Mosi khaeah, Khawnthaw ah angthawk ah loe, Faro vapui ah caeh naah anih to tongh hanah zing ah; Angraeng mah, Kai a bok o hanah, kai ih kaminawk to tacawtsak ah, tiah Angraeng mah thuih, tiah a thuisak.
21Zo ge mijn volk niet laat vertrekken, zend Ik horzels op u af, op uw hof, uw volk en uw huis. De huizen der Egyptenaren en zelfs de grond, waarop zij staan, zullen vol zitten van horzels.
21Kai ih kaminawk na tacawtsak ai nahaeloe, Khenah, nangmah hoi na tamnanawk, nangmah ih kami hoi na imthung ah, taksae to kang patoeh han; Izip kaminawk ih imthung boih ah taksae to koi tih, nihcae ohhaih long ah doeh taksae cing ah om tih.
22Maar Ik zal op die dag een uitzondering maken voor het land Gósjen, waar mijn volk is gevestigd; daar zullen geen horzels zijn, opdat gij moogt weten, dat Ik, Jahweh, in dat land vertoef.
22Toe Kai loe Angraeng ni, tiah long um li ah na panoek o hanah, to na ni hoi kamtong kaimah ih kaminawk ohhaih Goshen to, kalah ta ah ka pahoe han, to ahmuen ah loe taksae roe om mak ai.
23Ik zal dus onderscheid maken tussen mijn volk en het uwe. Morgen wordt dit teken gewrocht”.
23Kai ih kami hoi nang ih kaminawk to ka tapraek han; hae dawnrai hmuen loe khawnbang ah om amtong tih, tiah a thuih, tiah thuih pae han a naa.
24En Jahweh deed het. Dichte zwermen horzels drongen het paleis van Farao en van zijn hovelingen binnen, en over heel Egypte werd het land door de horzels verpest.
24Angraeng mah to tiah hmuen to ohsak pongah, Faro siangpahrang ih im, a tamna ih im hoi Izip prae thung boih ah taksae to koi.
25Nu riep Farao Moses en Aäron en zeide: Gaat heen, en brengt uw God een offer hier in het land.
25To naah Faro mah Mosi hoi Aaron to kawk moe, Caeh oh loe, na Sithaw khaeah sak ih angbawnhaih to hae prae thungah sah oh, tiah a naa.
26Maar Moses antwoordde: Dat kunnen we onmogelijk! Want wat wij aan Jahweh, onzen God, als offer brengen, is een gruwel in de ogen der Egyptenaren. Wanneer we dus een offer brengen, dat een gruwel is in de ogen der Egyptenaren, zouden ze ons dan niet stenigen?
26Toe Mosi mah, To tiah loe amsoem mak ai; Kaicae Angraeng Sithaw khaeah, ka sak o ih angbawnhaih loe Izip kaminawk hanah panuet thok hmuen ah om tih; khenah, nangcae mikhnuk ah Izip kaminawk panuet thok ah angbawnhaih to ka sak o nahaeloe, thlung hoi na va o mak ai maw?
27We moeten drie dagreizen ver de woestijn in, om Jahweh, onzen God, een offer te brengen, zoals Hij ons heeft bevolen.
27To pongah ni thumto caehhaih praezaek ah ka caeh o moe, ang thuih ih lok baktih toengah, kaicae Angraeng Sithaw khaeah, angbawnhaih to ka sak o han, tiah a naa.
28Toen zeide Farao: Ik zal u laten vertrekken, om Jahweh, uw God, in de woestijn een offer te brengen; maar ge moogt u niet te ver verwijderen. Bidt dus voor mij.
28Faro mah, Praezaek ah nangmacae ih Angraeng Sithaw khaeah, angbawnhaih sak hanah kang caeh o sak han; toe kangthla ah caeh o hmah; vaihi kai hanah lawk na thui paeh, tiah a naa.
29Moses antwoordde: Zie, ik ga van u weg, en zal bidden tot Jahweh; morgen zullen Farao, zijn hof en zijn volk van de horzels zijn verlost. Maar laat Farao niet opnieuw ons bedriegen, door het volk toch niet te laten gaan, om Jahweh offers te brengen.
29Mosi mah, Khenah, nang khae hoi ka tacawt pacoengah, khawnbang hoi kamtong, taksaenawk mah Faro hoi a tamnanawk, angmah ih kaminawk to tacawt taak hanah, Angraeng khaeah lawk ka thuih roep han; toe Israel kaminawk Angraeng khaeah angbawnhaih sak o thai hanah, Faro mah na ling hmah nasoe loe, caehsak ai ah om hmah nasoe, tiah a naa.
30Moses ging dus van Farao heen, en bad Jahweh voor hem.
30To pacoengah Mosi mah Faro to caehtaak moe, Angraeng khaeah lawk a thuih.
31En Jahweh verhoorde het gebed van Moses: Farao, zijn hof en zijn volk werden van de horzels verlost; geen een bleef er over.
31Mosi mah hnik ih lok baktih toengah, Angraeng mah sak pae; taksaenawk loe Faro hoi a tamnanawk, anih ih kaminawk khae hoiah tacawt o; to pacoeng hoiah loe taksae to om ai boeh.
32Maar Farao bleef ook nu nog hardnekkig, en liet het volk niet vertrekken.
32To nathuem ah doeh Faro loe palung thah vop moe, kaminawk to caehsak ai.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.