Exodus 7
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
Asang Khongca Bible (Eastern Khumi Chin, 2019)
1En Jahweh sprak tot Moses: Zie, Ik heb u tot God over Farao gesteld, en Aäron uw broeder zal uw profeet zijn.
1To naah Angraeng mah Mosi khaeah, Khenah, Faro hmaa ah Sithaw baktiah kang suek boeh, nam ya Aaron loe nang ih tahmaa ah om tih.
2Ge moet dus aan uw broeder Aäron alles zeggen, wat Ik u gebieden zal; en deze moet Farao gelasten, de kinderen Israëls uit zijn land te laten vertrekken.
2Kang paek ih loknawk boih to thui ah; Faro mah a prae thung hoi Israel kaminawk tacawtsak hanah, nam ya Aaron mah Faro khaeah lok na thui pae tih.
3Maar Ik zal het hart van Farao verharden, om grote tekenen en wonderen in Egypte te wrochten.
3Faro ih palung to kam taaksak moe, Izip prae thungah dawnrai hmuen hoi angmathaih to ka pungsak han.
4Want Ik zal Egypte mijn hand laten voelen, wanneer Farao niet naar u luistert, en onder zware straffen mijn legerscharen, mijn volk, de kinderen Israëls uit Egypte wegleiden.
4To pongah Faro mah na lok to tahngai mak ai; to pacoengah Izip nuiah ban ka phok moe, thacak lokcaekhaih hoiah kaimah ih misatuh kaminawk hoi Israel caanawk to Izip prae thung hoi ka tacawtsak han.
5Wanneer Ik mijn hand over Egypte uitstrek en de kinderen Israëls uit hun midden wegleid, zullen de Egyptenaren beseffen, dat Ik Jahweh ben!
5Izip nuiah ban ka payangh moe, nihcae salak hoiah Israel kaminawk to ka zaehhoih naah, Izip kaminawk mah kai loe Angraeng ni, tito panoek o tih.
6Moses en Aäron gehoorzaamden en deden alles, wat Jahweh hun geboden had.
6Angraeng mah paek ih lok baktih toengah Mosi hoi Aaron mah sak hoi.
7Moses was tachtig en Aäron drie en tachtig jaar oud, toen zij tegen Farao optraden.
7Faro khaeah lokthuih hoi naah, Mosi loe saning qui tazetto oh boeh moe, Aaron loe saning qui tazet, thumto oh boeh.
8Nu sprak Jahweh tot Moses en Aäron:
8Angraeng mah Mosi hoi Aaron khaeah,
9Wanneer Farao tot u zegt: Doet een wonder voor mij; dan moet ge Aäron gelasten: Neem uw staf en werp hem Farao voor de voeten; en de staf zal een slang worden.
9Faro mah nang hnik khaeah lokthuih naah, anih mah Dawnrai hmuen to sah hoi ah, tiah na thui nahaeloe, Aaron khaeah, Nangmah ih cunghet to la ah loe, Faro hmaa ah va ah, tiah thui paeh; to naah cunghet to pahui ah angcoeng tih, tiah a naa.
10Toen gingen Moses en Aäron naar Farao, en deden wat Jahweh hun bevolen had. Aäron wierp zijn staf voor Farao en zijn hovelingen neer, en de staf werd een slang.
10To pongah Mosi hoi Aaron loe Faro khaeah caeh hoi moe, Angraeng mah thuih ih lok baktih toengah a sak hoi; Aaron mah angmah ih cunghet to Faro hoi a tamnanawk hmaa ah vah pae; to naah cunghet to pahui ah angcoeng.
11Maar Farao riep zijn wijzen en tovenaars, en de egyptische tovenaars deden door hun toverkunsten hetzelfde.
11Faro mah angmah ih palungha kaminawk hoi lungh aah kop kaminawk to kawk: miklet kop kaminawk mah doeh miklet kophaih hoiah a sak o toeng.
12Iedereen wierp zijn staf op de grond, en ze veranderden in slangen; doch de staf van Aäron verslond die van hen.
12Nihcae mah angmacae ih cunghet to vah o naah, pahui ah angcoeng boih; toe Aaron ih cunghet mah nihcae ih cunghet to pa-aeh pae boih.
13Farao echter bleef hardnekkig en wilde niet naar hen luisteren, zoals Jahweh voorspeld had.
13Toe Angraeng mah thuih ih lok baktih toengah, Faro loe palungthah moe, nihnik mah thuih ih lok to tahngai pae ai.
14Toen sprak Jahweh tot Moses: Het hart van Farao is verhard; hij wil het volk niet laten vertrekken.
14Angraeng mah Mosi khaeah, Faro loe palungthah pongah, kaminawk caehsak han koeh ai.
15Ga dus morgenvroeg, als Farao zich naar het water begeeft, naar hem toe; treed hem aan de oever van de Nijl tegemoet, neem de staf, die in een slang werd veranderd, met u mee,
15Khenah, Faro loe khawnthaw ah tui ohhaih ahmuen ah caeh, to naah anih khaeah caeh hoih; anih angzo ai naah vapui taengah zing hoi ah loe, pahui ah kangcoeng na ban ih cunghet to sin hoih.
16en zeg hem: Jahweh, de God der Hebreën, heeft mij tot u gezonden met het bevel: “Laat mijn volk vertrekken, om Mij in de woestijn te vereren”. Tot nu toe hebt gij niet willen luisteren.
16To naah anih khaeah, Hebrunawk ih Angraeng Sithaw mah nang khaeah lokthuih han ih ang patoeh; praezaek ah kai bok o hanah, kai ih kaminawk to tacawtsak ah, tiah ang thuisak, toe vaihi khoek to lok na tahngai ai.
17Maar nu spreekt Jahweh: “Hieraan zult ge weten, dat Ik Jahweh ben”: Zie, ik sla met mijn staf, die ik hier in mijn hand heb, op het water van de Nijl, en het zal in bloed veranderen.
17Angraeng mah hae tiah thuih; Ka ban ah kaom cunghet hoi vapui to ka boh moe, athii ah angcoeng naah, kai loe Angraeng ni, tito na panoek tih.
18De vissen in de Nijl zullen sterven, en het water van de Nijl zal zo stinken, dat de Egyptenaren het niet kunnen drinken.
18To naah vapui thung ih tahnganawk to dueh o boih ueloe, vapui to ahmui sae tih; Izip kaminawk loe tui nae o thai mak ai, tiah a thuih, tiah ang thuihsak, tiah a naa.
19En Jahweh sprak tot Moses: Zeg aan Aäron: “Neem uw staf, en strek uw hand uit over het water van Egypte; over de beken, kanalen, over de plassen, en over alle plaatsen, waar water staat, en het zal in bloed veranderen. Zo zal het hele land van Egypte vol bloed zijn, tot in de houten en stenen vaten toe”.
19Angraeng mah Mosi khaeah, Aaron khaeah, Cunghet to lak hanah thui paeh loe, Izip prae ih tuinawk, vacongnawk hoi vapuinawk, kangbuem tuinawk hoi pauem ih tuilinawk nuiah na ban to payangh ah, tuinawk loe athii ah angcoeng o boih tih; Izip prae thung boih ah athii to om ueloe, thing sabae hoi thlung hoiah sak ih laom thung khoek to athii to om tih, tiah thui paeh, tiah a naa.
20Moses en Aäron deden, wat Jahweh hun bevolen had. Hij hief zijn staf op, sloeg ten aanschouwen van Farao en zijn hof op het water van de Nijl, en al het water van de Nijl werd in bloed veranderd.
20Angraeng mah thuih ih lok baktih toengah, Mosi hoi Aaron mah sak hoi; Faro hoi anih ih tamnanawk hmaa ah, angmah ih cunghet to phok moe, vapui tui to a boh; to naah vapui tuinawk loe athii ah angcoeng boih.
21De vissen in de Nijl gingen dood, en de Nijl begon zo te stinken, dat de Egyptenaren het Nijlwater niet konden drinken. Maar ook heel het land van Egypte stond vol bloed.
21Vapui thung ih tanganawk loe duek o boih; vapui tui loe ahmui set parai pongah, Izip kaminawk mah tui to nae o thai ai; Izip prae thung boih ah athii to oh.
22Daar de egyptische tovenaars hetzelfde deden door hun kunsten, bleef Farao hardnekkig, en wilde hij niet naar hen luisteren, zoals Jahweh voorspeld had.
22Toe Izip prae thung ih miklet sah kop kaminawk doeh, miklet kophaih hoiah to baktih hmuen to a sak o toeng; to pongah Faro loe palungthah aep aep; Angraeng mah thuih ih lok baktih toengah, Mosi hoi Aaron mah thuih ih lok to tahngai pae ai.
23Farao keerde om, en ging naar huis, zonder er verder acht op te slaan.
23Faro loe angqoi moe, nihnik to angmah im ah caehtaak; nihnik mah sak ih hmuen to tiah doeh sah pae ai.
24Maar in de omtrek van de Nijl moesten alle Egyptenaren naar drinkwater graven; want het Nijlwater was voor hen niet te drinken.
24Vapui tui to nae o thai ai boeh pongah, Izip kaminawk boih mah, vapui taengah naek han tui to takaeh o.
25Nadat er zeven volle dagen waren verlopen, sinds Jahweh op de Nijl had doen slaan,
25Angraeng mah vapui to boh pacoengah, ni sarihto laemhsak.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.