1 Samuel 13
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
Asang Khongca Bible (Eastern Khumi Chin, 2019)
1Saul was 1 jaar oud, toen hij koning werd, en… jaar regeerde hij over Israël.
1Saul mah saningto uk moe, Israel kaminawk nuiah saning hnetto thung siangpahrang ah oh pacoengah,
2Saul koos drieduizend Israëlieten uit, van wie er tweeduizend bij hem in Mikmas en het gebergte van Betel bleven, en duizend bij Jonatan in Giba van Benjamin; de rest van het volk stuurde hij naar zijn woonplaatsen terug.
2Saul mah Israel kaminawk sang thumto qoih; kami sang hnetto loe angmah hoi nawnto Mikmash hoi Bethel mae nuiah oh o, kami sangto loe Benjamin prae Gibeah vangpui ah Jonathan hoi nawnto ohsak. Kanghmat kaminawk loe angmacae im ah patoeh boih.
3Daar Jonatan den Filistijnsen stadhouder in Giba doodde, vernamen de Filistijnen, dat de Hebreën waren afgevallen en dat Saul over heel het land de krijgstrompet had doen blazen.
3Jonathan mah Geba vangpui ah kaom Philistin kaminawk to tuk; to tamthang to Philistinnawk mah thaih o. Saul mah prae thung ih Hebru kaminawk boih tahngai oh, tiah mongkah to uengsak.
4Maar ook heel Israël hoorde, dat Saul den Filistijnsen stadhouder gedood had, en dat Israël zich de haat van de Filistijnen op de hals had gehaald; waarop het volk zich achter Saul en Jonatan in Gilgal schaarde.
4Saul mah Philistinnawk to tuk pongah, Philistinnawk mah Israel kaminawk to panuet o ti, tiah Israel kaminawk mah thaih o naah, kaminawk nawnto amkhueng o moe, Saul abomh hanah Gilgal vangpui ah caeh o.
5Ook de Filistijnen verenigden zich tot de aanval op Israël; ze hadden drieduizend wagens, zesduizend ruiters, en een voetvolk zo talrijk als het zand aan het strand van de zee. Ze trokken uit, en sloegen hun kamp op bij Mikmas, ten oosten van Bet-Awen.
5Philistinnawk loe Israel kaminawk tuk hanah hrang lakok sang quithumto, hrang angthueng kami sang tarukto maeto ah amkhueng o; misatuh kaminawk loe tuipui taeng ih savuet zetto pop o; nihcae loe caeh o tahang moe, Beth-Aven vangpui ni angyae bangah kaom, Mikmash vangpui ah atai o.
6De Israëlieten begrepen, dat het er slecht voor hen uitzag, en dat het volk het zwaar te verduren zou krijgen. Ze kropen weg in grotten, spelonken, rotsspleten, ravijnen en putten,
6Israel kaminawk mah kaicae loe raihaih thungah ni ka oh o boeh, tiah panoek o naah (kaminawk loe poek angpho o), to pacoengah kaminawk loe thlungkhaw thungah, thing kathah thungah, lungsong thungah, hmuensang nui hoi tangqom khaw thungah anghawk o.
7of trokken de Jordaan-wedden over naar de landstreek Gad en Gilad. Saul bevond zich nog in Gilgal, ofschoon heel het volk uit angst van hem wegliep.
7Thoemto Hebru kaminawk loe Jordan vapui angkat o moe, Gad hoi Gilead prae bangah caeh o. Saul loe Gilgal vangpui ah oh; kaminawk boih anih hnukah mawnhhaih hoiah bang o.
8Hij wachtte zeven dagen, volgens de termijn, die Samuël had gesteld. Maar toen Samuël niet in Gilgal kwam en het volk van hem wegliep,
8Samuel mah khaeh ih atue baktih toengah, Saul mah ni sarihto thung zing; toe Samuel Gilgal ah angzo ai pongah, Saul ih kaminawk loe anghaeh o phang.
9beval Saul: Breng mij het brandoffer en de vredeoffers. En zelf droeg hij het brandoffer op.
9To pongah Saul mah, Hmai angbawnhaih hoi angdaeh angbawnhaih sak hanah hmuen to kai khaeah na sin oh, tiah a naa. Anih mah hmai angbawnhaih to sak.
10Juist had hij het offer opgedragen, of daar kwam Samuël aan. Saul ging hem tegemoet, om hem te begroeten.
10Anih mah hmai angbawnhaih sak pacoengah, Samuel to phak; Saul loe caeh moe, Samuel to dawt.
11Maar Samuël vroeg: Wat hebt ge gedaan? Saul antwoordde: Wel, ik bemerkte, dat het volk van mij wegliep. En daar gij niet op de afgesproken tijd kwaamt, en de Filistijnen zich naar Mikmas samentrokken,
11Samuel mah, Timaw na sak? tiah a naa. Saul mah, Kaminawk kai khae hoi anghaeh o phang boeh, nang loe na khaeh ih atue ah na pha ai, Philistinnawk doeh Mikmash vangpui ah atai o;
12dacht ik: Nu komen de Filistijnen op mij af naar Gilgal, nog eer ik Jahweh gunstig gestemd heb. Dus hakte ik de knoop maar door, en droeg zelf het offer op.
12Philistinnawk loe ka ohhaih Gilgal vangpui ah kai tuk hanah angzo o tih boeh; toe kai loe Angraeng khaeah ka hni ai vop bae hae, tiah ka poek pongah, ka tawt moe, hmai angbawnhaih ka sak halat boeh, tiah a naa.
13Nu sprak Samuël tot Saul: Ge hebt dwaas gehandeld! Zo ge het bevel hadt volbracht, dat Jahweh, uw God, u had gegeven, dan had Jahweh thans uw koningschap over Israël voor altijd bevestigd.
13Samuel mah, Amthuhaih hoiah hmuen hae na sak, na Angraeng Sithaw mah paek ih lok to na pazui ai; na pazui nahaeloe Israel nuiah siangpahrang ah na ohhaih to dungzan khoek to cak tih.
14Maar nu zal uw koningschap geen stand houden. Jahweh zal Zich iemand naar zijn hart zoeken en hem tot vorst over zijn volk aanstellen, omdat ge niet onderhouden hebt, wat Jahweh u had bevolen. En Samuël stond op, vertrok uit Gilgal, en ging zijns weegs.
14Toe vaihi loe na prae hae cak poe mak ai boeh; Angraeng mah paek ih lok na pazui ai pongah, Angraeng mah angmah koeh ih kami to pakrong moe, angmah ih kaminawk zaehoikung to a qoih boeh, tiah a naa.
15Wat er van het volk was overgebleven, volgde Saul ten strijde. Toen zij te Giba van Benjamin waren gekomen, monsterde Saul het volk, dat zich bij hem bevond; het waren ongeveer zeshonderd man.
15To naah Samuel to angthawk, Gilgal vangpui to tacawt taak moe, Benjamin prae Gibeah vangpui ah caeh tahang. Saul mah angmah hoi nawnto kaom kaminawk to kroek naah, cumvai tarukto ni oh o.
16Zo stonden dus Saul met zijn zoon Jonatan en het volk, dat zich bij hen bevond, te Giba van Benjamin, terwijl de Filistijnen bij Mikmas waren gelegerd.
16Philistin kaminawk Mikmash vangpui ah atai o naah, Saul hoi a capa Jonathan, anih taengah kaom kaminawk loe Benjamin prae Gibeah vangpui ah oh o.
17Intussen verlieten drie plunderende benden het kamp der Filistijnen. De ene trok in de richting van Ofra, naar het land Sjoeal;
17To pacoengah kami muk thaih abu thumtonawk loe Philistinnawk ataihaih ahmuen hoiah tacawt o, abu maeto loe Shual prae Ophrah vangpui bangah caeh o;
18de tweede in de richting van Bet-Choron; en de derde naar het grensgebied, dat over het Hyena-dal op de steppe uitziet.
18kalah abu maeto loe Beth-Horon vangpui caehhaih loklam ah caeh o, thumto haih abu maeto loe praezaek caehhaih loklam ah kaom, Zeboim azawn ramri bangah caeh o.
19Nu was er in heel het land Israël geen smid te vinden; want de Filistijnen hadden gezegd: De Hebreën moeten geen zwaarden of speren kunnen vervaardigen.
19Israel prae thung boihah sum daengh kop kami maeto doeh om ai vop, to pongah Philistine kaminawk mah, Hebru kaminawk mah tayae hoi sumsen sah o thaih moeng tih, tiah a mawnh o.
20Dus moest heel Israël zich tot de Filistijnen wenden, als men een ploeg, een houweel, een bijl of een sikkel te slijpen had.
20To pongah Israel kaminawk loe, laikok toksak naah patoh ih sum, kalen taoi, tahmawh kamsum taoi hoi cakanawk to taak hanah, Philistinnawk khaeah caeh o tathuk.
21En voor het scherpen van ploeg of houweel vroegen de Filistijnen een derde sikkel, en even zoveel voor het slijpen van bijlen of sikkels.
21To pacoengah laikok atokhaih hmuennawk, taoi, aha thumto kaom sumnawk, caka hoi tahmawh kamsum taoinawk to taak hanah, phoisa paek han angaih.
22Zo kwam het, dat in de veldslag bij Mikmas niemand van het volk, dat bij Saul en Jonatan was, een zwaard of een lans bezat; alleen Saul en zijn zoon Jonatan waren ermee gewapend.
22To pongah misatukhaih niah, Saul hoi Jonathan ai ah loe, Saul taengah kaom kaminawk thungah mi doeh a ban ah haita hoi palaa sin kami om ai.
23Een wachtpost der Filistijnen hield ook de bergpas van Mikmas bezet.
23Thoemto Philistin kaminawk loe Mikmash vangpui to poeng hanah caeh o.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.