Micha Propheta 7
Clementine Vulgate, 1598Translation
Clementine Vulgate, 1598
Asang Khongca Bible (Eastern Khumi Chin, 2019)
1[Væ mihi, quia factus sum sicut qui colligit in autumno racemos vindemiæ ! non est botrus ad comedendum, præcoquas ficus desideravit anima mea.
1Kai loe khosak bing boeh! Kai loe nipui tue ah pakhrik ih thingthai baktih, misurtui takha thung ih misurthaih kanghmat baktiah ni ka oh boeh; caak han misurthaih om ai, ka caak han koeh ih athai tangsuek thingthai doeh om ai.
2Periit sanctus de terra, et rectus in hominibus non est: omnes in sanguine insidiantur; vir fratrem suum ad mortem venatur.
2Kahoih kaminawk loe long nui hoi anghmat o boih boeh; kaminawk thungah katoeng kami maeto doeh om ai boeh: kaminawk boih athii palong hanah kami to angang o; kami maeto boih mah angmah ih nawkamya to palok hoiah amee o.
3Malum manuum suarum dicunt bonum: princeps postulat, et judex in reddendo est; et magnus locutus est desiderium animæ suæ, et conturbaverunt eam.
3Ban loe kahoih ai hmuen sak han kop, ukkungnawk loe tangqum to hnik o, lokcaekkungnawk doeh bokhaih phoisa to caak o; kalen kaminawk loe koeh ih hmuen to hnik o, nihcae loe to tiah nawnto toksak o.
4Qui optimus in eis est, quasi paliurus, et qui rectus, quasi spina de sepe. Dies speculationis tuæ, visitatio tua venit: nunc erit vastitas eorum.
4Nihcae thung ih kahoih koek kami loe soekhring hoiah anghmong; katoeng koek kami mataeng doeh takha pakaahaih soekhring pongah noet kue; nang toepkungnawk ih ani hoi na paqaihhaih ani loe angzoh boeh; vaihi loe nihcae han anghmang thok atue ah oh.
5Nolite credere amico, et nolite confidere in duce: ab ea quæ dormit in sinu tuo custodi claustra oris tui.
5Ampui to oep hmah, loklam patuek kami khaeah amha hmah; na saoek ah amha nongpata khaeah thuih ih lok to angsum ah.
6Quia filius contumeliam facit patri, et filia consurgit adversus matrem suam: nurus adversus socrum suam, et inimici hominis domestici ejus.]
6Capa mah ampa to saiqat ai, canu mah amno to misa ah suek, langah mah amni to misa ah suek; misa kaom kami loe angmah imthung takoh kaminawk to ni.
7[Ego autem ad Dominum aspiciam; exspectabo Deum, salvatorem meum: audiet me Deus meus.
7To pongah Angraeng to ka khet han, kai pahlonghaih Sithaw to ka zing han; ka Sithaw mah na tahngai pae tih.
8Ne læteris, inimica mea, super me, quia cecidi: consurgam cum sedero in tenebris: Dominus lux mea est.
8Ka misa nang, ka nuiah anghoe hmah; kai loe amtimh cadoeh, kang thawk let han; vinghaih thungah ka oh cadoeh, Angraeng loe kai aanghaih ah om tih.
9Iram Domini portabo, quoniam peccavi ei, donec causam meam judicet, et faciat judicium meum. Educet me in lucem: videbo justitiam ejus.
9A nuiah ka zae boeh pongah, anih mah kai kawng to thuih moe, kai han lok takroekhaih sah ai karoek to, Angraeng palungphuihaih to ka pauep han: Anih mah aanghaih thungah na caehhaih ueloe, a toenghaih to ka hnu tih.
10Et aspiciet inimica mea, et operietur confusione, quæ dicit ad me: Ubi est Dominus Deus tuus? Oculi mei videbunt in eam: nunc erit in conculcationem ut lutum platearum.
10To pacoengah kai khaeah, Na Angraeng Sithaw loe naa ah maw oh? tiah kathui ka misa mah hnu tih, to naah anih loe azathaih mah muek tih, ka mik mah anih to hnu tih; anih loe vaihi loklam ih tangkrok baktiah khok hoiah cawh tih boeh.
11Dies, ut ædificentur maceriæ tuæ; in die illa longe fiet lex.
11Nang ih sipae sakhaih ani to angzo tih, to na niah loe na prae to kawk tih boeh.
12In die illa et usque ad te veniet de Assur, et usque ad civitates munitas, et a civitatibus munitis usque ad flumen, et ad mare de mari, et ad montem de monte.
12To na niah loe Assyria, kacak Izip vangpuinawk, kacak Izip vangpui hoi tuipui karoek to, tuipui maeto hoi maeto khoek to, mae hae bang hoi ho bangah kaom kaminawk to nang khaeah angzo o tih.
13Et terra erit in desolationem propter habitatores suos, et propter fructum cogitationum eorum.]
13To tiah om cadoeh, a sak o ih athaih baktih toengah, a thungah kaom kaminawk pongah prae to pahnawt sut tih boeh.
14[Pasce populum tuum in virga tua, gregem hæreditatis tuæ, habitantes solos, in saltu, in medio Carmeli. Pascentur Basan et Galaad juxta dies antiquos.
14Taw ah kaom, Karmel mae ih qawk ah na toep ih tuunawk hoi nangmah ih kaminawk to nangmah ih cunghet hoiah toep ah; canghnii ah sak ih baktih toengah, nihcae to pacah hanah Bashan hoi Gilead ah caeh haih ah.
15Secundum dies egressionis tuæ de terra Ægypti, ostendam ei mirabilia.
15Izip prae thung hoi nang zoh o nathuem ih baktih toengah, nihcae han dawnrai hmuennawk to ka patuek han.
16Videbunt gentes, et confundentur super omni fortitudine sua. Ponent manum super os, aures eorum surdæ erunt.
16Prae kaminawk mah hnuk o naah dawnrai o ueloe, angmacae ih misatuh kaminawk to azat o haih tih; nihcae mah pakha to ban hoi tamuep o tih, lok apae o thai mak ai.
17Lingent pulverem sicut serpentes; velut reptilia terræ perturbabuntur in ædibus suis. Dominum Deum nostrum formidabunt, et timebunt te.
17Nihcae loe long ah kavak sadong baktiah akhaw thung hoiah tacawt o ueloe, pahui baktiah long to palaek o tih: nang to zii o ueloe, kaicae ih Angraeng Sithaw doeh zii o tih.
18Quis, Deus, similis tui, qui aufers iniquitatem, et transis peccatum reliquiarum hæreditatis tuæ? Non immittet ultra furorem suum, quoniam volens misericordiam est.
18Anih mah palungnathaih amtuengsak han koeh pongah, palungphui poe ai, zaehaih to tahmen moe, kanghmat angmah ih qawktoep kaminawk sapazaehaih tahmen nang baktih Sithaw mi maw kaom?
19Revertetur, et miserebitur nostri; deponet iniquitates nostras, et projiciet in profundum maris omnia peccata nostra.
19Anih loe kaicae nuiah amlunghaih tawn let ueloe, kaicae zaehaihnawk to anih mah payawk tih: kaicae zaehaihnawk to kathuk tuipui thungah na va pae tih.
20Dabis veritatem Jacob, misericordiam Abraham, quæ jurasti patribus nostris a diebus antiquis.]
20Canghnii ah kam panawk khaeah lok na kam ih baktih toengah, Jakob khaeah loktang to nam tuengsak ueloe, Abraham khaeah palungnathaih na tawn poe tih.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.