Ii Samuelis 10
Clementine Vulgate, 1598Translation
Clementine Vulgate, 1598
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic script
1Factum est autem post hæc ut moreretur rex filiorum Ammon, et regnavit Hanon filius ejus pro eo.
1Дупэ ачея, ымпэратул фиилор луй Амон а мурит, ши ын локул луй а домнит фиул сэу Ханун.
2Dixitque David: Faciam misericordiam cum Hanon filio Naas, sicut fecit pater ejus mecum misericordiam. Misit ergo David, consolans eum per servos suos super patris interitu. Cum autem venissent servi David in terram filiorum Ammon,
2Давид а зис: „Вой арэта бунэвоинцэ луй Ханун, фиул луй Нахаш, кум а арэтат ши татэл луй фацэ де мине.” Ши Давид а тримис пе служиторий сэй сэ-л мынгые пентру моартя татэлуй сэу. Кынд ау ажунс служиторий луй Давид ын цара фиилор луй Амон,
3dixerunt principes filiorum Ammon ad Hanon dominum suum: Putas quod propter honorem patris tui miserit David ad te consolatores, et non ideo ut investigaret, et exploraret civitatem, et everteret eam, misit David servos suos ad te?
3кэпетенииле фиилор луй Амон ау зис стэпынулуй лор Ханун: „Крезь кэ Давид ыць тримите оамень сэ те мынгые, ка сэ чинстяскэ пе татэл тэу? Орь ка сэ куноаскэ ши сэ черчетезе четатя, ка с-о нимичяскэ ышь тримите ел служиторий ла тине?”
4Tulit itaque Hanon servos David, rasitque dimidiam partem barbæ eorum et præscidit vestes eorum medias usque ad nates, et dimisit eos.
4Атунч, Ханун а луат пе служиторий луй Давид, ле-а рас барба пе жумэтате ши ле-а тэят хайнеле пе жумэтате пынэ ла коапсе. Апой ле-а дат друмул.
5Quod cum nuntiatum esset David, misit in occursum eorum: erant enim viri confusi turpiter valde, et mandavit eis David: Manete in Jericho donec crescat barba vestra, et tunc revertimini.
5Давид, ынштиинцат де лукрул ачеста, а тримис ниште оамень ынаинтя лор, кэч оамений ачея ерау фоарте батжокориць, ши ымпэратул а спус сэ ле спунэ: „Рэмынець ла Иерихон пынэ вэ ва креште барба ши пе урмэ сэ вэ ынтоарчець.”
6Videntes autem filii Ammon quod injuriam fecissent David, miserunt, et conduxerunt mercede Syrum Rohob, et Syrum Soba, viginti millia peditum, et a rege Maacha mille viros, et ab Istob duodecim millia virorum.
6Фиий луй Амон, вэзынд кэ се фэкусерэ урыць луй Давид, ау токмит доуэзечь де мий де педештри де ла сириений дин Бет-Рехоб ши де ла сириений дин Цоба, о мие де оамень де ла ымпэратул дин Маака ши доуэспрезече мий де оамень де ла оамений дин Тоб.
7Quod cum audisset David, misit Joab et omnem exercitum bellatorum.
7Ла аузул ачестей вешть, Давид а тримис ымпотрива лор пе Иоаб ши тоатэ оштиря, нумай оамень витежь.
8Egressi sunt ergo filii Ammon, et direxerunt aciem ante ipsum introitum portæ: Syrus autem Soba, et Rohob, et Istob, et Maacha, seorsum erant in campo.
8Фиий луй Амон ау ешит ши с-ау ашезат ын ширурь де бэтае ла интраря порций; сириений дин Цоба ши дин Рехоб ши оамений дин Тоб ши дин Маака ерау деопарте, ын кымпие.
9Videns igitur Joab quod præparatum esset adversum se prælium et ex adverso et post tergum, elegit ex omnibus electis Israël, et instruxit aciem contra Syrum:
9Иоаб а вэзут кэ авя сэ лупте ши ынаинте, ши ынапой. А алес атунч дин тоць алеший луй Исраел о чатэ, пе каре а ашезат-о ымпотрива сириенилор,
10reliquam autem partem populi tradidit Abisai fratri suo, qui direxit aciem adversus filios Ammon.
10ши а пус суб порунка фрателуй сэу Абишай че май рэмэсесе дин попор, ка сэ цинэ пепт фиилор луй Амон.
11Et ait Joab: Si prævaluerint adversum me Syri, eris mihi in adjutorium: si autem filii Ammon prævaluerint adversum te, auxiliabor tibi.
11Ел а зис: „Дакэ сириений вор фи май тарь декыт мине, сэ вий ын ажуторул меу; ши дакэ фиий луй Амон вор фи май тарь декыт тине, вой вени еу сэ те ажут.
12Esto vir fortis, et pugnemus pro populo nostro et civitate Dei nostri: Dominus autem faciet quod bonum est in conspectu suo.
12Фий таре ши сэ не арэтэм плинь де бэрбэцие пентру попорул ностру ши пентру четэциле Думнезеулуй ностру, ши Домнул сэ факэ че ва креде!”
13Iniit itaque Joab, et populus qui erat cum eo, certamen contra Syros: qui statim fugerunt a facie ejus.
13Иоаб, ку попорул луй, а ынаинтат ла луптэ ымпотрива сириенилор, ши ей ау луат-о ла фугэ динаинтя луй.
14Filii autem Ammon videntes quia fugissent Syri, fugerunt et ipsi a facie Abisai, et ingressi sunt civitatem: reversusque est Joab a filiis Ammon, et venit Jerusalem.
14Ши кынд ау вэзут фиий луй Амон кэ сириений о луасерэ ла фугэ, ау фуӂит ши ей динаинтя луй Абишай ши ау интрат ын четате. Иоаб а плекат де ла фиий луй Амон ши с-а ынторс ла Иерусалим.
15Videntes igitur Syri quoniam corruissent coram Israël, congregati sunt pariter.
15Сириений, вэзынд кэ фусесерэ бэтуць де Исраел, шь-ау стрынс путериле.
16Misitque Adarezer, et eduxit Syros qui erant trans fluvium, et adduxit eorum exercitum: Sobach autem, magister militiæ Adarezer, erat princeps eorum.
16Хададезер а тримис дупэ сириений каре ерау де чялалтэ парте а рыулуй ши ау венит ла Хелам, ын фрунте ку Шобак, кэпетения оштирий луй Хададезер.
17Quod cum nuntiatum esset David, contraxit omnem Israëlem, et transivit Jordanem, venitque in Helam: et direxerunt aciem Syri ex adverso David, et pugnaverunt contra eum.
17Ау дат де весте луй Давид, каре а стрынс тот Исраелул, а трекут Йорданул ши а венит ла Хелам: сириений с-ау прегэтит де ау ешит ынаинтя луй Давид ши ау ынчепут лупта ку ел.
18Fugeruntque Syri a facie Israël, et occidit David de Syris septingentos currus, et quadraginta millia equitum: et Sobach principem militiæ percussit, qui statim mortuus est.
18Дар сириений ау фуӂит динаинтя луй Исраел. Ши Давид ле-а тэят шапте суте де кай де трэсурэ ши патрузечь де мий де кэлэрець; а ловит ши пе кэпетения оштирий лор Шобак, каре а мурит пе лок.
19Videntes autem universi reges qui erant in præsidio Adarezer, se victos esse ab Israël, expaverunt, et fugerunt quinquaginta et octo millia coram Israël. Et fecerunt pacem cum Israël, et servierunt eis: timueruntque Syri auxilium præbere ultra filiis Ammon.
19Тоць ымпэраций супушь луй Хадарезер, вэзынду-се бэтуць де Исраел, ау фэкут паче ку Исраел ши и с-ау супус. Ши сириений н-ау май ындрэзнит сэ ажуте пе фиий луй Амон.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.