マタイ 21
Freedom Bible (フリーダム・バイブル)Translation
Freedom Bible (フリーダム・バイブル)
Baibal Olcim (Matupi Chin)
1一行がエルサレムに近づき、オリーブ山にあるベトスファゲに来たとき、 イエスは二人の弟子を遣わして、
1Jerusalem taengla a yoei uh vaengah Olives tlang kah Bethphage la pawk uh. Te vaengah Jesuh loh a hnukbang panit te a tueih tih,
2彼らに言われた。 「向こうの村へ行きなさい。すぐに、ろばがつながれ、そのそばに子ろばがいるのを見つける。つないである綱を解いて、私のところに連れて来なさい。
2“ Na rhaldan kah kho la cet rhoi lamtah muli-marhang neh a taengah a ca a pael te kawl na hmuh rhoi ni. Hlam rhoi lamtah kai taengla hang khuen rhoi .
3もしだれかが何か言ったら、『主がお入り用なのです』と言いなさい。そうすれば、その人はすぐに行かせてくれる。」
3Khat khat loh nangmih rhoi te khoem n'thui sak atah, 'Boeipa loh a ngoe,’ ti nah.Te vaengah koe han hlah bitni,” a ti nah.
4これらすべてのことが起こったのは、預言者を通して語られたことが成就するためであった。
4He he a om daengah ni tonghma loh a thui te a soep eh.
5「シオンの娘に告げよ。 見よ、あなたの王があなたのところに来られる。 柔和で、ろばに乗り、 ろばの子である子ろばに乗って。」
5“Zion nu te thui pah, na manghai tah nang taengla ha pawk coeng te, muli-marhang so neh laak tal ca soah khaw muelhtuet la ngol,” a ti.
6弟子たちは出かけて行き、イエスが命じられたとおりにした。
6Hnukbang rhoi te cet rhoi tih Jesuh kah a thuinuet bangla a saii rhoi.
7そして、ろばと子ろばを連れて来て、その上に自分たちの上着を掛けると、イエスはその上に座られた。
7Muli-marhang neh a ca te a khuen rhoi tih himbai a tloeng uh thil phoeiah a ngoldoelh thil.
8非常に大勢の群衆が、自分たちの上着を道に敷いた。また、木の枝を切って道に敷く者たちもいた。
8Te vaengah hlangping a kumngai loh longpuei ah a himbai te a phaih uh. A tloe rhoek loh thing kah a hlaeng te a hlaek uh tih longpuei ah a phaih uh.
9イエスの前を行く群衆も、後に従う群衆も叫び続けた。「ダビデの子にホサナ! 主の名によって来られる方は幸いである! いと高き所にホサナ!」
9Te phoeiah a hmaila aka lamhma neh a hnuk kah aka vai hlangping loh pang uh tih, “David capa tah Hosanna, Boeipa ming neh aka pawk tah a yoethen pai, sangkoek ah Hosanna,” a ti uh.
10イエスがエルサレムに入られると、町中が騒ぎ立ち、「この方はだれなのか」と言った。
10Jerusalem la a kun vaengah khopuei boeih hinghuen tih, “Anih he unim,” a ti uh.
11群衆は、「この方は、ガリラヤのナザレから来た預言者イエスだ」と答えた。
11Te vaengah hlangping loh, “Anih he Galilee Nazareth lamkah tonghma Jesuh ni,” a ti uh.
12イエスは神殿に入ると、神殿で売り買いしていた者たちをみな追い出し、両替人の台と、鳩を売る者たちの腰掛けを倒された。
12Jesuh te bawkim khuila kun tih bawkim kah hno yoi rhoek neh hno lai rhoek te boeih a haek, tangkathung rhoek kah caboei neh vahu aka yoi rhoek kah ngoltlang te a palet pah.
13そして彼らに言われた。 「『私の家は祈りの家と呼ばれる』と書かれている。 それなのに、あなたがたはそれを強盗の巣にしている!」
13Te phoeiah amih te, “ Ka im tah , ' Thangthuinah im la khue saeh ,’ tila a daek coeng. Tedae nangmih loh dingca rhoek kah a khuirhung la na khueh uh,” a ti nah.
14神殿で、足の不自由な人や目の見えない人がイエスのもとに来たので、イエスは彼らを癒された。
14Te vaengah amah te mikdael rhoek neh aka khaem rhoek loh Bawkim ah a paan uh tih amih te a hoeih sak.
15しかし祭司長たちと律法学者たちは、イエスが行われた驚くべきわざを見、また子どもたちが神殿で「ダビデの子にホサナ」と叫んでいるのを見て、憤り、
15Tedae khobae rhambae la a saii neh camoe rhoek loh bawkim ah pang tih, “David Capa tah Hosanna,” a ti uh khosoihham rhoek neh cadaek rhoek loh a hmuh uh vaengah a yakdam uh.
16イエスに言った。「この者たちが何と言っているか、聞こえるか。」 イエスは彼らに言われた。 「聞こえている。あなたがたは、『幼子と乳飲み子の口から、あなたは賛美を完成された』とあるのを、一度も読んだことがないのか。」
16Te dongah Jesuh te, “He rhoek loh a thui te na yaak a?” a ti nah. Te vaengah Jesuh loh amih te, “ Ue, na tae uh mahnim? “' Cahmang neh cacun rhoek kah ka lamkah loh thangthennah na rhoekbah coeng ,’ a ti ta,” a ti nah.
17イエスは彼らを残し、町を出てベタニアへ行き、そこで夜を過ごされた。
17Te phoeiah amih te a hnoo phoeiah khopuei lamkah loh Bethany la cet tih pahoi rhaeh.
18朝早く、町へ戻る途中、イエスは空腹を覚えられた。
18Khopuei la yueya a bal vaengah tah a bungpong.
19道端にいちじくの木があるのを見て、そばに行かれたが、葉のほかには何も見つからなかった。そこで木に、 「今後いつまでも、おまえが実を結ぶことはない」 と言われた。 すると、いちじくの木はたちまち枯れた。
19Long ah thaibu kung pakhat a hmuh tih a taengla a paan. Tedae a hnah bueng mueh atah a kung dongah bang khaw hmu pawh. Te dongah, “ Dungyan duela nang kah a thaih om boel saeh,” a ti nah tih thaibu kung tah pahoi koh.
20弟子たちはこれを見て驚き、「どうして、いちじくの木がたちまち枯れたのでしょうか」と言った。
20Hnukbang rhoek loh a hmuh uh vaengah a ngaihmang uh tih, “Metlamlae thaibu kung tlek a koh ca,” a ti uh.
21イエスは彼らに答えられた。 「まことに、あなたがたに言う。もしあなたがたに信仰があり、疑わないなら、このいちじくの木にしたのと同じことができるだけでなく、この山に、『持ち上がって海に投げ込まれよ』と言っても、そのとおりになる。
21Jesuh loh amih te a doo tih, “ Nangmih taengah rhep kan thui, tangnah na khueh uh tih na boelhkhoeh pawt atah, thaibu kung bueng te na saii uh pawt vetih hekah tlang he phoek tih tuili khuila hlak ham pataeng na ti nah uh koinih coeng tangloeng ngawn ni .
22信じて祈り求めるものは、何でも受ける。」
22Te phoeiah thangthuinah neh vawpvawp na bih uh te tah tangnah neh na dang uh ni,” a ti nah.
23イエスが神殿に入り、教えておられると、祭司長たちと民の長老たちが近づいて来て言った。「何の権威によって、これらのことをしているのか。だれがその権威をあなたに与えたのか。」
23Bawkim khuila Jesuh pawk tih a thuituen vaengah khosoihham rhoek neh pilnam kah a ham rhoek loh anih te a paan uh. Te phoeiah, “Mebang saithainah nen lae saii he ? Te phoeiah hekah saithainah he u long nang m'paek ?“a ti na uh.
24イエスは彼らに答えられた。 「私もあなたがたに一つ尋ねよう。それに答えるなら、私も何の権威によってこれらのことをするのか、あなたがたに答えよう。
24Jesuh loh amih te a doo tih, “Nangmih te ol pakhat kan dawt eh. Te te kai taengah nan thui uh atah he rhoek he mebang saithainah neh ka saii khaw nangmih taengah kan thui bitni .
25ヨハネのバプテスマはどこから来たのか。天からか、それとも人からか。」 彼らは互いに論じ合った。「もし『天から』と言えば、彼は『それなら、なぜヨハネを信じなかったのか』と言うだろう。
25Baptisma Johan tah me lamkah lae ana om? Vaan lamkah a? Hlang lamkah a?” a ti nah. Te vaengah te rhoek loh amamih khuiah a poek uh tih, “'Vaan lamkah,’ n'ti uh koinih mamih te, 'Balae tih anih te na tangnah uh pawh,’ a ti veh.
26しかし、『人から』と言えば、群衆が怖い。みながヨハネを預言者だと思っているからだ。」
26Tedae hlang lamkah n'ti uh koinih hlangping he koek n'rhih uh. Hlang boeih loh Johan te tonghma la a khueh uh,” a ti uh.
27そこで彼らはイエスに、「分かりません」と答えた。 イエスも彼らに言われた。 「それなら私も、何の権威によってこれらのことをするのか、あなたがたに言わない。
27Te dongah Jesuh te a doo uh tih, “ Ka ming uh pawh,” a ti uh . Tedae Jesuh loh amih te , “ Mebang saithainah neh ka saii he khaw nangmih taengah ka thui mahpawh .
28あなたがたはどう思うか。ある人に二人の息子がいた。彼は兄のところへ行って、『子よ、今日、私のぶどう園へ行って働きなさい』と言った。
28Nangmih ta metlam na poek? Hlang pakhat loh a ca panit a khueh. A cuek te a paan tih , “ Ka ca tihnin ah dum ah cet lamtah saii ne,” a ti nah .
29息子は『行きません』と答えたが、後で思い直して出かけた。
29Te vaengah te long te a doo tih , ' Ka ngaih pawh ,’ a ti nah. Tedae a hnukkhueng ah yut tih koep cet .
30父は弟のところへ行き、同じことを言った。息子は『はい、行きます』と答えたが、行かなかった。
30Pakhat te a paan tih lamhma kah banngla a ti nah. Te long tah a doo tih , ' Ka cet ni boeipa ,’ a ti nah dae cet pawh .
31二人のうち、どちらが父の望みどおりにしたか。」 彼らはイエスに、「兄です」と答えた。 イエスは彼らに言われた。 「まことに、あなたがたに言う。徴税人や娼婦たちのほうが、あなたがたより先に神の御国に入る。
31Te rhoi panit khuiah ulae a napa kah kongaih aka saii,” a ti nah. Te vaengah, “Lamhma loh,” a ti na uh. Jesuh loh amih te, “ Nangmih taengah rhep ka thui, mangmucoi neh hlanghalh rhoek tah Pathen ram khuila nangmih lakah lamhma uh ni .
32ヨハネが義の道を示すためにあなたがたのところへ来たのに、あなたがたは彼を信じなかった。しかし、徴税人や娼婦たちは彼を信じた。あなたがたはそれを見ても、後になって悔い改め、彼を信じようとはしなかった。
32Johan loh duengnah longpuei neh nangmih taengla ha pawk dae anih te na tangnah uh moenih. Tedae mangmucoi rhoek neh hlanghalh rhoek loh anih te a tangnah. Nangmih loh na hmuh uh coeng dae anih te tangnah ham a tloihsoi ah khaw na yut uh moenih .
33もう一つのたとえを聞きなさい。ある家の主人がいた。彼はぶどう園を造り、その周りに垣根を巡らし、中にぶどうの搾り場を掘り、見張りの塔を建てた。そして、それを農夫たちに貸して、外国へ旅立った。
33A tloe nuettahnah he hnatun uh lah. Lokung hlang pakhat om tih anih loh dum a tue. Te te vongtung a tung tih a khuiah misurrhom a too, imsang khaw a sak. Te phoeiah lotawn rhoek a phaam sak tih vik yiin .
34収穫の時期が近づくと、ぶどう園の収穫を受け取るために、僕たちを農夫たちのところへ遣わした。
34A thaih tue a yoei vaengah a sal rhoek te a thaih doe sak ham lotawn rhoek taengla a tueih .
35ところが農夫たちはその僕たちを捕らえ、一人を打ちたたき、一人を殺し、もう一人を石で打ち殺した。
35Te vaengah lotawn rhoek loh lokung kah sal rhoek te a tuuk uh tih, pakhat te a boh uh, pakhat te a ngawn uh, pakhat te a dae uh .
36主人は再び、最初より多くの僕たちを遣わしたが、農夫たちは彼らにも同じようにした。
36Te phoeiah sal tloe te lamhma kah lakah muep a tueih dae amih te khaw a saii uh tangkhuet .
37その後、主人は『私の息子なら敬うだろう』と言って、自分の息子を彼らのところへ遣わした。
37A hnukkhueng ah a capa te amih taengla a tueih tih , “ Ka capa tah a yahnah uh bitni,” a ti .
38しかし農夫たちはその息子を見ると、互いに言った。『こいつは跡取りだ。さあ、殺して、その相続財産を奪おう。』
38Tedae lotawn rhoek loh a capa te a hmuh uh vaengah amamih te , “ Anih tah rhopangkung la om, Halo, anih he ngawn uh sih lamtah a rho he rhawt pa uh sih,” a ti uh .
39そして彼を捕らえ、ぶどう園の外に投げ出して殺した。
39Te dongah anih te a tuuk uh phoeiah misurdum lamkah loh voelh a haek uh tih a ngawn uh .
40では、ぶどう園の主人が帰って来たら、この農夫たちをどうするだろうか。」
40Te dongah misurdum kah boeipa te a pawk vaengah lotawn rhoek te metlam a saii eh? ” a ti nah.
41彼らはイエスに答えた。「その悪人どもを容赦なく滅ぼし、季節ごとに収穫を納めるほかの農夫たちに、ぶどう園を貸すでしょう。」
41Te vaengah, “Amih boethae duet rhoek te a poci sak vetih misurdum te a tloe kah lotawn rhoek a phaam sak ni. Te rhoek long tah a thaih te amah tue vaengah a taengla a thuung ni,” a ti uh.
42イエスは彼らに言われた。 「あなたがたは聖書で、次のようにあるのを一度も読んだことがないのか。 『家を建てる者たちが退けた石が、 隅のかしら石となった。 これは主によってなされた。 私たちの目には驚くべきことである。』
42Jesuh loh amih te, “ Cacim khuiah na tae uh mahnim? Im sa rhoek loh a hnawt uh lungto te imkil lu la poeh. He tah Boeipa lamkah loh poeh tih mamih mikhmuh ah a khuet la om ta .
43だから、あなたがたに言う。神の御国はあなたがたから取り上げられ、その実を結ぶ民に与えられる。
43Te dongah nangmih taengah kan thui , “ Pathen kah ram tah nangmih taeng lamkah loh a khuen vetih a thaih aka saii namtom taengah a paek ni
44この石の上に落ちる者は粉々に砕かれ、この石がその人の上に落ちれば、彼をちりのように散らす。」
44Te dongah hekah lungto soah aka tla tah tlawt vetih, lungto loh a tlak thil te khaw amah ni aka tip eh,” a ti nah.
45祭司長たちとパリサイ人たちは、イエスのたとえを聞いて、自分たちのことを話しておられるのだと悟った。
45Tedae khosoihham rhoek neh Pharisee rhoek loh a yaak uh vaengah, anih kah nuettahnah te amih kawng ni a thui tila a ming uh.
46そこでイエスを捕らえようとしたが、群衆を恐れた。群衆がイエスを預言者だと思っていたからである。
46Te dongah anih te tuuk hamla a mae uh dae Jesuh te tonghma la a khueh uh dongah hlangping te a rhih uh.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.