Apocalisse 16
Diodati Bibbia 1885Translation
Diodati Bibbia 1885
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic script
1Ed io udii una gran voce dal tempio, che diceva a' sette angeli; Andate, versate nella terra le coppe dell'ira di Dio.
1Ши ам аузит ун глас таре, каре веня дин Темплу ши каре зичя челор шапте ынӂерь: „Дучеци-вэ ши вэрсаць пе пэмынт челе шапте потире але мынией луй Думнезеу!”
2E il primo andò, e versò la sua coppa in su la terra; e venne un'ulcera maligna, e dolorosa, agli uomini che aveano il marchio della bestia, ed a quelli che adoravano la sua immagine.
2Чел динтый с-а дус ши а вэрсат потирул луй пе пэмынт. Ши о ранэ ря ши дурероасэ а ловит пе оамений каре авяу семнул фярей ши каре се ынкинау икоаней ей.
3Poi, il secondo angelo versò la sua coppa nel mare; ed esso divenne sangue, come di corpo morto; ed ogni anima vivente morì nel mare.
3Ал дойля а вэрсат потирул луй ын маре. Ши маря с-а фэкут сынӂе, ка сынӂеле унуй ом морт. Ши а мурит орьче фэптурэ вие, кяр ши тот че ера ын маре.
4Poi, il terzo angelo versò la sua coppa ne' fiumi, e nelle fonti dell'acque; e divennero sangue.
4Ал трейля а вэрсат потирул луй ын рыурь ши ын извоареле апелор. Ши апеле с-ау фэкут сынӂе.
5Ed io udii l'angelo delle acque, che diceva: Tu sei giusto, o Signore, che sei, e che eri, che sei il Santo, d'aver fatti questi giudicii.
5Ши ам аузит пе ынӂерул апелор зикынд: „Дрепт ешть Ту, Доамне, каре ешть ши каре ерай! Ту ешть Сфынт, пентру кэ ай жудекат ын фелул ачеста.
6Poichè essi hanno sparso il sangue de' santi, e de' profeti, tu hai loro altresì dato a bere del sangue; perciocchè ben ne son degni.
6Фииндкэ ачештя ау вэрсат сынӂеле сфинцилор ши ал пророчилор, ле-ай дат ши Ту сэ бя сынӂе. Ши сунт вредничь.”
7Ed io ne udii un altro, dal lato dell'altare, che diceva: Sì certo, Signore Iddio onnipotente, i tuoi giudicii son veraci, e giusti.
7Ши ам аузит алтарул зикынд: „Да, Доамне Думнезеуле, Атотпутерниче, адевэрате ши дрепте сунт жудекэциле Тале!”
8Poi, il quarto angelo versò la sua coppa sopra il sole; e gli fu dato d'ardere gli uomini con fuoco.
8Ал патруля а вэрсат потирул луй песте соаре. Ши соарелуй и с-а дат сэ догоряскэ пе оамень ку фокул луй.
9E gli uomini furono arsi di grande arsura; e bestemmiarono il nome di Dio, che ha la podestà sopra queste piaghe; e non si ravvidero, per dargli gloria.
9Ши оамений ау фост догориць де о аршицэ маре ши ау хулит Нумеле Думнезеулуй каре аре стэпынире песте ачесте урӂий ши ну с-ау покэит ка сэ-Й дя славэ.
10Poi, il quinto angelo versò la sua coppa in sul trono della bestia; e il suo regno divenne tenebroso, e gli uomini si mordevano le lingue per l'affanno;
10Ал чинчиля а вэрсат потирул луй песте скаунул де домние ал фярей. Ши ымпэрэция фярей а фост акоперитэ де ынтунерик. Оамений ышь мушкау лимбиле де дурере.
11e bestemmiarono l'Iddio del cielo, per i lor travagli, e per le loro ulcere; e non si ravvidero delle loro opere.
11Ши ау хулит пе Думнезеул черулуй дин причина дурерилор лор ши дин причина рэнилор лор реле ши ну с-ау покэит де фаптеле лор.
12Poi, il sesto angelo versò la sua coppa in sul gran fiume Eufrate, e l'acqua di esso fu asciutta; acciocchè fosse apparecchiata la via dei re, che vengono dal sol levante.
12Ал шаселя а вэрсат потирул луй песте рыул чел маре, Еуфрат. Ши апа луй а секат, ка сэ фие прегэтитэ каля ымпэрацилор каре ау сэ винэ дин Рэсэрит.
13Ed io vidi uscir della bocca del dragone, e della bocca della bestia, e della bocca del falso profeta, tre spiriti immondi, a guisa di rane;
13Апой ам вэзут ешинд дин гура балаурулуй ши дин гура фярей ши дин гура пророкулуй минчинос трей духурь некурате, каре семэнау ку ниште броаште.
14perciocchè sono spiriti di demoni, i quali fan segni, ed escon fuori ai re di tutto il mondo, per raunarli alla battaglia di quel gran giorno dell'Iddio onnipotente.
14Ачестя сунт духурь де драчь, каре фак семне немайпомените ши каре се дук ла ымпэраций пэмынтулуй ынтрег, ка сэ-й стрынгэ пентру рэзбоюл зилей челей марь а Думнезеулуй Челуй Атотпутерник.
15(Ecco, io vengo come un ladrone; beato chi veglia, e guarda i suoi vestimenti, acciocchè non cammini nudo, e non si veggano le sue vergogne).
15„Ятэ, Еу вин ка ун хоц. Фериче де чел че вегязэ ши ышь пэзеште хайнеле, касэ ну умбле гол ши сэ и се вадэ рушиня!”
16Ed essi li raunarono in un luogo, detto in Ebreo Armagheddon.
16Духуриле челе реле й-ау стрынс ын локул каре пе еврееште се кямэ Армагедон.
17Poi, il settimo angelo versò la sua coppa nell'aria; e una gran voce uscì dal tempio del cielo, dal trono, dicendo: È fatto.
17Ал шаптеля а вэрсат потирул луй ын вэздух. Ши дин Темплу, дин скаунул де домние, а ешит ун глас таре, каре зичя: „С-а испрэвит!”
18E si fecero folgori, e tuoni, e suoni, e gran tremoto; tale che non ne fu giammai un simile, nè un così grande, da che gli uomini sono stati sopra la terra.
18Ши ау урмат фулӂере, гласурь, тунете ши с-а фэкут ун маре кутремур де пэмынт, аша де таре кум, де кынд есте омул пе пэмынт, н-а фост ун кутремур аша де маре.
19E la gran città fu divisa in tre parti, e le città delle genti caddero; Dio si ricordò della gran Babilonia, per darle il calice dell'indegnazione della sua ira.
19Четатя чя маре а фост ымпэрцитэ ын трей пэрць ши четэциле нямурилор с-ау прэбушит. Ши Думнезеу Шь-а адус аминте де Бабилонул чел маре, ка сэ-й дя потирул де вин ал фурией мынией Луй.
20Ed ogni isola fuggì, e i monti non furon trovati.
20Тоате остроавеле ау фуӂит ши мунций ну с-ау май гэсит.
21E cadde dal cielo, in su gli uomini, una gragnuola grossa come del peso d'un talento; e gli uomini bestemmiarono Iddio per la piaga della gragnuola; perciocchè la piaga d'essa era grandissima.
21О гриндинэ маре, але кэрей боабе кынтэряу апроапе ун талант, а кэзут дин чер песте оамень. Ши оамений ау хулит пе Думнезеу дин причина урӂией гриндиней, пентру кэ ачастэ урӂие ера фоарте маре.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.