Apocalisse 5
Diodati Bibbia 1885Translation
Diodati Bibbia 1885
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic script
1POI io vidi nella man destra di colui che sedeva in sul trono un libro scritto dentro e di fuori, suggellato con sette suggelli.
1Апой ам вэзут ын мына дряптэ а Челуй че шедя пе скаунул де домние о карте, скрисэ пе динэунтру ши пе динафарэ, печетлуитэ ку шапте печець.
2E vidi un possente angelo, che bandiva con gran voce: Chi è degno di aprire il libro, e di sciorre i suoi suggelli?
2Ши ам вэзут ун ынӂер путерник, каре стрига ку глас таре: „Чине есте вредник сэ дескидэ картя ши сэ-й рупэ печециле?”
3E niuno, nè in cielo, nè sopra la terra, nè di sotto alla terra, poteva aprire il libro, nè riguardarlo.
3Ши ну се гэся нимень нич ын чер, нич пе пэмынт, нич суб пэмынт, каре сэ поатэ дескиде картя, нич сэ се уйте ын еа.
4Ed io piangeva forte, perciocchè niuno era stato trovato degno di aprire, e di leggere il libro; e non pur di riguardarlo.
4Ши ам плынс мулт, пентру кэ нимень ну фусесе гэсит вредник сэ дескидэ картя ши сэ се уйте ын еа.
5E uno de' vecchi mi disse: Non piangere; ecco il Leone, che è della tribù di Giuda, la Radice di Davide, ha vinto, per aprire il libro, e sciorre i suoi sette suggelli.
5Ши унул дин бэтрынь мь-а зис: „Ну плынӂе: Ятэ кэ Леул дин семинция луй Иуда, Рэдэчина луй Давид, а бируит ка сэ дескидэ картя ши челе шапте печець але ей.
6Poi io vidi, ed ecco, in mezzo del trono, e de' quattro animali, e in mezzo dei vecchi, un Agnello che stava in piè, che pareva essere stato ucciso, il quale avea sette corna, e sette occhi, che sono i sette spiriti di Dio, mandati per tutta la terra.
6Ши ла мижлок, ынтре скаунул де домние ши челе патру фэптурь вий ши ынтре бэтрынь, ам вэзут стынд ын пичоаре ун Мел. Пэря ынжунгият ши авя шапте коарне ши шапте окь, каре сунт челе шапте Духурь але луй Думнезеу, тримисе ын тот пэмынтул.
7Ed esso venne, e prese il libro dalla man destra di colui che sedeva in sul trono.
7Ел а венит ши а луат картя дин мына дряптэ а Челуй че шедя пе скаунул де домние.
8E quando egli ebbe preso il libro, i quattro animali, e i ventiquattro vecchi, si gettarono giù davanti all'Agnello, avendo ciascuno delle cetere, e delle coppe piene di profumi, che sono le orazioni de' santi.
8Кынд а луат картя, челе патру фэптурь вий ши чей доуэзечь ши патру де бэтрынь с-ау арункат ла пэмынт ынаинтя Мелулуй, авынд фиекаре кыте о алэутэ ши потире де аур плине ку тэмые, каре сунт ругэчуниле сфинцилор.
9E cantavano un nuovo cantico, dicendo: Tu sei degno di ricevere il libro, e d'aprire i suoi suggelli perciocchè tu sei stato ucciso, e col tuo sangue ci hai comperati a Dio, d' ogni tribù, e lingua, e popolo, e nazione;
9Ши кынтау о кынтаре ноуэ ши зичяу: „Вредник ешть Ту сэ ей картя ши сэ-й рупь печециле, кэч ай фост ынжунгият ши ай рэскумпэрат пентру Думнезеу, ку сынӂеле Тэу, оамень дин орьче семинцие, де орьче лимбэ, дин орьче нород ши де орьче ням.
10e ci hai fatti re, e sacerdoti all'Iddio nostro; e noi regneremo sopra la terra.
10Ай фэкут дин ей о ымпэрэцие ши преоць пентру Думнезеул ностру ши ей вор ымпэрэци пе пэмынт!”
11Ed io riguardai, e udii la voce di molti angeli intorno al trono, ed agli animali, ed ai vecchi; e il numero loro era di migliaia di migliaia, e di decine di migliaia di decine di migliaia;
11М-ам уйтат ши, ымпрежурул скаунулуй де домние, ын журул фэптурилор вий ши ын журул бэтрынилор, ам аузит гласул мултор ынӂерь. Нумэрул лор ера де зече мий де орь зече мий ши мий де мий.
12che dicevano con gran voce: Degno è l'Agnello, che è stato ucciso, di ricever la potenza, e le ricchezze, e la sapienza, e la forza, e l'onore, e la gloria, e la benedizione.
12Ей зичяу ку глас таре: „Вредник есте Мелул, каре а фост ынжунгият, сэ примяскэ путеря, богэция, ынцелепчуня, тэрия, чинстя, слава ши лауда!”
13Io udii ancora ogni creatura che è nel cielo, e sopra la terra, e di sotto alla terra; e quelle che son nel mare, e tutte le cose che sono in essi, che dicevano: A colui che siede in sul trono, ed all'Agnello, sia la benedizione, e l'onore, e la gloria, e la forza, ne' secoli de' secoli.
13Ши пе тоате фэптуриле каре сунт ын чер, пе пэмынт, суб пэмынт, пе маре ши тот че се афлэ ын ачесте локурь ле-ам аузит зикынд: „Але Челуй че шаде пе скаунул де домние ши але Мелулуй сэ фие лауда, чинстя, слава ши стэпыниря ын вечий вечилор!”
14E i quattro animali dicevano: Amen! e i ventiquattro vecchi si gettarono giù, e adorarono colui che vive ne' secoli dei secoli.
14Ши челе патру фэптурь вий зичяу: „Амин!” Ши чей доуэзечь ши патру де бэтрынь с-ау арункат ла пэмынт ши с-ау ынкинат Челуй че есте виу ын вечий вечилор!
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.